The Politician

(นักกวนเมืองเป็นซีรีส์เบาสมอง เกี่ยวกับความมุ่งมั่น ปรารถนา)

(สำหรับผู้ที่มีปัญหาสุขภาพจิต เนื้อหาบางส่วนอาจรบกวนจิตใจได้)

มันเป็นความฝันครึ่งหลับครึ่งตื่น

ฝันก่อนฟ้าสางระหว่างหลับกับตื่น

ผมนั่งตัวตรงบนเตียง และพูดออกมาดังๆ

"ผมจะเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา"

ดูเหมือนจะเป็นงานที่ทุกคน ต่างก็ปรารถนาในยุคนี้

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

ครับ ผมฝันแบบนั้นตอนอายุเจ็ดขวบ อธิการบดีลอว์เรนซ์

ผมศึกษาชีวิต ของอดีตประธานาธิบดีมาตลอด

เพื่อจะค้นหาคุณสมบัติ และประสบการณ์ร่วม

ที่นำพวกเขา ไปสู่ชัยชนะในการเลือกตั้ง

เช่นอะไร

ผมศึกษาย้อนหลังไปถึงเรแกน

เพราะเท่าที่ผมรู้ เขาสร้าง ความเป็นประธานาธิบดียุคใหม่

ความเป็นประธานาธิบดีในจอโทรทัศน์ และเป็นผู้มีชื่อเสียง

ผู้คนมักจะมองประธานาธิบดี เป็นตัวละครที่เห็นในทีวี

คนส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นพวกเขา ในชีวิตจริง

ทั้งเรแกนกับบุช ซีเนียร์

ต่างเป็นประธานนักเรียนมัธยม

ซึ่งผมเดาว่าคุณคงกำลังมุ่งสู่ความสำเร็จ ในเส้นทางเดียวกัน

ผมเชื่อว่า ผมน่าจะชนะการเลือกตั้งได้ครับ

ความแปลกคือเรแกน คลินตัน และโอบามา ต่างก็เกิดมายากจน

ในขณะที่บุชทั้งคู่มีทุกอย่างตั้งแต่เกิด

แล้วคุณจะปรับแผนการของคุณยังไง

ผมโชคดีตรงที่เกิดมา ทั้งร่ำรวยและยากจน

ตระกูลคุณมีเงินใช้ไปชั่วลูกชั่วหลาน

ถูกครับ แต่ผมเป็นลูกชายคนเดียว ของสาวเสิร์ฟค็อกเทล

จากคลับแลนดิ้ง สตริป เจนเทิลแมน ในลาคอเนีย รัฐนิวแฮมป์เชียร์

- คุณถูกรับมาเลี้ยง - ใช่ครับ

เพย์ตัน ทำไมต้องฮาร์วาร์ด

ฮาร์วาร์ดผลิตประธานาธิบดีเจ็ดคน มากกว่าที่อื่นๆ

ผมขอชมเชยคุณ

ชัดเจนว่าคุณเตรียมตัวมาได้ดี หนุ่มน้อย สมบูรณ์แบบ

ขอบคุณครับ อธิการบดีลอว์เรนซ์

แต่ผมไม่ได้มองหาความสมบูรณ์แบบ

คุณกังวลเรื่องผลการเรียนผม

- เพราะ... - ผมไม่ได้สนใจเกรดคุณ

ผมอยากรู้จักคุณ

ตัวตนของคุณ

คุณเคยรู้สึกอยากไปพบแม่ ที่ให้กำเนิดคุณบ้างไหม

ไม่ครับ

แม่ตัวจริงของผมเป็นคนที่คอยให้กำลังใจ และเป็นคนที่ผมสนิทที่สุด

คุณร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

ตอนดูหนังเรื่อง อิตส์ อะ วันเดอร์ฟูล ไลฟ์ เมื่อคริสต์มาสปีที่แล้ว

ทุกคนร้องไห้ กับตอนจบของหนังเรื่องนั้น

ใช่ครับ

ที่คุณร้องเพราะว่ามันจับใจ

หรือรู้สึกว่าคุณควรร้อง

สำคัญด้วยเหรอครับ

(แซนตาบาร์บารา รัฐแคลิฟอร์เนีย ฤดูใบไม้ร่วง)

เธอเยี่ยมมาก

ฉันสังเกตเวลาเรามีเซ็กส์กัน

ไม่ว่าฉันจะทำอะไร เธอดูจะชอบมาก

ไม่รู้สิ รู้สึกเหมือนบางครั้ง เธอแกล้งทำ

ใช่

หา

ฉันไม่ชอบให้เธอเสแสร้ง ฉัน…

เราควรจะสร้างความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ไม่ใช่เหรอ

ใช่ แต่เราก็ต้อง สร้างความมั่นใจให้เธอ

เพื่อเป็นผู้ชายแบบที่ฉันเชื่อว่าเธอเป็นได้

ฉันรู้ว่าเธอดูหนังโป๊

สมองเธอสั่งให้มีความสุข กับเซ็กซ์ที่เป็นการแสดง

โอเค แต่ฉันไม่อยากได้การแสดง

ฉันอยากได้ของจริง

ต่อไปฉันจะทำให้ดูสมจริงมากขึ้น

ฉันไม่อยากให้เธอทำให้ดูสมจริง ฉันอยากให้เธอรู้สึกจากใจ

ฉันไม่เข้าใจ มันต่างกันยังไง

ฉันสัญญาว่าต่อไปจะไม่แกล้งทำ

- เธอจะไปไหน - ฉันมีเรียนเซิร์ฟ

เราจะกลับไปฮาวายคริสต์มาสนี้

ฉันจะไม่ยอมให้พ่อเรียกว่าบาร์นี่ย์ และกดฉันจนต่ำติดดิน

ขอให้เหลือที่นึงที่เขาจะไม่มองว่า ฉันล้มเหลว

เขารู้ว่าเธอยอดเยี่ยม

เขาคิดว่าฉันสวย และเขาก็ชอบของสวยงาม

ริเวอร์

- ริเวอร์ - ฉันอยู่ในนี้

นายทรยศ นายหักหลังฉัน

นายรู้ว่ามันสำคัญกับฉันมาก ทำไมกล้าลงแข่งกับฉัน

- อ้อ ฟังนะ ตั้งสติ - ไม่ นายตั้งสติ ฉันมีสิทธิ์พูด

นายอยากจะเป็นประธาน ตั้งแต่เมื่อไหร่

นี่ไม่ใช่ความคิดของนายใช่มั้ย

ไม่ เป็นความคิดของแอสทริด

เธอบอกว่าฉันต้องทำ ถ้าอยากเข้าสแตนฟอร์ด

ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง ให้พ่อแม่เลิกมายุ่ง

หยุดเลย นายไม่เข้าใจหรอก นายจะคว่ำฉันเหรอ

นายดูดีกว่าถูกมั้ย

นายดังกว่า เป็นรองกัปตันทีมลาครอส

นายกำลังทำให้เรื่องเล็ก กลายเป็นเรื่องใหญ่

วินาทีที่นายชนะ

ฉันจะบอกทุกคนว่าเรามีเซ็กซ์กัน และนายหลอกลวง

ก็แค่นั้น

- เพย์ตัน - ฉันขอเตือนนาย

อย่าทำให้ฝันฉันสลาย ฉันกำลังมุ่งสู่จุดหมาย

นายจะไม่ขวางฉัน ไม่งั้นสาบานได้ว่านายต้องชดใช้

ดังนั้นอย่ามาขัดขวางฉัน ริเวอร์

ชัดเจนรึเปล่า

ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนี้เลย

ฉันไม่รู้จักคนคนนี้

เอาเถอะ ฉันไม่สนใจ ฉันไม่ใช่กล่องนะ

จะได้มีสี่ด้าน ให้นายตรวจแล้วรับรอง

ฉันมีความรู้สึกนึกคิด ริเวอร์

นี่มันไม่ใช่ความรู้สึก นายแค่บ้า

นี่แหละตัวตนของฉัน

นี่แหละตัวฉัน ฉันเป็นผู้ชนะ

ฉันจะชนะให้ได้ ฉันรู้ว่าอนาคตฉันจะเป็นอะไร

และรู้ว่าต้องทำยังไงจะไปถึง

ฉันจะไม่ยอมหยุด

เรายังมีเวลาเหลืออีกหนึ่งคำถาม ก่อนกล่าวสรุป

เพย์ตัน นิยายคลาสสิคของมาร์ก ทเวน ชื่อฮักเคิลแบรรี่ ฟินน์

อยู่ในหลักสูตรภาษาอังกฤษปีหนึ่ง ของโรงเรียน

คุณว่าชื่อเรียกคนเชื้อชาติต่างๆ ควรถูกเอาออกจากฮัก ฟินน์ ไหม

ก่อนจะเอามาสอนนักเรียน

ก่อนอื่นต้องขอบคุณครับ วิกกี้

สำหรับการทำงานเป็นเวลาหลายปี ในชมรมหนังสือ

และขอบคุณสำหรับคำถามที่ดี เป็นประเด็นที่น่าคิด

คำถามนี้ไม่มีคำตอบง่ายๆ

งั้นผมจะตอบตามที่คิดก็แล้วกัน

ไม่ครับ เราไม่ควรเอานิยาย ระดับมาร์ก ทเวนมาเขียนใหม่

มาร์ก ทเวนเกลียดความเหลื่อมล้ำทางเชื้อชาติ และจากมุมมองในฮักเคิลแบรรี่ ฟินน์

เขาพยายามสื่อให้เห็น…

ระบบทาสที่โหดเหี้ยมและน่าอดสู

และการเหยียดเชื้อชาติ ที่อยู่ในทุกแง่มุมของชีวิตเขา

ในสิ่งแวดล้อมที่เขาเติบโตขึ้นมา

แต่ที่คุณควรรู้

การเหยียดเชื้อชาติ ที่มาร์ก ทเวนเขียนถึง

ไม่ได้ถูกลบเลือนไป เป็นเถ้าธุลีของประวัติศาสตร์

มันยังอยู่กับเราวันนี้ ในห้องนี้

ถูกมั้ยครับ มันแค่แตกต่างไป ถ้าจะให้ถูกมันละเอียดอ่อนกว่า

แต่เรายังเหลือหนทางอีกไกล สู่ความเท่าเทียมทางเชื้อชาติในประเทศนี้

และในฐานะประธานนักเรียน

ผมรับรองว่านักเรียนทุกคน ในโรงเรียนนี้

จะมีโอกาสสำเร็จเท่าเทียมกัน

โดยไม่ขึ้นกับสีผิว ศาสนา ถิ่นกำเนิด

เพศ รสนิยมทางเพศ พันธุกรรม หรือความบกพร่องทางร่างกาย

ถ้าคุณเลือกผม

ผมจะสู้เพื่อพวกคุณทุกคน

ตราบเท่าที่ผมยังมีแรงสู้

ดังนั้นโหวตให้ผมและช่วยผม นำโรงเรียนที่ดีแห่งนี้ไปสู่อนาคต

ขอบคุณครับ

ริเวอร์ คำถามสุดท้าย

โรงเรียนควรจะจำกัด

ขนาดเครื่องดื่มบรรจุน้ำตาล ที่ขายในเซนต์ เซบาสเตียนหรือไม่

คือว่า…

ควร ไม่ควร

ใครสนกัน

ขอโทษๆ ผมขอบคุณสำหรับคำถาม เป็นคำถามที่ดี

ผมว่าการเลือกบริโภคอาหาร อย่างฉลาดเป็นสิ่งสำคัญ

ผมแค่รู้สึก

ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่กดดันที่สุด ที่เราต้องเจอ

- โลกมันโหดร้าย ถูกมั้ย - พระเจ้า

และผมคิดว่าวัยรุ่นสมัยนี้รู้ดี

ผมรู้ว่าบางที เรารู้สึกคล้ายโลกจะแตก

ถ้าเมาเทนดิวหนึ่งลิตรกว่าๆ ให้ความสุขคุณได้ ทำไปเหอะครับ

ผมว่าเราทุกคน มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน

คือเราต่างโดดเดี่ยว

เราถ่ายรูปแล้วโพสต์

ใช้เฟซบุ๊ก อินสตาแกรม ทวิตเตอร์ สแนปแชต และทุกๆ อย่าง

แต่ยิ่งทำให้แย่ลงไปอีก

โอย ให้ตาย

ปีที่แล้ว ผมพยายามฆ่าตัวตาย

ใช่ครับ ผมไม่เคยบอกใคร

แปลกดี ผมอยู่บนนี้ส่วนคุณ… เราควร…

ผมขอลงไปคุยกับพวกคุณได้มั้ย

เราเป็นเพื่อนกัน เรารู้จักกัน

ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย เราน่าจะคุยเรื่องจริงจังกันได้

โอเค เขาเดินมาแล้ว

ประมาณหนึ่งปีที่แล้ว

ไม่รู้สิ ผมรู้สึกหดหู่มาก

ไม่ถึงขั้นหดหู่ด้วยซ้ำ ผมแค่ท้อแท้เพราะว่า

ผมรู้สึกโดดเดี่ยว ผม…

ผมกลัวว่า ผมจะรู้สึกแบบนั้นตลอดไป

- เขาร้องไห้ แย่แล้ว - และผมเลย…

วันนึงหลังจากฝึกลาครอส ผมกลับบ้านไปแล้วก็ออกกำลัง

อะไรไม่รู้ดลใจให้ผมเอา แผ่นเหล็ก 20 กิโล

มาผูกไว้ที่ข้อเท้า

ผมเดินออกไปที่สระน้ำ และกระโดดลงไปตรงที่ลึกที่สุด

และในวินาทีนั้นเอง ผมก็…

ตอนนั้นผมพร้อมที่จะตายจริงๆ

แต่แล้วผมก็คิดได้ว่า "ริเวอร์ นายทำบ้าอะไร"

ผมลนลานพยายามแกะเชือก ออกจากข้อเท้าแต่ไม่สำเร็จ

ผมจำได้ว่ามองขึ้นมาบนผิวน้ำ แล้วคิดว่า

"ไม่มีใครอยู่ที่นี่หรอก

นายจะต้องตายอย่างโดดเดี่ยว"

จากนั้น

ผมรู้สึกตัวอีกที ก็ตอนที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ

เรื่องนี้ไม่มีตอนจบเท่ๆ หรอกครับ

เชือกมันแค่หลุดออกเอง จากเหล็กที่ถ่วงอยู่

ผมไม่รู้ ไม่เคยเป็นลูกเสือ

ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น

ไหวมั้ยเนี่ย เขาเหงื่อแตกพลั่กอย่างกับนิกสัน

ผมไม่อยากให้ใครก็ตาม ในโรงเรียนนี้ต้องรู้สึกแบบนั้น

มันมีความหมายกับผมจริงๆ ที่ทุกคนคิดได้

ว่าชีวิตพวกคุณมีคุณค่า

และสำคัญ

ชีวิตพวกคุณสำคัญ

ที่ผมจะพูดก็แค่นี้

ฉันชอบหมอนี่

ผู้สมัครคะ ถึงเวลากล่าวสรุปแล้ว

ฉันจะเก็บเอง