Tread Softly Stranger

Ευχαριστώ.

- Λίντα, αγάπη μου! - Γεια σου, Τζόνι.

- Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. - Κι εγώ.

Έλα να καθήσεις.

- Τι θα πιεις; - Δεν θυμάσαι;

Φυσικά. Ουίσκι με πάγο. Ξέχασα.

Βγάλε τα ρούχα σου.

Το παλτό σου εννοώ.

- Πάει πολύς καιρός. - Πάρα πολύς.

- Γεια σου, Τζόνι. - Γεια σου, Μπιλ.

Τα θέλω απόψε...

...αλλιώς δεν θα γνωρίζεις την μούρη σου.

- Τα έχω. Θα σου τα φέρω. - Όχι κόλπα, Τζόνι.

Όχι. Αύριο πρωί-πρωί.

Υπάρχει πρόβλημα;

Ε...Χρωστάω σε κάποιον κάτι λεφτά.

Κι αυτή την στιγμή δεν έχω να τα δώσω.

Τα θέλουν. Είναι λίγο ανυπόμονοι.

Οπότε...την κοπανάω ταχέως.

- Χάρηκα που σε είδα. - Πού πας;

Σπίτι.

Ρόμπρο. Σταθμός Ρόμπρο.

Ήμουν παιδί, όταν έφυγα οριστικά από'δω.

Όταν θέλεις να κρυφτείς για λίγο...

...η γενέτειρά σου σου φαίνεται ασφαλές μέρος.

Ωραία στεκιά.

Τώρα είναι η σειρά της ροζ.

Ε, Τζόνι, πώς είσαι;

- Τζόνι, τι κάνεις; - Κε Ράιαν!

Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.

- Ο Ντέιβ δεν μας είπε τίποτα. - Δεν το ήξερε.

- Είσαι ακόμα στο χυτήριο; - Ναι, νυχτοφύλακας...

...όπως όλοι μας. Εγώ, ο Πάντι, ο Ντέιβ...

Έχει καλή δουλειά. Είναι στα γραφεία.

- Δεν το ήξερες; - Χάσαμε επαφή.

Ήλπιζα να τον βρω εδώ.

Έχει κορίτσι τώρα.

- Τι κορίτσι; - Μία κούκλα.

Δουλεύει στο χορευτάδικο.

Δευτέρα, Τετάρτη και Σάββατο.

- Τι κάνει τις άλλες μέρες; - Ρώτα τον Ντέιβ.

Ας τον βρω πρώτα. Πού μένει;

Στην χήρα Φίνεγκαν. Οδός Σκάμπτον.

Γιατί άφησες το ωραίο Λονδίνο...

...και ήρθες στην στάχτη και τ'αποκαΐδια;

Μεγάλη ιστορία. Θα σου την πω κάποτε.

- Πρόσεχε την μαύρη. - Εντάξει.

- Γεια σου, Πάντι. - Γεια.

- Έξυπνο παιδί. - Αναρωτιέμαι.

- Ο Ντέιβ Μάνσελ; - Δεν γύρισε ακόμα.

Είμαι ο αδελφός του. Να πάω στο δωμάτιό του;

Πήγαινε. Δεν έχει τίποτα να πάρεις.

- Πού είναι; - Στο τελευταίο πάτωμα.

Στο βάθος. Ακολούθα την μύτη σου.

- Είναι ανοιχτό; - Ναι, είμαι εδώ διαρκώς.

- Ίσως θελήσω δωμάτιο. - Για πόσο;

- Δεν ξέρω ακόμα. - Το διπλανό είναι άδειο.

30 σελίνια την εβδομάδα. Προκαταβολικά.

- Θα το πάρω. - Δεν θα το δεις πρώτα;

Αν το έβλεπα, ίσως να μη το'παιρνα, ε;

Ω, νόμιζα ότι ήταν κάποιος άλλος.

Μακάρι να ήμουν.

- Νέος ένοικος; - Ναι.

Μένω εκεί. Θα είμαστε γείτονες.

Είσαι το κορίτσι του Ντέιβ;

- Είμαι φίλη του. Γιατί; - Είμαι ο αδελφός του.

Είσαι ο Τζόνι.

Μου είσαι οικείος. Άκουσα πολλά για σένα.

Κι εγώ άκουσα αρκετά για σένα.

Αλήθεια;

Ίσως συγγενέψουμε.

Είμαι απλά φίλη του Ντέιβ.

Ωραία. Μ'αρέσει καλύτερα έτσι.

Και τι σημαίνει αυτό;

Συζήτηση να γίνεται.

Μιλάς περίεργα, κε Μάνσελ.

Νόμιζα ότι καταλαβαινόμαστε.

Εγώ μιλάω απλά.

Δεν είσαι το θηλυκό που δείχνεις.

Πώς σε λένε;

Κάλικο.

- Είναι ψευδώνυμο. - Φοράς ανδρική ζακέτα.

Σε κάνει να φαίνεσαι πιο γυναίκα.

Τι κάνεις σε ένα τέτοιο μέρος;

Ονειροπολώ. Έφυγε κι εγώ έμεινα.

Πού είναι το σπίτι σου;

Αστεία ερώτηση. Ποτέ δεν είχα σπίτι.

- Τζόνι, πού είσαι; - Εδώ.

Στον κήπο.

Τζόνι!

Τζόνι, είναι υπέροχο! Μου το είπαν, αλλά δεν το πίστευα.

- Πάει πολύς καιρός, ε; - Φαίνεσαι πολύ καλά.

- Μη φεύγεις. Είναι ο Τζόνι. - Ναι, γνωριστήκαμε.

Σας αφήνω να τα πείτε.

Θα σε δω μετά.

Θα τον φέρω εκεί.

Πολύ χαίρομαι, Τζόνι. Ω, που να πάρει...

Θα της τα πάω μετά.

Έλα να τα πούμε.

- Έχεις τα μέσα γι'αυτήν; - Τζόνι, δεν είναι τέτοια.

Ευχαριστώ για τα τριαντάφυλλα, Ντέιβ.

- Δεν χορεύεις; - Δεν χορεύω επί πληρωμή.

Απλά θέλω να το ξέρεις.

Χορεύω μόνο για διασκέδαση.

- Σε πειράζει, Ντέιβ; - Όχι, καθόλου.

- Σ'αρέσει να χορεύεις; - Μ'εσένα, ναι.

Πόσο θα μείνεις εδώ;

- Δεν ξέρω. - Δεν είναι Λονδίνο, ε;

Γιατί γύρισες;

Είναι μέρος Β΄κλάσης.

- Όπως κι εγώ. - Άλλα λέει ο Ντέιβ.

- Τι συνέβη; - Μια σειρά χασούρες.

300 στο Λίνκολν, 500 στο Άσκοτ...

Έμεινα ταπί.

Έπρεπε να φύγω. Με κυνηγούσαν οι πάντες.

- Το ρολόι είναι γνήσιο; - Ίσως.

Γεια σου, Ντέιβ.

Ποιόν παραμυθιάζει η Κάλικο;

- Τον Τζόνι Μάνσελ. - Δεν χάνει χρόνο.

- Την κουμαντάρει καλά. - Το ίδιο θα'κανα κι εγώ.

Δεν είναι για σένα. Είναι κλειστή οικογένεια.

Εμπρός, έξω!

Κρίμα, ε;

Έχεις ποτό;

Ουίσκι!

Έχεις ακριβά γούστα.

- Είσαι πλούσιος. - Πλούσιος; Τι εννοείς;

Τίποτα.

Γιατί είσαι τόσο νευρικός;

Πρέπει να σου κοστίζει πολλά η Κάλικο.

Μ'αρέσει να της δίνω χαρά.

Είσαι ερωτευμένος;

Ναι. Χαίρομαι να της κάνω δώρα.

Όπως το ρολόι;

Ωραίο κομμάτι. Και αξίας.

- Το πήρα φτηνά. - Πόσο φτηνά;

- Πόσα βγάζεις; - 48 λίρες τον μήνα.

48 λίρες! Τίποτα.

Αλλά, δεν πρέπει να μιλάω.

Είσαι αδέκαρος;

Θα τα καταφέρω.

Ίσως υπάρχει δουλειά στο γραφείο.

- Λογιστικά. - Τι;

Ξέρω μόνο λογιστικά ιπποδρόμου.

Αν θες να παίξεις, μπορώ να δανειστώ.

- Από πού; - Θα δω. Δεν ξέρω ακόμα.

Όχι, ευχαριστώ.

Έχεις τα δικά σου προβλήματα.

Πάω για ύπνο.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, Τζόνι.

Πάντι! Πάντι!

- Σίλβια, γιατί κατέβηκες; - Για να μαζέψω τις κάρτες...

...και για να σου θυμίσω ότι θα βγούμε απόψε.

Νόμιζα ότι κάνεις οικονομία.

Ναι, κάνω...

...αλλά να μη ζούμε και σαν μοναχοί.

Εντάξει.

Φύγε τώρα, πριν σκάσει μύτη ο γερο-Πότερ.

Θέλεις κάτι, Ντέιβ; Ο νους σου ταξιδεύει.

Ξέρω. Πολλά ξενύχτια στο κλαμπ.

Μις Πάρσον, πες τους να μου φέρουν τις κάρτες.

Δεν χρειάζεται. Τις έχω εδώ.

Για να δούμε...

Την άλλη Δευτέρα έρχονται για έλεγχο.

Αργός ρυθμός. Δεν κλείνουμε έτσι τα βιβλία.

Θα πρέπει να δουλέψεις Σ/Κ. Κι εσύ, Φλέτσερ.

- Πώς είσαι, Φλο; - Καλά.

Μπορώ να τηλεφωνήσω; Για δουλειά, φυσικά.

Ευχαριστώ που ρωτάς.

Ωραίο καπέλο, Φλο.

- Σ'αρέσει; - Ναι.

Μου θύμισε το άλογο που τρέχει στις 2.

- Το "Κοτοπουλάκι". - Μου κάνεις την χάρη;

Γεια σου, Τζιμ. Τζόνι Μάνσελ.

Βάλε ένα 10-λιρο στο "Μείνε Ήσυχος".

Ναι. Και 2 σελίνια στο "Κοτοπουλάκι".

Γεια σου. Τι κάνεις εδώ;

Εδώ δουλεύω, το ξέχασες;

Γιατί με κοιτάς επίμονα;

- Αναρωτιέμαι. - Για τι;

Η μάνα μας προσπάθησε να μας μεγαλώσει σωστά.

Μας θεωρούσε σπουδαίους.

Εμένα με είχε για σοβαρό.

Ο Ντέιβ ήταν πάντα στην τσίτα.

Φοβόταν ότι θα έμπλεκε, αν τον άφηνε μόνο.

- Γιατί μου τα λες αυτά; - Πριν πεθάνει...

...μου ζήτησε να τον προσέχω, να τον βοηθάω.

Ήσουν ο ξύπνιος εσύ, ε;

Γιατί δεν μου λες που το πας;

- Θα μείνεις με τον Ντέιβ; - Γιατί όχι;

Ξέρεις τώρα. Μερικές είναι ιδιοτελείς.

Όπως και μερικοί. Ξέρει να φυλάγεται.

Τον έχεις τυφλώσει. Δεν είναι για σένα.

Δεν μπορεί να σου δώσει την ζωή που θέλεις.

Εσύ μπορείς;

Δεν έχω διαμαντένια ρολόγια στις τσέπες μου.

Τζόνι, πρέπει να ψάξεις για δουλειά.

- Υπάρχουν δουλειές εδώ. - Για ποιο λόγο;

Αυτοαπασχολούμαι. Τα άλογα δουλεύουν για μένα.

- Κέρδισα 50 χθες. - 50 λίρες;