About Mrs. Leslie

Πόσες μέρες θυμάσαι από την ζωή σου;

Καθώς γερνάς, θυμάσαι όλο και πιο πολλές.

Σήμερα, η μέρα άρχισε όπως πάντα,

αλλά όταν πρόσεξα τα λουλούδια,

ένοιωσα ότι η σημερινή μέρα θα ήταν διαφορετική.

Κα Λέσλι!

- Ω, πρωινή σήμερα, Κρόφμαν. - Σε σένα έρχομαι.

- Συνέβη κάτι τρομερό. - Τα τρομερά...

...πάντα σε σένα συμβαίνουν.

- Εκείνο το... - Σιγά. Οι ένοικοι κοιμούνται.

...το νυφικό της Κρέιτον.

Ο γάμος θα γίνει στην Σάντα Μπάρμπαρα.

Εκεί το κλίτος του ναού είναι στενό για φουσκωτά νυφικά.

Ας βαδίσει πλάγια, σαν τον κάβουρα.

Όλα αστεία τα βρίσκεις.

Πρέπει να πάω, αλλά θα'μαι πίσω το πρωί.

Σκέπτομαι την Πίξι. Δεν μπορεί να μείνει μόνη.

16 χρονών είναι.

Έχει ραντεβού απόψε...

...κι αν μπορούσες να της στείλεις καμία μπριζόλα...

Με τρελαίνεις.

Μεγάλο κορίτσι και δεν μπορεί να ψήσει μία μπριζόλα.

Εσύ φταις.

- Είναι μωρό ακόμα. - Ναι.

Στείλ'την εδώ και δεν θα την τρομάξω.

Θα την κάνω να νομίσει ότι όλα είναι εύκολα.

Θα της αφήσω ένα σημείωμα.

Μην ανησυχείς. Άντε να γίνεις η Σκιαπαρέλι της Σάντα Μπάρμπαρα

- Συγγνώμη, κα Λέσλι. - Η Κρόφμαν μόλις έφευγε.

- Νωρίς σηκώθηκαν όλοι σήμερα. - Ο διπλανός μου είναι άρρωστος.

- Κάνει συνεχώς εμετό. - Γιατί δεν μου το είπες;

- Είπα ότι είναι άρρωστος. - Αυτό είναι αόριστο.

Θα συνέλθει.

Η σκωληκοειδίτιδα έτσι αρχίζει.

Ακούστε, Μις Ρόλαντ. Είναι μεθυσμένος.

- Πώς το ξέρετε; - Απ'τον τρόπο που οδηγούσε.

Κοιτάξτε έξω. Τα παρτέρια είναι γεμάτα ροδιές.

Δεν θα πάτε να δείτε;

Έχω πικρή πείρα.

Μακρυά από μεθυσμένους.

Ξέρω απ'τον πατέρα μου.

Ναι;

Πρέσβιου 5-4124.

Μάλιστα.

Θα τον φωνάξω.

Για τους Πουλς.

- Κα Λέσλι, για εμάς είναι; - Ναι, απ'το νοσοκομείο.

Είπαν να πάτε αμέσως.

Πέστε τους ότι ερχόμαστε.

- Για την Κάρεν είναι; - Ναι. Πάμε γρήγορα.

Τους ειδοποίησα. Έρχονται.

Οι δύστυχοι. Αυτούς λυπάμαι.

Δυστυχώς. Η υγεία της χειροτέρεψε.

- Ίσως δεν βγάλει την ημέρα. - Είναι τρομερό.

- Δεν έχω χάσει ποτέ κανέναν. - Το ξεπερνάς.

- Συγγνώμη, κα Λέσλι. - Δεν πειράζει, Μις Ρόλαντ.

Το ξεπερνάς, αργά ή γρήγορα.

Κε Μακέι...

Κε Μακέι...

Κε Μακέι...

- Κε Μακέι; - Τι θέλεις;

Είμαι η Ναντίν Ρόλαντ, από δίπλα. Θέλω να σας βοηθήσω.

- Έχετε πυρετό; - Άσε με ήσυχο, κυρά μου.

- Θα σας φέρω λίγο τσάι. - Όχι, όχι, τσάι.

Είμαι εντάξει.

Τσάι...

Όχι, ευχαριστώ.

Ίσως αυτό σας ανακουφίσει.

- Τι ώρα είναι; - Περίπου 7:30.

Είσαι πολύ καλή.

- Πρέπει να σου το ανταποδώσω. - Δεν χρειάζεται.

Σε...

- Σε ξύπνησα; - Σηκώθηκα νωρίς.

Είναι σημαντική μέρα. Έχω ακρόαση.

Συγγνώμη που σε ξύπνησα. Συγγνώμη που σου έγινα μπελάς.

Θα έχετε λόγους που γίνατε έτσι.

Έχω πολλούς ακόμα.

Πήγαινε τώρα.

Εμπρός, δίνε του.

Είπα ευχαριστώ;

Δεν πειράζει.

Είσαι πολύ καλή.

Αυτό το είπα, ε;

Θύμισέ μου να συναντηθούμε μια μέρα.

- Δεν παίρνεις από λόγια, ε; - Λυπάμαι όσους υποφέρουν.

Η δουλειά μου απαιτεί να μένω αμέτοχη.

- Δεν το'χετε ξανακάνει αυτό. - Είναι για τους Πουλς.

Σας έφερα λίγο καφέ, πριν φύγετε.

Πολύ ευγενικό, κα Λέσλι, αλλά δεν έχουμε χρόνο.

Πρέπει να βιαστούμε. Σας ευχαριστούμε πολύ.

Εύχομαι να πάνε όλα καλά.

Δώσ'το στον κο Μακέι.

- Θα προσπαθήσω. - Είναι σκέτος.

Άφησε την πόρτα ανοιχτή.

- Καλημέρα, κα Λέσλι. - Καλημέρα.

Ε...έφερα κάτω το φλυτζάνι. Ευχαριστώ.

Είναι καλό κορίτσι, ε;

Δεν ήμουν σε θέση να κρίνω.

- Ο καφές μου έκανε καλό. - Ναι. Δεν κόπηκες στο ξύρισμα.

Κε Μακέι, τα παρτέρια με τα λουλούδια...

...τα πέρασες για δρόμο χθες την νύχτα.

Τα λουλούδια δεν φυτρώνουν μόνα τους.

- Συγγνώμη. Πόσα; - Δεν είναι θέμα χρημάτων.

Απλά να είστε πιο προσεκτικός.

- Η κηπουρική απαιτεί κόπο. - Θα προσέχω στο μέλλον.

Το εύχομαι. Ομορφαίνουν την εικόνα του σπιτιού.

Το Μπέβερλι Χιλς είναι ωραίο χάρις στα λουλούδια του.

Όταν με σταματάει η Τροχαία...

...τους λέω:"Δώστε μου την κλήση..."

..."αλλά όχι κηρύγματα".

Τι θέλετε, λοιπόν; Λεφτά; Αίμα; Πέστε μου.

Γενναίος άντρας. Δεν φοβάσαι τίποτα και κανέναν.

Ούτε μπάτσους, ούτε σπιτονοικοκυρές... τίποτα.

Εντάξει. Θα είμαι πιο προσεκτικός, κα Λέσλι.

Συγγνώμη.

Προσέχω.

Ο αδελφός σου είναι;

Φέρσου ευγενικά, χάριν της μητέρας.

Χρόνια πολλά, μαμά.

Λάντον, ήξερα ότι θα'ρθεις.

Λάντυ, χαιρέτα τον Λούις και την αδελφή σου.

Γεια σας.

- Μην είσαι τόσο ψυχρός. - Είναι το "Αγάπα με".

Θυμήθηκα ότι είναι το αγαπημένο σου.

Ευχαριστώ, αγάπη μου.

Λαν, πού κρυβόσουν;

Φαίνεσαι μια χαρά, αλλά νευρική, θα έλεγα.

Έλα να μείνεις μαζί μας.

Ο Λούις ταράχτηκε που έφυγες. Πληγώθηκε.

- Να του δώσουμε μετάλλιο. - Μην είσαι τόσο εχθρικός.

Δείξε κατανόηση. Θέλει να σε βοηθήσει.

"Θέλει"! Ρωτάει κανείς τι θέλω εγώ;

2 χρόνια στην Κορέα...

...έπαιρνα διαταγές. Το ίδιο κι εδώ επί 1 χρόνο.

Δεν μπορώ να παίζω γκολφ και μπριτζ όλη μέρα μαζί του.

Πρέπει να εργαστώ. Δεν θέλω να με συντηρούν.

Κατάλαβέ τον. Νιώθει μοναξιά.

Τότε γιατί διέλυσες το σπίτι του;

Μη μιλάς έτσι σε μένα.

Γιατί φέρεσαι έτσι; Σ'αγαπάμε.

Ξαγρυπνώ, αναρωτώμενη που είσαι.

Μητέρα, θα ξέρεις που είμαι...

...αν έρθεις μαζί μου. Φύγε απο'δω μέσα.

- Μητέρα... - Ναι, Λούις;

Λαν, έλα να δεις το δώρο μας στην μητέρα.

- Της πήρα δικό μου δώρο. - Με τι;

Έβαλα ενέχυρο ένα ρολόι που μου'δωσες.

Και πως θα ζήσεις, αφού ενεχυριάσεις ό,τι σου'δωσα;

Δεν μ'αρέσει ο τρόπος που το θέτεις.

Όταν ξεμείνει, θα γυρίσει πίσω.

Αλλά θα πρέπει ν'αλλάξει στάση. Θες ν'αρχίσεις τώρα;

Άκου, Λούις.

Έχεις υποτάξει την αδελφή μου και την μητέρα μου,

αλλά εμένα δεν μπορείς.

Ανήκω στον εαυτό μου.

Θα πάρω πίσω το ρολόι σου.

Και θα'ρθω να πάρω την μητέρα μου.

Πάμε.

Γεια σου, μαμά. Θα σου τηλεφωνήσω.

Τον κατατρόμαξες! Πρόσεξες το ύφος του;

- Αλλάζω και έρχομαι. - Θες βοήθεια, Πίξι;

- Άσε με να οδηγήσω. - Όχι, όχι.

Ε, τα τσιγάρα μου!

- Θ'αργήσει το φρικιό; - Θ'αλλάξει μόνο παντελόνι.

Ευχαριστώ.

Καλά, έρχομαι.

- Μπορείς να με βοηθήσεις; - Δεν μπορώ. Βιαζόμαστε.

Είναι για το δείπνο. Θα φάμε μαζί.

Ξέρω. Η μαμά άφησε ένα σημείωμα.

Λοιπόν, κα Λέσλι...

...δεν μετράς και πολύ για τους νέους, ε;

Ωραία συμπεριφορά.

Στις μέρες μου...στις μέρες μου.

Αυτές είναι οι μέρες μου...

...εγώ τις έφτιαξα έτσι.

Πότε αρχίζουμε να διαμορφώνουμε το μέλλον;

Εγώ πότε άρχισα; Πώς άρχισα;

* Μπαμπά, άσε με να ξενυχτήσω απόψε*.

* Αύριο παντρεύομαι*.

* Θέλω να γλεντήσω...*

*...και ν'αποχαιρετήσω την παρέα.*

* Μπαμπά, άσε με να φορέσω την μινκ.*

* Τι σε νοιάζει τι θα πουν οι γείτονες;*

* Άσε με να διασκεδάσω και...*

* ...ν'αποχαιρετήσω την παρέα.*

* Κι ενώ θα τους φιλώ με συγκίνηση...*

*...κοίτα να φανείς ανοιχτόμυαλος...*

*...γιατί θέλω να τους πω γλυκά...*

*...ότι η καρδιά μου ανήκει σε σένα.*

* Μη ξεχνάς, μπαμπά...*

*...ότι αύριο αρχίζουν μέρες ευτυχίας...*

* Ας τους δείξω, λοιπόν, τι χάνουν*.

* Θα τους αποχαιρετήσω με φιλιά.*

* Αντίο*.

* Γεια σας με φιλιά.*

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ πολύ, κυρίες και κύριοι.

Ήταν ένα τραγουδάκι που έμαθα στο Αρσάκειο.

Λίγο πριν εισβάλουν οι μπάτσοι.

Είναι αισθησιακή, ε, Μπάρνι;