The Pianist

คุณสปิลมันน์

- สวัสดี - ฉันมาพบคุณโดยเฉพาะ

- ฉันชอบคุณเล่นเปียโน - คุณเป็นใคร

ฉันชื่อโดโรธา เป็นน้องสาวของยูเร็ค

คุณเลือดออกนี่

ไม่เป็นไรครับ

มาเถอะโดโรธา ไว้เขียนมาหาเขาทีหลังก็ได้

- นี่ไม่ใช่เวลาคุยกัน - ยูเร็ค

ทำไมคุณไม่บอกว่ามีน้องสาว

- ไม่รู้จะหยิบอะไร - คุณเอาไปมากทุกที

จะเอากระเป๋าไปกี่ใบ

ฉันจะเก็บชุดแดงก่อน

แล้วนี่ คุณคิดว่าผม ควรจะเอารูปลุงซีม่อนไปด้วยไหม

จะเอาหรือไม่เอา ชอบก็เอาไป

คุณไม่เห็นเหรอฉันกำลังห่วงลูก

เดี๋ยวเขาก็กลับมา ไม่เป็นไรหรอก

- เราน่าจะเอากล่องไปใส่รองเท้าอีกใบ - วลาเดค

- แม่คะ วลาเดคกลับมาแล้ว - ขอบคุณพระเจ้า วลาเดค ลูกบาดเจ็บ

เปล่า ๆ ๆ แผลนิดเดียวเอง ไม่เป็นไร

แม่เป็นห่วงแทบแย่

ฉันบอกแล้วว่าไม่ต้องห่วง นายมีบัตรอยู่ ถ้านายโดนระเบิดเขาก็มาส่งถูกบ้าน

เฮนริก ๆ อย่าพูดอะไรอย่างนั้นนะ อย่าพูดแบบนั้นน่ะลูก

- ฉันหาสมบัติไม่เจอ - พ่อคะ ๆ วลาเดคกลับมาแล้ว

พ่อก็บอกแล้วไง

ทำอะไรกันน่ะ

- มีใครเห็นหมวกปีกกว้างของฉันบ้าง - แล้วเธอว่าทำอะไรอยู่ล่ะ

พวกทหารทิ้งระเบิด เราออกอากาศไม่ได้

สถานีวิทยุไม่ได้มีแค่วอร์ซอว์

ไปเก็บของสิลูก ไปเก็บของเร็วเข้า

เราจะไปไหนกัน

ไปจากวอร์ซอว์

ก็ไปไหนล่ะ

ไม่ได้ข่าวเหรอ

ข่าวอะไร

- เธอไม่ได้อ่านข่าวเหรอ - เปล่า

- หนังสือพิมพ์อยู่ไหนเนี่ย - ฉันหยิบเอามาห่อของแล้วล่ะ

ดันเอาไปห่อของซะแล้ว

- รัฐบาลย้ายไปที่ลู๊บลิน - คนที่มีแข้งขาต้องย้ายออกจากเมือง

ข้ามแม่น้ำไป มีการตั้งแนวรับใหม่ ข่าวบอกมาแค่นี้

ตึกนี้แทบไม่มีใครเหลือ มีแต่พวกผู้หญิง ผู้ชายไปกันหมด

แล้วไง คิดว่าตั้งแนวรับใหม่ แล้วจะทำอะไรได้เหรอ

หิ้วกระเป๋าเร่ร่อนไปเรื่อย ๆ ยังงั้นเหรอ

- เก็บของวลาเดค ไม่มีเวลาคุยแล้ว - ผมไม่ไปไหนหรอกแม่

ดี งั้นฉันก็ไม่ไปเหมือนกัน

อย่าพูดอะไรบ้า ๆ พวกเราจะต้องอยู่ด้วยกัน

ไม่ ๆ ฟังก่อน

ถ้าผมจะตาย ผมก็อยากตายอยู่ที่บ้าน พอใจแล้ว

- ฉันก็ไม่อยากจะไป - เงียบ ๆ ซิฉันจะฟังข่าวก่อน

เพิ่งมีข่าวใหม่ล่าสุด ออกมาจากสถานี BBC ในลอนดอน

รัฐบาลแห่งอังกฤษ ที่ยังไม่ได้รับคำตอบใด ๆ

ที่แสดงท่าทีชัดเจนแน่นอน จากรัฐบาลเยอรมัน

พวกเขาได้ประกาศสงครามกับนาซีเยอรมัน

- ยอดจริง ๆ วิเศษมาก - เป็นที่คาดกันว่าขณะนี้...

อย่า ๆ พ่อ

และในอีกไม่กี่ชั่วโมง ฝรั่งเศสก็จะประกาศสงครามเช่นเดียวกัน

โปแลนด์ไม่ถูกโดดเดี่ยวอีกแล้ว

เยี่ยม ๆ วิเศษมาก ๆ

พระเจ้า

แม่ครับ คืนนี้อาหารอร่อยมากเลย

ใช่ อร่อยจริง ๆ

เวลาฉลอง มันก็ต้องแสดงฝีมือกันบ้างซิ

ทีนี้ก็มาดื่มให้กับอังกฤษและฝรั่งเศส

พ่อบอกแล้วบอกแล้วใช่ไหม ทุกอย่างจะจบลงด้วยดี

5 พันกับ 3 เหรียญ

- แค่นั้นเองเหรอ - ใช่ 5,003 ซโลทิส เรามีเงินแค่นั้น

ต่อให้ 3,003 ก็มากเกินไปด้วยซ้ำ ดูนี่

ประกาศข้อกำหนด เรื่องการมีเงินสดในครอบครอง

ชาวยิวได้รับอนุญาต ให้มีเงินในบ้านได้ไม่เกิน 2,000 ซโลทิส

แล้วเงินที่เหลือ เราจะทำยังไง

ต้องไปฝากธนาคารค่ะ ทำเป็นบัญชีรวม

ธนาคาร ใครจะโง่ เอาเงินไปฝากกับธนาคารเยอรมัน

เราก็ซ่อนเงินไว้สิ

ดูนี่น่ะ

เราเอาเงินมาซ่อนใต้กระถางต้นไม้

ไม่ ๆ ๆ พวกเราเคยลองมาหลายวิธีแล้ว รู้ไหมสงครามครั้งก่อนเราทำยังไง

เราเจาะขาโต๊ะเป็นรูกลวง ยัดเงินใส่เข้าไป

แล้วพวกมันก็ยกไปทั้งโต๊ะ

หมายความว่ายังไง "ยกไป"

เยอรมันบุกบ้านยิว มันอยากยกก็ยกเอาไป เฟอร์นิเจอร์ ของมีค่า ยกไปหมด

จริงเหรอ

มันจะเอาโต๊ะไปทำไม โต๊ะพัง ๆ อย่างนี้

คุณทำบ้าบออะไรเนี่ย

นี่ฟังนะ แล้วดูด้วย

ซ่อนเงินตรงนี้แหละดีที่สุด ไม่มีใครมาขุดใต้กระถางต้นไม้หรอก

ไม่ ๆ ๆ ฟังนะ ๆ ฉันกำลังคิด

- อ้าว คิดเป็นด้วยเหรอเนี่ย - วิธีไหนรู้ไหม ใช้หลักจิตวิทยา

อะไรนะ

เราก็วางเงินกับนาฬิกาไว้บนโต๊ะ เอากระดาษปิดไว้แบบนี้ วางให้เห็น

มุขปัญญาอ่อนเหลือเกินน่ะ

พวกมันต้องค้นข้างบนข้างล่าง ไม่สังเกตบนโต๊ะหรอก

แกนี่โง่หาที่เปรียบไม่ได้ พวกมันต้องเห็นอยู่แล้ว

ดูนี่ ดูให้ดี

ปัญญานิ่ม

โธ่เอ๊ย แล้วดันมาด่าว่าเราโง่

ซ่อนที่นั่นก็ดีน่ะ

- พวกมันคงไม่มาค้นดูหรอก - เสียเวลานั่งยัด

เราไม่รีบร้อน เอาคืนทีหลังก็ได้

- อย่าเถียงกันน่า - มันไม่เสียเวลาหรอก

- จะเอาออกมาได้ไง บอกฉันซิ - ฉันไม่รู้ เอาแหนบคีบออกมั้ง ฉันไม่รู้

- ใช่ เอาแหนบคีบ - ฉันอยากรู้ แกจะเอาออกมายังไง

- ทำไมแกต้องขวางคลองตลอดเวลา - เอาแหนบคีบ คีบออกมาทีละใบเนี่ยนะ

- แกนั่นแหละปัญญานิ่ม - ไม่มีใครฟังหนูเลย

- ไม่เชื่อหนูเลย - แม่ว่าเก็บไว้ในนั้นก็ดี ไม่มีใครมาค้นหรอก

ระเบียบ ๆ อยู่ในระเบียบด้วยค่ะ

คุณทนาย เธอชอบความเป็นระเบียบ

ฟังก่อนนะ ฟังก่อน

เอางี้ เราซ่อนนาฬิกาไว้ใต้กระถาง และซ่อนเงินไว้ในไวโอลิน

แล้วมันจะสีได้ไหม

แล้วก็รู้ครับ

ยูเร็ค วลาเดค สปิลมันน์นะ

วลาเดค

ใช่

สบายดีเหรอ

สบายดี พวกเราสบายดี ขอบใจ นายล่ะ

สบายดี ตอนนี้เรายังสบายดีอยู่ ฉันพอเดาได้นายโทรมาเรื่องอะไร

เราทำอะไรไม่ได้

พวกเขาห้ามสถานีออกอากาศ ห้ามออกอากาศเด็ดขาด

ใช่ ๆ ฉันรู้ แต่ว่ายูเร็ค

ห้ามเปิดเพลงทุกอย่าง ห้ามวิทยุโปแลนด์ออกอากาศ

ฉันรู้ ยูเร็ค

ฉันรู้นายไม่ห่วง วลาเดค

- นักเปียโนอย่างนายหางานได้ - ได้หรือไม่ ไม่รู้น่ะแต่ว่า

ไม่ว่ากันนะ คือฉันไม่ได้โทรมาคุยเรื่องงานหรอกนะ

ฉันตื้อยูเร็คนานหลายอาทิตย์

จนเขายอมแพ้ บอกว่าพรุ่งนี้ให้ฉันตามเขาไปได้

ฉันก็เลยไป แล้วระเบิดก็ลงสถานี

เจอกันแบบนั้นมันก็น่าตื่นเต้นดี

จริงเหรอ

ใช่ แบบว่า ผมคงลืมไม่ลง

ฉันชอบฟังคุณเล่นเปียโน คุณสปิลมันน์

- เรียกผมเวลาเดคเถอะ - ไม่มีใครเดี่ยวโชแปงเหมือนคุณ

หวังว่าคงเป็นคำชม

ฉันชมคุณนะคะ

ใครจะรู้ ผมล้อเล่นน่ะ

ไปดื่มกาแฟที่พาราดิโซ่กันไหม

ก็ดีค่ะ

แล้วคุณล่ะ ทำงานอะไร

ฉันจบจากคอนเซอร์เวทัวร์ค่ะ

- คุณเป็นนักดนตรี - ใช่ค่ะ แค่พอเล่นได้

- โทษครับ คุณเล่นอะไร - เชลโลค่ะ

ผมชอบดูผู้หญิงเล่นเชลโลจังเลย

ถึงแล้วครับ

ทำแบบนี้น่าเกลียดที่สุด ทำได้ยังไง

คุณก็รู้พวกเขาอยากเข้าข้างนาซีกับฮิตเลอร์

ฉันจะเข้าไปต่อว่าพวกเขา

อย่า ๆ อย่าเข้าไปเลย เชื่อผมเถอะ

มันน่าอายที่เขาทำกับคนอย่างคุณ

ไปก่อนนะ

เราไปที่อื่นก็ได้

ไปเดินในสวนกันเถอะ

ไม่ได้ครับ มันผิดกฎข้อบังคับ ห้ามคนยิวเข้าสวนสาธารณะ

ตายแล้ว ล้อเล่นใช่ไหม

ไม่เล่นละ นี่เรื่องจริง ผมอยากชวนคุณไปนั่งม้านั่ง

แต่ก็ไม่ได้ มีกฎห้ามยิวใช้ม้านั่งสาธารณะ

บ้ากันใหญ่แล้ว

ผมบอกให้ว่าเราทำอะไรได้ เรายืนคุยกันตรงนี้

ไม่มีใครห้ามเรายืนนี่ จริงไหม

คุณเล่นเชลโลเหรอ

โดโรธา ดีครับ

ใครเป็นนักดนตรีในใจคุณ โชแปง

จริงเหรอครับ คุณจะหัดเล่นเพลงของเขาใช่รึเปล่า

"แล้วคุณล่ะ วลาเดค"

บางทีผมอาจได้เล่นคู่คุณ ผมเล่นเปียโน คุณเล่นเชลโล

คุณสปิลมันน์ คุณเป็นคนที่น่าชื่นชมจริง ๆ

เรียกผมวลาเดคนะครับ

ประกาศ การติดสัญลักษณ์ยิวในมหานครวอร์ซอร์

ข้าพเจ้าขอประกาศให้ชาวยิวทุกคน ในเขตวอร์ซอว์ทุกท่าน

ต้องติดเครื่องหมายยิวเมื่อออกจากบ้าน

ข้อบังคับนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 1939

และบังคับใช้กับชาวยิวที่มีอายุเกิน 12 ปี

ทุกท่านต้องติดเครื่องหมาย ที่แขนเสื้อทางด้านขวา

เครื่องหมายจะต้องเป็นรูปดาวเดวิด สีน้ำเงินอยู่บนพื้นสีขาว

พื้นสีขาวต้องกว้างพอที่จะรองรับ

รูปดวงดาวที่มีขนาด กว้างยาวเท่ากับ 8 เซนติเมตร

รัศมีของดวงดาวแต่ละแฉก มีความยาว 1 เซนติเมตร

ชาวยิวที่ฝ่าฝืนกฎข้อบังคับนี้ จะถูกลงโทษอย่างหนัก

ผู้ว่าราชการ กรุงวอร์ซอว์

ด็อกเตอร์ฟิชเชอร์

ผมไม่ใส่

หนูก็ไม่ใส่ หนูจะไม่ยอมถูกตีตรวนหรอก

ขอผมดูหน่อย

เขาก็ไม่ได้สั่งว่า พวกเราจะต้องทำปลอกแขนใส่เอง

- จะไปรับได้ที่ไหน - ไม่ต้องไปรับมันหรอก

พวกเราจะไม่ยอมใส่มัน

เธอเห็นนี่ไหม

อะไร ฉันทำงานอยู่

อะไร

นี่เป็นเขตกักกันพวกเรา

หมายความว่าไง กักกัน

"โดยคำสั่งของผู้ว่าราชการ เขตวอร์ซอว์ ด็อกเตอร์ฟิชเชอร์

เกี่ยวกับการกำหนด เขตเฉพาะของชาวยิวในวอร์ซอว์"

"ทางการมีการกำหนดพื้นที่ ให้ชาวยิวทุกคนที่อยู่ในวอร์ซอว์

หรือย้ายมาวอร์ซอร์อยู่ในเขตที่จัดไว้"

ดูนี่น่ะ "ชาวยิวที่อยู่นอกเขตดังกล่าว

จะต้องย้ายเข้ามาอยู่ในเขตยิว ภายในวันที่ 31 ตุลาคม 1940

ที่ไม่พอให้อยู่หรอก พื้นที่แคบเกินไป ยิวมีตั้งสี่แสนคนในวอร์ซอว์

ผิด แค่สามแสนหกเอง ง่ายขึ้นเยอะเลย

แล้วฉันจะทำยังไง บอกหน่อยซิ

คุณฉลาดนี่ คุณบอกมาซิ

- ฉันซื้ออะไรได้ - ผมทำเต็มที่แล้ว