My Dress-Up Darling (その着せ替え人形は恋をする)

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ร้านตุ๊กตาโกโจ

ห้องเย็บผ้า

ตอนที่ 1

คนที่อยู่ในโลกที่ตรงกันข้ามกับเรา

ตอนที่ 2

มาเริ่มกันเลยไหม

สวยใช่ไหมล่ะ

ตุ๊กตาฮินะนี่ พวกปู่เป็นคนทำขึ้นมาเองนะ

สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ

อื้ม ยอดเลยครับ

สวยมากเลย

สวยที่สุดในโลกเลย

ถ้าวากานะฝึกเยอะๆ ก็เป็นเหมือนปู่ได้นะ

น่าขยะแขยงชะมัด

วัตจังเป็นผู้ชายแท้ๆ แต่ทำไมถึงชอบตุ๊กตาผู้หญิงล่ะ

คนอย่างวัตจังน่ะ ฉันเกลียดที่สุดเลย

อรุณสวัสดิ์

วันนี้ก็สวยเหมือนเดิมเลยนะ

หนุ่มเย็บผ้ากับสาวนักคอสเพลย์

อรุณสวัสดิ์ครับ ปู่

โอ้ อรุณสวัสดิ์ วากานะ

วากานะ เมื่อคืนก็อยู่ทำจนดึกอีกแล้วใช่ไหม

นอนพอหรือเปล่าเนี่ย

พอดีรู้สึกว่ากำลังไปได้สวย เลยเผลอทำยาวน่ะครับ

ผมวาดไปหลายอันเลยละ

แต่ก็ยังทำได้ไม่เท่าปู่เลย

คิดว่าปู่ทำมากี่ปีแล้วล่ะ

47 ปี

48 ปีต่างหาก

- ทานละนะครับ - ทานละนะครับ

ถึงส่วนหน้าจะยังไม่เก่ง แต่ทำชุดให้ตุ๊กตาฮินะได้ก็เก่งมากแล้วนะ

ก็ทำได้อยู่แค่นั้นแหละครับ

ยังมีเรื่องที่ทำไม่ได้อยู่อีกเยอะเลย

ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ หลานยังเป็นนักเรียนอยู่เลย

ค่อยๆ ทำไปดีกว่า

อืม

และที่สำคัญ...

ขึ้นม.ปลายมา มีเพื่อนกับเขาแล้วหรือยัง

อ้าว เป็นอะไรหรือเปล่า

ไม่เป็นไรครับ

ทำไมจู่ๆ ถามเรื่องนั้นล่ะ

ก็...จะตอนประถมหรือตอนม.ต้น หลานก็เอาแต่ทำตุ๊กตาอย่างเดียวเลยนี่นา

ปู่เลยสงสัยขึ้นมา ว่าหลานมีเพื่อนกับเขาบ้างหรือเปล่า

มะ...มีสิครับ มีๆ

ที่ผ่านมาก็มีนะครับ

แต่ทุกคนเขาต้องทำกิจกรรมชมรมกัน ก็เลยว่างไม่ตรงกันน่ะ

แค่นั้นแหละครับ

จริงๆ นะ

งั้นเหรอ ได้ยินแบบนี้ปู่ก็ค่อยสบายใจหน่อย

งั้นเหรอๆ อื้มๆ

ไปก่อนนะครับ

อื้อ ไปดีมาดีนะ

อื้ม

- ไม่อยากเรียนคาบแรกเลย - นั่นสิ โดนบ่นอีกแน่เลย

ไงพวก

ขะ...ขอโทษครับ

ผมทักผิดคน

ขอโทษนะครับ ปู่

ผมน่ะ...

ขึ้นม.ปลายมาก็ยังไม่มีเพื่อนเหมือนเดิม

ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา

ความฝันของเราคือการเป็นช่างปั้นหน้าตุ๊กตาฮินะ

เพราะงั้น งานอดิเรกของเราก็คือ...

ฝึกทำตุ๊กตาฮินะ

ชมผลงาน

สนทนา

แบบนี้คุยกับคนอื่นไม่รู้เรื่องหรอก

ดูตอน 6 ที่ฉายเมื่อวานหรือยัง

เรื่อง "ผ่าปฐพี"

สนุกมากเลย

งานภาพอย่างเทพ

งานแข่งก่อนหน้านี้ ผู้จัดการทีมเขา...

สิ่งที่เราชอบ

มันต่างกับสิ่งที่คนอื่นเขาชอบกัน

ไง

อยู่ไปก็ทำลายบรรยากาศเปล่าๆ

คงทำให้รู้สึกไม่ดีกันแน่ๆ

ไม่อยู่ซะ...

ยังจะดีกว่า

เดี๋ยวสิ

โอ๊ย

- ขอโทษนะ มาริน - ตายแล้ว

- เป็นอะไรไหม - ขอโทษนะ

- เจ็บมากไหม - เจ็บจัง

ไม่เป็นไรมากหรอก

ขอโทษทีนะ

เอ่อ โกโจคุง

คะ...คุณคิตากาวะ

เอ่อ...

ไม่เป็นไรใช่ไหม

คะ...ครับ

แล้วตรงนั้น...

มีอะไรติดอยู่ด้วย

อะไรน่ะ แผลเหรอ

ไม่น่าใช่แฮะ

เอ่อ อันนี้...ไม่เป็นไรหรอกครับ

พูดบ้าอะไรของเราเนี่ย

งั้นเหรอ

ไม่เป็นไรก็ดีแล้วแหละ

มาริน ไม่เป็นไรใช่ไหม

กระดูกหักกร๊อบเลย

ขี้โม้

หมึก...

ติดอยู่เหรอเนี่ย

ตกใจหมดเลย

เพิ่งจะเคยคุยกันเป็นครั้งแรก

คุณคิตากาวะ

ร่าเริง มีเพื่อนเยอะ

เป็นศูนย์กลางของเพื่อนๆ อยู่เสมอ

เป็นคนที่อยู่คนละโลกกับเราเลย

นี่ หลังเลิกเรียนเมื่อวานน่ะ

อี๋ จะพูดเรื่องนั้นเหรอ

หายากมากเลยนะเนี่ย ที่มารินจะไปเที่ยวด้วยหลังเลิกเรียน

ปกติเลิกปุ๊บหายปั๊บเลย

เห็นเขาบอกว่าทำงานพิเศษ เป็นนางแบบร้านเสริมสวยน่ะ

ฉันเองก็อยากตัดผมอยู่พอดี ก็เลยตามไปด้วย

งานพิเศษหรอกเหรอ

แล้วทีนี้ มีคนที่ตัดเสร็จแล้ว แต่ไม่ยอมกลับ เพราะเล็งมารินไว้ด้วยละ

ให้ตายสิ รีบกลับไปเหอะ

หน้าตาเป็นไงบ้าง

หล่อใช้ได้อยู่นะ

แล้วเขาก็เข้ามาทักตอนที่เรากำลังจะกลับกัน

คงจะหาจังหวะคุยอยู่แหละ

นี่ๆ อันนั้นเป็นตัวอะไรสักอย่าง จากอนิเมะใช่หรือเปล่า

โอตาคุสุดๆ เลยนี่นา ไม่ไหวเลยนะ

นายต่างหากที่ไม่ไหว

แล้วมารินก็กลับไปเลย

เอาจริงดิ ท่าจะจุกน่าดู

โหดสุดๆ

แล้วหมอนั่นก็ยืนอ้าปากหวออยู่ตรงนั้น

แต่ถ้าเขาหล่อมันก็น่าเสียดายอยู่นะ

มารินเนี่ย ต่อให้มีคนมาคุยด้วย ก็ยังทำตัวเย็นชาอยู่เหมือนเดิมเลยนะ

หน้าตาจะเป็นยังไงก็ช่างเถอะ

แต่ผู้ชายแบบนั้นไม่ไหวเลยจริงๆ

เอามาห้อยไว้แบบนี้ ก็น่าจะรู้นะว่าคนมันชอบ

ล้อเลียนของที่คนอื่นเขาชอบ มันก็ไม่ถูกนี่

- นั่นสินะ - เข้าใจดีเลย

แล้วมาเรียกชิออนตันว่า "ตัวอะไรสักอย่าง" ได้ยังไงกัน

มาแล้ว ชิออนตันสุดเลิฟของมาริน

บอกแล้วไง ว่าพวกเราไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้น่ะ

ถึงจะอยู่ห้องเรียนเดียวกัน

แต่ก็มีคนที่อยู่ในโลกที่ตรงกันข้ามกับเราอยู่

ถ้ามีโลกที่ยอมรับในสิ่งที่เราเป็นอยู่

คงจะอยู่สบายกว่านี้แน่เลย

จริงดิ วันนี้ก็จะช่วยทำให้งั้นเหรอ

อื้ม ไม่เป็นไรหรอก

ช่วยได้มากเลย

นี่นาย วันนี้ไปช่วยเขาทำหน่อยเถอะ

แต่โกโจเขาบอกว่าไม่เป็นไรนี่นา

แล้วฉันก็ไม่อยากไปทำงานพิเศษช้าด้วย

ถ้างั้นฝากจัดการด้วยนะ โกโจ

เฮ้ย

โทษทีนะ โกโจ ไว้เดี๋ยวฉันเลี้ยงน้ำผลไม้แล้วกันนะ

อันที่จริง ให้ทำหมดนี่คนเดียว มันก็หนักอยู่เหมือนกันนะ

แต่ก็ดีกว่ามารู้สึกไม่ดี เพราะคุยกับเขาไม่รู้เรื่องละนะ

พอมีเราอยู่ คงจะคิดเรื่องคุยยากด้วย

ถ้าอยู่กันเงียบๆ ก็คงอึดอัดน่าดู

รีบทำให้เสร็จแล้วกลับบ้านดีกว่า

คุณคิตากาวะ

ลืมของงั้นเหรอ

มีอะไรหรือเปล่า

เปล่าครับ...