Tonight or Never

ΑΠΟΨΕ Ή ΠΟΤΕ

ΒΕΝΕΤΙΑ

ΘΕΑΤΡΟ ΦΕΛΙΤΣΕ ΝΕΛΑ ΒΑΓΚΟ

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟΠΕΡΑ ΤΗΣ ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗΣ ΤΟΣΚΑ

Πολύ υπέροχη φωνή. Πραγματικά κρύσταλλο, καθαρό κρύσταλλο.

Μόνο που... φίλε μου, πού ήταν το συναίσθημα;

Δε θα γίνει ποτέ μεγάλη πριμαντόνα.

Είναι η μεγαλύτερη έξαψη που είχα σε θέατρο εδώ και πολλά χρόνια.

Η τεχνική της είναι εντάξει, αλλά δεν βάζει καρδιά και καθόλου συναίσθημα.

Γλυκιά μου, μη γίνεσαι παράλογη. Φυσικά και είχε συναίσθημα.

Με συγχωρείτε κύριοι, η κυρία Βάγκο έρχεται ευθύς αμέσως.

- Εξαιρετική εμφάνιση! - Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Επιτρέψτε μου να σας συγχαρώ αγαπητή μου, θεσπέσιο!

Νέλα, τι θρίαμβος!

Ησυχία, κύριοι! Ησυχία!

Παρακαλώ κυρία, ελάτε από 'δώ. Δε θα καθυστερήσουμε καθόλου.

Σινιόρα και σινιόρι, μόλις ακούσατε την αναμετάδοση της όπερας Λα Τόσκα.

Είμαστε στο καμαρίνι του φιλοξενούμενου αστεριού μας.

Η υπέροχη Νέλα Βάγκο, από την Βασιλική Όπερα της Βουδαπέστης.

Πιθανόν να επιθυμεί να σας μιλήσει. Αν έχετε την καλοσύνη, κυρία.

Καλησπέρα σε όλους. Θέλω να σας ευχαριστήσω για την υποδοχή στη Βενετία.

Ήταν υπέροχα. Με γεμίσατε με τόση απέραντη χαρά εδώ.

Αύριο, όταν επιστρέψω στη Βουδαπέστη,

θα έχω βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μου αυτή τη βραδιά, αλλά και την παρουσία σας.

Και την όμορφη πόλη σας από τραγούδι και μαγεία... και αιώνιο ρομαντισμό.

- Ωρεβουάρ. - Μπράβο!

Ευχαριστούμε κυρία. Μπράβο, μπράβο κυρία. Μια στιγμή φίλοι μου, μόνο μια στιγμή.

Έχουμε επίσης μαζί μας απόψε, την Εξοχότητα Κόμη Άλμπερτ Φον Κρόνακ.

Ένας από τους διευθυντές της Βασιλικής Όπερας στη Βουδαπέστη.

Και αρραβωνιαστικός της πανέμορφης Νέλα Βάγκο.

Θα πει λίγα λόγια σ' εσάς. Παρακαλώ, η Εξοχότητά σας.

Κυρίες και κύριοι, πριν από τέσσερα χρόνια,

καθόμουν μια όμορφη μέρα στη Βουδαπέστη, στο γραφείο μου.

Και τότε μπήκε μια μικρή... άγνωστη... κοπέλα.

Το όνομα της ήταν Νέλα Βάγκο.

Φυσικά, χρειάζεται μια ιδιοφυΐα για ν' αναγνωρίσει ένα ακατέργαστο διαμάντι...

Σας ευχαριστώ, Εξοχότατε.

Κλείνοντας, παρακαλώ να θυμάστε ότι αυτή η εκπομπή έρχεται σ' εσάς...

μέσω της χορηγίας του γενικού ομίλου εταιριών Φραζελίνι και Φραντενίνι.

Σύνθημα τους είναι: Το σπαγγέτι μου είναι μεγαλύτερο απ' τ' όνομά μου.

Ευχαριστώ, καληνύχτα. Καληνύχτα, κύριοι.

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΒΕΝΕΤΣΙΑ

Καλησπέρα, κυρία. Καλησπέρα, Εξοχότατε.

- Καλησπέρα, Κόνραντ. - Καλησπέρα, Καθηγητά.

Ηρέμησέ την.

- Ηρέμησέ την. - Ναι.

Ηρέμησέ την.

- Ηρέμησέ την. - Ηρεμήστε την.

Ηρέμησέ την!

Ηρέμησέ την! Ηρέμησέ την!

Λοιπόν, όποτε βλέπω τον Άλμπερτ, μου ζητά να σε ηρεμήσω.

Τι έχω πάθει; Είμαι έξαλλη; Είμαι σε υστερία;

- Όχι, ούτε καν νεύρα δεν έχεις. - Φυσικά δεν έχω. Γιατί να έχω;

Με την ευκαιρία, ίσως να μου έδινες συγχαρητήρια για την επιτυχία μου.

Χίλια συγνώμη. Συγχαρητήρια.

Υπήρχε... κάποιο λάθος στο πώς τραγούδησα;

Όχι.

Τι απάνθρωπο αγρίμι που είσαι! Αυτό ήσουν πάντα. Πάντα στην γκρίνια!

- Είμαι ο δάσκαλός σου. - Οι δάσκαλοι δεν ικανοποιούνται ποτέ.

- Ό,τι και να λες, είχα επιτυχία. - Ναι.

Είχες επιτυχίες σε Βενετία και Βουδαπέστη. Είναι κάτι σπουδαίο φυσικά.

Αλλά πότε θα τραγουδήσεις στην Αμερική;

Πότε θα τραγουδήσω στην Αμερική; Πότε θα τραγουδήσω στην Αμερική;

Μόνο αυτό ακούω από σένα, μέρα παρά μέρα.

Μάλλον έχεις μαθητές εκεί.

Μέχρι να σου ζητηθεί να τραγουδήσεις στην Όπερα Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης,

δεν έχεις τη μεγάλη επιτυχία που νομίζεις πως έχεις.

Το δείπνο σας, κυρία.

Ένα σάντουιτς με κοτόπουλο σε ξεροψημένο τοστ.

- Κόνραντ; - Μάλιστα, κυρία;

Πώς σου φάνηκε απόψε το τραγούδι μου;

Συγνώμη κυρία, αλλά έπρεπε να πακετάρω. Γι' αυτό και δεν ήρθα στην όπερα.

Ορίστε! Ο Κόνραντ, ο μπάτλερ σου, που είναι μαζί σου αρκετά χρόνια,

πληρώνει τους λογαριασμούς σου, προσέχει τη διατροφή σου, δεν ήρθε να σ' ακούσει.

Την ημέρα που ο Κόνραντ σε χειροκροτήσει στην όπερα,

θα βγάλω το καπέλο μου στην Νέλα Βάγκο.

- Ολομόναχος, Εξοχότατε; - Ναι.

Το έσκασα για λίγο από την κυρία Βάγκο.

- Καθίστε να πιείτε ένα ποτό μαζί μας. - Ευχαριστώ πολύ, αλλά δε θα μείνω πολύ.

Οι γυναίκες αγανακτούν, ξέρετε.

Τώρα πού θα ήμουν σήμερα, αν δεν ήταν ο Άλμπερτ;

Είναι πολύ ευγενικός και γενναιόδωρος, χώρια που μ' έχει στην Μεγάλη Όπερα.

Είμαι πολύ ευγνώμων... σ' αυτόν. Τον συμπαθώ.

Τον αγαπώ. Ναι, τον αγαπώ.

Κυρία! Κυρία! Περνάει από την βεράντα και πάλι!

Ναι, ο όμορφος νεαρός κύριος, πηγαίνει πλάι στο παράθυρο και πάλι. Τρίτη φορά σήμερα.

Τρίτη φορά. Άρα το κάνει εσκεμμένα.

Πρόσεχε Έμμα, κοίτα να μην σε καταλάβει.

- Είναι όμορφος, δεν είναι; - Θα σου πω σ' ένα λεπτό.

Είναι... πολύ ελκυστικός!

Να που περπατά, μα πόσο αργά! Ίσα που περνά δίπλα από το παράθυρο.

Παιδαρίσματα! Απορώ πως δεν τρέχει με καρότσι για να προσελκύσει την προσοχή.

Νομίζω ότι είναι αξιαγάπητο. Είναι ρομαντικό!

Μάλιστα, κυρία Βάγκο. Κάνει την καρδιά μου να πεταρίζει!

Τώρα είναι στη γέφυρα. Κοίτα, θέλει να γυρίσει πίσω.

Έφυγε! Δεν είχε το κουράγιο!

Ίσως μπορώ να τον δω από το παράθυρο του υπνοδωματίου.

Φύγε από 'κεί, κάνεις σαν σχολιαροκόριτσο, όχι σαν μεγάλη πριμαντόνα.

Τώρα είμαι μεγάλη πριμαντόνα! Ξεχάστηκες, έτσι δεν είναι;

Αναρωτιέμαι ποιος να είναι.

- Ξέρω ποιος είναι. - Ναι, οπωσδήποτε.

Πες μου τότε... πες μου τότε γι' αυτόν... τον αρσενικό πεζοδρομιακό.

- Θα σου πω, αλλά δε θα σ' αρέσει. - Κι όμως.

Κάθισα δίπλα σ' αυτόν το νεαρό άνδρα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, χθες.

- Ήταν με μια... - Γυναίκα;

Εντάξει, δεν το λες και έγκλημα.

- Ήταν όμορφη; - Η πιο διάσημη ομορφιά της Ευρώπης.

- Τι; - Και η πιο διαβόητη.

Στην εποχή της!

Ωραία τότε, όλα αλλάζουν!

Η Μαρκησία Σαν Τζιοβάνι, η κάποτε σπουδαία πριμαντόνα.

Και στενή φίλη κάθε εστεμμένης κεφαλής στην Ευρώπη.

- Η κυριούλα είναι πάρα πολύ πλούσια. - Μη μου μιλάς γι' αυτήν.

- Πες μου γι' αυτόν. - Θα έρθω και σ' αυτό.

Αγαπητή μου... σύμφωνα με το θυρωρό, τον σερβιτόρο και τον ρεσεψιονίστα,

είναι... του είναι...

αυτό τέλος πάντων, ξεχνάω τι.

Νομίζω ότι είναι θεία.

- Θεία; - Εν πάση περίπτωση, σχήμα λόγου.

- Δεν το πιστεύω. - Γιατί όχι;

Δε χωράει αμφιβολία, έχει δεκάδες θείες.

Άρα, αυτό το εμφανίσιμο πλάσμα δεν είναι τίποτα άλλο στον κόσμο, παρά...

ζιγκολό.

Και η γριά Μαρκησία τον συντηρεί.

Γιατί μου λες τέτοια κουτσομπολιά;

- Επειδή θες να τ' ακούς. - Δε θέλω.

- Θέλεις. - Δε θέλω.

- Θέλεις! - Δε θέλω!

Δε θέλω.

Είναι μόνο ένας κοινός γονδολιέρης.

Καμία εκπαίδευση στη φωνή του.

Μα τι καρδιά!

Απλά άκουσέ τον.

Αυτός ο γονδολιέρης θα σου πει περισσότερα για την επιτυχία...

απ' όλους τους... δασκάλους του κόσμου.

Καλό βράδυ, αγαπητή μου.

Ωρεβουάρ στην Βουδαπέστη.

- Επιθυμείτε κάτι άλλο, κυρία; - Όχι, ευχαριστώ Έμμα.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, κυρία.

- Αγάπη μου, είμαι τόσο ευτυχισμένη! - Είσαι όμορφη. Είσαι αξιολάτρευτη!

Και να σκεφτείς ότι είμαστε ερωτευμένοι επιτέλους.

Φίλα με! Φίλα με!

Εμπρός; Εμπρός. Ο διευθυντής ξενοδοχείου; Η δις Βάγκο ομιλεί.

Ξέρετε για ποιο λόγο είμαι ξύπνια τέτοια ώρα;

Όχι, είναι στο διπλανό δωμάτιο.

Μα και φυσικά είναι ενοχλητικό! Δεν μπορώ να κοιμηθώ... τι;

Τι;

Στο μήνα του μέλιτος;

Δεν πειράζει. Μην τους ενοχλήσετε.

Είναι υπέροχο... Μα είναι υπέροχο!

- Δεν είχα ποτέ τόσο ευτυχία στη ζωή μου. - Ούτε κι εγώ.

Να σκέφτεσαι ότι αυτή η αγάπη θα συνεχίσει για πάντα.

Δεν πίστευα ότι η αγάπη θα μπορούσε να είναι έτσι.

Αγάπη μου, κι άλλο, κι άλλο...

Εμπρός; Ναι; Καλή μου ηρέμησε, θα βλάψεις τη φωνή σου!

Εμπρός;

Μάλιστα, κυρία.

Εμπρός; Μάλιστα, κυρία. Ναι, ναι, έρχομαι αμέσως.

- Αγάπη μου, αρρώστησες; - Έπαθε κάτι η κυρία;

- Τι επιθυμείτε, κυρία; - Σταματήστε τις ερωτήσεις!

Πηγαίντε να ντυθείτε. Δεν το αντέχω εδώ το κλίμα!

Παίρνουμε το αποψινό τρένο για Βουδαπέστη.

- Μα θα πάμε στη Βουδαπέστη αύριο. - Θα πάμε στη Βουδαπέστη απόψε!

Υποθέτω ότι πάμε στη Βουδαπέστη απόψε.

Η κουκέτα της Εξοχότητας είναι έτοιμη.

- Εξοχότατε. - Ναι, τι;

- Η κουκέτα σας είναι έτοιμη. - Ευχαριστώ.

- Θεέ μου, τι νύστα! - Πάντα νυστάζεις, Άλμπερτ.

Αγάπη μου, είμαι σαν τον Ναπολέοντα, μπορώ να κοιμηθώ παντού και πάντα.

- Καληνύχτα, γλυκιά μου. - Καληνύχτα, Ναπολέων.

Πες στο σερβιτόρο να μου φέρει λίγο νερό και μπόλικα παγάκια.

Μάλιστα, Εξοχότατε. Να ετοιμάσουμε και την κουκέτα σας, κυρία;

Ναι, αν δεν σου κάνει κόπος.

Κυρία, κυρία! Είμαι τόσο ενθουσιασμένη!

Είναι στο τρένο, είναι στο τρένο ο κύριος!

Με συγχωρείτε.

Με συγχωρείτε.

Η Μαρκησία Σαν Τζιοβάνι.

Δεν στο είπα; Και η Μαρκησία είναι στο τρένο.

Με συγχωρείς. Καληνύχτα, καληνύχτα.

- Καληνύχτα, Έμμα. - Καληνύχτα, κυρία.

Παλιά έλεγες: Μην κάνεις ερωτήσεις, αγάπη μου. Ίσως λάβεις απάντηση.

Ναι, αλλά θέλω απάντηση. Στην τελική, τι έχεις εναντίον της;

Δεν μπορείς ν' αρνηθείς ότι έχει φωνή.

Στο λέω ότι η φωνή της είναι όργανο της πιο αγνής, της πλέον υπέρτατης...

Κι αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα. Δεν είναι κάτι άλλο παρά όργανο.

Είναι τόσο ψυχρή και απαθής όσο...

εκείνοι οι αμερικάνικοι... καταψύκτες.

Θα σου πω ένα μυστικό.

Καμία γυναίκα δεν μπορεί ποτέ να γίνει μεγάλη καλλιτέχνης, χωρίς έρωτα.

Χωρίς πάθος, χωρίς τη μεγάλη εσωτερική φλόγα στην καρδιά της.

Αν όμως ήταν πραγματικά καλλιτέχνης...

θα τραγουδούσε πέρα από τη φωνή της.

Θα τραγουδούσε με την καρδιά της και την ψυχή της και το σώμα της, αυτό έκανα εγώ.

Ο γλυκούλης ο βασιλιάς Κωνσταντίνος...

μου έλεγε: Μπιάνκα, αγάπη μου.

Δεν τραγουδάς με τη φωνή σου, τραγουδάς με το...

Ναι, άσ' το καλύτερα με τι πίστευε ότι τραγουδάω.

- Τραγουδούσα! - Αμάν εσύ και οι βασιλιάδες σου!

Και τότε ήταν η εποχή όπου οι βασιλιάδες ήταν άνδρες!