It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫پس حالا،

‫آخرین خواسته و وصیت نامه ‫رئیس آن سوک هو رو میخونم

‫"یک. مشاور حقوقی هیون گانگ گروپ، هو چونگ سان"

‫"به مدت یکسال موقتا سهامم ‫از هیون گانگ گروپ را نگه میدارد"

‫"دو. بدین وسیله خانه ام، ‫تمام املاک خارج از سئول"

‫" که به خانواده ـم تعلق دارد ‫و پس اندازم به آن نام جین تعلق میگیرد"

‫"سه، 2 عدد ساختمان که جزء دارایی هایم ‫محسوب میشود به چویی شی وو تعلق میگرد"

‫"و خانه ویلایی در گاپیونگ ‫به چویی سوهی تعلق میگیرد"

‫"و در آخر،"

‫"جانشینِ هیون گانگ گروپ..."

‫"به مدت یکسال نامشخص می ماند"

‫"در حال حاضر، هو چونگ سان، که بیشترین سهام را در اختیار دارد"

‫"به طور موقت مدیر عامل میشود"

‫"آن نام جین و چویی شی وو، دو جانشین احتمالی"

‫"سه مسابقه فشن ‫با تیم انتخابی خود برگزار خواهند کرد"

‫"نتایج مسابقات و آمار فروش..."

‫"شخص برنده و جانشین نهایی را مشخص میکند"

‫"همچنین، شخصی که جانشین شود..."

‫"صاحب سهامِ وکیل هو چونگ سان میشود"

‫حالت خوبه، مامان؟

‫چطور میتونم خوب باشم؟

‫اون پیرمرد تا آخرین لحظه عمرش ‫از پشت بهم خنجر زد

‫فکر میکنه میذارم قسر در بره؟

‫اين تحقیر آمیزه

‫مطمئنم که من برنده میشم،

‫اما مسخره ـس که باید با کسی که ‫هیچی از فشن نمیدونه رقابت کنم

‫از همون اول عجیب بود

‫اگه از قبل اینو میدونستم ‫یه کاری میکردم

‫اصلا فکرشو نمیکردم پدربزرگت همچین نقشه ای داره

‫هیون گانگ مال منه

‫نمیتونم فقط بخاطر اینکه پدربزرگ خواسته...

‫با اون آدم احمق ‫برای مقام جانشینی رقابت کنم

‫غرورم اجازه نمیده

‫نباید یه سال صبر کنی

‫چی؟

‫اگه بزرگترین سهامدار...

‫مدیر عامل میشه،

‫میتونی تبدیل به بزرگترین سهامدار بشی

‫چطوری؟

‫ما عموی پدرت و مینهان رو داریم

‫داری میگی که باید سهام من و خودت رو...

‫با سهام عموی پدرم و مینهان، روی هم بذاریم؟

‫آفرین

‫عموی پدرم سهامش رو به ما میده؟

‫وقتی پدربزرگت زنده بود،

‫اونُ از هر طریقی تحقیر میکرد

‫اون کنار گذاشته شد و یه آدم بدردنخورد شد

‫اگه بهش قول بدی که وقتی رئیس شدی...

‫یه شرکت تابع رو بهش میدی ‫خیلی خوشحال میشه

‫باید طبق نقشه با سونگ جو ازدواج کنی

‫بعدش خودبخود بجای وکیل هو

‫تبدیل به مدیر عامل میشی

‫حالا میفهمم چرا میگفتی مینهان رای سرنوشت سازه

‫فکر میکنی ارث نام جین چقدر ارزش داره؟

‫چرا برای ارث نام جین ‫آب از دهنت راه افتاده؟

‫هر کاری که میخواد باهاش کنه

‫به خودش ربط داره ‫پس سرت تو کار خودت باشه

‫ای بابا ‫چرا انقدر اذیتم میکنی؟

‫ما خیلی وقته با هم زندگی می کنیم

‫چطور میتونم سرم تو کار خودم باشه؟

‫ساکت شو و اینو تحویل بده. زود باش ‫باشه

‫نمیدونم چطور ازتون تشکر کنم ‫که تسلیم نشدین و پیدام کردین

‫چرا اینکارو کردین، پدربزرگ؟

‫ما برادرای ناتنی هستیم

‫هیچوقت رسما خودمو معرفی نکرده بودم

‫فکر کنم هم سن باشیم

‫از جلوی چشمم دور شو

‫من هیچ برادری ندارم

‫بس کن

‫پدربزرگ داره نگاه میکنه

‫احتمالا ازمون میخواد که با هم کنار بیایم

‫چطور جرات میکنی همه چی رو خراب کنی؟

‫نمیتونم تو رو به عنوان رقیب قبول کنم

‫بسه دیگه، شی وو

‫مردم دارن نگاه میکنن

‫نباید احساساتت رو...

‫به این آسونی جلوی آدمی مثل اون نشون بدی

‫آیگو

‫معذرت میخوام رئیس

‫من مستحق مرگم

‫آیگو، رئیس

‫آیگو، معذرت میخوام رئیس

‫ممنون که اومدین، رئیس هان

‫من جلوی چشمای رئیس، یقه نوه ای که بعد از ‫30 سال پیداش کرده بود رو گرفتم و زدمش

‫حتما خیلی شوکه و ناراحت شده بود

‫از صمیم قلب معذرت میخوام، نام جین

‫شرایط جوری بود که امکان داشت اشتباه برداشت کنید

‫مطمئنم پدربزرگ هم درک میکنه

‫اتفاقی افتاده، رئیس هان؟

‫من انقدر زود عصبانی شدم...

‫که راجب نام جین بد برداشت کردم ‫و اشتباه خیلی بزرگی کردم

‫معذرت میخوام، شی وو

‫معذرت میخوام، خانم چویی

‫دقیقا نمیدونم چه اتفاقی افتاده، ‫اما مطمئنم که پدر درک میکنه

‫ممنون که اومدی، سونگ جو

‫پدر گفت که...

‫حتما تو نامزدیِ تو و شی وو شرکت میکنه

‫خیلی هیجان زده بود که این ‫اولین ازدواج خانواده ـمون تو این 30 ساله

‫آه، بله

‫باید غذا بخورین ‫بیاین بریم

‫باید باهاتون حرف بزنم ‫باشه، خانم چویی

‫شی وو

‫بیا بریم سونگ جو

‫تو اول برو

‫باید با نام جین حرف بزنم

‫خب... متاسفم نام جین

‫واسه چی؟ ‫در موردت اشتباه میکردم

‫فکر میکردم تو به بابام گفتی که من کجام

‫فکر میکردم وقتی گفتم...

‫میخوام از خونه برم و نااُمید شدم ‫پیش خودت گفتی یه دختر نابالغم

‫و حرفمو به شوخی گرفتی

‫منم اگه جای تو بودم ‫اشتباه برداشت میکردم

‫با اینکه سرت به اندازه کافی شلوغ بود...

‫باعث شدم ناراحت بشی ‫من اشتباه کردم

‫از کارم پشیمونم

‫لازم نیس پشیمون باشی

‫الان کجا زندگی میکنی؟

‫برگشتی خونه؟ ‫نه

‫یه خونه اجاره کردم

‫آپارتمان یه خوابه ـس ، اما مجهزه

‫واسه همین راحت و بی دردسره

‫هر کجا که باشی و هر کاری بخوای بکنی،

‫من تشویقت میکنم

‫دفعه قبل...

‫تو دکه خیابونی،

‫گفتی حتی بعد از 30 سال ‫خانواده بازم خانواده ـس

‫داشتی راجب پدربزرگت حرف میزدی، نه؟

‫درسته

‫قبول کردنش برام خیلی سخت بود

‫راستش هنوزم نمیدونم باید چیکار کنم

‫اما حالا از یه چیزی مطمئن شدم

‫چی؟

‫پدربزرگ میخواد که من خوشبخت بشم

‫پس من و رئیس با هم شدیم دو نفر ‫چی؟

‫منم میخوام که خوشبخت بشی

‫و تو لیاقتشو داری

‫ممنون سونگ جو

‫چطور همچین چیزی ممکنه؟

‫باورم نمیشه اون نوه ی رئیس آنه

‫خانم چویی، شما هم نمیدونستین؟

‫نه.منم مثل شما خیلی تعجب کردم

‫بعد از مراسم ترحیم، ‫میخوام...

‫رسما یه تست دی ان ای گرفته بشه

‫تست دی ان ای میتونه حقیقت رو نشون بده

‫یعنی امکان داره دروغ گفته باشه؟

‫از کجا معلوم؟

‫وکیل هو توانایی همچین کاری رو داره، مگه نه؟

‫اما چرا وکیل هو باید این کارو کنه؟

‫همین که موقتا شده مدیر عامل،

‫ممکنه یه انگیزه مخفی داشته باشه

‫انگیزه مخفی؟

‫شاید نقشه ـش اینه از اون پسر ‫که از هیچی خبر نداره

‫به عنوان عروسک خیمه شب بازی استفاده کنه ‫تا کنترل شرکت رو بدست بگیره

‫پس حالا چه اتفاقی میفته؟

‫اون و شی وو همونطور که ‫تو وصیت نامه رئیس نوشته شده

‫با هم رقابت میکنن؟

‫این اتفاق نمیفته

‫مگه این شرکت یه فروشگاه کوچیکه؟

‫تو جلسه سهامداران این موضوع رو مطرح میکنم

‫اما وکیل هو بزرگترین سهامداره

‫اگه وکیل هو بخواد طبق خواسته رئیس آن پیش بره،

‫فکر نکنم اصلا بشه جلوش رو گرفت

‫به نظر من،

‫فکر بدی نیس که اون و شی وو...

‫با هم رقابت کنن

‫چی؟

‫اون پسر...

‫تو این 30 سال...

‫برای شهرستانی ها کارگری میکرده ‫که بتونه پول در بیاره

‫اون حتی اصول اولیه مُد رو نمیدونه

‫اون اصلا حریفِ شی وو نمیشه

‫خیلی بد نمیشه...

‫بذاریم مردم از طریق رقابت ببینن کدوم یکی ـشون...

‫وارث واقعی هیون گانگ گروپه

‫دقیقا حق با شماس

‫فکر کنم رئیس میخواسته...

‫کاری کنه که شی وو یه کم قوی تر بشه

‫میدونین که رهبری یه شرکت چجوریه

‫آدم باید صبور باشه ‫و تحمل سختی ها رو داشته باشه

‫و این کار باعث میشه آدم تنهاتر بشه

‫فکر کنم میخواسته شی وو اینو یاد بگیره

‫میگما...

‫بیا

‫وقتی ناراحت میشی، هیچ چیز دیگه ای ‫مثل شیرینی نمیتونه آرومت کنه

‫اینا رو فقط به تو میدم

‫پس فقط خودت همه ـشونُ بخور، باشه؟

‫ممنون سونگ جو

‫دیگه دارم میرم ‫تنهایی؟

‫پدرت چی؟

‫اون فقط سرمو درد میاره

‫"کجا زندگی میکنی؟ به عنوان پدرت باید اینو بدونم"

‫بیا یه لحظه با هم حرف بزنیم، هان سونگ جو

‫باید یکبار برای همیشه همه چی رو تموم کنیم، نه؟

‫بیا یه لحظه بریم بیرون

‫الان تو مراسم ترحیم رئیس هستیم ‫درست نیس اینجا بحث کنیم

‫هر وقت مراسم ترحیم تموم شد ‫و خودتو جمع و جور کردی، بهم زنگ بزن

‫شما دوتا دقیقا چه رابطه ای دارین؟

‫چی؟

‫خدای من