See You in My 19th Life (이번 생도 잘 부탁해)

หลีกไป

ข้าจะฆ่าเขา

ถ้าเจ้าฆ่าเขา

แล้วพี่เจ้าจะมีความสุขหรือ

อย่าแก้แค้นการสูญเสียใคร

ด้วยการฆ่าใครเลย

ได้โปรด

ดูแลตัวเองเถิด

ตอนนี้ไม่จำเป็นแล้ว

หลีกไป

หลีกไปซะ

หยุดนะ

ข้าแค่…

ต้องการช่วยชีวิตคนคนหนึ่งเท่านั้น

ข้าจะไม่ลืมวันนี้เป็นอันขาด

ข้าจะจดจำความแค้นนี้

ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ไม่ว่าอีกร้อยปีหรือพันปี ข้าก็จะจำแล้วเกิดใหม่

และข้า…

จะแก้แค้นให้จงได้

เป็นฉันนี่เอง

ฉันเป็นคนสาปแช่งตัวเองให้จำชาติที่แล้วได้ค่ะ

ฉันจองจำตัวเองไว้

เพราะฉันเศร้า

และโกรธมาก

เหมือนคนโง่

ขอบคุณนะคะ

ที่คุณเป็นห่วงฉัน

ทั้งตอนนั้นและตอนนี้

คุณเป็นคนดีมาตลอดค่ะ

ฉันขอโทษนะคะ

(เว็บตูนออริจินอลซีรีส์ "ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ" โดยอีฮเย)

ในชาตินั้น

ผมทำอะไรลงไปอีกเหรอครับ

คงเจ็บน่าดูเลย

หรือว่า

ผมโดนมีดแทงหรือโดนลูกธนูปักตรงนี้เหรอ

กะแล้วเชียว

ถ้าจะอยู่ข้างๆ บันจีอึม

ผมก็ต้องจินตนาการเก่งระดับนี้ ถึงจะอยู่ข้างคุณได้

หิวใช่ไหม

เดี๋ยวผมต้มรามยอนให้ รอเดี๋ยวนะ

คุณไม่อยากรู้เหรอคะ

ว่าใครแทงคุณและแทงเพราะอะไร

ไม่เลยครับ

มีคนที่ฉันต้องไปหาค่ะ

เชื่อเขาเลยจริงๆ

ฉันชอบคุณเลขาฮานะคะ

- อะไรนะครับ - คะ

ถ้าโชวอนตัดสินใจปล่อยมือ จากคุณเลขาฮาเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ

ตอนนั้นจะเป็นคุณเลขาฮาเอง ที่ปล่อยโชวอนไปไม่ได้ค่ะ

เพราะงั้นช่วยรับไว้ด้วยนะคะ

นี่เป็นความรักของฉันในวันนี้ค่ะ

เราพอเท่านี้เถอะครับ

ผมขอร้องครับ

ได้ยินว่าคืนนี้ฝนจะตก คุณไม่ได้พกร่มมาใช่ไหมครับ

คุณเลขาฮา

ห้ามอ่านนะคะ

ฉันส่งผิดค่ะ ห้ามอ่านเด็ดขาดเลยนะคะ

งั้นคุณยุนโชวอนเอาไปลบเองเลยครับ

ค่ะ

นี่ค่ะ

ใช้ร่มนี้เถอะครับ

ขอโทษนะคะ

ทำให้นึกถึงตอนเจอกันครั้งแรกเลยนะคะ

ใกล้ถึงเวลาปิดประตูที่นี่แล้วครับ

นี่เป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายจากฉันค่ะ

ฉันต้องขอโทษสำหรับที่ผ่านมา และขอบคุณที่ชอบฉันนะคะ

ตอนนี้ฉันจะไม่โลภอีกแล้วค่ะ

แค่เท่านี้ก็พอแล้วค่ะ

เพราะฉันอยากให้คุณเลขาฮายิ้มเยอะๆ

ครั้งหน้าเรามาคุยกันด้วยรอยยิ้มนะคะ

ผมมาที่นี่เพื่อมาหาคุณยุนโชวอนครับ

และรอคุณอยู่

ผมเองก็ไม่รู้ครับ

ทั้งที่รู้ว่าผมไม่คู่ควร และทำให้คุณเจ็บปวดมาหลายครั้ง

แต่ทำไมผมถึงยังอยากรั้งคุณไว้ อย่างหน้าด้านแบบนี้

นี่คุณ…

กำลังรั้งฉันไว้อยู่เหรอคะ

คนอื่นคงสรรหาคำมาพูดถึงเราไปทั่ว

ผมชินกับเรื่องแบบนั้นแล้ว

แต่คุณโชวอนไม่เคยเจอมาก่อน

คุณจะรับไหวเหรอครับ

ถ้าพวกเขาอยากพูดก็ปล่อยไปเถอะค่ะ

เพราะฉันจะด่าคืนเป็นสิบเท่าเลย

ฉันไม่สนว่าคนจะซุบซิบว่าอะไรค่ะ

ฉันไม่ต้องตัดใจจากคุณแล้วก็ได้ใช่ไหมคะ

ห้ามคืนคำนะคะ

ผมสัญญาเลยครับ

ผมชอบคุณมากนะครับ คุณยุนโชวอน

ศาสตราจารย์คังมินกีคะ

นี่คือตัวตนที่แท้จริงของคุณในชาตินี้สินะคะ

ก็อย่างที่เห็นครับ

ชอนอุน

คุณฆ่าพี่ฉันและทำให้ฉันตาย

คุณเห็นหมดแล้วสินะ

ผมคิดอยู่แล้ว

ว่าถ้าคุณบันจีอึมรู้เรื่องทุกอย่าง คุณคงมองผม ด้วยสายตาแบบนั้นและมาแก้แค้นผม

แก้แค้นเหรอ

คุณใช้ชีวิตมา 23 ชาติ ด้วยความคิดแบบนั้นเหรอคะ

ใช่แล้วค่ะ

ฉันก็ไม่ชอบความรู้สึกที่หนักอึ้งพวกนี้หรอก

แต่แล้วยังไงคะ มันเป็นอดีตไปแล้วนะ

ถึงคนที่ฉันโกรธแค้น จะไม่ใช่คุณ แต่เป็นซอฮา

ฉันก็ไม่สนหรอกค่ะ

ความทรงจำนั้นอาจทำให้ฉันเจ็บปวด

แต่อดีตเมื่อพันปีก่อนไม่ได้สำคัญอะไรเลย

ผมทรมานทุกครั้งที่คิดถึงชาตินั้นครับ

ผู้คนต้องตายเพราะความโง่เขลาของผม

และคำสาปของคุณบันจีอึมก็เริ่มตั้งแต่ตอนนั้น

ผมอยากขอขมาคุณครับ

ผมนึกเสียใจ และอยากทำทุกวิถีทางเพื่อแก้ตัวครับ

ฉันไม่มีวัน…

ยกโทษให้คุณเป็นอันขาด

ถ้าฉันคือซูเมื่อพันปีก่อนนะคะ

แต่ตอนนี้ฉันไม่ใช่เธอค่ะ

ชาตินี้ต่างหากที่สำคัญ

เราต่างก็รู้เรื่องนั้นดีนี่ค่ะ

ก็เราไม่ได้ใช้ชีวิตมาให้เสียเปล่าไปเฉยๆ นี่

จำที่ผมเคยบอกคุณว่า

คุณยังเหลือโอกาสได้ไหมครับ

คุณจะบอกว่าฉันสามารถ เลิกจำอดีตชาติได้ใช่ไหมคะ

คุณคังมินกีคะ

ในชาตินี้ ฉันตั้งใจว่าจะมีความสุข กับทุกคนที่รักจนถึงที่สุดค่ะ

เพราะชาตินี้ฉันเกิดมาเพื่อทำแบบนั้น

ถ้าปัญหาอยู่ที่ฉันไม่เหมือนคนปกติ ฉันก็จะกลับไปเป็นคนปกติให้ได้ค่ะ

นี่ค่ะ

คุณให้ฉันตามหาคนที่ทำให้ฉันมีชีวิตแบบนี้นี่คะ

คนนั้นคือฉันเองค่ะ

ตอนนี้ฉันแค่แก้ไขมันก็พอเหรอคะ

ฉันต้องทำยังไงคะ

ก่อนจะบอกวิธี

มีสิ่งหนึ่งที่คุณต้องรู้ไว้ครับ

ถ้าคุณสิ้นสุดชีวิตที่จำอดีตชาติได้

ความทรงจำทุกอย่างกับคนในชาติก่อน ก็จะหายไปด้วยครับ

คุณหมายความว่ายังไงคะ

ความทรงจำเกี่ยวกับ

คิมแอกยอง

ยุนโชวอน

และคุณมุนซอฮา

จะหายไปครับ

ตอนนี้คุณฮันนา

ก็กลายเป็นคนปกติ

ที่ลืมความทรงจำในชาติก่อนไปแล้วครับ

ขอโทษนะคะ

คุณรู้จักฉันเหรอคะ

ไม่ค่ะ

แล้วทำไมเอาแต่จ้องฉันล่ะ

เพราะคุณสวยน่ะค่ะ

คุณตาถึงนะเนี่ย ขอบคุณนะคะ

- ไปกันเถอะ - อือ

- ไปกัน - ใครน่ะ

- ฉันก็ไม่รู้จัก - เขาบอกว่าเธอสวยด้วย

- เธอรู้จักเขาเหรอ - ไม่นะ ไม่รู้จัก

มาแล้วเหรอ

ฉันสบายดี

ว่าแต่

โรงแรมลำบากเพราะเรื่องนี้หรือเปล่า

ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ

ก็ได้

ลุงครับ

ตอนที่แม่เสีย

จริงๆ คนที่ลุงควรไปร้องไห้ด้วย ไม่ใช่ผม แต่เป็นพ่อมากกว่าครับ

เขาแค่แสดงออกต่างออกไป

แต่พ่อเองก็เจ็บปวดเหมือนกันครับ

ถ้าวันนั้นลุงกับพ่อได้คุยกัน

อุบัติเหตุคงไม่เกิดขึ้นครับ

ผม…

ไม่โชคร้ายหรอกนะครับ

ผมมีความสุขดีพอที่จะพยายาม เพื่อมีความสุขกว่าเดิมครับ

ผมอยากให้…

ลุงได้รู้ไว้ครับ

ขอบใจนะ

ซอฮา…

ลุงขอโทษนะ

โดยุนก็มากับผมด้วยครับ

อือ

เลิกมองได้แล้ว

ฉันไม่มีอะไรจะบอกนายหรอก

ใครว่าอะไรล่ะ

ฉันแค่มองเฉยๆ เหอะ

ไม่เป็นไรใช่ไหม

ท่านเอาแต่ร้องไห้

ตั้งแต่ปีหน้า เรามาทำพิธีไหว้พ่อนายด้วยกันเถอะ

พิธีไหว้บรรพบุรุษเป็นเรื่องภายในครอบครัวเหอะ

ฉันถึงได้ชวนไหว้ด้วยกันไง

เราอยู่ด้วยกันตั้งแต่ม.ปลาย

แทบจะถือว่าเป็นผัวเมียแล้วนะเว้ย

ขอบใจสำหรับทุกอย่างนะ

ไอ้บ้าเอ๊ย

ฉันลองขับรถดูดีไหม

เพ้อเจ้อ

คุณแน่ใจไหมคะ ว่าฉันจะช่วยชีวิตแอกยองได้

ฉันกำลังถามว่าฉันเชื่อคุณได้ไหม

ลองดูเถอะครับ

แล้วคุณจะมีชีวิตเหมือนคนปกติ

และช่วยคุณแอกยองไว้ได้ครับ

ถ้าคุณสิ้นสุดชีวิตที่จำอดีตชาติได้

ความทรงจำทุกอย่างกับคนในชาติก่อน ก็จะหายไปด้วยครับ

เซร์ฆิโอ