Prvních 200 řádků.
நான் உளவாளி இல்லை.
நான் ஒரு சாதரண மீனவன்.
நான் இந்த நாட்டை நேசிக்கறேன்.
நான் உளவாளி இல்லை.
நான் ஒரு சாதரண மீனவன்.
நான் இந்த நாட்டை நேசிக்கறேன்.
பிப்ரவரி 27, 1942.
நிர்வாக உத்தரவு 9066 க்கு ஒரு வாரம் கழித்து
ஜப்பானீய வம்சாவளியின் அனைத்து நபர்களுக்கும் ஆணைகள்.
இந்த உத்தரவு அபத்தமானது, மார்லன்.
ஒருவேளை இருக்கலாம், ஒருவேளை அப்படி இல்லாமலும் இருக்கலாம்.
ரெண்டு விதத்திலேயும், எல்லாரும் ராத்திரி வரை வெளியே போகிடணும்.
நாங்க எப்ப திரும்ப வரலாம்?
இந்த தீவு இப்போ கடற்படையின் சொத்தாகும்.
உளவு உபகரணங்கள் எல்லாத்தையும் நான் பறிமுதல் செய்யணும்.
ரேடியோக்கள், ஃப்ளேஷ் லைட்டுகள், கேமராக்கள்.
அட, மார்ல்.
நாம ரெண்டு பெரும் ஒண்ணா குடி போதையில இருந்திருக்கோம், வாடாவோட வீட்டில.
நீ வாந்தி எடுத்ததுக்கு அப்பறம் உன்னோட யூனிபார்ம ஐ என் அம்மா தோச்சிருக்கா.
நான் உளவாளியா இருந்தா, இதுவரைக்கும் உனக்கு தெரிஞ்சிருக்காதா?
நானா இருந்ததால நீ தப்பிச்சே.
சில எம்பிக்கள் உனக்கு ஒரு விபத்து ஆகறத விரும்புவாங்க.
ஸ்டான் கிரிச்சுக் மாதிரி?
அப்போ, நான் வேலைலேந்து நீக்கப்பட்ட ஒரு குடிகாரனா இல்லைங்கறது நல்லது.
என் அப்பாவை எங்க கூட்டிண்டு போனாங்கன்னாவது உனக்குத் தெரியுமா?
அவர் எங்க இருந்தாலும் சரி, பாதுகாப்பா இருக்கார்.
யோஷிதா-சான்! எங்க கிட்ட இடம் இருக்கு.
ஓ, நன்றி.
உங்களால நம்ப முடியறதா?
நம்ப ஆரம்பிச்சிருக்கேன்.
ஹேய், ஒருவேள எல்.ஏ. வில அந்த லுஸ் பெண்ணை நீ திரும்பவும் பார்க்கலாம்.
அவளுக்கு நிலைமை மாறியாச்சு, எனக்கும்.
எல்லாம் கடந்த காலத்தில நடந்து முடிஞ்சாச்சு இப்போ ஒண்ணும் மாத்த முடியாது.
இதோ, மிச்சம் மீதியக் கொண்டு வரேன்.
சரி, பெரிய மனுஷனே, ஒரே ஒரு சூட்கேஸ் மட்டும்தானா?
உன் அப்பாவோடது.
எனக்கு இங்க பிடிக்கும்னு நான் முதல்ல நினைக்கல்ல.
அம்மா, அழறத நிறுத்து.
குறைஞ்சபட்சம், நாம எல்லாரும் ஒண்ணா இருக்கோமே.
சரி, எல்லாரும் கேளுங்க.
நகரத்தில நாம என்ன செய்யலாம்னு பார்க்கலாம்.
பிரதான தலைப்பு
இப்பவும் அவங்க கிட்ட காலி இடம் இருக்கு.
அசாகோவையும் செஸ்டரயும் வேற ரூம்ல, நமக்கு தனி ரூம் வாங்கணும்.
என்ன ஆச்சு?
நான் யாரையோ பார்த்தேன்னு நினைக்கறேன்.
தனித்தனி ரூம் சரி.
இல்ல. இல்லை.
இல்லை!
இல்லை!
உனக்கு என்னை ஞாபகம் இருக்கு, இல்லையா?
ஹேய், அதை நகத்திண்டே இருங்க.
அது என்னது?
சூத்திரம். ஒபாகேயைத் தடுக்க.
இந்தா. உனக்கு ஒண்ணு வேணுமா?
ஒபாகேயா? இங்கேயா?
நீ என்ன, இந்த இடத்தில ஒண்ணும் நடமாடிண்டு இல்லன்னு நினைக்கறயா?
ஃபுருயாவைப் பாரு.
பேய்கள் இன்னும் நரகத்தில இருக்கறதா நீ நினைக்கறயா?
ஃபுருயாவை யூரெய் பிடிச்சிண்டிருக்குன்னு நீ நினைக்கறயா?
துக்கமோ குற்ற மனப்பான்மையோ இல்லையா?
இமமுரா எங்க போனான்?
நாகமுரா?
ஷினோதா சகோதரர்கள்?
விளக்கம் இல்லாம காணாமப் போயிட்டாங்க.
நாம நம்ம வேலைய பார்ஹ்த்துண்டு போவோம்.
நாம பார்கற எந்த முகமும் ஒரு கெட்ட ஆவியோடதா இருக்கலாம்.
ஏய், கனவான்களே, கொஞ்சம் மெள்ள. என்னால அவ்வளவு வேகமா பின்தொடர முடியல்ல.
ஓ, நீ இப்போ புதன்கிழமை இங்க இருக்கியா?
வழக்கமா இர்வ், ஹிதோஷியோட இருப்பேன், ஆனா அவங்க என்னை இன்னொருத்தரோட மாத்திட்டாங்க.
நாம அவங்கள ரொம்ப நாளாவே பார்க்கல்லை.
சரி, நான் இப்போ புதன்கிழமைகள்ல இருக்கறது அதிர்ஷ்டம்ன்னு நினைக்கறேன்
அது நிக் ஒகாதா.
அப்படீன்னு அவன் சொல்லறான்.
செஸ்டர், நீ வர்றதை நிறுத்திட்டியா?
- நான் உன்ன எப்போலேந்து பார்க்கல்ல - பேர்ல் ஹார்பர்?
ஆமாம்.
- உன்னோட என்லார்ஜரை திரும்ப கொண்டு வந்தேன் - நன்றி, அப்படி செய்யவேண்டிய அவசியமில்லை.
இதப்பத்தி நீ என்ன நினைக்கறேன்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா?
டெர்மினல் ஐலண்ட் ல ஒரு சில இறுதி சடங்குகள் நடந்திருக்கு, சமீபத்தில
நான் எடுத்த வேற சில படங்கள் இந்த மாதிரி வந்திருக்கு.
நான் என்னத தப்பா செய்யறேன்?
நீ என் வயசான பேராசிரியரக் கேட்டா,
அதுக்கு காரணம் மெதுவான ஷட்டரும் நடுங்கற கையும் ஒண்ணுசேர்ந்ததாலன்னு சொல்லுவார்.
என் யூதர் அம்மாவைக் கேட்டா,
நீ எடுக்காக்கூடாத பொருட்களோட போட்டோவ எடுத்திண்டிருக்கறதுனாலன்னு சொல்லுவா.
ஆனா, நான் உன்னைக் கேட்டேன்.
நான் சொல்லுவேன், ஒரு போட்டோ பிடிப்பது ஒரு புகைப்படக்காரருக்கும்
அவர சுத்தி இருக்கற உலகத்துக்கும் உள்ள உறவைன்னு சொல்லுவேன்.
இப்போ நடக்கற எல்லாத்தையும் வெச்சுப் பார்த்தா,
உன்னோடது கொஞ்சம் கலங்கிப் போகிட்டதில எந்த ஆச்சரியமும் இல்லை.
இது கஷ்டமான நேரம், செஸ்டர்.
உனக்கு எப்படி இருக்கும்கறத என்னால கற்பனைத்தான் பண்ணிப்பார்க்க முடியும்.
நன்றி, பேராசிரியர். நான் அதை பாராட்டறேன்.
லுஸ்?
செஸ்டர்?
ஹேய், உன்னை பார்த்ததில சந்தோஷம்.
எப்படி இருக்கே?
அப்போ, நீ எப்போ என்கிட்டே சொல்லறதா இருந்தே?
ஒம்பது மாசத்துக்கு அப்பறமா? ஒன்பது வருஷம்?
இது என்னோட குழப்பம். என் தப்பு.
இது நானே கவனிக்க வேண்டியதாகும்.
அப்போ நீ ஏன் மருந்தை எடுத்துக்கல்ல?
என் அம்மானால.
- உன் அம்மா? அவ இல்ல - ஆமாம்.
என்னைப் பெற்றெடுப்பதில.
அவ ரொம்ப ரத்தத்தை இழந்துட்டா.
என் அப்வெலா சொல்லற கதைப்படி, என் அம்மாக்கு இருந்த நேரமெல்லாம்...
எனக்கு பெயர் வெச்சு, என்னைத் தூக்கிப் பிடிச்சு மற்றும் விடைபெற மட்டும்தான்னு.
கடவுளே.
என் அம்மா இறந்தது நான் வாழணும்கறதுக்குத்தான்.
என் வாழ்நாள் முழுக்க, அவளோட தியாகத்துக்கு தகுந்த மாதிரி நான் வாழ முயற்சிக்கறேன்.
னா ஒரு நன் ஆ, ஒரு நர்ஸா ஆவதாக இருந்தேன்.
ஒரு குறைபாடில்லாத மகளா,
நீ என் வாழ்க்கைல வந்தே, அப்போ நினச்சேன், 'நான் ஏன் குறைபாடில்லாம இருக்கணும்?"ன்னு.
எனக்கு அப்பவே புரிஞ்சிருக்கணும்.
என் அம்மா இறந்ததுக்கப்பறம்,
என் அப்வெலா எனக்கு இதக் கொடுத்தாள்.
என் அம்மா என்னைக் கவனிச்சுக்க இது உதவுவதா அவ சொல்லறா.
நம்பமுடியல்ல, இல்லையா?
ஏதோ பழைய க்யுரன்டெரிஸ்மோ விஷயங்கள்.
அவ சரிங்கற அந்த உணர்வை என்னால நீக்க முடியல்ல.
இந்த உலகத்தில எதுவும் எதேச்சையா நடக்கல்ல.
எப்பவும் யாராவது பார்த்துண்டு இருக்காங்க, தீர்ப்பளிக்கறாங்க, தண்டிக்கறாங்க.
உன் குடும்பத்துக்கு தெரியுமா?
தீவிர கத்தோலிக்கரா இருந்த போதிலும் கூட.
என் அப்பாவும் சகோதரரும் ரொம்ப கருணையோடவோ நயத்தோடவோ இந்த செய்திய எடுத்துக்கல்ல.
அப்போ, என்னை உதவி செய்ய அனுமதி.
எப்படி?
உனக்கு இப்போ வேலை இருக்கா?
நான் தங்க ஒரு நல்ல இடம் இருக்கா?
இருக்கு.
நான் செயின்ட் ஜெரோம் அனாதை இல்லத்தில வேலை செய்யறேன்.
குழந்தை அங்க வளரப்போறது...
ஒரு குழந்தையை நானே வளர்க்க முடியற வரை.
நம்ம குழந்தைய நீ ஒரு அனாதை இல்லத்தில வெக்கப்போறியா?
செஸ்டர்...
இது காதல் இல்ல.
இது ஊக்கமளிப்பதா இல்லை...
ஆனா குறைந்தபட்சம் இது ஒரு திட்டம்.
நான் உளவாளி இல்லை.
நான் ஒரு சாதரண மீனவன்.
நான் இந்த தேசத்தை நேசிக்கறேன்.
நான் உளவாளி இல்லை.
நான் ஒரு சாதரண மீனவன்.
நான் இல்லை...
நாகயாமா, எழுந்திரு.
நான் உளவாளி இல்லை.
நான் ஒரு சாதரண மீனவன்.
நான் இந்த தேசத்தை நேசிக்கறேன்.
நான் உளவாளி இல்லை. நான் இந்த தேசத்தை நேசிக்கறேன்.
நான் உளவாளி இல்லை.
போகலாம்.
நான் உளவாளி இல்லை.
ஆமாம்? அடுத்த பகுதி என்ன?
நான் ஒரு சாதரண மீனவன்.
பேரரசரோட போர்க்கப்பல்களுக்கு எரிபொருள நீ கொண்டுபோயிருக்கலாம்.
என்கிட்ட சொல்லு, அதனாலத்தான் உன்னோட முதலாளி கொல்லப்பட்டானா?
நீ என்ன பண்ணிண்டிருந்தேன்னு அவன் கண்டிபிடிச்சுட்டானா?
திரு. க்ரிச்சுக் ஏன் இறந்தார்ன்னு எனக்குத் தெரியாது.
சரி, சரி, சரி, ஏன்னா, ஏன்னா நீ வெறும் ஒரு சாதாரண மீனவன்.
இப்போ அதை நிரூபி.
பனிக்கட்டில எப்படி மீன் பிடிக்கறதுன்னு எனக்குத் தெரியாது.
அப்போ, உனக்கு கொஞ்சம் அதிர்ஷ்டம் தேவைப்ப்படும்போலத் தெரியறது.
யூகோ, இங்க வேலப்பண்ணற ஜப்பானியப் பெண்
அன்பே, வருஷக்கணக்கா என்கிட்ட ஒரு ஜப்பானியப் பெண்ணும் வேல செய்யல்ல.
அவ இங்க இருந்தான்னு நான் சத்தியம் செய்யறேன்.
அந்த ரூம்ல அவ என் எதிர்காலத்தை ஜோசியம் சொன்னா.
என்னதை நீ பார்த்ததா கற்பனை பண்ணேன்னு எனக்குத் தெரியாது...
ஆனா, இங்க ஒரு யூகோவும் கிடையாது.
ஹேய், எனக்கு இன்னொரு ட்ரிங்க் தேவை.
நீ கிளம்பிப் போறப்போ ஜாக்கிரதையா இரு, கண்ணா.
கவனிக்க எனக்கு வாடிக்கையாளர்கள் இருக்காங்க.
சரியா?
நன்றி.
நாகயாமா.
சான் பெட்ரோ தெரு. 100 எஸ். முதல் அவென்யூ. 300 இ.
கொன்னிசிவா.
நீ ஆங்கிலம் பேசுவியா? எவ்வளவு?
என்ன நடக்கறது?
எங்களுக்கு குதிரைப்பந்தய பாதையில போகணும்.
நாங்க எல்லாரும்.
விற்க முடியறதெல்லாத்தையும் விற்கறோம்.
அம்மா?
நாம ரெண்டு பெட்டிகள் எடுத்துண்டுப் போகமுடியும்.
ரெண்டு மட்டுமே.
நாம என்னத எடுத்துண்டுப் போகறது?
குளிரா இருக்குமா?
அவங்க நமக்கு ஒண்ணும் சொல்லல்ல.
எல்லாம் சரியாகிடும்.
நமக்கு 48 மணி நேரம் இருக்கு.
நாம துணிமணிகள் மத்த வேண்டிய பொருட்கள மூட்டைக் கட்டலாம்,
அப்பறம், மிச்ச எல்லாத்தையும் வித்துடணும்.
வழியில என்ன இருக்குன்னு யாருக்குத் தெரியும்?
கூடுதல் பணம் வேச்சிருக்கறதில எந்த நஷ்டமும் இல்லை.
உன் அப்பாவோட கார்?
நான் என் புகைப்படப் பேராசிரியர் கிட்ட இதை வெச்சுக்கச் சொல்லறேன்.
நாம நல்லாத்தான் இருக்கப் போறோம்.
உன் அப்பா உன்ன பார்த்திருக்கணும்.
அவரோட பையன் இப்போ வளர்ந்த மனுஷனா ஆகறான்.
No comments yet. Be the first to leave one.