The Dirty Dozen

MILITAIRE GEVANGENIS

Hou op.

Gardner, hou vol dat je onschuldig bent.

Laat niet merken dat je bang bent.

Ik deed het niet met opzet. Het spijt me.

Het zal nooit meer gebeuren.

Soldaat Arthur James Gardner, u bent schuldig bevonden aan moord.

U bent driemaal in hoger beroep gegaan...

maar het vonnis van de krijgsraad luidde steeds hetzelfde: schuldig.

Wilt u nog iets zeggen?

Het was niet met opzet.

Het spijt me.

Was het leuk, majoor?

Ik kom voor majoor Armbruster. Ik weet de weg.

John, leuk je te zien.

Schei uit, we hebben gisteren nog samen gegeten.

Wees eens aardig.

Doe een beetje rustig.

Deze keer is het menens. Je moet echt meewerken. Kom mee.

Kolonel. De generaal wacht, majoor.

Ga zitten, heren. Ga zitten, majoor.

En majoor, hoe vond u de executie?

Het oogde efficiënt. Maar ik ben geen expert.

Hoe voelde u zich er persoonlijk bij, bedoelde ik.

Ik heb wel eens een leukere avond gehad.

Het was ook geen amusement. - Als soldaat Gardner dat maar wist.

Wie zegt u? - Soldaat Gardner, de veroordeelde.

Het was niet zonder reden.

Ik heb uw staat van dienst bekeken.

Veel vuurwerk, veel overplaatsingen...

veel gevaarlijke situaties en weinig discipline.

Heel weinig discipline.

U deed het heel goed in Italië.

Maar u hield zich weer eens niet aan de bevelen.

Die rapporten komen niet van mij. - Wat bedoelt u?

Ik ben het niet altijd met ze eens.

Wilt u ze liever zelf schrijven?

Nee, dank u. Ik hou niet zo van borduren. Alleen resultaten tellen.

Nu moet u eens goed luisteren.

We zijn deze oorlog niet voor u begonnen...

en het leger is er al helemaal niet om u persoonlijk te dienen.

U wacht al twee maanden op overplaatsing.

En met dit dossier kunt u wel eeuwig blijven wachten.

Maar ik krijg ook mijn orders.

En deze orders lijken u wel op het lijf geschreven.

Ik heb het niet zo op die geheime operaties.

Een soldaat moet de vijand doden en verder niets.

Maar daar gaat het nu niet om.

Generaal Denton zal de orders voorlezen.

Daarna kunt u vragen stellen. Duidelijk?

Project Amnestie.

Selecteer twaalf ter dood veroordeelden...

voor moord en andere geweldsdelicten.

Bereid ze in korte tijd zo goed mogelijk voor op geheime operaties.

Vóór de invasie gaan ze naar het vasteland...

om de doelwitten op het volgende blad te vernietigen.

Is dat alles?

Om welke doelwitten gaat het? - Dat hoeft u nog niet te weten.

Wat denkt u ervan?

Het bevestigt een vermoeden dat ik al langer heb.

Mogen wij ook weten wat u vermoedt? - Zeker.

We zijn hier om de oorlog te winnen.

Niemand mag dus weten dat een van onze bazen stapelgek is.

Dat is genoeg.

U bent hier voor een briefing. Daar mag u vragen over stellen.

Maar maak degenen die de operatie hebben bedacht niet belachelijk.

Duidelijk? - Ik wil alleen relevante vragen.

Waarom krijg ik deze missie?

Krijgen is niet het juiste woord.

Ik bied me vrijwillig aan.

Precies. Fijn dat u die dingen zo realistisch benadert.

Sorry, maar mijn leven hangt straks van twaalf ter dood veroordeelden af.

Dus ik wil weten wat we gaan doen.

Dat is een goede vraag. Armbruster, vertel het even in grote lijnen.

De Duitsers gebruiken een Château bij Rennes...

als rustoord en vergadercentrum voor officieren.

Het doelwit heeft weinig militair belang, maar gezien de activiteiten...

gaat er geen dag voorbij of er zijn daar heel veel hoge officieren...

veelal met vrouwelijk gezelschap.

Het uitschakelen van de officieren zal zijn weerslag hebben op de hele staf.

De mannen worden gedropt, gaan het Château in...

en moeten daar zoveel mogelijk hoge officieren elimineren.

Het gebouw wordt uiteraard zwaar bewaakt.

Hoe zit het met die mannen? - Daar is verder helemaal niets mee.

Het is een amnestie. Tijdelijk uitstel, meer niet.

U doet het op die basis, of niet. - Ik zal ook duidelijk zijn.

Ik vind het een stom plan.

Ik heb genoeg van uw brutaliteit. - Ik denk gewoon praktisch.

Ik ben degene die het moet verkopen aan twaalf vrolijke kerels.

Ze hebben altijd nog een andere uitweg.

Die uitweg verdient niemand. - Schei toch uit.

Ik ken er genoeg die er langs die weg uit zouden moeten.

Maar daar gaat het nu niet om. Wat is nou uw grootste bezwaar?

Die mannen houden van nature niet van gezag en discipline.

Als er geen amnestie in zit, waarom zouden ze dan meewerken?

Dat is zo. Daar heeft u gelijk in.

Maar ik kan het vonnis van de krijgsraad niet ongedaan maken.

Maar u kunt wel strafvermindering bedingen.

Op grond van de "Visiting Forces Act" bent u...

bevoegd om een dergelijke uitspraak te doen.

Visiting Forces Act? - Ja, meneer.

Goed, dan doen we het zo.

Als iemand zich onderscheidt, zullen we strafvermindering overwegen.

Dat is niks. Wie bepaalt dan of ze zich onderscheiden of niet?

Dat kunt u gerust aan mij overlaten. Maar het alternatief blijft ook gelden.

Als ze hun mond voorbijpraten of zich misdragen, gaan ze terug naar hun cel.

Begrepen? Mooi. Zijn er nog vragen?

Ik zag kolonel Breed net. Heeft hij ook iets met de operatie te maken?

En als dat zo is? - Daar zou ik niet blij mee zijn.

Majoor, kolonel Breed is uw meerdere.

En daar zult u zich naar gedragen, te allen tijde. Is dat duidelijk?

Nu heeft kolonel Breed niets met deze operatie te maken.

Maar hij leidt wel de parachutistenopleiding.

Ik wil geen klachten horen. Van geen van beiden.

U heeft een missie, dus aan de slag.

Dank u wel, heren.

Hij eindigt zelf nog voor de krijgsraad.

Ik ken geen officier met slechtere manieren en minder discipline.

Vind je dat echt?

Dat is misschien wel zo. Maar in één ding had hij gelijk.

Een van onze bazen moet echt stapelgek zijn.

Laat Breed maar binnen.

Oké mannen, dit is jullie uurtje beweging. Beweeg dus een beetje.

Majoor Reisman, sergeant Bowren.

Laat ze maar aantreden.

Gevangenen, in het gelid.

Dood door ophanging.

Dertig jaar dwangarbeid.

Dood door ophanging.

Dertig jaar cel.

Dertig jaar dwangarbeid.

Dood door ophanging.

Dood door ophanging.

Twintig jaar dwangarbeid.

Twintig jaar cel.

Twintig jaar dwangarbeid.

Twintig jaar dwangarbeid.

Dood door ophanging.

Laat ze aantreden van groot naar klein.

Opstellen naar lengte.

Vooruit, jongens. - Kom op, naast elkaar.

Schiet op. Naast elkaar, zei ik.

Trek je jasje eens recht.

Geef acht.

Laat ze maar aftellen.

Eens kijken of ze wat discipline hebben.

Rechtsom.

Voorwaarts, mars.

Peloton, halt.

Rechtsomkeert.

Voorwaarts, mars.

Peloton, halt.

Rechtsom. Op de plaats rust.

Wat zei ik nou? Of versta je soms geen Engels?

Wat scheelt eraan, nummer elf? - Ik heb pijn.

Waar doet het pijn? - Dat zal ik u vertellen.

Zeg het maar. Zoals het hoort.

Ik hoef niks te zeggen. En ik hoef ook niet te marcheren. Ik ken de regels.

Waarom hoef je niet te marcheren? - In de bak hoef je niet te exerceren.

En daar kunt u niets aan doen.

Hoe heet je?

Elf.

Hij heet Franko.

Franko, kom eens hier. Kom op.

Luister, ettertje. Nu ga je marcheren, of ik sla je verrot. Begrepen?

Wat heb je gezien?

U werd aangevallen en moest u verdedigen.

Hij kan terug naar zijn cel. - Jij zijn hoofd, ik zijn voeten.

Eens kijken of ze nu discipline hebben.

Peloton, geef acht.

Rechtsom.

Voorwaarts, mars.

Peloton, halt.

Rechtsomkeert.

Voorwaarts, mars.

Gevangene Franko, Victor.

Hoe is het met je kaak?

Als je echt stoer wilt zijn, zul je beter moeten leren vechten. Echt.

Bekommert u zich om mijn kaak?

Franko's pijn raakt de majoor.

Was je een hoge pief bij de maffia van Chicago?

U heeft mijn dossier gezien. - Precies, dus hou nu maar op.

En wat doe je dan in Londen?

Je overvalt een winkeltje en schiet een ouwe man dood.

En wat heb je eraan overgehouden?

Wat had je toen ze je oppakten? - Hoezo, wat had ik?

Niet zo bescheiden. Hoeveel geld? - Ik had genoeg.

Twee pond en tien shilling. Dat is bijna tien dollar.

En daarvoor moet je nu naar de galg.

Wat gaat u dat aan? - Niks.

Ga dan maar. U bent hier niet voor de gezelligheid. Wat wilt u?

Of ze je voor tien dollar ophangen of voor tien cent, dat maakt me niet uit.

Maar ik heb hier tijdelijk een beetje invloed.

Ik zou je vrij kunnen krijgen, als ik dat zou willen.

Bent u generaal? Ik dacht het niet. Dus kunt u me geen pardon geven.

Luister eens, stomkop.

Ik heb een duidelijk voorstel en daar wil ik duidelijk antwoord op.

Vertel maar, ik luister wel.

Je kunt hier nog twee dagen op je executie wachten...

of je komt bij mijn eenheid.