Inspiring Generation (Gamgyukshidae : Tooshinui Tansaeng / 감격시대 : 투신의 탄생)

จองแท..รถไฟ

สายเกินไปแล้ว

ออกมา

ไม่

จองแท

ออกมา

จองแท

ชินจองแท

ทำไมจองแทไม่ออกมาล่ะ

เขาควรออกมาได้แล้ว

พวกนาย..จองแทไม่ออกมา

จองแท

ชินจองแท

ไอ้บ้าเอ๊ย

ทำไมนายกระโดดลงไป

นายอยากจะตายเหรอไง

หยุดเขา

ฉันจะอยู่อย่างไรโดยไม่มีนาย

เฮ้ย..ไอ้เวร

ปล่อยฉัน

นายอยากจะตายเหมือนกันใช่ไหม

ไอ้บ้าเอ๊ย

ไม่สำคัญว่าจะมากแค่ไหน ดังนั้น..

หาคนให้มากเท่าที่จะเป็นไปได้

ใช้วิธีการอะไรก็ตามที่จะตามหาร่างของเขา

นายคิดว่ามันตลกเหรอไงที่คนตาย

ไม่ใช่อย่างนั้น

อะไรน่ะ

จองแท

เร็วเข้า

โดบิโนริ

ผมขอกระโดดรถไฟได้ไหมครับ

กระโดด..

ใครจะห้ามแกล่ะ

ผมขอ..

กระโดดรถไฟได้ไหมครับ

ไอ้บ้าเอ๊ย

ตอนที่ 3

คนเราสมัยนี้..

ความเชี่ยวชาญของพวกเขาแตกต่างกัน

ปากของผู้ชายคนหนึ่ง กำปั้นของผู้ชายอีกคนหนึ่ง

นายและหัวของนาย..

สิ่งที่ฉันกำลังพูดคือทำไมนายถึงเอาแต่ ชกต่อยกับคนอื่น..ไม่เหมือนตัวนายเลย

นายจำเป็นต้องเรียนชกมวย

นี่..นี่..กำปั้นแบบนี้

หัวของพวกเขาจะระเบิดในหมัดเดียว..

ฉันบอกให้นายหยุดน่ะ..ไอ้เวร

โอ้..

แกนั่นเอง

โอ้..หัวหน้า

ด๊กกู..

ฉันอยู่ไม่ได้เพราะนายทำให้ฉันอับอาย

นายเอาแต่โมโหใส่คนอื่นและระเบิดลงน่ะ ไอ้ลูกหมา

ผมขอโทษครับ

แกงค์พุงชา..นายรู้จักพวกเขาไหม

ครับ..ผมรู้จักพวกเขา

หน้าห้องของบ้านนาย..

การใส่รองเท้าเลอะมูลสัตว์และเดินเข้าไป ข้างในนั้น..

ฟังเข้าท่าไหม

ไม่ครับ

ฟังไม่เข้าท่าเหรอ

มันไม่ควรใช่ไหมครับ

มันฟังเข้าท่าต่างหาก

นาย..กินยาช่วยย่อยอาหารใช่ไหม

ทำไมพี่ถามแบบนั้นล่ะครับ

เมื่อนักเลงโตคนหนึ่ง..

เข้าไปในหัว..อย่างช้าๆ..

พวกเราจะโจมตีทันที

ถ้าอย่างนั้นมันไม่มีทางอื่น

จนกว่าเลือดจะไหลออกมา นายต้องอัดพวกมัน

พุงชาคือวัวตัวผู้

วัวตัวใหญ่และบ้าคลั่ง

นั่นเป็นสิ่งที่ฟังเข้าท่า

อย่ากวนใจโดบิโนริสักระยะหนึ่ง

แต่หัวหน้า..

พวกเราจะค่อยๆ ไป..

ในตอนที่พวกมันคาดคิดถึงพวกเราน้อยที่สุด

แล้ว..

พวกเราจะตัดคอของพวกมัน

แม่จำได้ไหม

ตอนที่พวกเราร้องไห้ที่คิดถึงพ่อ..

แม่พาพวกเรามาที่นี่

ถ้าพวกเรานอน 10 คืน พ่อจะเข้ามาในรถไฟ

ท่านจะมา

ตอนนี้..

ผมจะนั่งรถไฟครับแม่

ผมกลัวเหมือนกัน

ผมมีความกลัวมากมาย

แต่..

ไม่มีหนทางอื่นนอกจากสิ่งนี้แล้ว

แม่น่ะเหรอ

มาที่นี่ตอนที่นายมีความสุขเถอะ ไม่ใช่ตอนที่นายหัวเสีย

ท่านต้องมีความสุขที่เห็นนายด้านนั้น

ไม่ว่าฉันจะมีความสุขหรือหัวเสีย..

ฉันเห็นนายกระโดดลงจากสะพาน

จนกระทั่งนายโผล่ขึ้นมาจากน้ำ

ฉันหายใจไม่ออก

ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันทำอย่างนั้น

เธอกำลังหว่านเสน่ห์ฉันใช่ไหม

ต่อหน้าแม่ของฉันใช่ไหม

มันได้ผลดี ฉันมาที่นี่เพื่อจะคืนสิ่งนี้

รู้สึกเหมือนตอบแทนเลย

ฉันไปล่ะ

พระอาทิตย์กำลังจะตก

ดูมันเถอะแล้วค่อยไป

นายกำลังหว่านเสน่ห์ฉันใช่ไหม

ต่อหน้าแม่ของนายใช่ไหม

ฉันอาศัยอยู่ทางนี้

ตกลง

ฉัน..

ฉันไม่มีที่ไปตอนที่ฉันโกรธหรือไม่พอใจ

ฉันไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าหลุมศพแม่ของฉันอยู่ที่ไหน

แม่ของนาย..เป็นคนดีอย่างแน่นอนใช่ไหม

ท่านจะไม่เกลียดฉัน ถ้าฉันพูดกับท่านใช่ไหม

ไม่มีวัน

ถ้าอย่างนั้นตอนที่ฉันหดหู่เต็มที่ ฉันจะไปเยี่ยมที่นี่นานๆ ครั้ง

แม่ของฉันจะชอบเหมือนกัน

ขอบใจ

ฉันจะไปล่ะ

อ๊กรยอน..

อ๊กรยอน..

ฟังฉันน่ะ..ตกลงไหม

ฉันเตรียมเสื้อผ้าให้ชองอา ดังนั้นเธอจะเปลี่ยนได้

เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้ อาหารเช้าของนายจะปรากฎขึ้น..

หน้าประตูบ้านนาย

ไม่..

ฉันจะให้มัลซอกมอบให้กับนาย

เพราะยาจะต้องกินให้ตรงเวลา

ไม่ว่านายจะยุ่งแค่ไหนก็ตาม ดูแลเรื่องยาด้วย

อ๊กรยอน..ได้โปรด ฟังฉันเถอะน่ะ..ตกลงไหม

หยุด..ไม่ต้องพูด

ถ้าฉันมองนายตอนนี้..

ฉันจะร้องไห้

ฉันไม่อยากจะร้องไห้ต่อหน้านาย

ฉันเหนื่อยแล้ว

ฉันจะส่งเธอไปแบบนี้ได้อย่างไร

ปล่อยนะ..ไอ้คนเลว

อ๊กรยอน..อ๊กรยอน..

ชื่อเล่น..ด๊กโก..

หมายถึงหมา..

หมาบ้า

เฮ้ย..ไปให้พ้น

ตั้งแต่นายเกิดในโรงโสเภณี..

โชคดีที่นายไม่รู้ว่าพ่อของนายคือใคร

เฮ้ย..ไอ้ลูกหมา

หุบปาก

แม่ของนายป่วยด้วยโรคซิฟิลิส..

และตายในขณะที่ผิวหนังของเธอเปื่อยยุ่ย

ฉันได้ยินว่านายอายุ 5 ขวบเท่านั้น

ฉันพูดถูกไหม

หุบปาก

เพราะนายอาศัยอยู่ในนรกทั้งชีวิตของนาย

นายไม่ควรกลัวความตาย

สายตาของนาย..

พาฉันมาที่นี่

สายตาเหล่านั้น..

ฉันจะฝังพวกมัน

ปากของนาย..

ฉันจะฉีกมันเป็นชิ้น

กลายเป็นหมาของฉัน

เห่าเพื่อฉันเท่านั้น

สั่นหางของนายเพื่อฉันเท่านั้น

..เพื่อฉันเท่านั้น

ที่นี่

นายเปรียบเทียบการขึ้นกับการลงไม่ได้

8 จาก 10 คน..

ลงเอยด้วยความตาย เมื่อพวกเขากระโดด

กระโดด

กระโดดเดี๋ยวนี้

รีบกระโดดสิ

เขามัดอย่างแน่นแน่ๆ

โดบิโนริขนเอกสารลับหรือเอกสารสำคัญเหมือนกัน

เอกสารที่เจ้าหน้าที่รัฐบาลไม่สามารถรับรู้

เมื่อโดบิถูกส่งมาจากดันดง..

พวกเราแค่ได้เงินมากขึ้น

ถ้าพวกเขาตายเหมือนตอนนี้..

พวกเราจะลงเอยกับการได้เงิน

ทำไม..นายจะไม่เคลื่อนย้ายเขาเหรอไง

พวกเราต้องทิ้งเขาไว้ในที่ที่ไม่มีใครเห็น

ทิ้งน่ะเหรอ

ความเป็นคนล่ะ

ความเป็นคนน่ะเหรอ

ความเป็นคนอยู่ตรงไหนล่ะ

นายหมายถึงซากศพนี้น่ะเหรอ

ลุกขึ้น..ลุกขึ้นน่ะไอ้สารเลว

หยุดเถอะจองแท

ฉันอาจจะใช้ชีวิตในดงขี้หมา แต่..

ฉันทนไม่ได้ที่เห็นนายหัวเราะกับ การหาเงินบนร่างของคนตาย

หยุดน่ะ..ตกลงไหม

มันไม่ใช่ว่าเขาตายเพราะพวกเราใช่ไหมล่ะ

หลีกไป

ถ้านายห้ามฉัน ฉันจะไม่ปล่อยนายไว้

หยุดน่ะ..ไอ้ระยำเอ๊ย

แม้ว่านายจะตาย..

ในสายงานแบบนี้ ไม่มีใครจะเช็ดน้ำตา ให้นายหรอก

พวกเราต้องฝังเงินเอาไว้กับศพเหรอไง เรื่องนั้นจะทำให้พวกเราเป็นคนดีขึ้นเหรอ

ขอฉันถามนายสักอย่าง

นายบอกว่าค่าผ่าตัดน้องสาวของนาย จะใช้เงิน 10,000 วอน

ถ้าเงินที่พวกเราเจอคือ 10,000 วอน..

นายจะฝังเงินไว้กับศพหรือเปล่า