Under the Olive Tree (Non c'è pace tra gli ulivi)

ΤΑΡΑΓΜΕΝΟΙ ΕΛΑΙΩΝΕΣ

Τα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν στα βουνά της Τσοτσαρία.

Αυτή είναι η Τσοτσαρία.

Βρίσκεται ανάμεσα στο Λάτσιο, την Καμπανία και το Αμπρούτσο.

Είναι γνωστή σαν μία γραφική περιοχή...

...όπου οι κάτοικοι φοράνε ξύλινα παπούτσια και χορεύουν ζίγκα.

Κοντά εκεί, είναι και το μαρτυρικό Κασίνο.

Αυτή η χώρα επί αιώνες υπέφερε τα πάνδεινα από εισβολείς.

Ετρούσκοι, Ρωμαίοι, Νορμανδοί, Σαρακηνοί, Ισπανοί...

...και έως χθες ακόμα, στρατεύματα από παντού...

...μέχρι και ορδές απ'το Μαρόκο.

Όλοι αυτοί άφησαν ανεξίτηλα τα ίχνη τους.

Όλοι, αρχαίοι και σύγχρονοι...

...σημάδεψαν τον χαρακτήρα των εντοπίων.

Επιφυλακτικοί και κρυψίνοες...

...κυκλοθυμικοί, υπερήφανοι και αλαζόνες...

...ψυχροί στα βάσανά τους και ανελέητοι στα βάσανα των άλλων.

Σας μιλά ο σκηνοθέτης αυτής της ταινίας.

Γεννήθηκα σ'αυτά τα μέρη και ξέρω πολλές ιστορίες.

Αυτή που θα σας αφηγηθώ, συνέβη εδώ πρόσφατα.

Πολλοί απ'τους κατοίκους είναι βοσκοί.

Σήμερα, οι βοσκοί οδηγούν τα κοπάδια τους χαμηλά...

...όπου ο καιρός είναι πιο ήπιος.

Αυτή είναι μια οικογένεια βοσκών...

...που ετοιμάζεται για το ταξίδι.

Το κοπάδι τους έχει 50 πρόβατα.

Άλλοι έχουν από 10 έως 200...

...και άλλοι δεν έχουν κανένα, γιατί εδώ, όπως και παντού...

...υπάρχουν αυτοί που έχουν κάτι κι αυτοί που δεν έχουν.

Αυτός είναι ο Φραντσέσκο Ντομίνιτσι, βοσκός.

28 ετών. Έκανε 3 χρόνια στον στρατό κι άλλα 3 αιχμάλωτος.

Τώρα, είναι άνεργος. Ο πατέρας του.

Σχεδόν όλοι, έχουν ένα χωράφι ή ένα μικρό κοπάδι.

Αυτός έχει μόνο μία πέτρινη καλύβα.

Η Κοντσέτα, η μητέρα του.

Τα φέρνει βόλτα με πολύ λίγα.

Η Μαρία Γκράτσια, η αδελφή του.

17 χρονών και λόγω ηλικίας, η φαντασία της πετάει.

Προς το παρόν, αρκείται να δαγκώνει το μαντήλι της.

Αυτό είναι το μόνο που έχουν οι Ντομίνιτσι.

- Γεια σου, Λεσά! - Ποιος είσ' εσύ;

Φραντσέσκο Ντομίνιτσι. Δεν με θυμάσαι;

Α, ναι! Τέλος ο πόλεμος;

Μη γελάς. Έχει δουλειά για μένα;

Βέβαια! Άντε δανείσου 1.000 λίρες...

...κι'έλα να τις μοιραστούμε!

Άσε τ'αστεία, Λεσά!

Μου είπαν ότι γυρεύεις κάποιον για το κοπάδι σου.

- Εγώ μπορώ! - Φύγε!

Εσύ δεν μπόρεσες να φροντίσεις το δικό σου!

Μη διαστρέφεις την αλήθεια!

Αν δεν είχα πάει στον πόλεμο, δεν θα μου το κλέβανε!

Και τι περιμένεις; Έχεις γυρίσει εδώ και καιρό.

Γιατί δεν το παίρνεις πίσω; Σου ανήκει, δεν είναι κλοπή!

"Γιατί δεν το παίρνεις πίσω;"

"Σου ανήκει, δεν είναι κλοπή!"

Πού πας; Δεν μπορείς να την παντρευτείς!

Στρίβε!

Μη τρέχεις πίσω της! Έλα!

Φύγε! Γιατί με τριγυρίζεις;

- Σ'αρέσει να υποφέρεις; - Ναι, μ'αρέσει Γιατί;

Τότε, ετοιμάσου. Θα πάω στο γλέντι του απόψε!

Γιατί αύριο κατεβάζει τα πρόβατά του.

Τα πρόβατά του;

Αν μπορέσει!

Τι εννοείς;

- Ξέρω τι λέω! - Κοίτα μη μπλέξεις!

- Ξέρεις ότι εσένα αγαπώ. - Τότε, γιατί πας σ'αυτόν;

Μη μ'αγγίζεις! Δεν είμαι γυναίκα σου!

- Είπες ότι μ'αγαπάς. - Ναι, πες το στους γονείς μου!

Θέλουν εκείνον. Είσαι φτωχός κι'εκείνος πλούσιος!

Μπορούμε να κλεφτούμε!

Και τι θα τρώμε;

Θα το φροντίσω.

Απόψε θα πάρω πίσω τα πρόβατά μου!

Είναι δικά μου. Είδες τον Μπονφίλιο να τα κλέβει!

Μόνο εσύ τον είδες και πρέπει να το πεις σε όλους!

Σε όλους!

Είσαι τρελός! Πέρασε πολύς καιρός.

- Ποιος θα σε πιστέψει; - Περίμενα πολύ!

Αλλά εφέτος, θα πάω τα δικά μου πρόβατα στην βοσκή.

Θα'ρθεις μαζί μου! Δεν πήγες ποτέ στην πεδιάδα!

Δεν υπάρχει χιόνι, το χόρτο είναι πάντα πράσινο! Και θάλασσα...

Το χόρτο φτάνει σχεδόν ως την θάλασσα!

Θα είμαστε πάντα μαζί, μέρα και νύχτα.

Θα σε σκοτώσει! Και εγώ τι θ'απογίνω;

Κανέναν δεν θα σκοτώσει. Ξέρω τι πρέπει να κάνω...

- ...αν με βοηθήσεις. - Ναι, θα σε βοηθήσω.

Και αύριο θα φύγουμε μαζί.

Τώρα φύγε! Μπορεί κάποιος να μας δει.

Σου κάνει, σαν να ήταν παραγγελία!

Φεύγω αύριο. Και όταν γυρίσω, το δαχτυλίδι θα είναι δικό σου!

Αλλά πρέπει να το κερδίσεις! Έτσι είναι αυτά.

Κοιτάτε, Ρόζα, Βιντσέ! Χρυσάφι!

Αγοράζω ό,τι θέλω. Γι'αυτό με μισούν όλοι!

Γιατί; Γιατί είμαι πλούσιος! Είναι κακό αυτό;

Στον πόλεμο, εγώ αγόραζα, όταν οι άλλοι πουλούσαν.

Καλά να πάθουν!

Μοιάζεις με την Παναγία!

Είσαι όμως Παναγία;

- Στάσου να βοηθήσω. - Δεν είν' η ώρα σου ακόμη.

Θα'ρθει η σειρά σου! Με τον γιο μου, όρεξη να'χεις...

Γλιστράς σαν χέλι! Με φοβάσαι;

Λοιπόν, τι θα δώσεις στην Λουτσία;

Είναι μοναχοκόρη μας! Τα παίρνει όλα εκείνη.

Λίγα καχεκτικά πρόβατα και μερικά χρέη.

Με τον γάμο, τα χρέη γίνονται οικογενειακή υπόθεση.

Να τα ξεχάσεις!

Αλλιώς, δήλωσε ότι την παίρνεις χωρίς τίποτα!

Αξίζει πιο πολλά απ'την προίκα της και είναι δουλευταρού!

Θα τα πούμε στο σπίτι. Χαμογέλασε λίγο.

Τι συμβαίνει; Θύμωσε;

Είναι νέα, της αρέσει να κοιτάζει το φεγγάρι!

Μη σε νοιάζει! Θα είμαι εγώ εδώ. Εκείνος λείπει συνεχώς.

Θα είμαστε μόνες.

Κανείς δεν πλησιάζει αυτό το σπίτι.

Αργότερα, θ'απασχολείσαι με τα παιδιά.

- Τι της λες; - Τίποτα, τίποτα!

Το παίζεις μυστηριώδης κι εσύ;

Δεν πίνεις άλλο;

Επιτέλους! Έγινε το θαύμα!

Κρασί για όλους! Η νύφη ξέχασε το φεγγάρι!

Επιτέλους! Μαμότσιο! Κοπολέτα! Πού είστε;

Κουνηθείτε, ζώα! Πάρτε το ακορντεόν! Τραγούδι!

Τέρμα η θλίψη! Ας διασκεδάσουμε!

Μπράβο, Μπονφίλιο! Εμπρός, γλέντι!

Μπράβο, Μπονφίλιο!

Στην υγειά της νύφης!

Και να πάτε στον διάολο, αν δεν σας αρέσει!

Πρώτη φορά δεν κάνεις συμφωνία.

Αλλά δεν πειράζει. Είσαι έξυπνος, ούτως ή άλλως.

Επιτέλους, σε ερωτεύτηκε. Μπράβο, Μπονφίλιο!

Ο πατέρας σου σ'άφησε 20 πρόβατα και τώρα είναι 200!

200, Βιντσέντσο!

Θέλω να γίνω μεγάλος, σαν τον Γκαετάνο Πεταρέλι.

Τι ήταν ο πατέρας τού Δον Γκαετάνο;

Τώρα ο γιος του έχει βίλες, ακίνητα και όλο το βουνό!

Δεν θα σταματήσω, αν δεν γίνω πιο πλούσιος από εκείνον.

Κοίτα! Ο σκύλος δεν γαυγίζει!

Κάποιος του'δωσε σαπούνι!

Μπονφί! Μπονφί! Σε κλέβουν!

- Τι είναι; Τι είπες; - Έκλεψαν τα πρόβατά σου!

Καθάρματα! Θα τους δείξω εγώ!

- Τώρα θα δουν! - Σταμάτα, θα μπλέξεις!

Φύγε! Φύγε!

Ώστε, εσύ ήσουν!

Φύγετε! Θα τον κανονίσω τον αδελφό της αύριο!

Τι θέλεις;

Φύγε!

Άσε με να φύγω!

Όχι!

- Φραντσέσκο... - Λέγε! Φέρε την ομπρέλα!

Άντε!

Φέρε την ομπρέλα! Ακόμη κοιμάσαι;

- Φραντσέσκο... - Τι είναι;

Επί μία ώρα, με κοιτάζεις παράξενα.

Πάμε!

Λυπάμαι. Συλλαμβάνεστε όλοι!

Ήρεμα, αρχιφύλακα! Δεν έκλεψα τίποτα.

Πήρα ό,τι μου ανήκε. Εκείνα είναι τα δικά του!

Να τα πάρει, δεν θέλω ξένα πράγματα.

Έγινες δικαστής, ένορκος και δικηγόρος.

Αμέσως ξεχώρισες τα δικά σου!

Είναι ο γιος μου.

Διακρίνω τα πρόβατά μου ανάμεσα σε χιλιάδες.

Δεν ξέρεις ούτε να μετράς! Πόσα είν'αυτά;

Αρχιφύλακα, είναι απλούστατο.

Υπήρχε ένα "ΝΤ" εδώ! Λέγομαι Ντομίνιτσι.

Το έκανε "ΜΠ", Μποφίλιο!

Δεν με νοιάζει! Έγινε μια κλοπή και πρέπει να σε συλλάβω.

Όλοι ξέρουν ότι αυτά είναι τα πρόβατά μου.

Ξέρεις ότι είναι δικά μου, Πιέτρο!

Κι εσύ, Τζάκι!

Κι εσύ!

Μίλα, Λορέ!

Κι εσύ! Κι εσύ!

Ναι, είναι δικά του.

Μίλα, Πασκά! Πες του ότι είναι δικά μου!

Ναι, είναι αλήθεια!

Αρχιφύλακα, εδώ θα φάμε μεσημεριανό;

Αρκετά, Ντομίνιτσι! Θα τα πεις στο Δικαστήριο.

Εμπρός, πάμε!

Ηρέμησε! Σιγά!

Αυτοί είναι αμέτοχοι. Μόνος το έκανα.

Αποκατέστησα το δίκιο και θα το αποδείξω.

Θα δούμε ποιος είναι ο σκάρτος!

Αλλά, ήμουν μόνος μου.

Είναι αλήθεια ότι ήταν μόνος του;

Ναι, ήταν μόνος...

Πάμε, τότε.

Έλα, έλα!

Πάλι τον παίρνουν.

Δεν του έφτασε ο πόλεμος!

Δώσ'της ένα καλό μάθημα! Σκότωσέ την! Το αξίζει!

Φραντσί!

Πήγαινε χτενίσου...

Δηλητήριο! Εκείνος το έκανε!

Άλλη φορά να κοιτάς την δουλειά σου!

Δεν ξέρει τι έκανε. Είμαι ο Μικέλε Σκαλίντζι!

Θα πάω στα δικαστήρια!