Marrowbone

Ons verhaal.

We komen van ver en hebben veel moeilijkheden doorstaan.

Maar eindelijk hebben we een plek gevonden waar we veilig zijn.

Samen.

Aan de andere kant van de oceaan.

Het is niet zoals ik het me herinner.

Mam had alle hoop gevestigd op het huis waar ze was opgegroeid.

Het heeft op ons gewacht.

De tijd heeft er meer dan 30 jaar stil gestaan.

Daar is iemand.

Het is gewoon een kapstok in de spiegel, Sam.

Je hoeft niet bang te zijn.

Het is geen stap die we licht moeten opvatten.

We zijn geen Fairbairns meer.

Vanaf nu is onze achternaam "Marrowbone".

Net als dit huis wat ons nieuwe thuis is.

Als je eenmaal deze lijn over bent heb je geen herinneringen meer.

Ons verhaal begint hier.

Zal hij ons ooit vinden, mama?

Wie?

Zie je, ik ben de lijn overgestoken. Ik moet het al vergeten zijn.

Niemand zal ons nog lastigvallen.

Ooit.

We wilden geloven dat we veilig waren.

Dat ook wij een kans op geluk hadden.

Dat moeders ziekte was verdwenen met de rest van onze problemen.

De duisternis die we achterlieten leek te verdwijnen in het licht van die zomerdagen.

Niemand kende ons.

We konden voor de eerste keer vrij zijn.

En we zouden er een nieuwe vriend bij krijgen...

die ons leven voorgoed zou veranderen. - Moet je zien, Sam.

Dit moet de plek zijn die ze "De rode heksen steen" noemen.

Het is een schedel. We gaan terug, Billy. Ik vind dit niet leuk.

Wie is daar?

Hoe durf je m'n huis te betreden?

Ik ben Sam Marrowbone.

Dit zijn m'n twee broers, Billy en Jack.

En dit is m'n zus, Jane.

Je bent het land van de rode heks binnen gelopen.

Zie je die doorgang rechts?

Je moet er doorheen.

Als je goede bedoelingen hebt ben je vrij om te gaan.

Maar als je het kwade in je hart draagt...

sluiten de muren zich en ben je voor eeuwig opgesloten.

Durf je er doorheen te gaan? - Jack, nee.

Kom. - Kom op, Sammy.

Ben dapper.

De muren sluiten, dit moeten we niet doen. - Je hebt vast een goede ziel gehad.

Het is erg glad.

Hallo, kleintje.

Kom dichterbij.

Ik heet Allie. - Ben jij een gevangene van de rode heks?

Ja.

Ze heeft me gestraft omdat ik haar tuin ben gekomen.

En hield me gevangen tot iemand het lef had om door de poort te komen en me te redden.

Ben jij die iemand?

Neem deze eikels en keer terug.

Ze stellen nog niet veel voor, maar...

ze zullen groot en sterk worden door onze vriendschap.

Ze zijn magisch.

En nu je dan vrij bent...

waar zou je naartoe willen?

Op het eind van die onvergetelijke dag hoorde Allie er al helemaal bij.

Stop. Wacht. Kom naar voren.

Waarom? - Het is te mooi, kan ik?

Ga iets dichterbij elkaar staan.

Zijn jullie er klaar voor?

Eén, twee...

Geweldig.

Perfect.

We begonnen weer opnieuw.

We vergaten het verleden.

En begonnen aan een nieuw leven.

Een tijd lang geloofde we allemaal in die illusie.

Maar de reis naar Amerika koste moeder het laatste beetje kracht wat ze in zich had.

We konden toen nog niet weten...

dat het onze laatste zomer samen was.

Bergraaf me in de tuin.

Ik heb je laten zien waar.

Je moet gewoon 21 worden.

Verstop jezelf tot die tijd...

en er zal geen wet meer zijn die ze van je afneemt.

Beloof me...

dat jullie samen blijven.

We blijven altijd bij elkaar.

Dat beloof ik.

Zorg voor een veilige plek.

Voor het geval dat hij jullie vindt.

In het kastje.

Links.

Je hebt gelogen.

Je hebt in de rechtbank gelogen.

Je hebt al die tijd zijn geld gehouden.

"M'n beste Jack.

Het spijt me dat ik er niet voor je kan zijn als je opgroeit.

Ik heb niet meer de kracht.

Jane zal Sam's moeder zijn zoals het bedoeld is.

Zeg tegen Billy dat hij z'n woede niet zijn prachtige hart laat overnemen.

En jij Jack, als de tijd komt vergeet niet je hart te openen voor de liefde.

Zorg dat ze veilig blijven.

Altijd.

Je liefhebbende moeder Rose Marrowbone".

Niets...

niemand...

ooit...

zal ons scheiden.

Wij zijn één.

Zeg me na.

Niets.

Niets.

Niemand.

Niemand.

Ooit.

Ooit.

Ooit.

Wij zijn één.

Wij zijn één.

We hielden onze belofte.

En we begonnen ons te verstoppen voor de wereld...

tot ik 21 werd.

Jack!

Jack!

Vertaling: Shaktimaan

Zes maanden later.

Ik ben het zat om hier opgesloten te zitten.

Je bent binnenkort jarig, Jack. We moeten na gaan denken over je feestje.

Die advocaat Porter hing laatst weer voor de poort.

Daar zijn we binnenkort vanaf. - Komende kerst zal het anders zijn.

Je zult het zien, Billy. - Billy?

Wat Sam? - Ik hoorde wat achter de spiegel...

en het doek viel eraf. Als je niks doet kan de geest ons weer zien.

Doe toch niet zo kinderachtig. - Je hoeft niet bang te zijn.

Sam, de geest is al maanden weg.

Kom, geef eens hier.

Boefje?

Kom Boefje, kom je ontbijt halen?

Hij maakt nou dat geluid achter de muren. Het is een grote rat.

Sam, voer 'm niet meer. Hij maakt overal gaten in het huis.

Moet ik 'm laten verhongeren? - Je weet 't nooit, Goed?

Straks krijg je hondsdolheid. - Ze bijt niet, ze is m'n vriendin.

Afschuwelijk, hondsdolheid. Je krijgt schuim op je mond tot je ingewanden verrot zijn.

Dat kost m'n laatste kogel. - Dan ga ik achter de spiegel...

en schreeuw de hele nacht dan slaap je nooit meer.

Ja, maar de doden huilen of schreeuwen niet.

Dat moet je nog een keer zeggen als je 's nachts weer een geest hoort.

Jack.

Geen extra geld, geen onzin.

We zullen zien.

We volgen je op de kaart dan voel je jezelf niet zo alleen.

Hij heeft net het Marrowbone huis verlaten. Hij gaat door het bos.

Dat was een vogel.

En dan gaat hij door de tunnel.

Door de tunnel.

En dan komt hij de tunnel uit...

en gaat de brug over...

en dan...

Nu moet hij Allie's boerderij zien.

Zeg: "Hallo Allie." - Hallo Allie.

We missen je. - We missen je.

En nu gaat hij door de modderkuilen.

En hij gaat over de weg.

Hij gaat helemaal naar boven.

En nu komt hij in de buurt van het dorp.

Hij is er bijna.

En dan gaat hij die winkel binnen.

Voorzichtig, Jack.

Wees dapper, Jack.

Vandaag twee weken geleden...

Oh, Jack. Ik begon al te denken dat je deze week niet zou komen.

Die ruiken lekker.

Heb je een lijstje?

Duizenden salueerde de Amerikaanse vlag versterkt met draad zodat hij wapperde.

Daarna bekeken ze naar de maanlander...

Hoe gaat het met je moeder? Is ze al wat beter?

Niet echt.

Het is de verandering van het weer. - Dat is niet zo mooi.

Ik weet zeker dat ze snel beter wordt. Doe haar de groeten?

Wat moeten al die boeken? - Die zijn vrijdag binnengekomen.

Van een bibliotheek opruiming waar ik gewerkt heb in Portland.

Ik zeg, laat hun rommel onze bloemen worden.

Ik heb je gemist.

Sorry dat ik vorige week niet ben gekomen.

Is al goed.

Ik heb dat boek waar je naar vroeg.

Dank je.

Graag gedaan.

Lukt het Sam een beetje? Heeft hij een nieuwe nodig?

Hoe kan hij zo snel lezen?

Deze is bijna 300 pagina's dik.

Ik mis die kleine man.

En Jane en Billy.

Ik kan zo gemakkelijk langskomen. Ik kan...

Misschien als m'n moeder beter is.

Mr. Porter.

En?

Wat vind je ervan? - Heel mooi.

Weet je die baan nog waar ik je over vertelde in New York?

Parker & Jameson.

Betekent dit...?

Nou, ik heb ze kunnen overtuigen en ik heb de baan.