Horizon: An American Saga - Chapter 1

Μετάφραση, επιμέλεια: g_poli

ΣΑΝ ΠΕΝΤΡΟ ΒΑΛΕΪ

Τι κάνουν;

Είναι ένα παιχνίδι.

Στέκονται μ' ένα μακρύ ξύλο...

για να δουν πώς θα βάλουν τον σπάγκο...

και πού θα καρφώσουν τα μικρά ξύλα.

Γιατί το κάνουν εδώ;

Μάλλον, ξεστράτισα απ' τον κεντρικό δρόμο, αλλά δεν ξέρω πού.

- Μιλάς ισπανικά; - Όχι.

Καλύτερα. Ούτε εγώ τα μιλάω καλά.

Είναι 6-7 χιλιόμετρα πιο πίσω.

Τον προσπέρασα, τότε.

Από 'κει πέρασες.

Άρα, δεν είναι πιο ανατολικά.

Τώρα στο είπα.

Πήγαινε πίσω.

Και όταν φτάσεις στο ποτάμι, έχε το νου σου.

Και θα δω μια πόλη, ε;

Μην την περάσεις για κανένα θαύμα.

Εντάξει.

- Αδερφέ, έφαγες σήμερα; - Φύγε. Δεν είμαι αδερφός σου.

ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΤΑΝΑ

Τζέιμς Σάικς.

Άντε!

Φύγε.

Πού ήταν;

Αν ζήσει, ρώτα τον.

Κέιλεμπ, πάρε τον Γκράτον και βρείτε το άλογό του.

Όχι, θα ψάξω το κορίτσι.

Τζουν, αυτή ξέρει.

Άσε με.

Αλλά θα φάω πρωινό πρώτα.

Δεν θα ξαναχτυπήσεις κανέναν.

Ο αδερφός σου είπε να βρεις το άλογο.

Άντε! Πριν το φάει τίποτα.

Περιποιήσου τον.

Εκείνος που παρέμεινε ηθικός...

στα χρόνια της αφθονίας...

θα δοξαστεί σε διαφορετικό φως.

Θα στραφεί εναντίον των αδερφών του...

και θα πολεμάνε για τους μαραμένους καρπούς της γης.

ΚΛΕΪΠΟΥΛ 29 ΜΑΪΟΥ 1863

Το νερό θα αναβλύζει μέσα απ' το έδαφος.

Όπως το λάδι μέσα απ' το φυτίλι.

Τζόζεφ!

Γι' αυτό πρέπει να οργώνεις τη γη...

για να διαφύγει το νερό και να ξαναπέσει σαν βροχή.

Όχι...

Αυτό δεν ισχύει.

Όχι. Πάντα βρέχει μετά το όργωμα.

- Δεν είναι έτσι. - Κι όμως, είναι.

Πάντα βρέχει μετά το όργωμα.

Έλα. Ο πατέρας σου δεν ξέρει να χορεύει.

Όχι.

Σοβαρά, Νατ; Όχι;

- Όχι. - Κυρία Κίτριτζ;

Ευχαριστώ, Τομ.

Βλέπεις; Ένας τζέντλεμαν.

Πρόσεχε! Είναι γεμάτο.

Πρόσεχε! Εσείς καλύτερα να προσέχετε.

Πρόσεχε!

Νατ, φεύγουν.

Νατ, είπαν να πάμε.

- Δεν ήταν σωστό αυτό. - Σκάσε.

Τι; Μην το λες αυτό.

Νατ, μη μιλάς έτσι!

Δεν ήταν και άσχημα, ε;

Σε είδα να χορεύεις, Φραν.

Κράτησα όρθιο τον δρ Μπόουμαν μέχρι να του βρουν καρέκλα.

Αν λέγεται χορός αυτό.

Ο μόνος που του ζήτησα να χορέψουμε, δεν ήθελε.

Μ' έκανε να θέλω να κλάψω.

Ποιος χαζός δεν ήθελε;

Όνομα δε λέω, αλλά ακολουθεί με το τουφέκι του, Τζέιμς.

Δεν ήθελες να χορέψεις με τη μητέρα σου;

- Με κανένα δεν χορεύω. - Νατ, χορεύεις θαυμάσια.

Είναι σαν χαζό ένα αγόρι που χορεύει με τη μάνα του.

Εγώ χόρεψα.

Χόρεψα, μπαμπά.

Ήσουν η ωραιότερη της βραδιάς.

Νατ.

Τι;

Η μουσική σταμάτησε.

Κάποιος είναι στην αυλή.

Κάποιος είναι στην αυλή.

Όλα εντάξει.

Λίζι;

Νατ.

Όλα εντάξει.

Στο συρτάρι.

Φυσίγγια για το άλλο.

Νατ, πάρε.

Μαμά!

Κάτσε εδώ σκυμμένη, γλυκειά μου.

Μη φοβάσαι.

- Χριστέ μου! - Παράτα το αυτό.

Τι;

Όχι, δεν θα κάτσω με σταυρωμένα τα χέρια.

Αν δε σ' αρέσει, Μάλκολμ, μην κοιτάς.

Αλλά δεν θα καρφωθούμε εξαιτίας σου.

Τζέιμς!

Τζέιμς, ο Μπίλι Λάντρι είμαι με κάτι άλλους.

- Έχετε νερό; - Ναι.

Φέρτε βρεγμένα πανιά και κουβέρτες. Γρήγορα, θα πέσει η στέγη.

Θα την καρφώσουμε, μόλις τελειώσουν με τις κουβέρτες και κατέβει ο δικός μας.

Δεν έρχεται κανείς άλλος;

- Δεν έρχεται κανείς άλλος; - Πολλοί.

Αλλά κανείς που να θες να μπει μέσα.

Όχι, κρατήσου.

Σε βλέπει ο γιος σου.

Θα δεις, μικρέ. Θα τα καταφέρουμε.

Δεν πειράζει.

- Θα το πιάσω. - Δεν πειράζει.

Πάρτε τον από πάνω μου!

Πάρτε τον από πάνω μου!

Νατ!

Φραν, παρ' τους από 'δω!

Νατ, φύγε!

- Μπαμπά; - Πάμε!

Μπες μέσα.

- Πάρε, μαμά. - Έλα, Νατ.

Δεν πειράζει.

- Θα μείνω με τον μπαμπά. - Όχι!

Ναθάνιελ!

Κάτσε πίσω μου.

Έλα.

Θεέ μου.

Μαμά, δεν μπορώ να αναπνεύσω.

Δεν μπορώ να αναπνεύσω.

Σταμάτα! Θα καταρρεύσει.

Κάνε πίσω.

Έχε μου εμπιστοσύνη.

Σταμάτα.

Έλα!

Έλα!

Η μαμά είναι με τη Λίζι.

Εγώ είπα ότι θα μείνω μαζί σου.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη που σημάδεψα με το όπλο τη Λίζι.

Πάρε ανάσες, μωρό μου.

Σειρά μου, τώρα.

Να πάρει ο διάολος.

Φεύγουν;

Δεν περίμενα να είναι τόσοι πολλοί.

Έτοιμος, γιε μου;

Έτσι νομίζω, μπαμπά.

Θα σβήσω το φως τώρα, μωρό μου.

- Όχι, μαμά! - Έχε μου εμπιστοσύνη.

Έχε μου εμπιστοσύνη.

Ετοίμασες μπροστά μου τραπέζι, απέναντι απ' τους εχθρούς μου.

Σίγουρα, χάρη και έλεος θα με ακολουθούν...

όλες τις ημέρες της ζωής μου.

Κλείσε τα μάτια.

Πλησιάζει καβαλάρης!

Σταματήστε!

Ελεύθεροι, λοχία. Να είναι πίσω σε μια ώρα.

Μάλιστα.

Ελεύθεροι.

Εντάξει είναι.

Κύριε Τσάβες, κοιτάξτε εκεί.

Να 'ναι καλά οι Απάτσι που σας άφησαν δουλειά να κάνετε.

Εσείς οι δύο, ανεβείτε εκεί πάνω να σας βλέπουν.

Οι υπόλοιποι, αφήστε τα όπλα σας.

Ακόμη κι αν δεν τα πάτε καλά με το τουφέκι...

σίγουρα ξέρετε να δουλεύετε καλά το φτυάρι.

Ξεκινήστε να σκάβετε.

Τι γίνεται εδώ;

Απάτσι, κύριε.

- Μάλλον, η φυλή Λευκό Βουνό. - Για σας λέω.

Τι κάνετε εδώ;

Εδώ ζούμε, κύριε.

Δε νομίζω.

Αν είστε προσωρινά, έχει καλώς.

Οι μόνοι που θα μείνουν είναι αυτοί.

Κύριε;

- Είστε οι πρώτοι άποικοι; - Όχι.

Μάλλον, αυτοί ήταν.

Ποιοι είναι αυτοί;

Δεν ξέρω. Ήταν πολύ αργά για να ρωτήσω.

Ίσως ξέρουν οι Απάτσι.

Ρωτήστε αυτούς.

Μόνο τους τάφους βρήκατε όταν ήρθατε, δηλαδή;

Μάλιστα.

Και δεν το θεωρήσατε κακό σημάδι;

Ασφαλώς.

Σημάδι για να εγκατασταθούμε απ' αυτή τη μεριά του ποταμού.

Και πώς τα πήγατε;

Αν ο πατέρας μου κατέβαινε απ' τα βουνά...

θα έβλεπε την κατάσταση.

Τα ελάφια και οι άλκεςι δεν έρχονται πλέον στην κοιλάδα.

Για να κυνηγήσουμε...

πρέπει να πάμε δυτικά, εκεί που κυνηγά ο Κούτσις...

ή ανατολικά που είναι οι Πίμα.

Και να πολεμήσουμε τους γείτονές μας...

σε μέρη ιερά γι' αυτούς.

Όλα από φόβο για μερικές σκηνές στο ποτάμι.

Πιόνσενε...

τι κυνηγούσες;

Δεν μπορούμε να το φάμε αυτό.