House of David

ความเดิมตอนที่แล้วในราชวงศ์ดาวิด

พวกฟีลิสเตียรวมกองทัพกันต่อต้านเรา

- พวกนั้นมียักษ์ด้วย - อะไรนะ

กษัตริย์ของพวกเจ้าอยู่ไหน

- เขาก็แค่มนุษย์ ท่านพ่อ - อย่างนั้นหรือ

ท่านพ่อ

เผ่าเศบูลุนเลือกที่จะละทิ้งการสู้รบของเรา

เราต้องทำอะไรสักอย่าง

- เจ้ารู้หรือว่าเอลาห์อยู่ทางใด - ข้าจะหาให้เจอ

ข้านำอาหารและเสบียงให้ลาบรรทุกแล้ว ข้าต้องการให้เจ้านำมันไป

- ไปที่ใด - ไปสนามรบ

ท่านจะโจมตีตอนกลางคืน สังหารเจ้ายักษ์นั่นขณะหลับ

(หุบเขาเอลาห์ ชานค่ายฟีลิสเตีย)

เจ้ามาจากไหน

เอนโดร์ แต่พอโตขึ้นก็ไม่ได้ไปที่นั่นแล้ว

ข้าเคยได้ยินว่าไม่มีใครไปจากเอนโดร์ได้ เจ้าออกมาจากที่นั่นได้อย่างไร

ข้าเรียนรู้ที่จะฆ่า

ข้าเห็นกองไฟและควัน

ใช่ ค่ายของท่านพ่อ เราอยู่ไม่ไกลแล้ว

(เผ่าเศบูลุน ถอนกำลังจากค่ายอิสราเอล)

ขอโทษด้วย เจ้าชาย พวกนั้นจ่ายข้ามากกว่า

โยนาธาน

ข้ารอเวลานี้มาหลายปี

ตั้งแต่วันที่พ่อของเจ้าฆ่าพ่อของข้า

เมราบ ดูสิ

เดี๋ยว หยุดๆ

ไม่ มีบางอย่างผิดปกติ

มีบางอย่างผิดปกติ ไป ลงจากม้า

หยุด

เดี๋ยว หยุดก่อน หยุด

เกิดอะไรขึ้น

นั่นอะไร

ยิง!

ยิง!

วิ่ง วิ่ง!

ได้ยินหรือเปล่า พวกเขาถูกล้อม

เราควรกลับบ้าน กลับกันเถอะ

ไม่ เมราบ ท่านพ่อต้องการเรา

ไปกัน

เหตุใดต้องอาลัยผู้ที่ทอดทิ้งเจ้า

เดี๋ยว

เจ้าพ่ายแพ้แล้ว

เจ้าจะคุกเข่าเอง หรือต้องถูกบังคับให้คุกเข่า

ราชวงศ์ดาวิด

โยอาบ ข้าว่าคมพอแล้วละ

เฮ้ย

เฮ้ย

เยี่ยม ตอนนี้เราสู้กันเอง

คนหิวโหยพร้อมจะทำทุกสิ่ง

เขามาอีกแล้ว

ตรงเวลาเลย

เหล่านี้คือศีรษะของนักสังหาร

ที่พวกเจ้าส่งมาหาข้าเมื่อคืน

นักสังหารอันใดกัน

เจ้าขี้ขลาด

เจ้าไม่กล้าเผชิญหน้าข้ายามกลางวัน

แต่เจ้าพยายามสังหารข้าขณะหลับ

พวกเจ้าทุกคนจะต้องตายเช่นนี้

เช่นเดียวกับเจ้าชายของพวกเจ้า

อับเนอร์ โยนาธานอยู่ที่ใด

ระวัง!

ขณะยืนอยู่ตรงนี้วันนี้ ข้าท้าทายกองทัพอิสราเอล

ข้าท้าทายกษัตริย์แห่งอิสราเอล

ข้าท้าทายพระเจ้าแห่งอิสราเอล

จงเลือกผู้พร้อมพลีชีพในหมู่พวกเจ้า

หรือส่งยาห์เวห์ของพวกเจ้ามาหาข้า

ข้าอาจจะสังหารมันแทน

เว้นแต่ว่ามันก็ขี้ขลาดเหมือนกัน

เวลาของท่านหมดลงแล้ว สหาย

วันนี้ ข้าจะพบกับผู้นำของแปดเผ่า

มาเข้าร่วมกับข้า หรือไม่เช่นนั้นก็ตายกับซาอูล

เจ้าต่อสู้ได้ดีนะเมื่อคืน

ไม่มีประโยชน์ แต่ก็น่าประทับใจ

พระเจ้าของเจ้าอยู่ไหนล่ะ

ข้าไม่เห็นควันจากการสังเวยจากค่ายของเจ้าเลย

ผู้ทรงฌานผู้ยิ่งใหญ่ทอดทิ้งเจ้าแล้วหรือ

หากเป็นเช่นนั้น เพราะเหตุใดกัน

เจ้าอยากทานอาหารร่วมกับข้าหรือไม่

ข้าไม่ร่วมโต๊ะอาหารกับคนขี้ขลาด

ข้าชื่นชมใจของเจ้ามาตลอด โยนาธาน

แต่มันก็ทำให้เจ้าเป็นคนที่คาดเดาง่ายมาก

เกมเป็นเช่นนี้ บุตรแห่งซาอูล

หมากบนกระดาน

ข้าไม่ได้รวมเพียงสี่กองทัพแห่งฟีลิสเตีย

ไม่ใช่เลย ข้ารวมทั้งห้ากองทัพ

ขณะนี้เอโครนตามหลังเจ้ามาติดๆ ด้วยยักษ์มากกว่านี้เสียอีก

ตอนนี้เจ้าถูกล้อมอย่างสิ้นเชิง และข้าก็มีกำลังพลมากกว่าเจ้าถึงสามเท่าตัว

หากจริงอย่างที่เจ้าว่า

เหตุใดจึงไม่บุกเราเสียเล่า

จากทุกฝั่ง จบเรื่องนี้

หลายร้อยปีก่อน คนของข้าข้ามทะเลใหญ่

บุตรของกษัตริย์ ราชวงศ์ ถูกส่งมาเพื่อพิชิตอียิปต์และแผ่นดินเหล่านี้

ถูกส่งมาด้วยเทวสิทธิ์ พร้อมพลังของสำริดและเหล็ก

ที่มอบให้เราโดยเทพเจ้าของเรา

เมื่อห้าร้อยปีก่อน แต่กระนั้นอียิปต์ก็ยังคงอยู่

- เพราะพ่อของเจ้า… - เป็นผู้ที่ด้อยกว่า

เจ้ากับข้าเองก็เช่นกัน

พ่อของข้าเป็นกษัตริย์ พ่อของเจ้าตายเหมือนสุนัข

บรรพบุรุษของเจ้าเป็นทาสในอียิปต์

ข้าทราบมาจากหลายเรื่องราว ที่เขียนโดยผู้ยิ่งใหญ่ของเจ้า

- โมเสส - ใช่

รู้ไหมว่าเขาเขียนกี่ครั้ง ว่าคนของเจ้ามีความสุขกว่าที่ได้เป็นทาส

ปรารถนาที่จะกลับไป เขียนว่าชาวฟีลิสเตียถูกสร้างมาเป็นผู้ปกครอง

ส่วนชาวฮีบรูถูกสร้างมาเพื่อรับใช้

เจ้ามาที่นี่ในฐานะทาส และเจ้าจะได้กลับไปในฐานะทาส

เพราะเช่นนั้นคือสถานะตามธรรมชาติของเจ้า

ไม่ เราจากอียิปต์มาด้วยเจตจำนงของเรา

และเมื่อพวกนั้นพยายามจะหยุดเรา

พระเจ้าของเรา ก็ทำให้กองทัพอียิปต์จมน้ำในทะเลแดง

- พระเจ้าของเจ้าทำอะไรล่ะ - แล้วเขาอยู่ไหน

- ยาห์เวห์อยู่ไหน - เราไม่เอ่ยพระนามของพระองค์

- เจ้าเกรงกลัวเขา - ใช่ เราเกรงกลัว

เจ้าก็ควรเช่นกัน

เจ้าจำได้หรือไม่ เมื่อหลายปีก่อน

ที่เราเผชิญหน้ากันในสนามรบ

เมื่อพ่อของข้าตัดหัวพ่อของเจ้า

เจ้ายังเห็นภาพนั้นอยู่หรือไม่ ยังได้ยินเสียงกรีดร้องของเขาอยู่หรือไม่

ข้าเห็นความกลัวในดวงตาของเขาวันนั้น

ดังที่ข้าเห็นตอนนี้

ความกลัวที่ฉาบเคลือบด้วยโทสะ

ความกระหายที่จะแก้แค้นทำให้เจ้าอ่อนแอ อาคีช

แม้แต่ยักษ์ก็ไม่อาจเปลี่ยนสิ่งนั้นได้

โยนาธาน ข้าอยากให้เจ้ามองไปทางตะวันออก

ดวงตะวันขึ้น

เมื่อตะวันเริ่มวัฏจักรถัดไป ความอดทนของข้าจะสิ้นสุดลง

และข้าจะสั่งให้กองทัพข้าโจมตีพวกเจ้าจากทุกด้าน

และข้าจะไม่ไว้ชีวิตผู้ใด

ไม่ว่าจะสตรีหรือเด็ก

รวมถึงแม่และพี่สาวน้องสาวของเจ้า

พวกนางจะตายอย่างช้าๆ ด้วยมือของข้า

และทั้งอิสราเอลจะต้องโศกเศร้า หากยังมีอิสราเอลหลงเหลืออยู่

กลับไปหาพ่อของเจ้า โน้มน้าวให้เขายอมแพ้เสีย

หรือดีกว่านั้น โน้มน้าวให้เขา ออกมาสู้กับนักรบผู้ยิ่งใหญ่ของข้า

ตายอย่างมีเกียรติ

เจ้าไม่สามารถชนะยักษ์ของข้าได้ และเจ้าไม่สามารถชนะศึกครั้งนี้ได้

แต่เจ้าสามารถใช้ชีวิตเป็นทาส อย่างที่เจ้าเคยเป็นในอียิปต์

และโยนาธาน หากคำตอบของเจ้าคือไม่

ข้าขอให้คำมั่นไว้เลย

ครั้งหน้าที่ข้าเจอเจ้า ศรของข้าจะแทงหัวใจเจ้า

เคซิยาห์

ข้าขอคุยด้วย

เจ้าเห็นธิดาของข้าหรือไม่

ไม่ได้อยู่ในห้องหรือเพคะ

ข้าไปดูมาเป็นที่แรก

พวกนางพูดเรื่องตามหาเลวีเฒ่า อาคิเมเลข

เพื่อเหตุอันใดกัน

สวดภาวนา เพราะครอบครัวของพวกนางอยู่ในสงคราม

สวดภาวนาหรือ

สวดภาวนา เมราบน่ะนะ

ข้าไว้ใจว่าเจ้าจะไม่โกหกข้าอีกนะ

ข้าถามอีกครั้ง ธิดาของข้าอยู่ที่ใด

พวกนางให้ข้าสาบานว่าจะไม่พูด

ข้า…

ข้าเชื่อว่าพวกนางออกไปจากวังแล้วเพคะ

ออกไป ไปที่ใด

ไปสนามรบ

เพื่อช่วยกษัตริย์ในยามที่พระองค์ต้องการ

ไปสนามรบ

แล้วเจ้าไม่บอกข้า

ข้ามีพันธะด้วยเกียรติที่ต้องรับใช้เจ้าหญิง

เจ้ามีหน้าที่ต่อข้า

- ได้โปรด อย่าเนรเทศข้าออกไป ข้า… - ไปเสีย!

ไปให้พ้นตาข้า

มา เราใกล้ถึงแล้ว

หยุด บอกชื่อของพวกเจ้ามา

เจ้าหญิง

พาเราไปหากษัตริย์

ได้ขอรับ เชิญทางนี้

เมราบ

- ดูพวกเขาสิ - อะไร

ความสิ้นหวัง

นี่

เจ้าไปหาท่านพ่อ

- ดูแลพระองค์นะ ไป - ได้

แล้วท่านล่ะ

ข้าจะไปหาอับเนอร์กับโยนาธาน บอกพวกเขาว่าเราเห็นอะไร

- พานางไปหากษัตริย์ พาข้าไปหาอับเนอร์ - เชิญทางนี้

วันนี้…

เจ้ามาร่วมกับข้า

ซามูเอลเหรอ

วันนี้

เจ้ามาร่วมกับข้าในความทรมาน

ท่านพ่อ

ไม่นะ

ไม่

มีคาล

ข้านำบางสิ่งมาให้ท่าน

เหล่านักจารึกคงสาปแช่งข้า หากรู้ว่าข้าได้หยิบแผ่นจารึกมา

แต่ข้าอยากอ่านให้ท่านฟัง

เหมือนที่เราเคยทำกันมาหลายครั้ง

"เราเป็นผู้พิทักษ์แห่งอภิสิทธิ์อันยิ่งใหญ่"

จดจำไว้

พระเจ้าตรัสเช่นนี้กับโมเสส

"จงอย่าได้หวั่นเกรงหรือกลัว

องค์พระผู้เป็นเจ้าของพวกท่าน ทรงนำหน้าพวกท่านเสมอ

พระองค์จะทรงสู้เพื่อพวกท่าน

และในถิ่นกันดารนั้น พวกท่านได้เห็นแล้วว่า พระองค์ทรงอุ้มชูพวกท่าน

ดุจบิดาผู้ประเสริฐ

อุ้มบุตรของตน"

เหมือนที่ท่านพ่ออุ้มข้า