Min and Bill

Το Magico.one σε πρώτη πανελλαδική προβολή παρουσιάζει:

ΜΙΝ ΚΑΙ ΜΠΙΛ

Εντάξει, ρυμουλκήστε την πάνω.

Σάντι; Κράτα ίσιο το τιμόνι, εντάξει;

Έλα Άλεξ, κατέβα από το λαρδί. Πώς την είδες ότι είναι;

Κάλυψε την πρύμνα, εντάξει;

Έλα Άλεξ, άνοιξε τις καταπακτές.

Έλα, για να κουνιόμαστε λίγο.

- Πολύ δυνατή ψαριά, καπετάνιε. - Ναι, ο τόνος ξεχειλίζει.

Έλα μούτσε, είμαστε έτοιμοι, ξεκίνα να τραβάς.

- Γεια σου, Άλεξ. - Γεια σου, Μιν.

- Γεια σου. Γεια σου, γλυκέ μου. - Γεια σου, Μιν.

- Πώς τα πας; - Ωραία, είχα υπέροχο ταξίδι.

- Πολύ ωραία! Πού είναι ο Μπιλ; - Εδώ είναι.

Γεια σου, Μπιλ.

- Γεια σου Μιν, πώς είσαι; - Όσο δεν πάει καλά.

- Να σου πω, Μιν; - Τι;

- Σου έχω μια έκπληξη. - Τι είναι;

- 6 μπουκάλια βότκα. - Βότκα;

Έχεις πιει βότκα;

Έχω μεθύσει με τα πάντα, από ζουμί ζουζουνιών μέχρι μπόμπες.

Το πήρα από έναν έξω από τα χωρικά ύδατα. Ιβάν Νόβιτς, τον ξέρεις.

- Ο Ρώσος! - Ναι!

- Και πόσο θα με βάλουν μέσα; - Δέκα δολάρια για τα 6 μπουκάλια.

- Δέκα δολάρια;! - Ναι!

- Μέχρι και Ρώσο σκοτώνω για 10 δολ. - Για δέκα δολάρια, γιατί;

Γιατί δεν το σπάμε στη μέση; Αφού εσύ θα ρουφήξεις το περισσότερο.

Ευγνωμοσύνη το λες αυτό;

Εγώ που σου έχω νοικιάσει δωμάτιο τόσα χρόνια και πληρώνω το ενοίκιο συνέχεια.

Καλά! Δε μου κρατάς μούτρα, έτσι Μπιλ;

Ναι! Καλά, όχι, δεν κρατάω τόσα μούτρα πια.

Πήγαινε στο ξενοδοχείο.

Θα έρθω κι εγώ σε λίγο, μόλις τσακίσω ένα απ' αυτά τα μπουκάλια.

- Άντε βρε ναυτάκι! - Έρχομαι σε λίγο.

Και να διαδώσεις τα νέα στο λιμάνι.

Έλα, για να βγάλουμε τα ψάρια γρήγορα! Τι νομίζεις ότι έχουμε, διακοπές Άλεξ;

- Λοιπόν παλιοπαρέα, θα σας δω μετά. - Εντάξει, Μιν.

- Πού είναι η Νάνσι; - Επάνω.

Περίεργο!

- Νάνσι; - Έρχομαι.

Τι κάνεις συνέχεια εκεί πάνω;

- Απολυμαίνουν το κρεβάτι. - Απολυμαίνουν το κρεβάτι πάλι!

Μιν, έχω να σου πω. Αυτός ο μπάτσος ήταν εδώ πάλι.

Γυρίζεις πάλι κι ανοίγεις το στόμα σου μετά απ' όλα έχω κάνει για σένα;

Ειλικρινά, δε μίλησα!

Τους είπα ότι πάντα ήσουν καλή μαζί μου.

Ναι, κόψε τώρα τις σάλτσες.

Τι ακριβώς τους είπες;

Να, τους είπα ότι η μητέρα μου μ' άφησε εδώ όταν ήμουν μωρό.

Ότι εσύ με μεγάλωσες και σε βοηθούσα στη δουλειά.

- Ότι ήσουν πάντα καλή μαζί μου. - Εντάξει τότε.

Είπε τίποτα ότι... θα σε πάρουν μακριά μου;

Ναι, έτσι είπε.

Λοιπόν;

Εσύ τι είπες;

Είπα ότι δε θα τ' άντεχα να με πάρουν μακριά σου.

Δε λες ψέματα;

Ειλικρινά Μιν, δε λέω. Στ' ορκίζομαι.

Ναι.

Καλά, πήγαινε. Τράβα τα ψάρια στην κουζίνα.

Να σου πω;

Είπε τίποτα ότι θα ξαναγυρίσει;

Ξαναλέω, δεν είπε τίποτα ότι θα ξαναγυρίσει;

- Όχι! Όχι! - Εντάξει, φύγε από 'δώ, τράβα, τράβα.

Λοιπόν, Νάνσι; Δε θα με χαιρετίσεις;

Για ποιο λόγο, Άλεξ;

- Είχα κάνα γράμμα; - Ούτε κατά διάνοια.

Αυτή η ξανθιά σ' έχει ξεχάσει εδώ και πολύ καιρό!

Ίσως να τα κατάφερνα με μελαχρινή, έτσι γι' αλλαγή.

- Ναι;! - Ναι.

- Σου έλειψα; - Ποιον κοροϊδεύεις;

- Κανέναν! - Ναι;

Έλα Νάνσι, μην είσαι στριμμένη.

Παράτα με, έχω δουλειά να...

Τι σου έλεγε;

Απλά έπαιζε.

Ο Άλεξ τα κάνει αυτά.

- Δεν εννοούσε τίποτα. - Σου την πέφτει, έτσι;

Θα σου πω το εξής.

Κάθε φορά που έρχεται εδώ και σου λέει...

Μιν! Έλα εδώ μέσα. Περιμένω για ξύρισμα.

Έλα, τέλειωνε τη δουλειά σου.

Έλα Μιν, θα έρθεις;

Έλα, σταμάτα να χασομεράς! Θέλω να ξυριστώ, φύγε από 'κεί.

Ορίστε.

Τι σε τρώει;

Οι ψείρες.

Εκτός αυτού;

Να... ο Άλεξ έκανε τα γλυκά μάτια στη Νάνσι.

Έτσι όπως ανησυχείς γι' αυτήν, είναι λες κι είναι δικό σου παιδί.

Μερικές φορές εύχομαι να ήταν.

Μη λυπάσαι για τον εαυτό σου.

Και λοιπόν; Είσαι πολύ τσιμπούρι να ξέρεις.

Ναι, κι εσύ δεν είσαι καμιά κουκλάρα.

Όταν ήμουν νέα, τους έκανα κι έπαιρναν φωτιές.

Την εποχή του εμφυλίου πολέμου δεν ήταν τόσο εκλεκτικοί.

Τι έλεγες για την εποχή του εμφυλίου;

Μιν!

Άκουσες... άκουσες ποτέ την ιστορία για τον βετεράνο του εμφυλίου;

Ναι, κοίτα... με είχαν ζαλίσει όταν ήμουν παιδί.

Φύγε από 'δώ!

Όλο αυτί στήνεις!

- Να σου πω... - Δε θέλω ν' ακούσω τίποτα τώρα.

- Όμορφε, πώς είσαι; - Καλά, εσύ πώς είσαι;

Μια χαρά!

Εκεί πάνω! Τι κάνεις εκεί πέρα; Σταμάτα αμέσως!

Δεν προσέχεις τι κάνεις;

- Πω πω, δεν το έκανα επίτηδες! - Όχι, φυσικά κι όχι.

Μη μας το παίζεις κάποιος, έπρεπε να σου ρίξω και τον κουβά!

Ναι, για κάν' το να το μετανιώσεις!

- Ναι;! - Ναι!

Λίγο ακόμα να με ζαλίσεις με την πάρλα σου και θ' αναγκαστώ να φύγω.

Τι τρέχει; Τι έπαθες; Τι συμβαίνει;

- Είναι ψεύτης. - Ποιος είναι ψεύτης; Γιατί;

Έριξα κάτι σκουπίδια εκεί πέρα κι είπε ότι το έκανα επίτηδες.

Για να σου πω, δε μπορείς να την λες ψεύτρα, δε στο επιτρέπω!

- Μα έριξε τον κουβά πάνω μου. - Δεν τον έριξα!

Αν δε σ' αρέσει εδώ, σήκω φύγε! Κατάλαβες;

Έχω ένα τίμιο μαγαζί, δε θα κάθομαι να κυνηγάω κι εσάς τα παλιόπαιδα!

- Φύγε από 'δώ! Εξαφανίσου! - Μιν, τι τρέχει;

Την αποκαλεί ψεύτρα, με προσβάλλει. Θέλω να φύγει από 'δώ πέρα.

Ηρέμησε, άκου. Είναι ο γιος του γέρο-Κάμερον.

Έχει το κονσερβοποιείο που δουλεύω.

Δε δίνω δεκάρα κι αν έχει τη φυλακή.

Κι ούτε μπορεί να βάζει τη σκάφη του στους πασσάλους μου.

- Πού πας τώρα; - Να κοιτάς τη δουλειά σου.

Πληρώνω τους φόρους μου εδώ, δε θα μου πει κανείς τι θα κάνω.

Μην ακουμπάς το ταχύπλοο, θα βρεις το μπελά σου!

Πληρώνω τους φόρους μου.

- Τι κάνεις μέσα στο σκάφος; - Θέλω να πάρω τον κουβά!

Πάρε τον κουβά και βγες έξω!

Βγες έξω τώρα. Δε θέλω να έρθει κανένας και...

Σταμάτα το! Σταμάτα τη μηχανή!

Βοήθεια! Σταμάτα!

Μπιλ! Μπιλ!

Βοήθεια!

Μπιλ! Μπιλ!

Θες να με σκοτώσεις!

Να πάρει! Πεθαίνω!

Πάτα το κι άλλο!

Βοήθεια!

Βοή...!

- Γεια σου, Μιν. - Γεια σου, Μπιλ.

- Πώς νιώθεις τώρα; - Πώς νιώθω;

Δε νιώθω τίποτα, είμαι μουδιασμένη παντού.

Ο λαιμός μου τσακίστηκε.

- Ο λαιμός σου; - Ναι, ο λαιμός μου.

- Κάτσε να βάλω τις παλάμες μου πάνω. - Για ένα λεπτό.

Δε θα σε πονέσω, Μιν! Έλα γλυκιά μου, δε θα σε πονέσω.

- Προσεκτικά να κάνεις. - Προσεκτικά θα κάνω, κάτσε...

Κάτσε ακίνητη απλά, άσε να σε κρατάω εγώ.

Είναι εντάξει τώρα;

Μάζεψε τα κουπιά σου από το σβέρκο μου!

Είσαι εντάξει; Πώς είναι η σπονδυλική σου;

Η σπονδυλική μου! Ποτέ δεν ήταν καλύτερα σ' όλη μου τη ζωή.

- Μπιλ, περίμενε λίγο. - Περιμένε εσύ λίγο.

Έλα, έλα, είμαι μια χαρά!

- Είμαι μια χαρά, Μπιλ. - Σ' έφτιαξα, έτσι;

Ναι, το έφτια... Ναι, είμαι μια χαρά.

Κόψε την τράπουλα και θα σου πω την τύχη σου.

Μ' έφτιαξες για τα καλά.

Είδα ένα όνειρο χθες βράδυ.

Για μένα, Μιν;

Όχι, για ένα καναρίνι που πετούσε στο παράθυρο.

- Αλήθεια; - Ναι, αλήθεια.

Δες εδώ. Βλέπεις όλα αυτά τα μπαστούνια;

Μόνο προβλήματα είναι όλα αυτά.

- Μιν; - Τι είναι;

- Οι μπάτσοι! - Οι μπάτσοι; Τι θέλουν;

- Ήρθαν για μένα! - Για σένα;

Θα σε πάρουν πάνω από το πτώμα μου!

Μιν, βάστα λίγο, οι μπάτσοι είναι μπάτσοι!

Μπάτσοι, ξεμπάτσοι, δε θα μου πάρουν το παιδί.

Μπιλ; Φοβάμαι.

Έλα μαζί μου.

Χαίρετε.

Τι θέλετε;

Γκρουτ με λένε, είμαι εκπαιδευτικός επιθεωρητής.

Πόσο καιρό έχεις αυτό το κορίτσι;

Μα... από τότε που ήταν έξι μηνών.

Από πού την πήρες;

Η μητέρα της την άφησε εδώ.

Πού είναι τώρα η μητέρα της;

Πού να ξέρω; Τα κακάρωσε.

Αναφορές που λάβαμε γι' αυτό το κορίτσι, λένε ότι δουλεύει υπερβολικά.

Μα δουλεύει όσο δουλεύουν κι οι άλλοι!

Μα τω Χριστώ, έτσι είναι.

Ο μάγειρας σηκώνεται στις 4 το πρωί, εγώ όμως δε σηκώνομαι μέχρι να πάει 5.

Υποθέτω ότι τελειώνεις τις δουλειές σου γύρω... στις 9 το βράδυ.

Φυσικά! Μερικές φορές στις 8:30.

Φυσικά! Φυσικά.

Μάλιστα, γι' αυτό λοιπόν δεν πας σχολείο.

Δεν ξαναγυρίζω στο σχολείο.

Τους σιχαίνομαι τους κολλιτσίδες εκεί πέρα.

Μου την δίνουν στα νεύρα.

Σε κρατάνε να μην πας σχολείο.

Έλα, πες μου την αλήθεια. Μη φοβάσαι.

Λες δηλαδή να έλεγα ψέματα σε μπάτσο;

Σκάσε και απάντησε στον τύπο εδώ σαν να ήταν κύριος.

- Μάλιστα, κυρία. - Μια νεαρά όπως εσύ χρειάζεται σχολείο.