Prvních 200 řádků.
(สิ่งที่ข้าพเจ้ารู้ คือข้าพเจ้าไม่รู้อะไรเลย)
ลูกๆ วันแรกของพ่อ ในฐานะอาจารย์วิทยาลัย
มีสองสิ่งที่พ่อไม่รู้ แต่หวังว่าจะรู้
สิ่งแรกคือแม่ของลูก อยู่ในห้องเรียนนั้น
อีกสิ่งคือ...
เพื่ออธิบายเรื่องนั้น เราต้องย้อนกลับไปตอนต้นหน้าร้อน
หลังต่อสู้กับความรู้สึก ที่มีต่อกันมาปีหนึ่ง
ในที่สุดบาร์นี่ย์กับโรบินก็...
ลิลลี่ เบาหน่อย อย่าร้องดีใจแบบอยู่ในที่สาธารณะสิ
โทษที เย่
แต่พวกเขาจูบกัน ในที่สุดพวกเขาก็เป็นแฟนกัน
ตายจริง พวกนาย นี่เป็นเดตคู่หนแรกของเรา
หนึ่งในนับล้านๆ หน ถ้าเผื่อลูกของเราแต่งงานกันล่ะ
ฉันชอบแบบนี้จัง
ใช่
ลิลลี่ ฟังนะ
บาร์นี่ย์เจ๋งเป้ง
โรบินมากกว่าเจ๋งเป้ง เธอเจ๋งเป็นบ้า
เธอเจ๋งสะบัดช่อ
เดี๋ยว หมายความว่าไง
เราแค่ยังไม่รู้สึกอะไร ตอนนี้ แต่เรายังจะเป็นเพื่อนกันต่อ
ใช่
ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า
เปล่าๆ พระเจ้า เปล่า เธอไม่ผิด เราเองต่างหาก เราเอง
- ใช่ เราเอง - เราเอง
เธอเข้าใจใช่ไหม
ใช่ แหงล่ะ
ตราบใดที่พวกเธอมีความสุข ฉันก็มีความสุข
เรากะจะเรียนทำอาหารด้วยกัน
และเดินทางไปออกค่ายด้วยกัน
แล้วเรากะจะเล่าเรื่องตลกๆ
เกี่ยวกับเรียนทำอาหารและออกค่าย
ฉันรู้ๆ
งั้นคืนนี้อดมีเซ็กส์แล้วสินะ หรือว่า...
หลังจากนั้น หน้าร้อนผ่านไปเร็วเหลือเกิน
จนมาถึงวันศุกร์ก่อนหน้าวันเป็น อาจารย์ครั้งแรกของพ่อ
- ให้ตาย - โอ้โฮ อะไรเนี่ย
แค่ของเล็กๆ น้อยๆ ที่เรามอบให้นาย
ซึ่งเคยเป็นของอาจารย์คนโปรด ตลอดกาลของฉัน
หมวกสักหลาดเหรอ
ฉันเป็นอินเดียน่า โจนส์
ฉันเป็นอินเดียน่า โจนส์
นั่นคือโดมิเนเตอร์ 8000 เพื่อนเอ๋ย
แส้เฆี่ยนวัวที่ดีสุดในตลาด ตามที่พ่อค้าแส้ของฉันบอก
ใช่ ฉันมีร้านแส้เจ้าประจำ
รู้ไหมว่าเราควรทำอะไร เราควร...
ดื่มให้เสร็จ แล้วไปหลังตรอก เฆี่ยนอะไรบางอย่างกัน
พับผ่าสิ นายรู้ใจฉันสุดๆ
เอาล่ะ ฉันควรจะรีบไป ฉันมีเดต
เธอยังคบหมอนั่นอยู่อีกเหรอ
เจ๋งกว่านั้นอีก ได้เห็นเขาเปลือยด้วย
ฉันก็ควรรีบไปด้วย เมื่อคืนฉัน มีอย่างว่ากับสาวจีนคนนี้
ไม่รู้สิ มันพิลึก ฉันรู้สึกเหมือน อยากหม่ำจานที่สองแล้ว
เอาล่ะ เท็ด นายได้ลงแส้เป็นคนแรก
ได้เลย
เจ้าเซ่อ ฉันบอกแล้วว่าไง เรื่องมาสูบบุหรี่แถวนี้
เฆี่ยนให้เขาหายนิสัยเสียเลย เท็ด
ฉันตื่นเต้นสุดๆ คลั่งไคล้จนเป็นไข้เลยล่ะ
ลงแส้เลย เท็ด ไม่ต้องเล็ง ลงมือเลย
- ฉันขอโทษจริงๆ - แส้มันไม่ใช่ของเล่นนะ เท็ด
มันต้องใช้สามัญสำนึก
นายเฆี่ยนฉันคืนได้นะ ถ้าต้องการ
แน่นอน ไว้วันหลังแล้วกัน
เรื่องนี้เกิดขึ้นนานแค่ไหนแล้ว
ตลอดหน้าร้อน
ฉันนึกแล้วๆ
พวกเธอเป็นแฟนกันจริงๆ
- เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน - ช้าก่อน
- แฟนเหรอ เอาเป็นแค่... - ช้าก่อน แม่ดอกลิลลี่
- โอเคนะ - ใช่ๆ
ก็พวกเธออยู่ด้วยกันตลอดหน้าร้อนนี่ ฉันไม่เข้าใจ
โอเค เรื่องเป็นแบบนี้ หลังจูบกัน เรานั่งลงเปิดอกคุยกัน
เราควรเปิดอกคุยกันว่ามันคืออะไร
- ใช่ เราควร - ใช่
หรือ
หรือ
ทีนี้เราต้องคิดหาทางกัน
ใช่เลย
หรือๆ
เราพยายามจะคุยกัน แล้วก็พบว่าเราเกลียดการเปิดอกคุย
ใช่ การเปิดอกคุยห่วยแตก เราต้อง แบบว่าคุยกัน
และพูดอะไรแบบนี้ "ไม่รู้สิ ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบเธอนะ
เพียงแต่ฉันร้างแฟนมานานมาก
หวังว่าคงไม่ทำให้เธอโมโหนะ"
ใครจะต้องการแบบนี้
นายไง
พวกเธอจะทำแบบนี้ต่อไป
โดยไม่พยายาม คิดว่าเป็นอะไรกันไม่ได้นะ
เรารู้ว่าเธอจะพูดอย่างนั้น เราถึงเก็บเป็นความลับไง
นั่นและความจริงที่ว่า การโกหกเร้าอารมณ์เราสุดๆ
ไม่นะ ไม่ๆ
นายต้องนิยามความสัมพันธ์ พวกนายต้องเปิดอกคุยกัน
หรือ
หรือ
ฉันรู้ว่าพวกเธอคิดยังไง
"ใครคือเพื่อนสุดเท่ ที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียนกันนะ"
ฉันรู้ว่ากระดานเขียนว่า "ศาสตราจารย์โมสบี้" แต่สำหรับพวกเธอ
ฉันคือเท็ด
มีคำถาม เจ๋งเป้ง ว่ามาเลย
ใช่ ฉันอยากถามอย่างนี้ค่ะ เท็ด
คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
ใช่ เท็ด
เราต้องเรียนรู้จากคุณเหรอ
คุณเป็นสถาปนิกที่ล้มเหลว
- คือว่า... - ถ้าคุณเป็นอาจารย์
หมวกกับแส้คุณอยู่ไหนล่ะ
อยู่ที่บ้าน ฉัน...
แล้วกางเกงคุณอยู่ไหนล่ะ
ให้ตายสิ บาร์นี่ย์ มันเลวร้ายมาก
ฉันสอนหนังสืออยู่...
เท็ด ตอนนี้ยังไม่เหมาะ นายเก็บถุงยางเอาไว้ไหน
ฉันสติแตกสุดๆ คิดว่าคงสอนหนังสือไม่ได้
ฟังนะ ข้อผิดพลาดแรก คือนายตอบคำถามของเด็กสาวคนนั้น
ห้ามตอบคำถามในวันแรก มันแสดงถึงความอ่อนแอ
ข้อผิดพลาดที่สอง นายควรแอ้มเธอ
เพื่อน ไหนๆ นายก็ถอดกางเกงแล้ว
หนำซ้ำมีนักเรียนเต็มห้อง คอยเชียร์นาย
แถมนายทำเธอท้องไม่ได้ด้วย เพราะมันคือความฝัน
เลิกเรียนได้
ข้อผิดพลาดที่สาม เพื่อน หมวกหายไปไหน
เพราะถ้านายไม่ใส่ ฉันขอยึดคืน
ฉันคิดว่าที่บาร์นี่ย์ตั้งใจจะพูด ก็คือคำนิยามเป็นสิ่งสำคัญ
นายเป็นครูของพวกเขา ไม่ใช่เพื่อน
ถูกเผง
ถ้าคนเราไม่รู้จักจุดยืนของตัวเอง ก็ไม่มีใครมีความสุข
เอเมน
นายต้องกำหนดให้มันชัดเจน
บอกให้รู้เรื่อง
นิยามความสัมพันธ์ซะ
ใช่ ไม่
ลิลลี่ ขอคุยส่วนตัวหน่อย
ปล่อยให้เรามีความสุขไม่ได้เหรอ
นายไม่ได้มีความสุข
นายแค่คิดว่าตัวเองมีความสุข เพราะรู้สึกมีความสุข
และนั่นไม่เรียกว่ามีความสุขเหรอ
ไม่อยู่แล้ว
นายกับโรบินต้องเปิดอกคุยกัน
ทำไม บอกเหตุผลดีๆ มาสักข้อสิ
ฉันให้ 20 ข้อเลย
ข้อเดียวเธอยังคิดไม่ได้เลย
ไฟหน้า กวาง
ลิลลี่ ขอบอกเป็นครั้งสุดท้าย
ระหว่างฉันกับโรบินราบรื่นดี เท่าที่ควรจะเป็นแล้ว
อ้าว ดูสิ แบรดมา
ผมมีตั๋วไปดูทีมเรนเจอร์สกับคานักส์ แข่งคืนพรุ่งนี้
ผมรู้ว่าคุณเป็นแฟนฮอกกี้ ผมเลยคิดว่า...
ผมต้องทำยังไง
เอาปืนจ่อหัวคุณเหรอ
- หรือซื้อเบียร์ให้สัก "หกแพ็ก" ล่ะ - ไม่เอาน่า แบรด...
ว้าว หกแพ็กจริงด้วย
แต่ไม่ดีกว่า
ทำไมล่ะ คุณมีแฟนแล้วเหรอ
เปล่าๆ ฉันไม่มีแฟน
เยี่ยม งั้นไปเดตกัน
- ไง บาร์น - ไง...
ฉันเพิ่งคิดเหตุผลได้ข้อหนึ่ง
คืนถัดไป โรบินกับแบรดไปดูฮอกกี้ด้วยกัน
คุณอาจสงสัยว่า ทำไมฉันนั่งเงียบทั้งคืน
บ้าชะมัด ฮอร์ดิแช็ก ขืนพลาดแบบนั้นอีกหน
ฉันจะลงไปตบให้หน้าหงายบนสนามเลย
พลาดได้ไงวะ
ไม่เลย
ความจริงคือ ฉันรู้สึกพิลึกที่มาเดตกับคุณ
ให้ตายสิ
- นี่เปิดอกพูดใช่ไหม - อะไรนะ
ไม่ อย่างนี้ดีแล้ว มาพูดกันให้รู้เรื่องกันไปเลย
โรบิน ผมกำลังหาความสัมพันธ์ที่จริงจัง
ไม่ แบรด ไม่ มัน...
ก่อนเราจะเลยเถิดกว่านี้
คุณควรรู้เรื่องใต้เข็มขัดของผม
คือว่าผมเกิดมาต่างจากคนอื่น นิดหน่อย
พระเจ้า ไม่ แบรด ไม่
นี่เกี่ยวกับฉันและบาร์นี่ย์น่ะ
คุณกับบาร์...
อ๋อ งั้นพวกคุณเป็น...
เราไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน
หัวใจฉันบอกให้กระโจนเข้าหามัน สมองของฉันบอกว่าเป็นความคิดที่แย่
ฟังดูเหมือนพวกคุณต้องคุยกัน
เราจะไม่คุยกันหรอกนะ
นายช่วยคุยกันทีได้ไหม
ก็แค่คุยกันสักห้านาที แล้วได้มีเซ็กส์หลังจากนั้น
มันวิเศษ สนับสนุนฉันหน่อยสิ เท็ด
ฉันว่าไม่จำเป็นต้องคุยกันหรอก
อะไรนะ
ขอบใจนะ เท็ด
เพราะโรบินเป็นแฟนของเขาแล้ว
อะไรนะ
ที่บาร์แม็กคลาเรนเมื่อสี่ปีก่อนไง
นายจะกันไม่ให้ผู้หญิง เป็นแฟนได้ยังไงเหรอ
ง่ายมาก กฎสำหรับผู้หญิง ก็เหมือนกฎของพวกเกรมลิน
- พวกเกรมลินเหรอ - ใช่แล้ว
กฎข้อแรก อย่าทำให้มันเปียก
อีกนัยหนึ่งคืออย่าให้พวกเธออาบน้ำ ที่บ้านของนาย
ข้อสอง อย่าให้มันโดนแสงสว่าง
หรือก็คืออย่านัดพบพวกเธอตอนกลางวัน
และกฎข้อสาม อย่าให้อาหารหลังเที่ยงคืน
หมายถึง ห้ามเธอนอนค้าง และห้ามกินมื้อเช้ากับเธอ
เด็ดขาด
แล้วมื้อสายล่ะ มื้อสายได้ไหม
ไม่ได้ เท็ด มื้อสายก็ไม่ได้
No comments yet. Be the first to leave one.