Dreamy Eyes (Mắt Biếc)

เลียนกับทวาออกมาแล้ว แล้วเฮืองอยู่ไหนล่ะ

ห่าลันไม่มาโรงเรียนได้สองสามวันแล้วล่ะ เงิน

จะกลับบ้านใช่ไหม

คืนนี้มีงานฉลองสิ้นปีรอบกองไฟนะ

เอางี้…

เราไปด้วยกันดีไหม

คืนนี้ห่าลันก็คงไปด้วยสินะ

งั้นฉันไปก่อนละกัน

ตอนที่ผมยังเด็กกว่านี้

เด็กกว่านี้มากๆ

ผมไม่มีแฟนเลย

ผมใช้เวลาส่วนใหญ่กับแม่และย่า

ผมชอบก่อเรื่อง

และถูกพ่อทำโทษ

แต่ในช่วงเวลาเหล่านั้น

ผมก็ได้พบกับเจ้าตาชวนฝัน

แฟนคนแรกของผม

ตอนนั้น

ผมไม่ได้เรียกเธอว่าเจ้าตาชวนฝันหรอก

ผมเรียกเธอว่าห่าลัน

เหมือนกับคนอื่นๆ

ที่หมู่บ้านมีตลาดแห่งหนึ่งชื่อว่า “ดอดอ”

ชื่อของหมู่บ้านถูกเรียกตาม ชื่อของตลาดมาตั้งแต่นานนม

พอโตมา ไม่ว่าจะไปที่ไหน

ผมจะบอกคนอื่นว่าผมมาจากดอดอ

เมื่อนึกถึงดอดอ

ผมคิดถึงแค่วัยเด็ก

และห่าลันเท่านั้น

ฉันนั่งตรงนั้นได้ไหม

นี่ฮง ครูมาแล้ว

“ช่วยเหลือเพื่อนบ้านที่ลำบาก”

“ช่วยเหลือเพื่อนบ้านที่ลำบาก”

“คอยดูแลผู้พิการ”

“คอยดูแลผู้พิการ”

“เมื่อเจอผู้เฒ่าและผู้อ่อนแอ”

“เมื่อเจอผู้เฒ่าและผู้อ่อนแอ”

“หยิบยื่นหยูกยาและข้าวต้ม”

“หยิบยื่นหยูกยาและข้าวต้ม”

“สวรรค์ทรงโปรดความเมตตา”

ใครเนี่ย

เหม็นมากเลย

กลิ่นอะไรเนี่ย

อยู่ในความสงบหน่อย

ครูครับ

หง็อกอึราดกางเกงครับ

นอนได้แล้ว

ยิ้มอะไรอยู่ได้

นายแลกที่กับหง็อกได้ไหม

เกิดอะไรขึ้น

ฮวา…

เขาทำอะไร

เขาเอายางกระโดดฉันไป

ฉันพยายามแย่งคืนมา

แล้วเขาก็กระทืบเท้าฉัน

นี่แก

นี่แก

จัดการมัน

จัดการมันเลย

ครูฟูมา

ครูฟูมาแล้ว

เผ่น

เงิน เป็นอะไรไหม

ลุกขึ้นสิ

เธอเอาอะไรมายัดจมูกฉันเนี่ย

จิงจูฉ่าย

เอาไว้ห้ามเลือด

แน่ใจเหรอ

ถ้าฉันตายขึ้นมาล่ะ

ไม่ยักรู้ว่านายปอดแหก

ใครว่าฉันปอดแหก

คนปอดแหกที่ไหนจะเอายางกระโดดเธอคืนมาได้

แล้วนายจะโดนพ่อตีไหม

ไม่หรอกน่า

พ่อรักฉันจะตาย

ทำตัวดีๆ ไม่เป็นหรือไง

นั่งลงไปเลย

ปล่อยให้ฉันสั่งสอนมัน

แม่รักผม

แต่แม่กลัวพ่อ

แม่เลยปกป้องผมไม่ได้

ในบ้านยังมีเนืองกับเควียน

ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องผมอยู่ด้วย

นี่ สองคนนี้

คนเดียวที่ปกป้องผมได้คือย่า

พอได้แล้ว

ย่าเป็นผู้ให้กำเนิดพ่อ

พ่อก็เลยต้องฟังย่า

ย่าคือผู้พิทักษ์ของผมเลย

ผมไม่ได้พยายามจะก่อเรื่องนะ

พวกมันมาแกล้งห่าลันก่อน

ผมแค่พยายามปกป้องเธอ

หมายถึงห่าลัน

หลานคุณเดี๋ยว

ที่อยู่แถวตลาดน่ะเหรอ

ใช่ครับ ย่า เธอนั่นแหละ

เธอเป็นเด็กดีนะ

ตาก็สวย

อย่างกับตาชวนฝัน

ตาชวนฝัน

นี่เงิน

อะไรคือเจ้าตาชวนฝันน่ะ

ตอนนี้แหละผมถึงได้เข้าใจ

ห่าลันได้เปล่งประกายในตัวผมแล้ว ลูกผู้ชายต้องปกป้องผู้หญิงของตัวเอง

ห่าลัน

ทำไมไม่เรียกฉันล่ะ

ฉันต้องเรียกด้วยเหรอ

ต้องสิ ยัยโง่

ครั้งหน้าเรียกฉันนะ

ฉันจะปกป้องเธอจากฮวากับพวกเอง

ได้เลย

อืม ไปกันเถอะ

ไม่มีอะไรสักหน่อย

เลือกดูได้เลย

นี่เงิน อันนั้นน่ารักจัง

อันนี้ก็น่ารัก

วันนึงฉันรวยเมื่อไหร่

ฉันจะซื้อให้เธอหมดเลย

จริงนะ

จริงสิ

ย่าครับ

โตขึ้นผมอยากแต่งงานกับห่าลันครับ

ย่าก็หวังอย่างนั้นจ้ะ

พอถึงมัธยมต้น

เราย้ายไปเรียนต่อกันในอำเภอ

ทุกเสาร์อาทิตย์

เราจะกลับไปเยี่ยมบ้าน

ไปป่ากัน

เส้นทางกลับบ้านมักสวยงามที่สุดเสมอ

แต่ตอนนี้

มีสิ่งอื่นที่สวยงามยิ่งกว่า

เจ้าตาชวนฝัน

ในชุดอ๊าวหย่าย

ราวกับว่า

เพื่อนวัยเด็กของผม ได้แบ่งบานเป็นสาวสวยในข้ามคืน

ผมแทบจำเธอไม่ได้แน่ะ

เงิน

ตรงนี้มีผลโทะสุกเต็มเลย

เดี๋ยวฉันเก็บให้ห่าลันนะ

หา

หัวเราะอะไรเหรอ

หัวเราะนาย

ทำไมล่ะ

นายเรียกชื่อฉัน

ก็ เราก็โตกันทั้งคู่แล้ว

ใช่

นายโตเร็วมากจริงๆ

ปีที่แล้วเป็นเธอที่โต

ส่วนปีนี้เป็นตาฉันบ้าง

ผู้ชายโตช้ากว่าผู้หญิงใช่ไหมล่ะ

เงิน

มาเล่นด้วยกันเหรอ

ใครเขามีเวลามาเล่นกัน

ฉันมาอ่านหนังสือต่างหาก

เธอมาอ่านหนังสือกับฉันเหรอเนี่ย

ใช่ แม่ฉันบังคับมา

ช่างเถอะ แค่เธอมาก็พอแล้ว

เงิน

เล่นให้ฉันฟังสักเพลงสิ

- ตอนนี้เหรอ - ใช่

- เพลงอะไรล่ะ - เพลงอะไรก็ได้

ฉันเพิ่งเริ่มฝึกเพลงนี้

ยังไม่เก่งเท่าไหร่นะ

เล่นไปเถอะน่า

ว้าว เพลงของใครเหรอ

ของกุงเตี๋ยน

เพลงพวกนี้ นายแต่งเองใช่ไหม

ห้ามโกหกนะ

ฉันแต่งเพลงทั้งหมดที่อยู่ในสมุดบันทึกเล่มนี้

ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ

อีกสองวันฉันจะเข้าเมืองนะ

ไปทำไมล่ะ

อีกตั้งสองเดือนกว่าโรงเรียนจะเปิด

ครอบครัวฉันอยากให้ลงเรียนภาคฤดูร้อนน่ะ

อืม

เธอไปก่อน แล้วเดี๋ยวฉันตามไปทีหลัง

ในเมืองน่ะ ถ้าไม่มีนายอยู่คงเศร้าน่าดู

ฉันไม่รู้ว่าจะหาเพื่อนใหม่ที่นั่นได้ไหม

อดทนไว้

รอฉันนะ

ของขวัญสำหรับนาย

อย่าหัวเราะล่ะ

ตลอดทั้งเดือนนั้น พอห่าลันเข้าเมืองไปเรียนภาคฤดูร้อน

เธอกลับมาบ้านเพียงแค่ครั้งเดียว

เมื่อกลับมา

บางอย่างในตัวเธอได้เปลี่ยนไป

แม้แต่การแต่งกายที่เรียบง่ายของเธอ ก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป

ตลาดในเมืองใหญ่มากเลยล่ะ

แค่เดินก็เหนื่อยแล้ว

ซื้อรูปแกะสลักหน่อยสิจ๊ะ

ดูนี่กัน

ไก่ตัวนี้น่ารักเนอะ ห่าลัน

ไม่อะ น่าเบื่อออก

ไม่แพงหรอก ช่วยซื้อหน่อย

ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ

ห่าลัน

อันนี้เป็นไง

ในเมืองมีแบบนี้เยอะเลย

มีแม้กระทั่งรูปผีเสื้อ สวยมากเลยล่ะ

เธออยากได้อันไหน

ฉันก็จะซื้อให้