Zatoichi 11 - Zatoichi and the Doomed Man (座頭市逆手斬り)

BİR DAİEİ LTD. ŞTİ. YAPIMI

Yirmi üç.

Yirmi dört.

Yirmi beş.

– Yirmi altı. – Biraz durabilir misin?

Ne oldu?

Kaç kırbaç kaldı?

Yarıya geldik.

Daha fazla dayanamayacağım. Acıdan gözlerim görmez oldu.

Seni budala! Başlarken de görmüyordun zaten.

Yirmi yedi.

Yirmi sekiz.

Yirmi dokuz.

Otuz.

– Otuz bir. – Müsaadenizle bayım...

Yine ne oldu? Neden bitene kadar çeneni kapatmıyorsun?

Dün gece hücrede

beraber kaldığımız Shimazo'yu düşünmekten kendimi alamıyorum.

Kes artık, sana ne ondan!

Otuz iki.

Otuz üç.

Otuz dört.

Otuz beş.

Otuz altı.

Otuz yedi.

Doğru değil, ben bunların hiçbirini yapmadım!

Neden bunlar benim başıma geliyor?

Hayatım boyunca çalışıp çabalamaktan başka bir şey yapmadım.

Nasıl olur da, her şey bir anda yok olup gider?

Az önce bir şey mi söylüyordum ben?

Hayır, hiçbir şey söylemiyordun.

Masör!

Senden bir ricada bulunsam yapar mısın?

Ölüm kalım meselesi.

İyi de kilit altındayım...

Yasa dışı kumar yüzünden içerideydin, değil mi?

Yetkililer senin durumundakileri ibret olsun diye cezalandırır.

Yarın gelip elli-yüz kırbaç vurup serbest bırakırlar.

Öyle mi?

Fakat bana yardım etmezsen

hiç işlemediğim suçlar yüzünden beni idam edecekler.

Birkaç hafta önce Choshi'den buraya geldim.

Olay çıkmıştı. Ortalığı yatıştırmak için patronun mekânına gittim.

Oraya vardığımda polisler beni alıp Shimokura'ya getirdi.

Gözümü açtığımda kendimi burada buldum.

Haneye tecavüz, kundakçılık ve cinayetten suçlu buldular.

Bu suçlamaların hiçbir tutarlı yanı yok.

Suçsuz olduğuma tanıklık edebilecek

bildiğim iki kişi var.

Biri Oarai'de, Senpachi Kurouma. Benim kan kardeşim olur.

Diğeri ise Choshi'de, Patron Jubei Araiso.

Onlara mesaj göndermek istiyorum.

Bu arada, benim adım Shimazo Katase.

Onlara de ki: "Shimazo Katase hiç işlemediği suçlardan dolayı

şu anda idam edilmek üzere."

Tek yapmaları gereken yetkililere kim olduğumu açıklamak.

Böylece aleyhime olan tüm suçlamalar düşürülecek.

İsim benzerliği yüzünden bu duruma düştüm.

Lütfen masör, bana yardım et.

Burada kilitli kaldığım için yardım isteyeceğim başka kimsem yok.

Bu sebeple sana yalvarıyorum, lütfen.

Ömrümün sonuna kadar sana minnettar kalacağım.

Bir şey daha var. Evim Tone Irmağı'nın kıyısında.

Karımla kızım meraktan ölmüşlerdir.

Lütfen onlara da "iyi olduğumu,

yakında eve döneceğimi" söyle.

Elini ayağını öpeyim masör.

Hayatım söz konusu. Lütfen.

~ ZATOİCHİ İLE İDAM MAHKÛMU ~

Yapım: SADAO ZAİZEN

Hikâye: KAN SHİMOZAWA Senaryo: SHOZABURO ASAİ

Sinematograf: HİROSHİ İMAİ Sanat Yönetmeni: SEİİCHİ OTA

Müzik: SEİTARO OMORİ Editör: TOSHİO TANİGUCHİ

Oyuncular:

SHİNTARO KATSU

KANBİ FUJİYAMA EİKO TAKİ, MASAKO AKEBOSHİ

KENJİRO İSHİYAMA RYUZO SHİMADA, KOİCHİ MİZUHARA

MANABU MORİTA GEN HARADA, SACHİKO MURASE

KAZUO MORİUCHİ, TOKİO OKİ HAJİME KOSHİKAWA, YUKİO HORİKİTA

Yönetmen: KAZUO MORİ

Çeviri: hymaster

Oarai.

Aota.

Ne zaman bir insaniyetlik yapsam başım da belaya giriyor.

Aslında gitmesem daha iyi olur.

Ama Shimazo'nun dedikleri doğruysa

serde ona üzülmek de var...

Hayır, öncelikle kendi hayatımı düşünmeliyim.

Peki, o hâlde gitmeyeceğim.

Vuruş!

5 ryo oldu bayım. 10 ryo için devam mı?

Tabii, neden olmasın? Yapalım bakalım.

Her seferinde hedef de küçülüyor.

Haydi, bakalım.

– Vuruş! – Boş biri değilsiniz.

Şu anda tam 10 ryo kazandınız.

20 ryo için devam mı?

Hayır, sanırım bu kadar yeterli.

Hemen pes etmeyin. Az değil, bakın, tam 20 ryo.

Olmaz, 10'da kalsın.

Pardon, acaba ben de oyuna katılabilir miyim?

Yüksek bir meblağdan bahsediyorsunuz.

Bu oyun körlere göre değildir.

Hangi hedef 20 ryo değerinde, söyler misiniz?

Söylesek ne olacak? Sen göremiyorsun ki.

Biri hedefi tıklatsın, bana yeter.

Ben kulağımla nişan alırım.

Baksana masör!

Ufak at biraz.

Göremiyorsun, hedefi nasıl vuracaksın ki?

– Denemeden bilemeyiz. – Dalga mı geçiyorsun?

Bak masör, bir düşünsene,

gözlerim iyi olduğu hâlde ben 10'da iken oyunu bıraktım, doğru mu?

Göremeyen biri olarak, nasıl olur da bu kadar...

– Benimle alay mı ediyorsun? – Ne münasebet bayım.

"Ne münasebet", peki. Bak!..

1 ryo ile başlayıp 10'a kadar geldim.

Ya beceremezsen?..

Benim kazandığım da havaya gider.

1 ryo ile başlamayı inan gözüm kesmiyor.

Bak ne diyeceğim...

Kazandığın 10 ryo ödülünü sana ben ödeyeceğim.

10 ryo mu?

Bana biraz izin ver.

İşte, buyur, 10 ryo.

Pekâlâ.

Şimdi biri hedefi tıklatabilir mi lütfen?

Vuruş!

Yani vurdum mu?

Vurduğuna inanamıyorum.

20 ryo öne sürüyorum,

30 ryo için devam etmeye varım.

Dur, masör.

Şansını zorluyorsun. Kârdasın zaten, tadında bıraksana.

Açıl biraz, denemek istiyorum.

Çok teşekkür ederim.

Başka hedef kaldı mı?

Artık kalmadıysa 50 ryo ödülümü alabilir miyim?

Buyurun, 50 ryo ödül.

Teşekkürler.

Çok teşekkür ederim.

Çok teşekkür ederim.

Teşekkürler, çok mutlu oldum.

Lütfen.

Çok teşekkür ederim.

Dur!

Gösteri harikaydı bayım.

– Sen çok fena bir körsün. – Böyle konuşman çok hoş.

Üstünde yolculuk kıyafetleri var. Ne tarafa doğru gidiyordun?

– Tsuchiura'ya doğru. – Ben de o tarafa gidiyorum.

Bu kasabada sürüyle kötü niyetli insan var.

Parayı taşımana yardım edebilirim.

– O konuda sıkıntım yok. – Çekinmene gerek yok.

Dokun, bak, anlayacağın ben keşişim.

Paran bende güvende olur.

Tesadüfen karşılaşmak bile kader bağıyla mümkün olurmuş.

Yani parayı bana ver. Ben göz kulak...

Ne vardı?

– Ne yaptığını sanıyorsun? – Toz ol ulan!

Ne yap... Neyse, peki.

Dur biraz bayım, bir saniye, gitme!

Zatoichi!

Hiç komik değil.

Kusura bakma.

Göz görmeyince hızlı yürümek de oldukça zor oluyor.

Konuyu değiştirme.

Bak masör, dün geceki büyük ödülü benim sayemde kazandın.

Çünkü zemini önceden ben hazırladım.

Sen de sonradan gelip işin geri kalanını hallettin.

Öyle olmadı mı?

– Evet, haklısın. – Haklıyım.

Bence ödülü aramızda yarı yarıya bölüşmemiz gerekiyor.

Ne oldu? Sana yeterli gelmedi mi?

Hayır, sorun yok.

Güzel. Sana açık konuşmalıyım.

Birbiriyle karşılaşmış iki yolcu olarak başından itibaren tüm gelirimizi

yarı yarıya bölüşme konusunda seninle anlaşmaya varmamız gerekiyor.

Yoksa hiç de komik olmayan bazı hadiseler yaşanabilir.

Sence komik mi, ben komik olduğunu sanmıyorum.

Değil.

Güzel. Sorun çıksın istemeyiz.

Ama itiraf etmeliyim,

senin şu kör kılıç numarası gerçekten muhteşem.

Abartacak bir şey yok. Aslında tek yaptığım korkudan aklımı kaçırıp

kaçmaya çabalarken önüme gelene kılıç savurmaktı.

Nereye kayboldu bu? Çok uzaklaşmış olamaz.

Hiç bu tarafa doğru gelen birini gördünüz mü?

Hay aksi! Biri kör, öteki sağır. Aramaya devam edelim.

Yalvarırım, bana yardım edin.

Yardımınıza ihtiyacım var.

Ne yardımı?

O üç adam benim peşimdeydi.

Lütfen, beni Oarai'ye götürün.

Yarası çok kötü.

Biz seni nasıl götürelim şimdi?

Atımız, arabamız da yok ki.

Acelen mi vardı?

Dükkânıma biraz para biriktirmiştim.

Gün batmadan önce onaylı senedi teslim edemezsem

kepenk kapatmak zorunda kalacağım.