Inspiring Generation (Gamgyukshidae : Tooshinui Tansaeng / 감격시대 : 투신의 탄생)

ตอนที่ 7

ยินดีต้อนรับ

นายคือ..

ชินจองแทใช่ไหม

จำให้แม่น

เพราะมันจะเป็นชื่อที่นายจะไม่มีวันลืม

อ้อ..เหรอ

พวกเขาบอกให้ฉันหาคนให้เยอะเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อจะเล่นงานไอ้ลูกหมาตัวหนึ่ง..

ดังนั้นฉันคิดว่าพวกเขาตอแหล

ว้าว

ถ้าฉันไม่เอาใจใส่..

พวกเราน่าจะพ่ายแพ้แล้ว

ใคร..

ไอ้สารเลวที่เอาพวกนายมารวมกัน

ฉันจะเขียนสิ่งนั้นไว้บนหลุมฝังศพของนาย..

ดังนั้นอ่านมันหลังจากที่นายเปิดโลงศพของ นายแล้วน่ะ..ไอ้เวร

พวกเราปิดร้านแล้วครับ

จองแท

ช่วยด้วย

ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ

ทำไมเธอยังรออยู่

จองแท

ข้างนอกหนาวน่ะ

ฉันจะทำอย่างไร

จองแท

นาย..

ยืนยันแล้วใช่ไหม

ครับ

ตามที่จองแทบอก รถบรรทุกมีป้ายทะเบียนรถ มาจากเปียงยาง

ใบหน้าของพวกเขาไม่คุ้นตาทั้งนั้นครับ

เข้าใจแล้ว

ฉันขอโทษ

ขอโทษน่ะอ๊กรยอน

โอ๊ะ

ว้าว..ไอ้ปลาแอนโชวี่พวกนี้ต้องคิดว่าพวกมันคือ เนื้อสัตว์และติดฟันของฉัน

ว้าว..ดูสิ

อะไร

ผมอิจฉา

ผมไม่เคยเห็นเกล็ดปลาแอนโชวี่มาก่อน

อย่างนั้นเหรอ

- ถ้าอย่างนั้นนายอยากจะชิมไหม อ้าปาก - ไม่ครับ ผมอิ่มแล้ว - เฮ้ย..

ว้าว..พ่อกังหัน นายยังมีชีวิตอยู่เหรอไง

พวกเด็กรถพ่วงจากเปียงยางแวะมากลางดึก

เฮ้ย..เรื่องนั้นฟังเข้าท่าเหรอไง พวกเขาจะโดนซ้อมจนแหลกที่นี่

พวกเขามาจับตัวจองแทที่นี่

อย่างนั้นเหรอ มันเป็นความผิดของฉันเหรอไง

ลองพูดว่าไม่ใช่สิ..

ว่านายและด๊กโกไม่ได้เกี่ยวข้อง

ปุงชา..ฉันคิดว่านายทำผิดนิดหน่อยแล้ว นายไม่รู้จักฉันเหรอไง

ฉันไม่เคยขอความช่วยเหลือจากคนนอก

นายลบหลู่ฉัน 2 ครั้งแล้วใช่ไหม

เอาล่ะ ฉันยอมรับว่านายแข็งแรง

แม้อย่างนั้นถ้านายตัดสินฉันว่าเป็นคนที่บ้าระห่ำ

ฉันรู้สึกผิดหวัง

ลูกพี่..

อย่าขยับแม้แต่นิดเดียว

ถ้านายทำ ฉันจะซ้อมนายจนแหลกละเอียดก่อน

แค่พูดออกมาและฉันจะไป

นายจะไปไหนหลังจากทำให้ฉันอับอายแล้ว

ถ้าฉันปล่อยนายไป ฉันจะถูกมองว่าตัวเปล่า

เห็นไหม ดูผู้คนที่กำลังมองพวกเราสิ

- พวกเด็กๆ กลับบ้านไปซะ..กลับบ้าน - เกิดอะไรน่ะ

ทำไมพวกเขาถึงมีเรื่องกัน

เอาล่ะ

วันนี้เราจัดการให้จบกันเถอะ

เฮ้ย..

อย่าทำ

มันแย่พอแล้วที่ฉันโดนเขาซ้อม

ฉันอับอายอีกต่อไปไม่ได้

ง่ายๆ..นายแค่ต้องกลับหลังหันและจากไปซะ

ถึงแม้ปากของนายถูกทำให้บิดเบี้ยว..

นายต้องพูดความจริง

ฉันบอกว่าฉันไม่ต้องการ..

แต่นายเป็นคนที่แหย่ฉัน

นายคิดว่าฉันจะไม่รู้เหรอไงว่าพวกนาย ขับรถพ่วงในเปียงยาง

ถ้า..

ถ้ามันกลายเป็นนายหรือด๊กโกจริงๆ ฉันจะกลับมา

ถ้าฉันกลับมา..

นายตายแน่

ไปเอาตัวไอ้ด๊กโกมาสิ

เกิดอะไรขึ้น

หา..ไอ้ระยำ

แล้วยังไง

แกตอแหลอะไรน่ะ

แกกำลังพูดอะไรน่ะไอ้เวร

ฮัลโหล

ทำไม

เขาอยากให้นายไปหา

ลูกพี่

เขา..

แกทำอย่างนี้ใช่ไหม

พี่พยายามจะพูดอะไรเหรอครับ

ชินจองแท

แกพยายามจะฆ่าเขาใช่ไหม

ลูกพี่..ผมยังไม่รู้ว่าพี่พยายามจะพูดอะไร

มองตาของฉัน

ฉันจะมองแกเหมือนกัน

อย่าตอแหลฉัน

ฉันจะบีบจนเลือดหมดจากคอของแก

จองแท..

แกพยายามจะฆ่าเขาใช่ไหม

ด๊กโก..

วันนี้..

โดนอัดสักหน่อยก็แล้วกันน่ะ

ผมขอโทษครับ

คายา

ฉันขอโทษ..คายา

ฉันจะขอโทษ

ฉันเสียใจ

ฉันเสียใจน่ะ..คายา

อ๊กรยอน

ถ้าขืนเธอทำแบบนี้ต่อไป เธอจะป่วยเหมือนกัน

นี่..ฉันห่อบางอย่างให้เธอ

ฉันจะฝากจองแทไว้กับเธอน่ะ

อ๊กรยอน

นี่..

เกิดอะไรกับเธอน่ะ

โอ้..

เรือนร่างแบบนั้น..

โอ้..

จองแท..นายหลับอยู่เหรอ

โอ้..

มัลซุก..จองแทกำลังหลับอยู่

แม้ว่าเธออุ่นชาหลังจากที่มันเย็น รสชาดจะไม่กลับคืนมา

นั่นเป็นเพราะกลิ่นผ่านไปตามเวลา

ฉันจะฟังไหม..

เหตุผลที่เธอมาตามหาฉัน

จองแท

เขายังมีชีวิตอยู่

หมายความว่าอะไร

ฉันดื่มชาของเธอแล้ว

ยืนตรงนั้นน่ะ

ฉันแค่พิสูจน์ว่ามันไม่ใช่ฝีมือของเธอ

ช่างเถอะ

ฝีมืออะไร

เกิดอะไรขึ้นกับชินจองแท

ฉันไม่รู้เหตุผลว่าทำไมจองแทติดหนี้เธอ

แต่ฉันรู้ว่าหนี้สินคือจุดเริ่มต้นเรื่องเลวร้ายทั้งหมด

เธอไม่สามารถเกาะกุมหัวใจได้ด้วยโซ่ตรวน ที่ยึดเหนี่ยวหนี้สินเอาไว้แล้ว

ฉันควรพูดให้ง่ายขึ้นหน่อยไหม

อย่าพยายามฝากตัวเธอเองเอาไว้ ในแผลเป็นของจองแท

องค์หญิง..

ฉันบอกคุณว่าอย่าทำไม่ว่าเพื่ออะไรก็ตาม

คุณกำลังพูดเรื่องอะไร

ชินจองแท..

เขาเป็นคนที่ไม่มีความหมายต่อฉัน

เขาเป็นคนที่ฉันลืมไปแล้ว แต่ทำไม

มันจะไม่มีเรื่องความโกรธต่อคนที่ถูกลืมไปแล้ว

กับคนที่ไม่สำคัญ มันจะไม่มีเรื่องน้ำตา

และกับคนที่ไม่สำคัญ ความตายของเขา..

คุณควรยอมรับมันนะครับ

ชินจองแท..

ไม่ตาย

จำให้ขึ้นใจ

ฉันไม่เชื่อใจคุณอีกต่อไปแล้ว

นายควรเอาตูดของนายอยู่บนเตียง ทำไมนายถึงออกมาล่ะ

เพราะพี่เป็นห่วง

เป็นห่วงน่ะเหรอ

นายโชคดีที่ยังหายใจ

มันคือบุลกอมและด๊กกู

ผมจะรู้อยู่แล้ว

คุกเข่าลง

แต่ลูกพี่..

ฉันบอกว่าคุกเข่าลง

ฉันทนฆ่าเขาด้วยมือของฉันเองไม่ได้

ดังนั้นฉันลากเขามาที่นี่

ซ้อมเขาต่อหน้าฉัน

ด๊กกู..ไอ้ระยำ

ด๊กกู..

ฝีมือของแกใช่ไหม

ก้มหัวของแก..

ตอบเขา

ครับ

ผมทำครับ

บงชิก..ฉันจะบอกแกอย่างหนึ่ง

ฉันรู้ว่าถ้าพวกเราใช้คนนอก พวกเราทำผิดสัญญา

พวกเราสัญญาว่าจะไม่แตะต้องกันและกัน..

แต่พวกเราเป็นคนผิดสัญญานั้นก่อน

ถึงแม้ด๊กกูจะโดนซ้อมจนตายที่นี่

ฉันไม่มีอะไรจะพูดแต่..

เพื่อเห็นแก่ชื่อเสียงของฉัน..

นายจะทบทวนอีกครั้งไม่ได้เหรอ

- หา..ลูกพี่ - ทำไมแกไม่หุบปากของแก

จองแท นาย..

นายเป็นคนต้ดสิน

ไม่ใช่ด๊กกูหรอกครับ

มันเป็นคนเบื้องหลังเขา

จองแทเป็นอย่างไรบ้าง

เขาลุกขึ้นวิ่งไปไหนต่อไหนแล้วค่ะ

แล้วอาหารเย็นล่ะ

หนูไม่ใส่ใจว่าเขาจะกินหรือเปล่า

แม่หมายถึงแกน่ะ

สวัสดีครับคุณป้า

โลหะทั้งหมดขึ้นสนิมและเล็บหลุดออก

บ้านต้องการคนแน่วแน่ที่จะแตะต้องจนถึงที่สุด

ฉันมีชีวิตอยู่โดยการยึดติดกับความทรงจำ อย่างเดียว

ใบหน้าของพ่อของอ๊กรยอน น้ำเสียง..

และแม้กระทั่งหลังเท้าของเขายังค้างคา อยู่ในใจของฉัน

เธอรู้ไหมว่าทำไม

เพราะเขาไม่อยู่ในโลกนี้อีกต่อไปแล้ว