Dead Man's Shoes

ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ 6:30 π.μ.

Ο Θεός θα τους συγχωρέσει.

Θα τους αφήσει να πάνε στον παράδεισο.

Δεν μπορώ να ζήσω έτσι.

Μην παίζεις με τη φωτιά.

Καλώς ήρθες. Πέρασε.

Πρέπει να πάω στον θείο-Λένι.

Κάνε μου μια χάρη. Πετάξου λίγο στο μαγαζί.

- Πρέπει να πάω στο θείο-Λένι. - Πέντε λεπτά θα σου πάρει.

Είναι ένας από αυτούς.

Καλημέρα, φιλάρα.

Φοβερά χάπια, μεγάλε.

Θα σου τα αφήσω δεκαπέντε λίρες τα δυο.

Είναι πολύ καλό πράμα.

Εντάξει. Σε καλή μεριά.

- Θέλεις κάτι, φίλε; - Ορίστε;

- Τι σκατά κοιτάζεις; - Εσένα, ρε μουνί.

Τα λέμε.

Όχι, δεν πρόκειται... Εντάξει, τα λέμε.

Γειά μας!

- Έχει μια γραμμή, αν θες. - Όχι, ευχαριστώ.

- Θα την δοκίμαζα πριν πιω. - Δεν έχει τίποτα μέσα.

Είδα την Τζίνα στην πόλη.

Φορούσε κοντή φούστα. Σαν να μην φορούσε τίποτα.

Αυτή η φούστα θα είναι στο πάτωμά μου απόψε...

Τα λέμε.

Κοίτα μην σε πιάσουν.

Συγγνώμη για πριν, φίλε.

Τρελάθηκα.

Δεν ξέρω τι έπαθα. Δεν ξέρω τι με έπιασε.

- Ντρέπομαι. Ήταν λάθος. - Δεν πειράζει.

Πώς σε λένε;

Αυτό είναι το όνομά μου.

Συγγνώμη. Ντρέπομαι που ξέφυγα.

- Δεν τρέχει τίποτα. - Περασμένα-ξεχασμένα.

Άστο να πάει.

- Με πήραν βίντεο σε παρτούζα. - Η ζωή είναι σκληρή, φίλε.

Ζει ακόμη αυτή;

Η Τζέιμι κι η Ρεμπέκα τη βρί- σκουν στο ντους. Μπες κι εσύ!

Θα ήθελα, αλλά δεν έχω ντουζιέρα.

- Γουστάρω αγγλικό πούτσο. - Γουστάρεις;

- Έχετε νόστιμο σπέρμα. - Ξέρει τι λέει. Τσούλα!

- Δεν θα πάρω σήμερα. - Εγώ είμαι, ρε.

Η Τζάνετ τη βρίσκει αλφρέσκο. Έλα μαζί της στην ύπαιθρο.

- Τι θα πει αλφρέσκο; - Είναι να το κάνεις από πίσω.

- Γουστάρεις βυζί; - Όχι, ευχαριστώ.

Μ'αρέσει να τον ρουφάω βαθιά.

- Τι γίνεται, μάγκες; - Γεια.

- Στρίψε να πιούμε, έχω πράμα. - Να βάλουμε απ'του Σόνι.

- Κούλαρε λίγο. - Μη βάλεις πολύ απ'του Σόνι.

Έχεις αρκετό εξάλλου.

Θα το ελέγξει, τον ξέρεις. Και κάτω τα χέρια απ'το L.S.D.

Δεν το πειράζω. Είναι μάπα.

- Πήγα στην πόλη σήμερα, άκου. - Ακούω.

Πουλούσα, τσέκαρα...

Μπαίνω μέσα στο μαγαζί κι ένας τύπος με καρφώνει.

Πάω και του λέω Θες τη φωτογραφία μου;

Δεν μπορούσε καν να μιλήσει.

Του λέω "Τι σκατά κοιτάς;" και λέει "Εσένα, ρε μουνί!".

- Άντε, ρε! - Φύγε από'δω.

Μετά πάω στο κλαμπ του Σόνι και βγαίνω απ'τις σκάλες πίσω.

Κοιτώ ένα μήνυμα στο κινητό...

Και ξαφνικά αυτός είναι εκεί. Σαν φάντασμα, καταπάνω μου.

- Με φρίκαρε μιλάμε. - Κι εσύ τον πλάκωσες;

Τα'χασα. Αυτός απολογήθηκε.

Ο τύπος έρχεται...

σε απειλεί, μετά στην πέφτει κι εσύ του δίνεις το χέρι;

- Παράξενο δεν είναι; - Εσύ είσαι παράξενος.

Ξέρεις ποιος νομίζω πως είναι; Σπάω το κεφάλι μου όλη μέρα.

Ο τρελός της γειτονιάς;

Ήταν ο αδερφός του Άντονυ.

Σταμάτα! Μην τον ζορίζεις. Τον αγχώνεις.

Ξέρω, ότι πρέπει να φύγεις, αλλά άκου λίγο...

Δεν μ'αρέσει, όταν κάποιος είναι αγενής.

- Συγγνώμη, που σε χτύπησα. - Δεν πειράζει.

Δεν τρέχει αίμα, έτσι;

Μια χαρά είσαι.

Είναι βλάκας!

Αυτό θα σου κάνει καλό. Θα σου ανοίξει την όρεξη.

- Όχι, πρέπει να φύγω. - Κοίτα!

- Δεν θέλω να το κάνω. - Έχε μου εμπιστοσύνη.

Δεν είμαι σαν αυτά τα ζώα.

Κάν'το!

- Δεν θέλει άλλο. - Έλα ρε!

Άκου, τι πρέπει να κάνεις...

Αρχίζουν να θολώνουν όλα;

Είναι λίγο παρανοϊκός. Κοίτα!

Βγάλε τα χέρια από το καπέλο σου, ρε βλάκα!

Ήταν παράξενα στην πόλη σήμερα.

- Δεν άλλαξε, έτσι; - Όχι, είναι ακόμη σκατά.

Το ήξερα.

Τι είναι αυτές οι γραμμές στα μαλλιά σου;

- Εσύ τις έκανες. - Δεν τις έκανα εγώ.

Τις έκανες, όταν μου έκοψες τα μαλλιά.

- Θες να είσαι σαν γκάνγκστερ; - Όχι, θα τα αφήσω μακριά.

- Πώς θα τα κάνεις; - Δεν ξέρω. Μακριά.

Σαν τον Μπον Τζόβι;

Πρέπει να πάω πάλι στην πόλη να τακτοποιήσω κάτι δουλειές.

Δεν θέλω να έρθω.

Δεν χρειάζεται.

- Του Σόνι είναι; Θα τα πάρει. - Δεν θα τα πάρει.

Θα πειραματιστούμε με μια μίξη.

Εσύ θα είσαι επικεφαλής, ως ειδικός. Δοκίμασε!

Τι λες; Πες μου! Άμεσες σκέψεις!

- Είναι ενδιαφέρον. - Πες! Μην το πολυσκέφτεσαι.

Είναι της Βυζαντινής περιόδου.

Θα σου δώσω ένα στοιχείο. Ιταλία.

- Τώρα που το λες... - Είναι ιταλικό.

- Νιώσε τον βουνίσιο αέρα. - Σκέψου πίτσα, ελιές.

- Είναι παρμεζάνα, ρε μαλάκα. - Το βρήκες!

Μύρισέ το!

- Την κάνω. - Θα είσαι εντάξει;

Ναι, θα τα τακτοποιήσω όλα.

- Πρόσεχε τις κουρτίνες μου. - Εντάξει είμαι.

Τα λέμε μετά.

Έγινε. Να προσέχεις.

Χαιρετίσματα στον Σόνι.

Είναι λιώμα, τον είδες;

Τι στο διάολο;

Ήταν ένας τύπος στην πόρτα με τεράστια μάτια, σαν ελέφαντας.

- Τι λες τώρα; - Ήταν στην πόρτα, πάμε.

Εκεί στεκόταν. Φορούσε μια τεράστια στολή.

- Ορίστε! - Είχε τεράστια μάτια.

- Λοιπόν, πού ήταν; - Εκεί, στην πόρτα.

Δεν είναι κανείς εδώ.

Σου λέω, είχε τεράστια μάτια.

- Το βρίσκεις αστείο; - Δεν κάνω πλάκα, ρε.

Δες πώς είσαι. Είσαι αλλού.

- Κοίτα σε τι κατάσταση είμαι. - Βλέπω!

- Θα μείνω εδώ απόψε. - Δεν μένεις σπίτι μου, παλαβέ.

Άσε με να μείνω. Δεν θα ενοχλήσω.

Πάρε τα πράγματά σου και φύγε!

Να πάρει!

- Τι είναι αυτό; - Τι σας έλεγα;

Τι έκαναν στο σπίτι μου;

- Πού είναι το πράμα του Σόνι; - Θα σε βρούμε! Κάθαρμα!

- Πού είναι το πράμα του Σόνι; - Ήταν στο τραπέζι.

Τη βάψαμε.

Δεν είναι πουθενά;

- Ψάξε στις τσέπες σου. - Δεν το έχω. Είδες να το πήρα;

- Ψάξε παρ'όλα αυτά, ηλίθιε. - Θα έπεσε στον καναπέ.

Πώς την έλεγαν;

- Είχε ένα σπασμένο δόντι. - Ήταν σκυλί.

Ήταν γλύκα. Της μιλούσα δυόμιση ώρες και την έδιωξες.

- Κοιμήθηκες πάνω της. - Μαλακίες!

Μπες μέσα.

- Κοιμήθηκες. - Ξεκούραζα τα μάτια μου.

Σήκω πάνω.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΗΜΕΡΑ 7:30 π.μ.

- Μου άρεσε. - Συγγνώμη.

- Πρέπει να του το πεις εσύ. - Εγώ;

- Δική σου είναι η ιστορία. - Το ξέρω. Να την πει άλλος;

Εμείς δεν ξέρουμε την ιστορία.

Πες του απλά ότι χάθηκε το πράμα. Χωρίς πολλά.

- Θα νομίζει, ότι το πήρα εγώ. - Πες του τα κακά νέα πρώτα.

Πες του για τα ναρκωτικά. Φτάνει, για να τσατιστεί.

Πήραν τα ναρκωτικά, ρήμαξαν το διαμέρισμα...

- Να του πω για τον ελέφαντα; - Μην τον αναφέρεις.

- Φώναξε! - Μέσα είναι.

Είναι ανάγκη. Πρέπει να σου πω κάτι.

- Ποιος είναι; Φύγε! - Τα πήρε, έτσι;

- Έλα αργότερα. - Δεν θα ξανάρθουμε.

Μην βαράς την πόρτα μου.

Εσύ βαράς την πόρτα; Τι θες;

Δεν κοπανούσα εγώ.

Λοιπόν;

- Είσαι εντάξει, φίλε; - Μια χαρά. Τι θέλετε;

Πρέπει να σου μιλήσουμε. Πάμε μέσα.

Καλύτερα μέσα. Δεν θα πάρει ώρα.

Μπείτε μέσα.

Κοπανούσες την πόρτα.

- Τότε ποιος το έκανε; - Δεν ξέρω.

- Σε ρωτάω για τελευταία φορά. - Δεν κοπάνησα την πόρτα.

- Έχει χάπια. - Τι είναι τα κίτρινα χάπια;

Να βάλουμε λίγα από αυτά;

Ξέρεις, γιατί δίνουν ναρκωτικά στα παιδιά;

Για να ελέγχουν το μυαλό τους.

Γιατί οι ίδιοι είναι αδύναμοι.

Δεν είναι καν ζώα, φίλε.

Θα τα βάλω όλα μέσα.

- Κοίτα! - Αυτό είναι L.S.D.

- Τι θα το κάνεις; - Θα τους δώσω μια υπερδόση.

Θα τους στείλω στο διάστημα.

Αλλά αυτό το διαστημόπλοιο δεν θα γυρίσει.

- Ρήμαξε το σπίτι σου. - Είδες πώς του έκανε πρόσωπό;

Γιατί το έκανε, όμως; Δεν τον έκλεψε.

Απλά του ζωγράφισε το πρόσωπο. Τον άτιμο!

- Μπήκε και έκανε αυτό. - Είναι εκπαιδευμένος.

- Δεν θα το χάψει, έτσι; - Είναι τσατισμένος.

Έρχεται.

Εντάξει φίλε, έφυγε.

Έχεις λίγο εκεί.

- Είχαμε μια συμφωνία. - Τι συμφωνία εννοείς;

Δεν το κάναμε εμείς.

Ήρθε στο σπίτι μου και το διέλυσε.

Έγραψε στους τοίχους. Έσπασε τη λάμπα μου.

Χρησιμοποιήσατε το πράμα μου;

Βγήκαμε και το αφήσαμε στο τραπέζι για πέντε λεπτά.

- Άλλο ρώτησα. Το ακουμπήσατε; - Δεν το πειράζω. Το πουλάμε.

Ούτε εγώ τ'ακούμπησα. Αυτός είδε τον τύπο. Πες του!