Unsolved Mysteries - Third Season

Unsolved Mysteries - Third Season

Stáhnout Portuguese titulky

Série 16

Informace o verzi

Unsolved Mysteries S16E01 Mystery at Mile Marker 45 1080p NF WEB-DL DDP5 1 H 264-NTb
Komentář od LegendasPTPT
🟩 𝑶𝒇𝒇𝒊𝒄𝒊𝒂𝒍 𝑺𝒖𝒃𝒕𝒊𝒕𝒍𝒆𝒔 🟩

Tagy

web-dl
web
1080
Zveřejněno: 2022-10-19
Stažení: 12
Pro sluchově postižené: No

Náhled titulků v jazyce Portuguese

Prvních 200 řádků.

UMA SÉRIE DOCUMENTAL NETFLIX

Olá!

A Tiffany sempre foi linda,

sempre foi brilhante e enérgica.

Ela conseguiu uma bolsa para jogar voleibol.

Ela ia ser titular.

Não é costume um caloiro ser titular.

Ela era ambiciosa.

Estávamos todos muito orgulhosos.

Naquela noite, ela foi encontrada a cerca de seis quilómetros de casa,

onde foi colhida pelo comboio.

A New Jersey Transit disse que a minha filha se suicidou.

Nem pensar!

É impossível.

Quero saber o que aconteceu à minha filha.

Este é o quarto da minha filha.

Está como ela o deixou.

É a letra dela, com os coraçõezinhos dela.

Ninguém entra neste quarto.

É como um túmulo.

Ela adorava a vida e também estava cheia de vida.

É a minha bebé.

Conheci o Stephen em 1989

e já tinha as minhas filhas, a Jessica e a Krystal.

Engravidei da Tiffany e tive-a em 1997.

Ficámos chocados quando tivemos a Tiffany.

Não esperávamos engravidar,

mas, assim que a vimos, ficámos felicíssimos.

Ela era linda.

A Tiff era cheia de alegria.

Ela gostava do que fazia. Não tinha preocupações.

Ela gostava de tudo.

Esta é ela numa praia da Carolina do Norte.

Esta é na véspera de Ano Novo.

Aqui é a formatura dela. Dá para ver como ela está feliz.

As irmãs da Tiffany mandaram fazer isto para mim.

É um memorial da vida da Tiffany.

Vir aqui todos os dias faz-me sentir próxima.

Sinto que ela está comigo, pois tenho muitas saudades dela.

12 DE JULHO DE 2015

Era domingo.

Fomos à festa de formatura da prima da Tiffany, no outro lado da rua.

A Tiffany veio connosco.

Estivemos lá várias horas

a cozinhar amêijoas e a divertir-nos.

A Tiff estava a divertir-se. A jogar voleibol. À espera dos amigos.

Lembro-me de a Tiffany correr para casa.

Ainda estávamos na festa e, às 21h15,

recebi um telefonema de uma das amigas dela a dizer:

"Estou a chegar. Pode vir cá a casa?"

Eu disse: "Claro. Está tudo bem?"

Disse ao meu marido Stephen que tinha de ir a casa

e ele disse: "Vou contigo."

Caminhámos pela estrada entre as duas casas.

A amiga da Tiffany saiu do carro aos gritos

e acusou a Tiffany de usar o cartão dela sem ela saber.

A Tiffany negou até a amiga se ir embora,

e depois admitiu que o usara.

Disse: "Porque usaste o cartão de outra pessoa?

Sabes que não podes fazer isso. Não te criei assim.

Vou dizer ao teu pai que usaste o cartão."

Entrei em casa,

chamei o Stephen e, um minuto depois, saímos e a Tiffany tinha desaparecido.

21H15 TIFFANY DEIXA A FESTA

21H28 TIFFANY DESAPARECE

Procurámo-la.

Percorri a estrada muitas vezes.

Devia haver uns 20 ou 30 carros a ir e a vir pela estrada.

Estavam estacionados na berma. Ninguém viu nada.

Se a Tiffany tivesse ido a pé, alguém a teria visto.

Não tenho dúvidas. Ela tem 1,90 m. Não passava despercebida.

Caminhámos por estradas, procurámos nas casas e locais próximos

porque sabíamos que ela não andaria longe,

pois tinha medo do escuro.

22h07 - LIGA-ME 22H12 - DIZ-ME QUE ESTÁS BEM...

22H18 - LIGA-ME

22H19 - RESPONDE A JILL ESTÁ PREOCUPADA

22H20 - ONDE ESTÁS?

Estavam todos a ligar, a mandar mensagens, a tentar descobrir onde ela estava.

22H36 - RESPONDE ADORO-TE

22H38 - ADORO-TE POR FAVOR, RESPONDE

O Stephen ligava e ela não atendia.

Tiff, por favor, vem para casa.

Adoro-te tanto. És muito importante para mim.

Por favor, volta para casa.

Percorri a estrada.

De repente, olhei para o chão

e vi algo plano.

Era o telemóvel da Tiff.

Estava a uns 3 metros da estrada. Em frente à minha casa.

Ela não o teria deixado ali.

Estava sempre com ela, 24 horas por dia, sete dias por semana. Até no banho.

Quando encontrámos o telemóvel, passou-me tudo pela cabeça.

Sabia que algo se passava.

Estávamos à procura e o Stephen lembrou-se

da câmara dos veados na floresta.

A Tiff saiu às 21h28, segundo a câmara dos veados.

Eu e a Dianne saímos às 21h29 com o Tucker, que é o cão dela.

Saímos e ela tinha desaparecido.

A Tiffany usava uma t-shirt preta

e calções de ganga brancos.

Calçava os sapatos rasos que comprara,

tinha o cabelo apanhado e usava uma fita branca.

Ela está a andar normalmente, a descer a entrada.

Devido à imagem da câmara dos veados,

só consigo imaginar que alguém a chamou.

E, nessa altura, ela desapareceu.

Ligaram-me: "A Tiffany desapareceu. Podes ajudar a procurá-la?"

Eu disse: "Claro".

Fomos a casa da minha mãe, pois ela podia lá estar.

Fica a curta distância. Uns 800 metros, no máximo.

Não estava lá.

Começámos a conduzir por vários sítios.

Não a encontrámos.

Algo me disse para passar pela Pomona.

Quando passei pela Pomona, atravessei os carris...

CARRIS

... há uma estrada ao longo dos carris.

Uma estrada de acesso.

Havia muita luz.

Um polícia de Galloway disse que uma mulher teria sido alvejada.

Mas a cidade de Galloway não se envolveu,

porque isto acontecera na jurisdição da New Jersey Transit.

Vi um polícia de trânsito.

Falei com ele.

Disse: "Viu uma rapariga com 1,90 m, muito atlética?"

Ele disse: "Não, mas alguém foi colhido pelo comboio."

Nessa altura, esperava que não fosse a Tiffany.

Mas eles estavam seguros de que era ela.

O agente perguntou-me: "Pode identificá-la?"

E eu disse: "Sim."

Ainda bem que era eu que estava lá.

Acredito sinceramente que o meu irmão não teria conseguido lidar com a situação.

Ninguém precisa de ver o que eu vi naquela noite.

Deve ter sido das coisas mais horríveis que já vi.

Ser colhido por um comboio.

Fui lá, fiz a identificação

e disseram: "Temos de voltar a casa do seu irmão.

Tem de dizer ao seu irmão."

Eram 2h30.

Lembro-me de sair de casa e de o meu genro

dizer que o tio Mickey ligara e dissera para ficarmos em casa.

Lembro-me de o meu genro ficar pálido.

Lembro-me de esperarmos

e de ver um carro da polícia a estacionar.

O meu irmão Mickey sai do carro da polícia

e a Dianne grita: "O que aconteceu?"

Contei-lhe o que aconteceu. A Tiffany fora colhida por um comboio.

Ele disse: "Quero ir lá." E eu disse: "Nem pensar.

Não precisas de ver isto."

Ficámos em choque.

É como perder a vida.

Quando um filho morre, perdes parte da tua vida.

Tenho tantas saudades dela.

Ela era a minha bebé.

Tenho saudades de tudo.

Só nos abraçámos e chorámos. Eu estava em negação.

Era a coisa mais horrível que se podia imaginar, naquela altura,

que algo assim pudesse acontecer.

Estávamos em choque.

Um choque total. Ela foi colhida por um comboio?

Não fazia sentido.

13 DE JULHO DE 2015 O DIA SEGUINTE

O Mickey disse que a Tiffany fora colhida por um comboio.

Não sabíamos o que acontecera.

MULHER COLHIDA MORTALMENTE POR COMBOIO

Na manhã seguinte,

os jornais diziam que a Tiffany se matara.

NÃO SE MEXEU

Fiquei desolada.

Não percebia como eles poderiam inventar aquilo.

A minha filha não estava deprimida, não era suicida.

A Tiffy estava feliz.

Ela planeava ir para a faculdade.

Ela tinha planos com a colega de quarto.

Ela planeara jogar softball naquela quarta-feira.

Ela planeara ir ao Great Adventure com os amigos, na manhã seguinte.

Na noite em que falei com a Tiffany, na festa,

ela não aparentava estar nervosa .

Ela tinha a roupa da escola. Ela tinha tudo preparado.

A Tiffany estava pronta para dar o próximo passo.

Não há hipótese de ela se ter matado.

FATALIDADE COMBOIO/PESSOA

A New Jersey Transit determinou que a minha filha esteve naqueles carris

e se matou em menos de 24 horas da altura em que foi colhida.

NUM APARENTE SUICÍDIO

As pessoas que conheciam a Tiffany não acreditavam.

FORMA DA MORTE É SUICÍDIO.

Não desistimos porque sabíamos que a nossa filha não fez isto.

Chamo-me Paul D'Amato.

Sou advogado há 25 anos.

A maioria dos meus casos envolveu a representação das vítimas.

E houve casos, como o da Tiffany,

aos quais não podemos recusar.

Quando conheci o Steve e a Dianne,

eles estavam aqui sentados.

Estavam tão destroçados

e perturbados.

Disseram-me que a filha deles não se matara.

Eu não sabia se os podia ajudar e pensei:

Komentáře

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left