Obsession

Nergens voor nodig.

Een vooruitziende blik was alles wat nodig was.

We evolueren van een voornamelijk agrarisch land naar een industrieel land

en binnen de kortste tijd vallen de koloniën in onze handen en wat doen we?

De koffie wordt hier elke avond slechter. Steward!

Helemaal niets, we gooien geld over de balk

en kopen levensmiddelen overal ter wereld

in plaats van het imperium te ontwikkelen...

Riordan, jij bent een dokter, deze koffie kan een ​​man doden, nietwaar?

...met het duidelijk resultaat.

Als we voor een oorlog moeten betalen, kunnen we ons voedsel niet betalen.

Riordan! - Oh sorry!

Deze koffie... afschuwelijk! - Verschrikkelijk.

Ah... nog meer koffie! - Ja, meneer.

Excuseer mij dokter, u bent vergeten uw dinercheque te ondertekenen.

Oh ja.

Toch ging alles best aardig tot Hitler opdook.

Hij kwam niet 'opduiken', hij was onvermijdelijk.

Nou ja, oorlog in ieder geval.

Welke mentaliteit zou de mogelijkheid van oorlog voorkomen hebben?

Hoe dan ook, het verwaarlozen van het imperium begon

lang voordat deze regering aan de macht kwam.

Ik geef geen specifieke regering de schuld,

het is onze zelfgenoegzame bekrompenheid.

Sta mij toe, meneer.

Kende eens een man die naar Australië ging.

Ian Pumprick... raakte in de problemen...

...deed hem opkrassen... binnen het jaar terug.

Het lukte niet met de Australiërs... stuurde hem naar Canada.

Geen idee wat er met hem is gebeurd.

Ooit een Canadees ontmoet?

Ik ken Canada goed. - Fantastisch taalgebruik.

Hetzelfde als de Amerikanen, weet je. Heb ooit een Canadees ontmoet.

Ik kon geen woord verstaan ​​van wat hij zei.

Ik zei: "Kijk hier, jongeman,"

"als je in het rijk wilt blijven, zul je Engels moeten leren spreken."

Nam het vrij goed op.

Goedenacht, heren. - Welterusten.

Realiseert u zich dat wij van Amerikaanse dollars leven, meneer?

Dat elke hap voedsel die we eten, dollars kost.

Misschien krijg je dan wel fatsoenlijke koffie.

Bedankt.

Goede nacht, meneer.

Taxi!

Diltrail House, alstublieft.

Welterusten.

O, u bent het meneer!

Dit is een verrassing... We hadden u pas binnen veertien dagen verwacht.

Torquay is een paar dagen uitgesteld... er is iets dringends.

We hadden u pas binnen veertien dagen verwacht.

Torquay is uitgesteld.

Mevrouw Riordan is er dus niet?

Nee meneer, mevrouw zei dat ze misschien wat later zou zijn

en dat ik niet hoefde te wachten.

Zal ik uw jas aannemen? - Nee, niet doen.

Ik hou ze nog even aan, het is een beetje fris.

Heel goed, meneer.

O ja... belde er vanavond iemand naar mevrouw Riordan?

Nee meneer... Mevrouw verliet het huis alleen, in een taxi.

Ik begrijp het.

Je kunt net zo goed weer naar bed gaan, Aitken,

ik zal op mijn vrouw wachten.

Heel goed, meneer.

Goede nacht, meneer.

Scotch? - Dank je.

Wat dacht je van wat muziek? - Graag!

Brahms, Beethoven...

Heb je hier geen beschaafde muziek?

Waar is die plaat die ik je vorige week gaf?

Ergens daar. - Inderdaad.

Mag ik het genoegen hebben, mevrouw? - Ik ben bezig.

Er is geen ijs.

Gekke jongen!

Kijk naar je stropdas, hou je hoofd omhoog.

Moeder knoopte hem altijd, deed het jaren.

Je bent nog een baby.

Daarom hou je van mij... je moederinstinct!

Ik zal wat ijs maken.

En laat mij hier helemaal alleen laten?

Laat mij het ijs nemen, doen jullie twee maar verder.

We mogen niet ongastvrij zijn tegenover onze Amerikaanse neven... toch?

Clive!

Hallo daar, Clive. - Hallo, Bill.

Hallo. - Bill!

Ik dacht dat hij weg was. - Hij was weg!

Nou, hij is teruggekomen, denk ik. - Hoe lang is hij hier al?

Vlug..denk na! Zeiden we iets?

Ik dacht het niet. Hebben we iets gedaan?

Nee... Bill... hou je hoofd erbij!

Je nam me mee naar het Rechosky-concert,

Margaret kon niet gaan, dus vroeg ik het jou.

Wie is Margaretha?

Maak je daar geen zorgen over. Begrijp je het? - OK... OK.

Daarna hebben we wat oesters gegeten bij Savoy, in The Grill.

Wij dansten niet. - Waarom niet?

In 's hemelsnaam, discussieer niet!

Hij houdt er niet van dat ik met andere mannen dans.

Oh, Clive... kan ik helpen?

Ik zie dat het je is gelukt. - Ja, het is mij gelukt, toch bedankt.

Waarom ben je teruggekomen, schat? - Ik ben van gedachten veranderd.

"Waarom vakantie?", vroeg ik mezelf af.

Een vakantie weg van mijn mooie vrouw!

Jouw drankje, schat...

En hier is de jouwe, Bill.

Bedankt. - En hier is de mijne.

Ga zitten, alsjeblieft!

Neenee, daar op de bank.

Dat is de bedoeling...

Gezondheid!

Proost!

Trouwens, Margaret kon toch niet naar het concert...

...dus ging jij. - Ja.

Bill belde over een of ander, net nadat Margaret belde, dus...

Dus kreeg ik een gratis plaats.

Vond je het concert leuk?

O, geweldig! - Hij speelde alles waar ik van hou.

Veel volk? - Een massa.

Achteraan stonden ze recht. - Opmerkelijk!

Je zag dus dat de zaal overvol was.

Zeker, wat bedoel je? - Echt opmerkelijk.

En jij, schat, hoorde je favoriete muziek, gespeeld en geïnterpreteerd door Rechosky.

Een deel ervan, ja.

Echt opmerkelijke verbeeldingskracht, dat is de kracht van de meestermuzikant.

Zelfs als hij er niet is.

Zie je, er was vanavond geen concert, het was geannuleerd.

Rechosky werd naar een ziekenhuis gebracht,

een half uur voor de voorstelling zou beginnen.

Weet je, ik zit me hier ook af te vragen wat ik zou zeggen in jullie plaats.

Maar nee, ik kan evenmin iets bedenken.

Bill, vertrek alsjeblieft.

Ja, als u me wil verontschuldigen. - Goedenacht, Bill!

Goedenacht, Storm. Ik weet niet wat te zeggen.

Maar ik weet wat wel wat te zeggen. Zit!

Doe dat wapen meteen weg!

Ga zitten... jullie allebei.

Nou, Bill?

Je hebt gelijk, Clive, we zijn niet naar het concert geweest.

We gingen naar The Savoy om een ​​hapje te eten.

The Grill, we dansten niet.

Ik had honger, zoals gewoonlijk.

Je weet hoe ze dan wordt.

Ja... ik weet hoe ze dan wordt.

Ik ben bang dat het allemaal mijn schuld is,

ik heb Storm overgehaald het concert over te slaan.

Savoy? The Grill, alsjeblieft, ik wil graag met Tony spreken.

Bill, je zult nu de Britse diplomatie op zijn best zien.

Ze zullen het druk hebben, luister naar de bar.

Ben jij dat, Tony? Goedenavond, dit is dokter Clive Riordan.

Hoe gaat het? Fijn, bedankt.

Ik was iets eerder klaar met een zaak dan ik had verwacht

en ik zei tegen mijn vrouw dat ik bij haar zou komen als ik kon,

maar ik vergat stom genoeg waar ze zei dat ze heen ging.

Zit ze toevallig in The Grill?

Ze ging met die aardige jonge Amerikaan... meneer Kronin... meneer Bill Kronin.

Nee? Zijn ze er vanavond geweest?

Niet? Nou, ik zal het ergens anders proberen.

Heel erg bedankt... tot ziens.

Tony doet je de groeten, schat.

Nou, Bill... hoe was dat?

Oh, in hemelsnaam, stop met deze belachelijke onzin!

Ik ga naar bed. Welterusten Bill, ik breng je naar de deur.

Goedenacht, Clive.

Op de zetel.

Een beetje plamuur en een vleugje verf en je merkt er niets meer van.

Dus je was niet bij het concert en je was niet in The Savoy.

Laten we het kort houden Clive, ik voel me een vreselijke schoft.

Ik had eerst naar u moeten komen, ik weet het...

Bill, zeg niets, niets! Begrijp je?

Laten we het afhandelen, lieverd. - Zwijg!

Naar wie zou je op dit uur willen bellen?

Hallo, Betty... Hallo, lieverd, Storm hier.

Ik wist dat je nog wakker zou zijn.

Nou, ik zag jou, maar jij zag mij niet... bij het concert.

Nou, we zaten nogal achteraan.

Ik heb het orkest nog nooit in betere vorm gehoord.

Was Rechosky niet geweldig?

Lieverd, wat dacht je van lunch op donderdag?

Oké, ik bel je donderdagochtend voor een afspraak.

Tot ziens.

Heel slim, schat, maar te laat.

Het spijt me dat je er vanavond achter moest komen.

Ik keek er zo naar uit dat je morgen in "The Times"

de kritiek op het concert zou zien.

Ga alsjeblieft zitten, dan hoef ik mijn hoofd niet steeds te draaien.

Welnu, om de situatie samen te vatten...

Jij, Bill, wil me iets vertellen dat ik al weet... en...

...jij Storm, laat hem dat niet toe.

Niemand weet wat te doen.

Niemand dus, behalve ik.

Ik wist gisteren wat ik ging doen... en de dag daarvoor...

En elke dag vanaf de eerste keer dat jullie elkaar ontmoetten.

Op dat cocktailfeestje... weet je nog?

Ik zag jou en Storm samen lachen en kletsen

en voor mijn ervaren oog flitste de bekende boodschap:

Storm heeft weer de wind in de zeilen, de rust is verdwenen.

Zie je, ik had al besloten wat ik met de volgende zou doen

voordat je zelfs maar mijn vrouw ontmoet had.

En jij, Bill, bent "de volgende".

Ik weet precies wat ik ga doen, ik zal je doden.

Wacht even, Clive! - Wees geen dwaas!