Suddenly (Soudain seuls)

‫ترجمه و زیرنویس: ‫ALI KALAN ‫Mugen Aria

‫خوبی؟ خوب خوابیدی؟

‫بگیر.

‫ازش لذت ببر، تقریباً تموم شده.

‫تو " پورتو اِدِن " دوباره میگیریم.

‫- میخوای من برم؟ ‫- مم...

‫نه، نه، ‫اشکالی نداره.

‫بگیر.

‫پیشرفتی داشتی؟

‫میریم اونجا یا نه؟

‫"آلگوریتم های سنجش تغییرات طبیعی

‫ یا نیروهای تحریک شده در تغییرات آب و هوا."

‫جزيره ات رو پيدا نکردم.

‫خب ببین، اونجاست. ‫یه لکه کوچیک تو جنوب شیلی.

‫خب، در عین حال خیلی به جنوب نزدیکه.

‫آره یه کم جای پرتیه، ولی می‌ارزه.

‫فوقا العاده است، خط کوههای یخ ‫ارزشش رو داره، نه؟

‫ولی عمرا بتونی با اون پاهای بزرگت ‫روشون بایستی.

‫باشه، هر چی تو بخوای.

‫به من نگو هر چی تو بخوای.

‫چهار بار این سئوال رو از من پرسیدی. ‫مشکلی نیست، بریم.

‫اما باید آخر هفته تو " پورتو اِدن " باشم.

‫- چی ؟ ‫- شنیدی؟

‫بهت گفته بودم.

‫- بیا ! ‫- آره، شنیدم.

‫لعنتی، اون طرف!

‫دیدمش!

‫یه نهنگِ احمقه؟

‫اونجا، ؟ نه؟

‫نه.

‫دوباره میاد بیرون.

‫مطمئنم که دوباره بیرون میاد.

‫بیا بیرون!

‫رفتش.

‫-ها؟ ‫- اون رفت.

‫اون رفت.

‫لورا!

‫لورا، بیا ببین!

‫نگاه کن.

‫" ناگهان تنهایی "

‫خوبه، آماده ای؟

‫چیه؟

‫نه، چیزی نیست.

‫شبیه مربی اسکیت شدی، ‫خنده ام گرفت.

‫باشه.

‫هوا رو چک کردم، ‫بزودی صاف میشه.

‫امروز بعد از ظهر داره خراب ميشه، ‫پس بهتره ازش استفاده کنيم.

‫آه، زیباست!

‫آه، جزیره زیبائیه!

‫این باید یک پایگاه صید نهنگ باشه.

‫روی نقشه مشخص نشده بود.

‫باید همونجایی باشه که نهنگها ‫رو بارگیری میکردند.

‫اینجا ریل و بُکسل هم هست.

‫باید تا این حد ‫به عقب می‌کشیدن.

‫بعد، تا اینجا که میومد بُرش میدادن.

‫اون طرف استخوان و طرف دیگه گوشت.

‫و تو از کجا همه اینها رو میدونی؟

‫چون کتاب میخونم.

‫وقتی بچه بودم، ‫شکارچی های نهنگ می شناختم.

‫دوستان پدرم، پیرها.

‫و شغل سختی هم بود.

‫آه، درکت میکنم که زندگی سگی ایی بوده.

‫اونها باید زندگی ‫خودشون رو تامین می کردند.

‫اونها کل شهر رو با ‫روغن نهنگ روشن کردند.

‫برای خودشه دوره ایی بوده.

‫مطمئنی که میخوای اینکارو بکنی؟

‫نگران نباش، بیا.

‫ ‫

‫باید دستکشهای دیگه ایی هم میگرفتیم.

‫به پایین نگاه نکن ‫دستت رو بده به من.

‫بیا !

‫ما آخرِ دنیا هستیم.

‫چیزی پشت سرمون نمونده.

‫درست گفتی، خیلی زیباست.

‫ارزشش رو داشت.

‫شاید آخرین نفری ‫باشیم که اینجا رو می بینیم.

‫فکر نمیکنی جلو منظره رو گرفتی؟

‫- بیا اینور! ‫- باشه.

‫من میخوام کوههای یخ رو ببینم، نه تو.

‫نه بابا؟

‫دیگه بسه.

‫چی رو بس کن؟

‫صبر کن.

‫- فکر کردم آب و هوا رو چک کردی. ‫- آره بررسیش کردم.

‫آره،داره طرف ما میاد.

‫باید از اینجا بریم.

‫باشه.

‫برو اون طرف!

‫برو بالا!

‫- برو بالا! ‫- من چیزی نمیبینم !

‫دستت رو بده من.

‫بیا دیگه !

‫ما نمی‌رسیم، بن، برگرد!

‫اینجا می‌مونیم تا وقتی هوا آروم بشه.

‫بهتر بود که مستقیم ‫به پورتو اِدن می رفتیم.

‫تو " بِرست " هم نمیتونستیم بمونیم.

‫فقط اینجا رو ببین.

‫چرا میخندی ؟ من قبلاً آتیش درست کردم.

‫آروم باش.

‫همینه.

‫فکر کنم موبایلم سوخته.

‫مهم نیست.

‫ما از قایق خیلی دوریم، ‫برای همین خط نداریم.

‫اَه، لعنتی!

‫- آشغال! ‫ - دستت رو بریدی؟

‫نه، از دستم افتاد رو شنها.

‫این یکی رو میخوای؟

‫نه، مهم نیست، پاکش می کنم.

‫حق با تو بود.

‫شاید بهترین لحظه سفرمون همین باشه.

‫لورا.

‫-لورا؟ ‫- مم...

‫بیدار شو، عزیزم، بیدار شو.

‫بیدار شو.

‫هوم...

‫نگاه کن.

‫تا حالا همچین چیزی دیده بودی؟

‫نه.

‫به فال نیک میگیریم.

‫قایق دیگه اونجا نیست.

‫"من نمی فهمم، من ...

‫خب، شاید فقط کمی جا به جا شده.

‫نه با لنگری که گذاشتیم.

‫این چیزها میتونه یه کشتی رو نگه دارن...

‫یعنی میگی غرق شده؟

‫یه قایق اینطوری غرق نمیشه.

‫پرواز که نکرده!

‫نمیدونم کجاست؟ ‫خیالت راحت شد؟

‫ای بابا...

‫چیکار میکنی؟

‫هیچی، موتور رو خاموش کردم.

‫صرفه جویی تو سوخت به نفع ماست...

‫زیاد نباید دور شده باشه، ‫پیداش میکنیم.

‫لعنتی، این درست نیست!

‫بِن.

‫فقط پنگوئن‌ها رو کم داشتیم.

‫اینها مانشو هستند.

‫هیچ پنگوئنی در نیمکره جنوبی وجود نداره.

‫هی، خواهش میکنم.

‫ببین، اگه از پشت این صخره ها رد بشیم،

‫اونوقت غرب رو در دوردست خواهیم دید.

‫من تنها میرم اونجا، ‫تو ساحل منتظر من میمونی؟

‫لعنتی.

‫خب؟

‫ما بیشتر از این نمی‌تونیم ‫ از اینجا دور بشیم.

‫اونجا یه صخره‌هایی هست ‫ما نمیتونیم از اونا بالا بریم، غیرممکنه .

‫خیلی بزرگه.

‫حالا چیکار کنیم؟

‫قبل از اینکه شب بشه، ‫برمیگردیم همون ساختمونها.

‫بیا بریم.

‫این چیزی نیست که ‫من درباره اش حرف زدم.

‫چطوری بدون قایق اونجا دووم بیاریم؟ ‫همه وسایلمون تو قایق بود.

‫!به من گوش کن، دارم با تو حرف میزنم

‫نمیدونم قراره چه غلطی بکنیم!

‫من هیچی نمیدونم!

‫حالا خیالت راحت شد؟

‫- اینه جوابت؟ ‫- میخوای چی بگم؟

‫همین دیروز بود که مجبور شدیم ‫بریم تو اون ساختمونها.

‫باورم نميشه.

‫- امکان نداره ! ‫- ببخشید، ببخشید.

‫ببخشید،لورا.

‫- ببخشید،قلب من. ‫ - ولم کن!

‫ببخشید، ببخشید.

‫لورا. لورا!

‫آه هی، عزیزم.

‫به من نگاه کن.

‫نفس بکش.

‫به من نگاه کن.

‫عشق من.

‫هی.

‫هِی.

‫این اولین مشکلی نیست که بهش برمیخوریم، ‫ما موفق میشیم.

‫- دردسر بزرگیه. ‫- دردسر خیلی خیلی بزرگ.

‫فردا جزیره را دور می زنیم ‫قسم میخورم، ما قایق رو پیدا میکنیم.

‫به من اعتماد داری؟

‫طبق برنامه ریزی که انجام میدیم، ‫ما به پورتو ادن میرسیم.

‫و به همه این چیزها میخندیم.

‫باشه؟

‫آره؟

‫خوبی؟

‫من هرگز نباید این قایق رو می‌خریدم.

‫خب، مسئله حل شد، ‫حالا دیگه نداریمش.

‫ما گند زديم.

‫هیچکس نمیدونه ما کجائیم.

‫چیزی برای خوردن نداریم و ‫شب هم سرد میشه.

‫چرا، توماس میتونه بفهمه ‫ما کجائیم.

‫چطور؟

‫وقتی بابا مریض بود ‫ما یه فرستنده روی قایق کار گذاشتیم.

‫برادرم میدونه قایق کجاست.

‫- جدی ؟ ‫- آره.

‫قرار شد وقتی پنجشنبه رسیدیم ‫بهش زنگ بزنم.

‫اون نگران میشه، ‫اگه باهاش تماسی نگیریم.

‫اونوقت دنیال ما میگردن.

‫چقدر طول میکشه؟ ‫یه هفته، حداکثر ده روز؟

‫فقط باید تحمل کنیم.

‫بن!

‫اینجا رو ببین! ‫اینجا، خیلی هاشون اینجان!

‫صبر کن.

‫نگاه کن.

‫اَه!