The Marvelous Misadventures of Flapjack

SANDS Movie :ارائه اختصاصی توسط

‫فلپ‌جک.

‫هی، فلپ‌جک.

‫با من بیا، می‌ریم و یه

‫جایی به اسم جزیره آب‌نبات رو می‌بینیم!

‫به نظر من که خوب نمی‌آد.

« چندین فرسنگ زیر دریا »

‫آفرین بهت، پیرمرد، ولی بیهوده‌س.

‫و چرا بیهوده‌س، لطفاً بگو؟

‫چون کشتی من سریع‌ترین کشتی توی ‫طوفان‌زدگیه!

‫اوه آره؟ خب... ‫برید کنار، کُندروها!

‫راه رو برای بابی باز کنید...

‫سریع‌ترین کشتی در هفت دریا!

‫پفه!

‫فلپ‌جک، عزیزم، می‌دونی ‫من در مورد لاف زدن چه حسی دارم.

‫فقط باعث دردسر می‌شه.

‫وال نمی‌تونه پری دریاییِ بی‌پا ‫منو ببره.

‫غرغ!

‫اوه، چه کار کردم؟

‫این یه والِ خیلی سریعه!

‫این دومین چیز سریع ‫در هفت دریاست.

‫دومین چیز سریع؟

‫پس نفر اول کیه؟

‫دنبال من بیا.

‫واو.

‫اوه.

‫حدس می‌زنم همین‌جا منتظر بمونم.

‫دیگه تو دردسر نیفت!

‫اینجا کجاست؟

‫چی... مگه نیست؟

‫خوش اومدید... به «م.ی.د.ر.»

‫م.ی.د.ر.؟

‫منظورت مثل اون صدفه یا اون عضو بدنه؟

‫می‌ترسم توی هر دو مورد ‫اشتباه کنی.

‫مخفیگاه... زیردریایی... جادویی.

‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم بیا ‫داخل و پاهاتو پاک کن.

‫وایسا!

‫لازم نیست.

‫به «ت.ق.م.» سلام کن.

‫تراشندهٔ قایق اتوماتیک.

‫بچه‌های من بهم می‌گن تو یه

‫والِ سریع داری.

‫راسته؟

‫اوه، راسته.

‫اون سریع‌ترین... ‫می‌دونی من در مورد

‫لاف زدن چه حسی دارم.

‫اون تقریباً سریعه.

‫فقط تقریباً سریع؟

‫بیا. یه چیزی دارم که ممکنه ‫برات جالب باشه.

‫هر چیزی که اینجا می‌بینی ‫رو من اختراع کردم... از

‫باغ‌های دریاییِ خودکارم...

‫تا اون دستگاه پیچیده‌ای که به ‫غواص‌های من اجازه می‌ده

‫زیر آب نفس بکشن.

‫وای!

‫باورنکردنیه.

‫آره، می‌دونم.

‫اما چیزی که بعدش نشونت می‌دم ‫باعث می‌شه...

‫نفست بند بیاد.

‫آقایون، تقدیم می‌کنم... هوووش!

‫آلفا وال!

‫با قدرت... سرعت...

‫و پیچیدگی فوق‌العاده‌ش... ‫با نیروی خشم ۳۰

‫بزهکار نوجوان کار می‌کنه... ‫به چی نگاه می‌کنی؟

‫اون بی‌شک سریع‌ترین وال در ‫هفت دریاست.

‫ولی بابی سریع‌ترین وال ‫در هفت دریاست!

‫اون می‌تونه هر وال یا کشتی‌ای ‫رو توی آب شکست بده.

‫اون وال نمی‌تونه پری دریاییِ

‫بی‌پای منو ببره.

‫پس یه مسابقه چطوره؟

‫فردا چطوره؟

‫توی دریای دندون؟

‫توی... دریای دندون؟!

‫تو دیوونه‌ای؟!

‫چالش تو رو قبول می‌کنم!

‫دریای دندون؟!

‫دریای دندون؟!

‫مگه بهت نگفتم لاف زدن فقط ‫دردسر میاره؟

‫داشتی به چی فکر می‌کردی؟

‫حدس می‌زنم داشتم ‫فکر می‌کردم تو سریع‌ترین

‫وال تو کل دنیایی.

‫لحظهٔ حقیقت فرا رسیده!

‫امروز می‌فهمیم کی سریع‌ترینه... ‫و کی مرده‌س.

‫مرده؟

‫منظورم... کُندترینه.

‫آماده باشید... ‫حرکت کنید... ها ها ها!

‫اون خشکی‌نشین... اون نمی‌دونه ‫داره تو چه وضعیتی می‌افته.

‫آره!

‫این قراره آسون باشه!

‫خیلی خب، بچه‌ها.

‫اولش آروم و پیوسته بازی می‌کنیم.

‫بذارید اونا راحت بشن، و بعد... ‫بَمب!

‫سرعت رو یه درجه زیاد می‌کنیم.

‫من یه حس بدی در مورد این قضیه دارم.

‫یه چیزی درست به نظر نمی‌آد.

‫آه، تو زیادی

‫نگران می‌شی.

‫فلپ‌جک، عزیزم، برو پایین!

‫چرا فکر می‌کنی

‫اون داره به طرف ما شلیک می‌کنه؟

‫موشک‌های ردیاب هدف!

‫تورهای مکانیکی!

‫انگشت‌های اتوماتیک!

‫اوه! هی!

‫بابی، حالت خوبه؟

‫بمون تو، عزیزم!

‫دیگه هیچ‌وقت لاف نمی‌زنم!

‫بچه‌ها، آویزون کنید تا خشک بشه.

‫اون زغال‌ها خودشون جابه‌جا ‫نمی‌شن.

‫هی، تو داری

‫چی کار می‌کنی؟

‫اون دوست منه!

‫آاااااه!

‫آااه!

‫اُپسی.

‫آااااه!

‫ببخشید.

‫با دوستای من درنیفت.

‫بچه‌ها، سوراخ تنفسی رو هدف بگیرید.

‫اگه نتونه نفس بکشه، ‫نمی‌تونه شنا کنه.

‫من بی‌دفاع‌ام!

‫آااااه!

‫فلپ‌جک!

‫کناکلز! کمک!

‫آلفا وال جلو افتاده

‫و داره به نقطهٔ میانی نزدیک می‌شه.

‫ما... ما باید بهش برسیم!

‫بابی، چی کار کنیم؟

‫چی داره اتفاق می‌افته؟

‫چرا شما بچه‌ها زغال پارو نمی‌کنید؟

‫بسه دیگه، پیرمرد.

‫ما تو وقت استراحت برنامه‌ریزی شده‌مونیم.

‫بله.

‫استراحت برنامه‌ریزی شده ‫رو فراموش کردم.

‫البته، البته.

‫استراحت‌های برنامه‌ریزی شده ‫مهم‌ان.

‫برای بهره‌وری خوبه.

‫بیا اون کنسرو ساردین رو دود کنیم!

‫داریم بهش می‌رسیم!

‫می‌دونستم می‌تونی انجامش بدی، بابی!

‫هو!

‫وال ماده جلو می‌افته!

‫هووو!

‫اوه. وقت استراحت تموم شد.

‫یالا.

‫داره به ما می‌رسه!

‫آلفا وال داره از پشت پیشی می‌گیره!

‫و دارن به سمت دریای دندون می‌رن!

‫اوه، خدای من!

‫خطرناک به نظر می‌آد.

‫آااااه!

‫ما از دریای دندون جون سالم به در بردیم.

‫و هنوزم جلو هستیم.

‫شانس با ماست، چون ‫توسط آلفا وال محافظت می‌شیم.

‫من همه رو تو این دردسر انداختم.

‫فلپ‌جک، خیلی خطرناکه!

‫باعث می‌شه مسابقه رو ببازیم!

‫وال ماده داره دور می‌زنه.

‫به ما کمک کنید!

‫احمق‌ها!

‫گرفت مت، رفیق.

‫خب، ممکنه ما تو

‫مسابقه برنده نشده باشیم، ولی ‫امیدوارم قلب‌های شما رو برده باشیم.

‫ما هنوز این مسابقه ‫رو نباختیم، عزیزم.

‫یالا.

‫مشکل شما بچه‌ها چیه؟

‫اوه، من همه‌شون رو به سمت ‫اون موجود شلیک کردم.

‫خب، کی برد؟

‫چی شد؟

‫ما بردیم؟

‫حدس می‌زنم هیچ‌وقت نمی‌فهمیم.

‫فکر کردم ممکنه این اتفاق بیفته.

‫به خاطر همینه که ‫جعبهٔ عکسم رو آوردم.

‫این جعبهٔ عکس دقیقاً به ما می‌گه ‫کی مسابقه رو برده.

‫فقط باید منتظر بمونیم تا عکس ‫ظاهر بشه.

‫آها!

‫و حالا لحظه‌ای که ‫همه‌مون منتظرش بودیم... منتظر چی؟

‫نه! نمی‌تونه باشه!

‫وال ماده با یه زبون برد؟

‫ما بردیم؟

‫ما بردیم!

‫ما بردیم!

‫ما انصراف می‌دیم!

‫من نابود شدم.

‫شاید بتونی به یه چیزی فکر کنی که ‫با نیروی بچه کار نمی‌کنه.

‫من برای عکاسی به بچه ‫احتیاجی ندارم.

‫دارم می‌رم مدرسهٔ هنر!

‫نـــــــــــــــــه!

‫خب، من درس مو گرفتم.

‫لاف زدن هیچی جز دردسر نمی‌آره.

‫نزدیک بود همه‌مون رو به کشتن بدی.

‫دیگه هرگز اون اشتباه رو ‫تکرار نمی‌کنم.

‫پسس! پسس!

‫هی، بچه.

‫شنیدم یه دزد دریایی ‫سر و سخت داری.

« جزیره کَمی »

‫بچه‌ها، داریم می‌ریم جزیرهٔ ‫آب‌نبات!

‫هورا!

‫نقشه دست کیه؟

‫دست منه.

‫بیماری اسکوربوت (کمبود ‫ویتامین C) رو کی داره؟