Tension

Είμαι ο Κόλιερ Μπόναμπελ.

Είμαι αστυνομικός.

Είμαι ντετέκτιβ στο "Ανθρωποκτονιών"

Φανταχτερό ακούγεται.

Αναλαμβάνουμε δύσκολες υποθέσεις.

Ξεδιαλύνουμε πολλές. Αλλά πώς;

Ξέρω μόνο έναν τρόπο που να τους κάνει να "σπάσουν".

Πίεση.

Έχω να κάνω με υπόπτους. Τους καλοπιάνω.

Κολακεύω την δύναμή τους ή την αδυναμία τους.

Τους παραμυθιάζω ή τους αγνοώ.

Τους λέω ευχαριστώ. Τους πιέζω.

Αλλά πάντα με σκοπό...

... να τους φέρω στα όριά τους.

Όλοι έχουν ένα όριο αντοχής.

Κι' όταν ζοριστούν πολύ, δεν μπορούν ν' αντέξουν.

Εδώ είναι η γωνία της οδού Σεντ Αν και 13ης λεωφόρου.

Αυτό είναι ένα κατάστημα που δεν κλείνει ποτέ.

Σε μια Μεγαλόπολη, υπάρχουν μόνο 4 με 5 τέτοια.

Αυτός είναι ο Γουώρεν Κουίμπυ.

Είναι ο νυχτερινός διευθυντής.

Μένει σ' ένα διαμέρισμα πάνω απ' το κατάστημα.

Αυτά τα μαγαζιά έχουν τα πάντα.

Σταφίδες, ραδιόφωνα, παυσίπονα, πικ-απ...

... βιταμίνες, πιστόλια κρότου...

Σερβίρουν καφέ...

... πουλάνε τσιγάρα, γραμματόσημα...

... και στην έσχατη ανάγκη, γράφουν και συνταγές.

Είναι σκληρό για τον Κουίμπυ να δουλεύει νύχτα.

12 ώρες νυχτερινή εργασία, 5 μέρες την εβδομάδα.

Αλλά αξίζει το κόπο.

Γι' αυτό πήρε την θέση ο Κουίμπυ.

Αδιαφορούσε για τις δυσκολίες...

... γιατί είχε έναν στόχο.

Είχε σχέδια.

Σχέδια για καλύτερες μέρες...

... για 'κείνον ...

...και την γυναίκα του.

Θέατρο Μελ-Γουέστ;

Τι ώρα τελειώνει το 2ο μέρος, παρακαλώ;

Ευχαριστώ.

- Θέλεις καφέ ή κάτι άλλο; - Όχι.

- Σίγουρα; - Σίγουρα.

Μπορείς να μου πεις να κοιτάω την δουλειά μου...

Ναι, Φρέντυ. Κοίτα την δουλειά σου.

Δεν μ' αρέσει να σε κακομεταχειρίζονται.

Ευχαριστώ, Φρέντυ.

Γιατί δεν πας στο πόστο σου;

Το αξίζει, κε Κουίμπυ;

Πήγαινε στο πόστο σου, εντάξει;

Ο τρόπος που σου φέρεται κι' εσύ να το ανέχεσαι...

Ήρθε.

Κλερ, αγάπη μου.

Ανησύχησα...

Δεν υπάρχει λόγος.

- Πέρασες καλά; - Καλά ήταν.

Κάποιος θέλει χάπια.

- Να σε κεράσω...; - Στρίβε!

Κάτι άλλο, κα Κουίμπυ;

Ακόμα έτσι με φωνάζεις;

Μην αρχίζετε πάλι, σας παρακαλώ.

Κλερ, με λένε. Να με φωνάζεις Κλερ.

Μα είστε η σύζυγος του δ/ντού.

Δηλαδή, είμαι φαρμάκι;

Έχω μια καλή δουλειά εδώ, με καλό ωράριο...

- Εντάξει, νεαρέ, φέρε μου επιδόρπιο. - Τι ακριβώς;

Τ' αφήνω σε σένα.

- Κάτι γλυκό. - Τάρτα;

Εντάξει, τάρτα.

- Είδες τον Μπάρνι Ντίγκερ καθόλου; - Όχι, δεν τον είδα.

Όχι ότι θα μου το 'λεγες...

Ευχαριστώ.

Εκπληκτικό, ε;

Σ' αυτήν, ναι.

Σε σένα, θα 'ταν καλύτερο.

- Νομίζεις; - Ναι.

- Ευχαριστώ. - Έχω κάτι καλό να σου πω.

- Αλήθεια; - Ναι.

Θέλεις ν' ακούσεις;

- Πού έχεις παρκάρει; - Στην γωνία. Γκρι σεντάν.

- Νεαρέ! - Ναι;

Πες στον κο Κουίμπυ ότι πήγα σπίτι.

Καλώς, κα Κουίμπυ.

Ευχαριστώ, νεαρέ.

Ευχαριστώ...

- Κε Κουίμπυ... - Ναι;

- Ο καφές τελειώνει. - Είπε που πάει;

Ανεβαίνει επάνω.

Μιλάω σοβαρά για τον καφέ.

Πρωινές εφημερίδες!

Κε Κουίμπυ!

Ναι;

Απόψε θ' αργήσω λίγο. Θα είναι εδώ ο Τσάρλι.

- Ωραία. - Φωτιά...

- Ωραία μέρα. - Ναι.

Ναι. Ήταν ένα όμορφο πρωινό.

Οι πιο πολλοί βλέπουν το πρωί, σαν την αρχή της ημέρας.

Και με την ελπίδα να πάει καλά.

Θα ήταν στο σπίτι η Κλερ;

Πάντα ο ίδιος φόβος.

Ο φόβος ότι θ' άνοιγε την πόρτα και θα 'βρισκε άδειο το δωμάτιο.

Ευτυχώς, όλα καλά. Ήταν εκεί.

Και τι δεν θα 'κανε να την κρατούσε εκεί.

Θα δούλευε...

... θα αποταμίευε...

... θα στερείτο πολλά.

Οτιδήποτε που θα την έκανε ευτυχισμένη.

Ο,τιδήποτε για να την κρατήσει.

Ναι;

- Τι είναι; - Το πρωινό σου.

Πολύ ωραία μέρα.

- Πώς αισθάνεσαι; - Απαίσια.

- Το 'καψες πάλι το ψωμί. - Συγγνώμη, αγάπη μου.

- Θα 'πρεπε να το ξύσεις. - Δώσε...

Ασ' το. Θα το φάω έτσι.

Κλαιρ, αγάπη μου, σου έχω μια έκπληξη.

- Πήρες αύξηση; - Κάτι καλύτερο.

Τι υπάρχει καλύτερο απ' τα λεφτά;

Δεν θα σου πω. Θα δεις μόνη σου.

- Έλα, λέγε. - Έλα, ντύσου.

- Πήρες καινούργιο αμάξι. - Ακόμη καλύτερο.

- Έλα, γρήγορα. - Γουώρεν.

Έλα εδώ.

Είσαι γλυκούλης.

Γιατί σταμάτησες εδώ;

Κοίτα.

- Δεν είναι πανέμορφο; - Αστειεύεσαι;

Είναι υπέροχο να ζεις εδώ. Καθαρός αέρας, άνεση χώρου.

- Ιδανικό μέρος για παιδιά. - Να σου πω κάτι;

Το μέρος είναι άθλιο. Μέσα στην ερημιά.

Νόμιζα ότι θα σ' άρεσε. Γι' αυτό πήρα την νυχτερινή βάρδια.

Οικονομία και στέρηση για να πάρουμε αυτό.

Δεν είναι αρκετό.

- Το δάνειο εγκρίθηκε. - Υπέροχα.

Ας ζήσουν εκείνοι εδώ.

Τουλάχιστον, ρίξε μια ματιά.

Έχει ό,τι επιθυμείς.

Μεγάλο λίβινγκ-ρουμ. Τραπεζαρία...

Άνετα λουτρά, υπέροχη κουζίνα πίσω...

Διαθέτει ακόμα και σκουπιδοφάγο...

Θα 'ρθεις;

Θαυμάσιο άρωμα. Μ' αρέσει.

Μίσησέ το και λίγο... Κάνει 25 δολάρια.

Ωρίμασε, επιτέλους.

Πήρες ένα μπουκάλι την περασμένη εβδομάδα.

Μπορούσα να το πάρω χωρίς να το πάρεις είδηση.

Είναι ασφαλισμένο.

Μη λες τέτοια πράγματα.

Άλλος θα με έραινε μ' αυτό.

Αλλά τι σε νοιάζει;

Να πεις στην μαμά σου να διαβάσει προσεκτικά τις οδηγίες, ε;

- Ξέρει να διαβάζει, έτσι; - Αστειεύεστε;

Είναι όμορφο αμάξι, Μπάρνι.

- Είσαι σπουδαίος. - Μου ήσουν πιστή;

Δεν το κούνησα απ' το διαμέρισμα.

- Εκείνος σ' ενοχλεί; - Όχι.

- Λοιπόν, πάμε; - Σ' ένα λεπτό.

- Γρήγορα. - Καλά.

- Πες του ότι πήγα επάνω. - Εντάξει, κα Κουίμπυ.

Έφυγε με τον Μπάρνι Ντίγκερ;

Ή είναι επάνω στο διαμέρισμα;

Δεν περίμενε να την βρει, αλλά ήλπιζε και προσευχόταν.

Αν δεν ήταν εκεί...

... τι θα έκανε;

Τώρα ήξερε.

Ίσως να ήξερε πάντα.

Δεν μπορούσε πια να ψεύδεται στον εαυτό του.

Θα 'πρεπε να ζει χωρίς αυτήν.

Αλλά για τον Γουώρεν...

... αυτό θα ήταν το τέλος.

- Κε Κουίμπυ, αν δεν είναι στο... - Σώπα...

Όχι τώρα, Φρέντυ.

Δεν μπορούσε να την αφήσει.

Ούτε και τώρα που ξέρει...

Όχι χωρίς να το παλέψει.

Αλλά πώς;

Από πού ν' αρχίσει;

Κλερ.

Κλερ.

Κλερ.

- Τι κάνεις; - Φεύγω.

Τέλειωσα από 'δω.

Βρήκα αυτό που γύρευα και θα τ' αρπάξω.

- Τον Μπάρνι Ντίγκερ; - Αυτός είναι άντρας.

Μη φύγεις. Στο ζητάω...μη φύγεις.

Δεν το συζητώ.

Τότε στο Σαν Ντιέγκο, ήσουν όμορφος με την στολή σου.

Πάντα γελούσες. Ε, γέλα και τώρα.

Κοίτα, Γουώρεν.

Περίμενα πολύ καιρό αυτήν την στιγμή.

Καλά. Καλά. Καλά.

Περίμενες πολύ καιρό; Ωραία, φύγε!

Δεν θα σε σταματήσω.

Αλλά μη γυρίσεις! Ακούς; Μη γυρίσεις!

Ε, κε Κουίμπυ. Είναι ωραία μέρα έξω!

Δεν μ' αρέσει να σε βλέπω να φθείρεσαι έτσι.

Ούτ' εμένα.

Αλλά τι μπορώ να κάνω;

Δεν μπορώ να το ξεπεράσω, Φρέντυ.

Καταλαβαίνεις;