Zombieland

Απόδοση διαλόγων, εξ ακοής - Tsigatos GTRD-Movies -

Χρονισμός, Eνσωμάτωση kontrafou GTRD-Movies

Γεια σου Αμερική. Μακάρι να μπορούσα να σας πω ότι αυτή είναι ακόμη Αμερική,

αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν γίνεται να υπάρξει χώρα χωρίς ανθρώπους.

Και δεν υπάρχουν άνθρωποι εδώ.

Resync για την έκδοση DVDRip-ARROW *arxontas23*

Όχι φίλοι μου, είναι πλέον οι Ηνωμένες Πολιτείες των Ζόμπι.

Είναι καταπληκτικό πόσο γρήγορα τα άσχημα γίνονται σκατοθύελλα.

Γιατί εγώ είμαι ζωντανός όταν όλοι οι άλλοι έχουν μετατραπεί σε κρέας;

Είναι εξαιτίας της λίστας κανόνων μου.

Κανόνας Νο 1, για να επιβιώσεις στη χώρα των Ζόμπι: Δυνατή καρδιά.

Όταν χτύπησε ο ιός, για προφανείς λόγους οι πρώτοι που πέθαναν ήταν οι χοντροί.

Ο κακόμοιρος ο χοντρός.

Καθώς όμως η μόλυνση απλωνόταν και το χάος μεγάλωνε,

το να είσαι γρήγορος δεν ήταν αρκετό.

Έπρεπε να έχεις όπλο και να μάθεις να το χρησιμοποιείς.

Πράγμα που με φέρνει στον δεύτερο κανόνα: Διπλή βολή.

Τις στιγμές, που δεν είσαι σίγουρος αν το ζόμπι είναι στ'αλήθεια νεκρό,

μη τσιγκουνεύεσαι τις σφαίρες σου. Ρίξε μια ακόμη καθαρή βολή στο κεφάλι.

Αυτή η κυρία θα μπορούσε να αποφύγει να γίνει γεύμα.

Θα μπορούσε...θα έπρεπε...

Δεν πέρασε και πολύς καιρός μέχρι τα ζόμπι να γίνουν έξυπνα.

Όταν ήσουν πιο ευάλωτος, με κάποιο τρόπο μπορούσαν να το μυριστούν.

Δεν μπορεί ένας άνθρωπος να χέσει με την ησυχία του;

Μην τα αφήσετε να σας πιάσουν με τα παντελόνια σας κατεβασμένα.

Κανόνας Νο 3: Προσέχετε στις τουαλέτες.

Καθώς τα ζόμπι άρχισαν να ξεπερνούν σε αριθμό τους ανθρώπους,

έπρεπε να κοπούν όλοι οι συναισθηματικοί δεσμοί.

Αν τα κοριτσάκια στη γειτονιά σου έχουν γίνει γαμημένα τερατάκια,

ίσως ήρθε η ώρα να σταματήσεις να οδηγείς βανάκι.

Έπρεπε να εστιάσεις στη δική σου επιβίωση.

Πράγμα που οδηγεί στον κανόνα 4: Πολύ βασικός...

Δέσε τη ζώνη σου. Η διαδρομή θα έχει σκαμπανεβάσματα.

Αυτός ο τύπος εκεί πέρα... είμαι εγώ.

Είμαι στο Γκάρλαντ του Τέξας. Και μπορεί να φαίνεται σα να καταστράφηκαν τα ζόμπι,

αλλά όχι... έτσι είναι το Γκάρλαντ.

Μήνες μετά, αφότου ο ασθενής μηδέν, δάγκωσε ένα μολυσμένο μπιφτέκι,

δυο μήνες πέρασαν και μπορεί να είμαι το τελευταίο φρικιό,

που δεν είναι κανίβαλος, στη χώρα.

Μπορεί να φαίνεται απίθανο που επέζησα, με τις φοβίες και το ευερέθιστο έντερο

αλλά είχα το πλεονέκτημα να μην έχω φίλους και συγγενείς.

Επέζησα γιατί το έπαιξα εκ του ασφαλούς και ακολούθησα τους κανόνες.

Τους δικούς μου κανόνες.

Σκατά!

ΚΑΝΟΝΑΣ Νο 1: ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΡΔΙΑ

Φυσικά.

ΚΑΝΟΝΑΣ Νο 4: ΖΩΝΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Παλιοκαριόλη!

ΚΑΝΟΝΑΣ Νο 2: ΔΙΠΛΗ ΒΟΛΗ

Βλέποντάς το αισιόδοξα, τουλάχιστον βρήκα μέρος να κάνω το "χοντρό" μου.

Άλλος ένας κανόνας για να επιβιώσεις στη χώρα των ζόμπι: Λίγα πράγματα.

Και δεν εννοώ απλά τις αποσκευές.

Πάντα ήμουν μοναχικός. Απέφευγα τους άλλους ανθρώπους σα να ήταν ζόμπι,

πριν ακόμα γίνουν ζόμπι. Τώρα που είναι όλοι ζόμπι, μου λείπουν οι άνθρωποι.

Είμαι λοιπόν, καθ'οδόν από τη φοιτητική εστία μου στο Όστιν του Τέξας,

για το Κολόμπους στο Οχάιο, όπου ελπίζω ότι ζουν ακόμη οι δικοί μου.

Παρόλο που ποτέ δεν ήμασταν κοντά.

Απλά θα είναι καλά να δω ένα γνώριμο πρόσωπο.

Ή ένα οποιδήποτε πρόσωπο που δεν θα έχει αίμα να στάζει απ'τα χείλη του,

ή σάρκα ανάμεσα στα δόντια του.

Ευχαριστώ.

- Τι ψάχνεις; ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΙΣΩ ΘΕΣΗΣ

- Τίποτα. Απλά έχω μια λίστα. - Να ξέρεις εκεί πίσω είναι ο σάκος μου.

- Πώς σε λένε; - Σταμάτα. Όχι ονόματα.

Θα μας εμποδίσει απ'το να γίνουμε οικείοι.

Αναποδογύρισες το αλκοόλ σου, με το μαχαίρι σου.

- Όχι, δεν πειράζει... - Πού πας;

- Στο Κολόμπους, εσύ; - Ταλαχάσι.

- Κι άλλο; - Όχι, μόνο ένα για μένα.

Ένα και τέρμα. Αυτό λέω πάντα.

Ξέρεις, το Ταλαχάσι και το Κολόμπους είναι και τα δύο... ανατολικά.

- Και λοιπόν; - Λοιπόν, Ταλαχάσι…

Θες να είμαστε μαζί, τουλάχιστον για λίγο;

Άκου πώς έχει το πράγμα... Κολόμπους.

Δεν είμαι εύκολος άνθρωπος και διαισθάνομαι ότι είσαι λίγο, κουνιστός.

Οπότε η σχέση μας, θα κρατήσει μέχρι το Τέξας ή το Κάνσας.

Αλήθεια; Ναι, πήγαινέ με μέχρι το Τέξας.

Είσαι ένας μικρός γαμιόλης, έτσι δεν είναι;

Σε πειράζει να βάλω ζώνη; Ξέρεις για ασφάλεια.

Μπορώ να το καταλάβω ήδη ότι θα μου σπάσεις τα νεύρα.

Παρόλο που δεν είμαι ομαδικός τύπος,

σκέφτηκα ότι θα είμαι πιο ασφαλής με τον Ταλαχάσι.

Η δουλειά του ήταν να ρίχνει κλωτσιές, και...

Η δουλειά πάει πολύ καλά.

Γρήγορα όμως έγινε προφανές, ότι είχε μία αδυναμία.

- Τι κάνουμε εδώ; - Ρίχνουμε μια ματιά.

- Είναι ένα αναθεματισμένο φορτηγό. - Ναι το βλέπω αυτό.

- Και τι μ'αυτό; - Θα ήθελα ένα γλυκάκι.

- Έρχεσαι; - Ναι, ναι. Ένα λεπτό.

- Με δουλεύεις; - Όχι.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΥΛΙΓΙΣΙΑΣ Πρέπει να κάνω ασκήσεις,

ειδικά αν κατέβουμε την πλαγιά. Είναι πολύ σημαντικό.

Δεν πιστεύω σ'αυτό. Έχεις δει ποτέ το λιοντάρι να κάνει προθέρμανση,

πριν κυνηγήσει μια γαζέλα;

Κεκάκια! Όχι Κεκάκια!

Πού είναι οι γαμημένες οι γκοφρέτες;

Μ'αρέσουν τα κεκάκια.

Σιχαίνομαι την ινδική καρύδα. Όχι τη γεύση, αλλά την υφή.

Είναι φρέσκα.

Το θέμα με τις γκοφρέτες δεν έχει τελειώσει ακόμη.

Συγγνώμη, αλλά πρέπει να πάω για χέσιμο.

Αλήθεια;

Ναι, ξέρω, πάλι; Τόσο σύντομα; Τι να πω; Πάσχω από χρόνιο άγχος.

Πάντα ήμουν κάπως φοβικός. Έβρισκα πολλά πράγματα ενοχλητικά.

Όπως το γερανό, τα πολυκαταστήματα, να είμαι μόνος με μωρό...

Αλλά αυτό που φοβάμαι περισσότερο, ναι, περισσότερο κι απ'τα ζόμπι,

είναι οι γαμημένοι κλόουν.

Όταν φοβάσαι όλα όσα είναι εκεί έξω, πρέπει να σταματήσεις να βγαίνεις.

Αυτό έγινε και με μένα πριν τη χώρα των ζόμπι.

Παρασκευή βράδυ, τρίτο συνεχόμενο Σαββατοκύριακο που μένω μέσα,

βιντεοπαιχνίδια, πύργος από κουτιά πίτσας, αναψυκτικά.

Περηφάνια: Πουθενά.

Αξιοπρέπεια: Τελείωσε εδώ και καιρό.

Παρθενιά: Απόλυτα δικαιολογημένο συμπέρασμα.

Όλη μου τη ζωή, το μόνο που ήθελα ήταν να βρω ένα κορίτσι.

Να ερωτευτώ, να τη φέρω σπίτι να γνωρίσει τους δικούς μου,

Αλλά και πάλι, αφού οι δικοί μου είναι παρανοϊκοί σαν εμένα,

ίσως εκείνο το κορίτσι να με πήγαινε στο σπίτι της να γνωρίσω εγώ τους δικούς της.

Και τελικά θα ήμουν μέλος μιας καλής,λειτουργικής οικογένειας.

408; Σας παρακαλώ, είναι κανείς μέσα; Είναι επείγον!

Συνήθως δεν ξεκλειδώνω την πόρτα μου, όταν ακούω φωνές πανικού,

αλλά η γειτόνισσά μου στο 406, είναι πολύ σέξυ.

- Εντάξει. - Σε παρακαλώ!

Ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ!

Χαίρομαι που σε γνωρίζω.

Ορίστε. Πάρε.

- Μάουντεν Ντούο; - Ναι. Κόουντ Ρεντ. Και δημητριακά.

Τα φυλάω πάντα σε σακκούλα για να διατηρούνται τραγανά.

Λοιπόν... πες μου τι έγινε.

Ήταν άστεγος και άρρωστος.

Και γύριζα σπίτι απ'το μπαρ και μίλαγα στο τηλέφωνο.

Και τότε ήρθε τρέχοντας καταπάνω μου.

Εννοώ ότι έτρεχε σα να έκανε αγώνα δρόμου,

και σκέφτηκα ότι έτρεχε να ξεφύγει από κάποιον...

ή ότι κυνηγούσε κάποιον... Είναι ακόμα εκεί έξω και κάνει σαν τρελλός.

Ναρκωτικά, ίσως;

Ακόμα δεν σου είπα το χειρότερο.

- Ναι; - Προσπάθησε να με δαγκώσει.

Έχεις δίκιο. Αυτό είναι το χειρότερο.

Συγγνώμη...Φοβήθηκα τόσο πολύ.

Όχι. Έπρεπε να φοβηθείς. Ο άστεγος παραλίγο να σε φάει.

Είναι το σωστό είδος φόβου. Ήταν λογικό να φοβηθείς.

Εγώ φοβάμαι για παράλογα πράγματα. Για κλόουν με κόκκινες μύτες…

Τα πανάκια που καθαρίζεις τα τραπέζια, όταν τελειώνεις το φαγητό...

- Αλήθεια; - Σημασία έχει, ότι είμαι εδώ για σένα.

Εντάξει; Και όσο είσαι δίπλα μου, δε θα φύγω απ'το διαμέρισμα.

Σε πειράζει να κλείσω τα μάτια μου για λίγο;

- Όχι φυσικά. - Ευχαριστώ.

Παραβλέποντας τον τρομακτικό, κανίβαλο άστεγο, ζούσα ένα όνειρο.

Πάντα, σε όλη μου τη ζωή, ήθελα να χαϊδεύω τα μαλλιά ενός κοριτσιού,

πίσω απ'τα αυτιά της.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

Θεέ μου! Είσαι καλά;

Εντάξει, εντάξει, σταμάτα! Τι κάνεις;

Κάνε πίσω 406, εντάξει; Δε θέλω να σε χτυπήσω, αλλά...

Σκατά!

Θεέ μου! Λυπάμαι τόσο πολύ γαμώτο!

Βλέπετε; Δεν μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν.

Πρώτη φορά που έβαλα ένα κορίτσι στη ζωή μου κι αυτό προσπάθησε να με φάει.

Σε παρακαλώ... άκουσέ με, 406.

Αν είσαι εκεί μέσα, είσαι άρρωστη, εντάξει;

ΚΑΝΟΝΑΣ Νο 2: ΔΙΠΛΗ ΒΟΛΗ

Αυτή ήταν πρώτη μου επαφή με την πανούκλα του 21ου αιώνα.

Θυμάστε τη νόσο των τρελλών αγελάδων; Λοιπόν, η τρελλή αγελάδα,

έγινε τρελλός άνθρωπος, τρελλό ζόμπι. Ήταν ένας ιός που δρούσε γρήγορα,

που σε άφηνε με πρησμένο εγκέφαλο, υψηλό πυρετό,

σε έκανε μισητό, βίαιο και σε έκανε να έχεις πολύ άσχημη λιγούρα.

- Εσύ οδηγάς, εγώ θα σπρώχνω. - Εντάξει.

Έχω ακούσει ότι υπάρχει ένα μέρος που είναι ανέγγιχτο απ'αυτές τις μαλακίες.

- Ανατολικά, έτσι; - Ναι, το άκουσες κι εσύ;

Στα δυτικά λένε ότι είναι στ'ανατολικά, και ανατολικά λένε ότι είναι δυτικά.

Όλα είναι βλακείες. Όπως οι πιγκουίνοι στο Βόρειο Πόλο,

ακούν ότι στο Νότιο Πόλο είναι καλύτερα αυτή την εποχή.

Δεν υπάρχουν πιγκουίνοι στο Βόρειο Πόλο.

Θες να νιώσεις πόσο δυνατή γροθιά έχω;

- Τι λες; - Για την τελευταία φορά που "καβάλησα";

Την τελευταία φορά που κούνησες την αχλαδιά. Που "έριξες" έναν.

Που "έριξες ένα μανίκι". Που "κάρφωσες".

- Που έκανα έρωτα; - Σεξ.

Πριν 3 βδομάδες. Ναι.

Στο πίσω μέρος ενός φορτηγού παράδοσης πακέτων.

- Σκατά! - Ναι. Εγώ πήγαινα ανατολικά,

αυτή, δυτικά. Και βρήκαμε καταφύγιο στο πίσω μέρος του φορτηγού.

- Ήταν γεμάτο με δέματα. - Πώς την έλεγαν;

Μπέβερλυ. Μπέβερλυ Χιλς.

Θηρίο!

- Εσύ; - Εγώ; Εγώ...

Θεέ μου! Σε αρρωσταίνει. Και σε κάνει να λυπάσαι. Σε κάνει...

Σε κάνει να πιστεύεις, ότι αν γυρίσεις πίσω, και είναι τα πράγματα όπως ήταν,

ξέρεις, θα ήσουν...θα ήσουν στην αυλή και θα κυνηγούσες πυγολαμπίδες.

Και αντί γι'αυτό... αυτό.

- Θέλω να πω ότι σε κάνει... - Να πεινάς.

Ανησυχώ για σένα.

Κοίτα, ό,τι κι αν σε περιμένει στο Κολόμπους, σου υπόσχομαι,

δε θα είναι ομορφότερο απ'τον φίλο μας εδώ που τρώει τον ανθρωποσάντουϊτς.

Ο Ταλαχάσι είχε πολύ καλή αίσθηση του χιούμορ, όσον αφορά τα ζόμπι.

Τα ζόμπι δεν ήταν και τα πιο αξιαγάπητα πλάσματα, αλλά τα μισούσε πραγματικά.

Το μόνο πράγμα με το οποίο είχε μεγαλύτερη εμμονή,

εκτός από το να σκοτώνει ζόμπι, ήταν το να βρει γκοφρέτες.

ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΜΠΛΕΙΝ