Up in the Air

นี่คือสิ่งที่ผมได้รับ หลังจากทุ่มเทให้บริษัทตัวเองมา 30 ปีเหรอ

แล้วพวกเขาก็ส่งไอ้งี่เง่าอย่างคุณมาที่นี่

เพื่อบอกว่าผมโดนไล่ออก

พวกเขาน่าจะบอกคุณว่าคุณโดนไล่ออก

คุณกล้ามากนะที่เข้ามาที่นี่ และไล่โปรดิวเซอร์หมายเลขหนึ่งของคุณออก

และคุณจะกลับบ้านพรุ่งนี้

และได้เงินมากกว่าที่คุณเคยหามาทั้งชีวิต

และฉันต้องกลับบ้าน โดยไม่ได้เงินเดือน เฮงซวย

ผมแค่... ผมว่าคุณทำให้ผมงงเป็นไก่ตาแตก

ผมไม่รู้ว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง

ผมจะกลับบ้านไปในฐานะลูกผู้ชาย

และบอกกับภรรยาว่าผมตกงานได้ยังไง

พูดถึงระดับความเครียด

ผมได้ยินมาว่าการตกงาน มันแย่พอๆ กับมีการตายในครอบครัว

แต่ส่วนตัวแล้ว ผมรู้สึกว่ามัน

เหมือนกับว่าคนที่ผมทำงานด้วย คือครอบครัวของผม และผมต้องตาย

ฉันตกงานไม่ได้ ฉันต้องจ่ายค่าบ้าน ฉันมีลูกๆ

ผมไม่รู้ว่าคุณทนอยู่กับตัวเองได้ยังไง

แต่ผมรู้ว่าคุณคงหาวิธีได้ ในขณะที่พวกเราที่เหลือกำลังเป็นทุกข์

แกมันเป็นไอ้ตัวอะไรกันแน่

เป็นคำถามที่ยอดมาก ผมมันเป็นตัวอะไร

สตีฟผู้น่าสงสารทำงานที่นี่มาเจ็ดปีแล้ว

เขาไม่เคยเข้าประชุมกับผม หรือเดินผ่านผมตรงโถงทางเดิน

หรือเล่าเรื่องให้ผมฟังในห้องพัก

นั่นเป็นเพราะผมไม่ได้ทำงานที่นี่

ผมทำงานให้อีกบริษัทหนึ่งที่ให้ คนขี้ขลาดอย่างเจ้านายของสตีฟยืมตัว

คนที่ไม่กล้าพอที่จะไล่พนักงานตัวเองออก

และในบางกรณีก็มีเหตุผลที่ดี

เพราะคนเราชอบทำอะไรบ้าๆ ตอนถูกไล่ออก

ผมทำอะไรผิดหรือเปล่า

มีอะไรที่ผมจะปรับปรุงได้ไหม

นี่ไม่ใช่การประเมินผลการทำงานของคุณ

คุณต้องไม่ถือว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว

"ไม่ถือเป็นเรื่องส่วนตัวเหรอ"

สตีเวน ผมอยากให้คุณทบทวนเอกสารในแฟ้มนี่

อ่านดูให้ดี ผมว่าคุณ จะได้พบกับคำตอบที่ดีหลายๆ ข้อในนี้

ผมว่านี่คงช่วยได้เยอะเลย แฟ้มเอกสาร

ขอบคุณ แฟ้มเอกสาร

คนที่ประสบความสำเร็จสูงสุด ก็ต้องเจอกับเรื่องเลวร้าย

อย่างที่คุณเจออยู่ตอนนี้

เพราะพวกเขามีประสบการณ์เดียวกัน จึงประสบความสำเร็จ

นั่นคือความจริง

ผมขอคีย์การ์ดของคุณด้วย

เยี่ยม โอเค

ผมอยากให้คุณใช้วันนี้ เก็บข้าวของส่วนตัวของคุณ

และพรุ่งนี้คุณไปออกกำลังกายซะ

ออกไปวิ่งจ๊อกกิ้ง

หาอะไรให้ตัวเองทำ และไม่ช้าคุณก็จะเข้มแข็งและรู้ว่าจะทำอะไรต่อ

ผมจะติดต่อกับคุณได้ยังไง

ไม่ต้องห่วง เราจะติดต่อคุณเร็วๆ นี้

นี่แค่เริ่มต้น

ผมจะไม่มีทางเจอสตีฟอีก

ขอบคุณ

จะได้รู้จักผม ก็ต้องบินไปกับผม

นี่คือที่ๆ ผมอยู่

เมื่อผมรูดบัตร ระบบจะส่งสัญญาณ เตือนเจ้าหน้าที่โดยอัตโนมัติ

ให้ทักผมด้วยคำพูดเดิมๆ

ยินดีที่พบคุณอีกครั้ง คุณบิงแฮม

สิ่งที่ทำเป็นระบบ

อย่างเป็นมิตรเหล่านี้ทำให้ผมมีความสุข

ทุกเรื่องที่คุณอาจเกลียดในการเดินทาง

อากาศที่ถูกรีไซเคิล แสงจากหลอดไฟ เครื่องบริการเครื่องดื่มแบบดิจิตอล

ซูชิราคาถูก คือสิ่งเตือนใจ ที่อบอุ่นว่าผมกลับถึงบ้านแล้ว

อยากได้ซักกระบองไหมคะ

- อะไรนะ - อยากได้ซักกระบองไหมคะ

กระบองเหรอ

กระป๋องค่ะ

ไม่ล่ะ ขอบคุณ

(ปรากฏตัวในห้องวิสต้า 17:30 น.)

(ไรอัน บิงแฮม อะไรอยู่ในเป้ของคุณ)

ชีวิตคุณหนักเท่าไหร่

ลองจินตนาการสักวินาที ว่าคุณกำลังแบกเป้อยู่

ผมอยากให้คุณรู้สึกถึง สายสะพายบนบ่าของคุณ

รู้สึกไหม

ตอนนี้ผมอยากให้คุณบรรจุมัน ด้วยสิ่งของทั้งหมดที่คุณมีในชีวิตคุณ

คุณเริ่มจากของชิ้นเล็กๆ ก่อน ของที่อยู่บนชั้นและในลิ้นชัก

ของที่ระลึก ของสะสม

รู้สึกถึงน้ำหนักที่เพิ่มเข้ามา

จากนั้นคุณก็เริ่มเติมของชิ้นใหญ่ขึ้น

เสื้อผ้า เครื่องใช้บนโต๊ะ โคมไฟ ผ้าปูโต๊ะ

โทรทัศน์ของคุณ

เป้น่าจะหนักเอาการอยู่ตอนนี้

แล้วคุณก็บรรจุของที่ชิ้นใหญ่ขึ้น

โซฟา เตียง โต๊ะกินข้าว ใส่ทุกอย่างลงไปในนั้น

รถของคุณ ใส่มันลงไปในนั้น

บ้านของคุณ ไม่ว่าจะเป็นอพาร์ตเมนต์ห้องเดียว หรือบ้านขนาดสองห้องนอน

ผมอยากให้คุณใส่ของทั้งหมดลงในเป้นั่น

ตอนนี้ลองเดินดู

ยากใช่ไหมครับ

นี่เป็นสิ่งที่เราทำกับตัวเองทุกวัน

เราเพิ่มน้ำหนักให้ตัวเอง จนเราเคลื่อนไหวไม่ได้

และจำไว้ให้ดีนะครับ การเคลื่อนไหวคือการมีชีวิต

ตอนนี้ผมจะเผาเป้ใบนั้น

คุณอยากเอาอะไรออกจากเป้ รูปถ่าย

รูปถ่ายสำหรับคนที่จำอะไรไม่ได้

ดื่มโสมซะ แล้วปล่อยให้รูปไหม้ไป

อันที่จริงแล้ว ปล่อยให้ทุกอย่างถูกเผาไป แล้วจินตนาการว่าตื่นขึ้นมาตัวเปล่าในตอนเช้า

มันมีชีวิตชีวาใช่ไหมครับ

ดีใจที่เจอคุณอีกค่ะ คุณบิงแฮม

ออฟฟิศของไรอัน บิงแฮมครับ

นายให้ฉันขับรถดอดจ์สตราตัสที่แคนซัสซิตี้

ไม่มีรถซีดานขนาดใหญ่ครับ

- ได้ลอง... - ครับ

ผมเตือนพวกเขาว่าสถานะของคุณ

คือสมาชิกบัตรทองชั้นเลิศมาหลายปี

พวกเขาพยายามเต็มที่ให้คุณได้ขับเซบริง

ก็พอใช้ได้ มีข้อความถึงฉันไหม

คาร่า พี่สาวของคุณโทรมา

ต้องการคุยกับคุณด่วน เรื่องงานแต่งงานของน้องสาวคุณ

ผมบอกเธอว่าคุณกำลังบิน และผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าปลายทางคุณอยู่ที่ไหน

- เยี่ยมมาก - คุณได้รับบัตรเชิญ

ให้ไปพูดที่โกลเควสต์ในเวกัส

โกลเควสต์ 20 น่ะเหรอ

นานๆ ครั้ง ผมจะได้พูดเรื่องข้อตกลง และการพูดเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ

แต่โกลเควสต์เนี่ยนะ เรากำลังพูดถึง นักพูดสร้างแรงบันดาลใจที่โด่งดัง

มีภาพสามมิติด้วย

มันเรียก โดส อากิส เอ็กซ์สองตัวในภาษาสเปน

เอาล่ะ ฉันจะไปเช็กอิน

- เดี๋ยว ผมมีสายของคุณ จากเครก เกรกอรี่ - เดี๋ยว...

บ้าชะมัด

นักรบภาคสนามของผมเป็นไงบ้าง

อีก 20 นาทีต้องขึ้นเครื่องไปสู่สวรรค์แล้ว

มีตัวเลขดีมากมาจากฟีนิกซ์ เพื่อนยาก

รู้ไหมบิ๊กออโต้กำลังจะลดพนักงาน

อีกหนึ่งหมื่นคนก่อนสิ้นเดือนนี้

- จริงเหรอ - ใช่ โชคดีชะมัดเลยเรา

ผมอยากส่งคุณไปห้าที่เวลาเดียวกัน

แต่ผมอยากให้คุณกลับโอมาฮาสุดสัปดาห์นี้

- ได้นะ - นึกว่าอยากให้ผมอยู่ทุกที่

เรามีเรื่องใหญ่รออยู่ที่นี่ เรื่องสำคัญมากด้วย

เรากำลังพูดถึงอะไรอยู่

คุณจะได้เห็น วันนี้ผมอึได้ เป็นครั้งแรกในรอบสองอาทิตย์ ไชโย

- นั่นเสียงผมวางหูใส่คุณ - เยี่ยม ชอบเสียงนั้นจริงๆ

คุณชอบบริษัทรถเช่าไมส์โตรไหม

ชอบค่ะ

ขี้เหนียวไมล์ไปนิด ผมชอบเฮิรตซ์

ไม่ล่ะค่ะ เฮิรตซ์เก็บรถไว้นานเกินไป

ถ้ารถมีระยะทางสะสม เกิน 30,000 กม. ฉันไม่ขับ

ไมส์โตรไม่ต้องทำเรื่องส่งรถคืน ผมชอบจอดรถแล้วไปได้เลย

เฮิรตซ์ไม่ประกันเรื่องระบบนำทาง

ตลกดี คุณไม่เหมือนสาวที่ต้องการคนบอกทาง

ฉันเกลียดการถามทาง นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องการระบบจีพีเอส

บริษัทใหม่ที่ชื่อโคโลเนียลนั่นก็ไม่เลว

- พูดเล่นหรือเปล่า - เปล่า

- ศูนย์รถเช่าของมันแย่สุดๆ - ไม่เคยมีรถให้อัปเกรด

จริงๆ แล้วมันมีแต่รถในสภาพสุดห่วย

ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาทำธุรกิจอยู่ได้ไง

- ผมชื่อไรอัน - ฉันชื่ออเล็กซ์

การ์ดของเมเปิลวู้ด

คุณกล้าเอามันมาไว้ในปราสาทนี่ได้ยังไง

ฮิลตันคุณภาพพอๆ กันและอาหารดีกว่า

แต่เมเปิลวู้ดแจกคุกกี้ตอนลงทะเบียนพัก

เขาซื้อใจคุณด้วยคุกกี้

ใช่ ฉันหลงการต้อนรับแบบเสแสร้ง

มันมีคำศัพท์เฉพาะสำหรับคำนั้น

มันเป็นคำผสมระหว่าง "จอมปลอม" และ "อบอุ่น" "จอมปุ่น"

พระเจ้า

ฉันไม่แน่ใจว่ามันมีอยู่จริง

นี่คืออเมริกันแอร์ไลน์ส...

มันเป็นบัตรผ่าน ใช่

- ทำจากอะไร เส้นใยคาร์บอนเหรอ - กราไฟท์

ฉันชอบน้ำหนักมันจัง

ผมตื่นเต้นมากตอนที่เจ้าบัตรนี่ออกมา

ใช่ เห็นด้วยเลย

ฉันมีไมล์สะสมระดับปกติ

หกหมื่นไมล์ต่อปี ในประเทศ

- ไม่แย่เท่าไหร่ - ไม่ต้องมาปลอบใจ

- ของคุณเท่าไหร่ - นั่นเรื่องส่วนตัว

- เถอะน่า - เราไม่รู้จักกันดีพอ

เอาน่า โชว์ออฟหน่อย ทำให้ฉันประทับใจหน่อย

- ฉันว่ามันต้องเยอะแน่ - คุณเดาไม่ถูกหรอก

ขนาดไหน

แค่ไหน แค่นี้ได้ไหม

- แค่นี้ - ผมไม่อยากอวด

เร็วสิ บอกมา

เอาเป็นว่าผมมีตัวเลขในใจที่ยังไปไม่ถึง

นี่มันเซ็กซี่สุดๆ เลย

หวังว่าคงไม่ทำให้ความสัมพันธ์เราด้อยค่า

เราสองคนเห็นว่าสถานะชั้นนำเป็นเรื่องดึงดูดใจ

ฉันว่าด้อยค่าน่าจะเป็นจุดเริ่มต้น

ความจงรักภักดีไม่มีทางด้อยค่า

เราก็เลยคิดแผนการใหญ่นี่ขึ้นมา ซึ่งสำหรับผมแล้ว

คือการเอาผ้าก๊อซ ผ้าพันแผลแปะไว้บนมือ

แล้วเราก็ขึ้นเครื่อง

ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก บินไปยังซูริค

เดินขึ้นไป... รอจนมืด

และเดินไปที่ห้องน้ำพร้อมกับเธอ

ทุกคนกำลังดูหนัง และผมก็...

เปิดประตู เดินเข้าไป

เธอเปิดประตูให้ผม

และเข้ามาด้วย เหมือนเธอจะช่วยผม

แล้วเราก็ลองทำกันเต็มที่ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

แต่มันสนุกดี ต้องใช้เล่ห์กล

- บอกรายละเอียดฉันหน่อยสิ - มันไม่ง่ายอย่างนั้น

- คุณเคยลองหรือเปล่า มันไม่ง่ายเลย - เคยสิ

- จริงเหรอ - จริงสิ

- คุณเคยทำแบบนั้นมาแล้วเหรอ - ฉันเคยทำ

บนเครื่องข้ามแอตแลนติกนะ

สายการบินภายในประเทศ บินข้ามเขต

- กลางคืนเหรอ - กลางวันเนี่ยแหละ