The Mirror Has Two Faces (Le Miroir à deux faces)

- Θέλω να μιλήσω με τον επίτροπο. - Για ποιο θέμα;

- Σκότωσα κάποιον. - Περάστε.

Ακούω.

Ονομάζομαι Pierre Tardivet, με "VET" στο τέλος.

Διδάσκω αριθμητική στο Κολέγιο Chateaubriand.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΑ Προσαρμοσμένο και βελτιωμένο από τον BuStEl

Πριν από δέκα χρόνια αποφάσισα ότι ήθελα να παντρευτώ.

Ακαδημαϊκός, 30 ετών, αναζητά γάμο με μορφωμένη, υγιή κοπέλα 25 ετών

που είναι σεμνή, έχει ευχάριστο χαρακτήρα και είναι καλοφτιαγμένη.

- Είναι πέντε γραμμές. - Εγώ μετράω μόνο τέσσερις.

Σαράντα χαρακτήρες ανά γραμμή, μετρήστε.

Τα κενά μετράνε επίσης.

Σε αυτή την περίπτωση, διαγράψτε απλώς τις δύο τελευταίες γραμμές

και γράψτε απλώς: η εμφάνιση δεν έχει σημασία.

Η εμφάνιση δεν έχει σημασία.

Πάντα θεωρούσα τον γάμο κάτι σοβαρό.

Οι μαθητές μου είχαν τα προβλήματά τους, αλλά κι εγώ.

Έλαβα πολλές απαντήσεις και έπρεπε να κάνω μια επιλογή.

Ενήργησα μεθοδικά και απέφυγα κάθε είδους παγίδες.

Νόμιζα ότι γνώριζα τις γυναίκες.

Θα μπορούσα να το είχα προβλέψει; Όχι, πραγματικά δεν έφταιγα εγώ.

Περάστε.

- Έχετε επισκέπτη. - Ευχαριστώ.

Georges Vausange.

Georges Vausange. Να το.

Vausange, Marie-José.

- Ήταν στο Étretat. Τότε ήταν πέντε ετών. - Λίγο μικρή για μένα.

Έξι ετών, οκτώ ετών.

Έντεκα ετών, δεκαπέντε ετών.

Με λίγα λόγια, την είδατε να μεγαλώνει.

Εδώ είναι δεκαέξι. Αυτή ήταν η τελευταία.

Δεν υπάρχουν άλλες φωτογραφίες.

Δεν σύχναζε ακριβώς στους φωτογράφους.

Δείξτε του τη φωτογραφία με τη Véronique. Είναι η μικρότερη αδελφή της.

Πριν από έναν μήνα βρέθηκε τυχαία σε μια φωτογραφία βάπτισης.

Ένα όμορφο κορίτσι.

- Η Marie-José είναι η άλλη. - Αυτή που στέκεται πίσω.

Πότε μπορώ να τη γνωρίσω;

Συμφωνείτε; - Με μια συνάντηση, ναι.

Για τα υπόλοιπα, δεν δεσμεύομαι για τίποτα. Να κανονίσουμε κάτι;

Αυτό είναι λίγο ευαίσθητο. Δεν γνωρίζει τίποτα γι' αυτό.

- Αν το ήξερε, θα ήταν καταστροφή. - Καταστροφή;

Έχει ένα ελάττωμα: είναι περήφανη.

Δύσκολα μπορώ να την παντρευτώ αν δεν τη γνωρίζω.

Σας αρέσει η μουσική; - Ναι, όπως σε όλους. Γιατί;

Η Marie-José εργάζεται σε δισκοπωλείο.

Γνωρίζετε τον Wilhelm Furtwängler; - Μόνο εξ ονόματος.

Και η Πέμπτη συμφωνία του Μπετόβεν;

Η μοίρα που χτυπά την πόρτα.

Σας αρέσει ο Μπετόβεν; - Μπετόβεν;

- Λυπάμαι όποιον δεν τον εκτιμά. - Χάνει κάτι στη ζωή.

Είναι ουράνια μουσική.

- Ξεχνάς τον εαυτό σου, αφήνεσαι να παρασυρθείς. - Απόλυτα.

Και ο Furtwängler; - Δεν σας αρέσει;

Ναι, ορίστε η απόδειξη.

- Διευθύνει με τόση έμπνευση. - Απόλυτα.

- Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Παρίσι. - Το Σάββατο δίνει συναυλία. Θα πάω.

Τι σύμπτωση. Κι εγώ.

Αγόρασα δύο εισιτήρια. Τα έχω μάλιστα μαζί μου.

Σας δίνω ένα. Η μητέρα θα ερχόταν μαζί, αλλά αρρώστησε.

- Έχω ήδη εισιτήριο. - Τότε θα κάθεστε στην πρώτη σειρά.

Τίποτα δεν θα σας ξεφύγει, ακόμη και χωρίς κιάλια.

- Έχω συνηθίσει να κάθομαι ψηλά. - Σίγουρα δεν θα πάτε μόνος;

Με ποιον θα έπρεπε να πάω; - Μαζί μου, αν με συμπαθείτε λίγο.

Μην λέτε ανοησίες.

- Furtwängler, η Πέμπτη. - Είναι λοιπόν 2950 φράγκα.

Μόνο για τον Furtwängler; - Η συμφωνία είναι σε επτά πλευρές.

Φυσικά. Ήμουν λίγο αφηρημένος.

Ορίστε το πακέτο σας.

Ορίστε, ίσως για κάποιον άλλον.

Και ίσως μέχρι το Σάββατο. Ποτέ δεν ξέρεις.

Ήρθε στη συναυλία και μετά βλεπόμασταν συχνότερα.

Πήγα επίσης στον αρραβώνα της αδελφής της.

Κύριε Gérard Durieux; - Απέναντι.

Μαμά, να σου παρουσιάσω τον Pierre Tardivet.

Επιτέλους. Σας έχει μιλήσει τόσο συχνά.

Α, να σας.

- Μπαμπά, δεν γνωρίζεις τον κύριο Tardivet. - Και λοιπόν; Στην υγειά σας.

- Συγγνώμη, κυρία. - Όχι, είχα αρκετά. Κι εσύ.

Είναι μια όμορφη μέρα για τα παιδιά, αν και κάνει τους γονείς λίγο μελαγχολικούς.

Στην ευτυχία της Véronique.

Ήταν καιρός να παντρευτεί. Δεν κρατιόταν πια.

Πολύ διαφορετική από την αδελφή της, τη Véronique. Είναι σαν σαμπάνια.

Η Marie-José είναι περισσότερο σαν χαμομήλι. Έτσι δεν είναι, μικρή;

- Το εννοεί καλά. - Μου αρέσει το χαμομήλι.

Αυτό μπορείς να το πίνεις όλη μέρα. Η σαμπάνια όχι.

Μπορούμε να πάρουμε το θάρρος; - Συγχωρήστε μας.

- Είναι πολύ ευγενικοί. - Όλοι εδώ είναι φιλικοί.

Ήδη γνωρίζεστε. Gérard Durieux, κύριε Tardivet.

Σας θυμάμαι. Ένας μελομανής μέχρι το μεδούλι.

- Συγχαρητήρια. - Περιμένω μια ανταπόδοση.

Αλλά πού είναι η ηρωίδα της γιορτής; Véronique.

- Εσείς είστε ο κύριος Tardivet. - Ναι. Ο αρραβωνιαστικός μου.

Πώς το μαντεύετε; - Φαίνεται πάνω σας.

Την λατρεύετε. Είστε υπέροχος, κύριε Tardivet.

Μπορώ; Πρέπει να εκμεταλλευτώ το γεγονός ότι είμαι ακόμη εργένης.

Έλα, πάμε να χορέψουμε. Μπορώ να χορέψω μαζί του;

Μπορείς να δανειστείς τον Gérard για λίγο.

- Έχω έναν όμηρο. Έλα μαζί μου. - Μα δεν μπορώ να χορέψω.

Τότε θα σας το μάθω.

Δεν χορεύεις; - Όχι, δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση.

- Για να μου κάνεις το χατίρι; - Όχι, Gérard. Σήμερα όχι.

Έτσι... Ένα, δύο, τρία. Κράτα την ισορροπία σου.

Βλέπετε; Δεν είναι δύσκολο. Κάνετε μάθημα αριθμητικής, έτσι δεν είναι;

Μετρήστε τότε με τα πόδια σας. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα. Τι τους διδάσκετε τελικά στο σχολείο;

Εμπρός, ένα, δύο, τρία, τέσσερα. Αφήστε με να το κάνω. Θα δείτε.

Θέλεις να μου δώσεις κάτι για τον αρραβώνα μου; Κάτι γοητευτικό;

Αν μπορώ.

Ένα χαμόγελο. Ένα αληθινό χαμόγελο.

Λυπάμαι. Δεν μπορώ να το κάνω.

Τι θα έκανες άλλωστε με ένα χαμόγελό μου;

Γύρνα πίσω, Marie-José. Αυτό είναι γελοίο.

- Πήγαινε να τη φέρεις. Και να είσαι καλός μαζί της. - Τι έχει;

Τίποτα. Φταίω εγώ. Είμαι ένας αγροίκος.

Τι συμβαίνει, Marie-José; Πες κάτι.

Άσε με. Θέλω να είμαι μόνη. Γύρνα πίσω. Θα έρθω κι εγώ αργότερα.

Αργότερα; Τι θα κάνω με όλους αυτούς τους ανθρώπους που δεν γνωρίζω;

Ήρθα μόνο για σένα.

Δεν είσαι ευτυχισμένη; - Μα ναι, βέβαια. Δεν το βλέπεις;

Δεν μπορείς να το διαβάσεις στο πρόσωπό μου;

Ωραίο, ε; Όλη αυτή η ευτυχία. Ιδίως το προφίλ.

Έλα... Άντε.

Συγχωρέστε με. Είμαι ένας ανόητος βλάκας.

Άσε με. Δεν έχει σημασία.

Δεν έχει σημασία; Μα είμαι φίλος σου, έτσι δεν είναι;

Πρέπει να μπορείς να βασίζεσαι σε έναν φίλο.

Και θέλω επίσης να μοιραστώ τη θλίψη σου.

Δεν είναι λύπη, περισσότερο μια μικρή απογοήτευση.

Είχα σκεφτεί ότι ο Gérard

τα όνειρα ενός νεαρού κοριτσιού. Ανόητα όνειρα.

Επειδή καπνίζαμε και μιλούσαμε μαζί κάθε βράδυ, σκέφτηκα,

αλλά δεν σήμαινε τίποτα.

Ύστερα ένα βράδυ ήρθε η αδελφή μου να με πάρει.

Και ο Gérard την πήγε στο σπίτι.

Βλέπετε, είναι μια πολύ ανόητη ιστοριούλα.

Παράξενο, η αδελφή σου είναι πολύ διασκεδαστική.

Αλλά το να θέλει να μοιραστεί τη ζωή μου μαζί της...

- Είναι τόσο όμορφη. - Υπάρχει ομορφιά και ομορφιά.

Υπάρχει ομορφιά που σου τραβά αμέσως την προσοχή και σε θαμπώνει.

Και υπάρχει ομορφιά που ανακαλύπτεις αργά, από μέσα.

Όχι, μη κρύβεσαι στη σκιά. Θέλω να πω κάτι, αλλά στο φως.

- Τι έκανα όταν σε γνώρισα; - Σου πρόσφερα ένα εισιτήριο.

Για μια θέση δίπλα μου. Και αυτή είναι ακόμα διαθέσιμη.

Για μένα είσαι όμορφη, πολύ όμορφη.

- Σε βρίσκω... - Ναι;

Θεωρώ ότι έχεις πολλές αρετές. Έτσι.

Και τώρα ξεχνάμε τα πάντα, γυρνάμε πίσω και γελάμε. Η ζωή είναι όμορφη.

Βλέπεις; Ήδη βαδίζουμε στον ίδιο ρυθμό.

- Ήρθε η ώρα. Φεύγουμε. - Αντίο.

Και μην ξεχάσεις να του δώσεις τα φάρμακά του.

- Θα φροντίσει σίγουρα καλά εμένα. - Πιάσε, μαμά.

Να γράψεις γρήγορα, έτσι; - Βενετία.

Είναι τυχερή που είναι παντρεμένη με τον γιο μου.

- Ευχαριστώ για όλα. - Παρακαλώ.

Δεν ξέρεις τι σημαίνει αυτό για μένα. Βενετία. Μπορεί να ακούγεται παράξενο,

αλλά αυτό είναι πραγματικά ένα όμορφο όνειρο που γίνεται πραγματικότητα.

Βενετία. Στην πραγματικότητα δεν είναι για μένα. Έρχομαι από το Belleville.

- Μπορούμε να πάμε να παίξουμε; - Να μείνετε σε οπτική επαφή.

Και προσέχετε τις πόρτες.

Η κυρία Benoît κι εγώ είχαμε πάει στη Βενετία πριν από δώδεκα χρόνια.

Πριν από δώδεκα χρόνια; - Ναι.

Πήγαμε για μια εβδομάδα, αλλά μείναμε.

Έρωτας με την πρώτη ματιά; - Όχι, δουλειές. Μια καλή ευκαιρία.

Ένα κομμωτήριο.

- "Permanent Etienne". Πολύ αποκλειστικό. - Και αποδίδει, ακόμη και στη Βενετία.

Δώδεκα χρόνια είναι λίγα αν θέλεις να δεις τα πάντα.

Βάζω στοίχημα ότι μπορείς ήδη να κοιτάς ένα καρπάτσιο για ώρες.

Αν το βλέπεις τουριστικά, ναι.

Αλλά κατά τα άλλα η Βενετία είναι ο κόσμος ανάποδα.

Τα πουλιά περπατούν στον δρόμο και τα λιοντάρια και τα άλογα στέκονται στη στέγη.

Δεν είναι φυσιολογικό: τα πουλιά περπατούν και οι άνθρωποι πλέουν.

Στη Βενετία δεν υπάρχουν διαβάσεις πεζών.

- Δεν πάμε εκεί γι' αυτό. - Θέμα γούστου.

- Λοιπόν, μου λείπουν πάντως. - Θέμα συνήθειας.

Και αυτή η μυρωδιά, πω πω. Αλλά είμαστε καλομαθημένοι.

Και μετά αυτές οι καμπάνες. Δεν σταματούν.

Και αν δεν είναι οι καμπάνες, είναι τα κουνούπια.

Ντιν νταν, αυτή είναι η Βενετία.

Τότε γιατί μένετε εκεί;

Επειδή είμαι πεισματάρης.

- Αν με ρωτάτε τη γνώμη μου για τη Βενετία... - Δεν σας τη ζητώ.

Όχι, δεν σας το επιτρέπω.

Δεν εμπιστεύεσαι τις βαλίτσες σου σε έναν ξένο.

Μπράβο, δεν αφήνετε να σας ξεγελάσουν.

- Και τι σας έλεγα; Τι μυρωδιά, ε; - Σταματήστε. Μυρίζει υπέροχα.

Η γυναίκα σας είναι θετικός άνθρωπος. Κοιτάξτε, εκεί είναι το ταξί μας. Βιαστείτε.

Κατεβείτε στην τρίτη στάση. Δεν μπορείτε να το χάσετε.

Και αν χρειαστείτε κάτι ακόμη, ξέρετε πού θα με βρείτε.

Προσέχετε τις βαλίτσες σας και την κυρία.

- Ελπίζω να είχατε καλό ταξίδι. - Πολύ καλά, μόνο λίγο μακρύ.

Τώρα μπορείτε να ξεκουραστείτε. Έχετε το καλύτερό μας δωμάτιο.

Θα φροντίσω εγώ τις διαδικασίες.

Δεν υπάρχει βιασύνη, κύριε Tardivet.

Ναι, προτιμώ να το κάνω αμέσως.

Κοιτάξτε πόσο όμορφη είναι η θέα.

Αυτό θα γίνει αργότερα. Πρώτα μετακομίζουμε σε άλλο ξενοδοχείο.

- Μα αυτό το ξενοδοχείο μου αρέσει. - Είναι θέμα αρχής.

Τηρείς την συμφωνημένη τιμή. Ήσουν εκεί.

- Τι είχαμε συμφωνήσει; - 1600 λιρέτες την ημέρα.