MINDHUNTER

‪(ปาร์ค ซิตี้ แคนซัส)

‪ที่รัก

‪โจแอนน์ ไม่เอาน่า ที่รัก

‪ที่รัก

‪ไม่เป็นไรหรอก

‪อย่ากลัวไปเลย มันก็แค่...

‪ผมแค่ทำไปขำๆ

‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

‪หลังจากอยู่ในหลุมฝังศพสามวัน ‪พระเยซูก็ฟื้นคืนชีพ

‪เป็นการคืนชีพของร่างกาย ‪ชีวิตอมตะของจิตวิญญาณ

‪นั่นคือความหมายของไม้กางเขน

‪ชัยชนะของชีวิตเหนือความตาย

‪(เฟรเดอริคเบิร์ก เวอร์จิเนีย)

‪โอ พระผู้เป็นเจ้าส่งพระบุตรองค์เดียว ‪ตรึงไว้บนไม้กางเขน

‪และการคืนชีพของพระองค์ ‪ช่วยพวกเราจากอำนาจแห่งความตาย

‪ขอให้เกียรติยศ อำนาจและสรรเสริญ ‪เป็นของพระองค์

‪นับจากนี้และตลอดไป

‪เอเมน

‪อยากเล่นกับพวกเขาเหรอ ไบรอัน

‪งั้นส่งแจ็กเก็ตมา

‪ไปเถอะ ต้องสนุกแน่ๆ

‪นั่นแหละ

‪คุณให้ลูกเล่นฟุตบอลเหรอ

‪เหมือนเล่นลิงชิงบอลมากกว่า

‪พวกเด็กๆ ที่โตกว่าใจดีกับเขา เห็นแล้วรู้สึกดี

‪ฉันแค่ห่วงว่าพวกเขาตัวโตมาก

‪ลูกไม่เป็นไรหรอก

‪ร็อดกับแฮร์เรียตจะมาวันนี้

‪คุณจำเขาได้ใช่ไหม

‪เขาอยู่ที่เฟิร์ส เครดิต ทำสินเชื่อรถยนต์

‪- จำได้ ‪- พวกเขาจะหาคนซื้อฟาร์ม

‪ที่รัก แค่มากินบาร์บีคิวนะ

‪ใช่ ที่ที่คนได้มาพบปะ ‪อสังหาฯ เป็นเรื่องของปากต่อปาก

‪พยายามทำอะไรหน่อย

‪เข้ากลุ่ม

‪พวกเขาเป็นคนดี

‪อาทิตย์นี้ผมทำงานมาแล้ว 65 ชั่วโมง

‪ฉันมีเบียร์แช่เย็นสองถัง

‪คิดซะว่าผมเป็นหนุ่มสังคม

‪- ขอบคุณนะ แฮร์เรียต ‪- ไม่เป็นไร

‪- เดี๋ยวเจอกัน ‪- โอเค

‪อยู่นั่นไง

‪แม่ฮะ ผมได้เล่นฟุตบอลด้วย

‪โธ่ ไบรอัน

‪ดูเสื้อลูกสิ

‪เขาเหมือนเป็นแชมป์เลย เหมือนได้เล่นเต็มที่

‪ขึ้นรถเลย บรอดเวย์ โจ

‪ที่รักคะ

‪จะเข้าไปเจอคนอื่นๆ ไหม

‪ขอย่างพวกนี้ก่อน

‪โอเค

‪บิลล์

‪- บิลล์ใช่ไหม ‪- บิลล์ เทนช์

‪- ร็อด ดีใจที่คุณมาได้ ‪- ไงครับ

‪ผมโดนลากเข้าไปเล่นฟริสบี้แทคมาครึ่งชั่วโมง

‪บิลล์กำลังหาคนช่วยย่างเนื้อ

‪คุณมาหลบตรงนี้ได้

‪ขอบคุณครับ

‪บ้านสวยนะครับ คุณซื้อเมื่อไร

‪ประมาณห้าปีที่แล้ว

‪หลังบ้านน่าจะตกแต่งอีกหน่อย ถ้าผมมีเวลานะ

‪คุณรู้จักเดลไหม ‪เขาได้บ้านสไตล์ทิวดอร์ตรงหัวมุม

‪เขามีคนรู้จัก

‪เดล มานี่หน่อย

‪บิลล์ เทนช์

‪ผมกำลังคุยเรื่องที่คุณได้คนมาช่วยจัดสวนที่บ้าน

‪เดลทำรับเหมาก่อสร้าง ‪และแนนซีบอกผมเรื่องควอนติโก้อะไรสักอย่าง

‪ผมทำงานให้เอฟบีไอ อยู่แผนกจิตวิทยา

‪เราทำพวกโปรเจ็กต์พิเศษ

‪ลับสุดยอดเหรอ

‪เปล่า ไม่ใช่อะไรแบบนั้น

‪ผมอยู่ในหน่วยที่ศึกษาพวกผู้กระทำผิดซ้ำ

‪อย่างเช่นอะไร

‪เรารับมือกับพวกคนก่อคดีที่ไม่อาจยับยั้งชั่งใจได้

‪มันคืออะไรกันแน่

‪เช่นคดีซันออฟแซม คดีนักฆ่ารัดคอแห่งบอสตัน ‪อะไรพวกนั้น

‪คุณศึกษาพวกเขายังไง

‪- เราสัมภาษณ์พวกเขา ‪- ในคุกเหรอ พวกเขาคุยกับคุณเหรอ

‪บางคนพูดไม่หยุดเลยด้วย

‪- คุณคุยกับใคร ยกตัวอย่างหน่อยสิ ‪- พวกเขาพูดว่าอะไร

‪รู้ไหม นี่ไม่ใช่เรื่องที่คุยกันตอนทำบาร์บีคิว

‪พวกเขาบอกไหมว่าทำไมถึงทำ

‪มันแปลกที่บางคนชอบพูดถึงมันมาก

‪มีคนหนึ่งนักฆ่าโคเอ็ด

‪นั่งตรงข้ามเราที่โต๊ะ ห่างไปสองฟุต

‪และอธิบายรายละเอียดว่า ‪เขาฆ่าพวกนักเรียนหญิงหกคนยังไง

‪บ้ามาก

‪เขาฆ่าพวกเธอจากนั้นก็แล่เนื้อ ‪เหมือนไก่งวงวันคริสต์มาส

‪พวกเขาเลือดเย็นทุกคนเลยเหรอ

‪แล้วแต่คน

‪ตอนเราสัมภาษณ์ริชาร์ด สเป็ค

‪คุณเคยนั่งในห้องเดียวกับริชาร์ด สเป็คเหรอ

‪คุณไม่เคยบอกฉันเลย

‪รู้ไหม ฉันหลับไม่ลงเดือนหนึ่ง ‪หลังจากเกิดเรื่องนั้น

‪เป็นเหมือนกันไหม แฮร์เรียต

‪ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องพวกนั้น

‪ฉันให้ร็อดปิดข่าวไปเลย ไม่งั้นฉันนอนไม่ได้

‪อ้อ ที่รัก

‪แฮร์เรียตบอกว่าร็อดออกไปแล่นเรือ ‪ช่วงวันหยุดสามวัน

‪ฉันบอกเธอว่าคุณชอบตกปลา

‪มาได้ทุกเมื่อ

‪แล้วเขาฆ่าไปกี่คน ‪นางพยาบาลเจ็ด แปดคนเหรอ

‪- เก้าคน ‪- ทำไมถึงทำ เขาว่ายังไง

‪มื้อเที่ยงเสร็จแล้ว ทุกคน

‪เชื่อเถอะ คุณไม่อยากรู้หรอก

‪อยากสิ

‪พอได้แล้ว ฉันไม่อยากให้คุณคุยเรื่องนี้ ‪กับคนพวกนี้ที่นี่

‪เข้าใจไหมคะ ขอบคุณ

‪(แวคาวิลล์ แคลิฟอร์เนีย)

‪- คุณหมอ เขาเป็นอีกแล้ว ‪- เจ้าหน้าที่ฟอร์ด ได้โปรด

‪- จับตัวไว้แล้ว ‪- ได้โปรด

‪เจ้าหน้าที่ฟอร์ด สงบสติอารมณ์เอาไว้

‪มองผม

‪หายใจช้าๆ

‪แบบนั้นแหละ

‪ผมต้องรู้ว่าคุณจะสงบสติอารมณ์ ‪และผมจะปล่อยคุณ

‪ตกลงนะครับ

‪(ควอนติโก เวอร์จิเนีย)

‪เชพเพิร์ดโทรมา

‪เขาขอสำเนาเทป ‪และบันทึกถอดเสียงทั้งหมดของเรา

‪ผมกำลังจะส่งไป

‪สงสัยเขาคงไม่อยากเจอเรื่องแปลกใจอีก

‪จะโทษเขาก็ไม่ได้

‪เขาอยากพบคุณตอนบ่ายวันนี้

‪สี่โมงครึ่ง

‪ตอนเลิกงาน

‪เรียกโฮลเดนด้วยไหม

‪แค่คุณคนเดียว

‪เชิญครับ

‪ว่าไง

‪ดอน ลงมาทำอะไรที่นี่

‪ได้ยินว่าคุณกำลังตกแต่งห้องใต้ดินใหม่

‪ผมไม่ได้ลงมาที่นี่ตั้งแต่เราซ้อมยิงปืน

‪- เมื่อไรนะ 15 ปีที่แล้วใช่ไหม ‪- ไม่มีอะไรมากนัก

‪แต่เราอยากเรียกมันว่าห้องใต้ดินมากกว่า

‪จะว่าไป ผมเอาของขวัญขึ้นบ้านใหม่มาให้

‪- มันอยู่ใต้โต๊ะผมมาสามปีแล้ว ‪- ผมนึกว่าเราเป็นเพื่อนกันนะ ดอน

‪ยังไงมันก็จะมาหาคุณจนได้แหละ

‪บีทีเคเหรอ

‪มัด ทารุณ ฆ่า

‪กรมตำรวจวิชิทอเคยโทรมาปรึกษาเป็นครั้งคราว

‪เรื่องนี้เงียบไปพักใหญ่

‪เหยื่อรายสุดท้ายของเขาอยู่ในช่วงปี 1977

‪แต่ไม่นานมานี้เขาเกือบทำได้สำเร็จ

‪พอวิชิทอยืนยันว่าเป็นเขา พวกเขาก็โทรมา

‪ผมบอกพวกเขาว่าไม่ได้ทำงานนี้แล้ว ‪แต่รู้จักคนทีช่วยได้

‪- เขาฆ่ากี่ราย ‪- เจ็ด เราคิดว่านะ

‪แถมยังมีคนที่เกือบโดนลงมือ

‪แอนนา วิลเลี่ยม อายุ 63

‪กลับจากลานเต้นรำ พบว่าของหาย ‪สายโทรศัพท์ก็ถูกตัด

‪พวกเขาให้มันเป็นคดีชิงทรัพย์

‪แล้วเธอก็ได้รับกลอนกับใบขับขี่ทางไปรษณีย์

‪เขายังส่งสำเนาไปยังสถานีทีวีท้องถิ่น

‪"มันเป็นแผนการสมบูรณ์แบบ ‪ของความพอใจที่ไม่ปกติ

‪ช่างกล้าหาญในคืนใบไม้ผลินั้น

‪โอ้... ทำไมคุณไม่ได้ปรากฏตัว"

‪- พระเจ้า ‪- เสียใจกับกลอน

‪พอๆ กับที่เขาเป็นอาชญากรจอมวางแผน

‪ฆ่าได้ถึงเจ็ดรายถือว่าทำสำเร็จไม่น้อย

‪ต้องดูที่รายแรก

‪สะเพร่ามาก ถือเป็นปาฏิหารย์ที่เขารอดไปได้

‪ครอบครัวโอเทโร ปี 1974

‪สี่ราย กลางวันแสกๆ

‪พ่อ เด็กสองคนและสุนัขหนึ่งตัวที่อยู่บ้าน

‪มีหลายอย่างที่เรา...

‪ไม่ มันไม่ได้วางแผนเอาไว้

‪ผูกเงื่อนซับซ้อน

‪บนหัวเขามีอะไร

‪ถุงพลาสติกและเสื้อยืดสองตัว

‪สองสามเดือนต่อมาตำรวจได้จดหมายฉบับแรก

‪บอกรายละเอียดที่คนทำเท่านั้นที่รู้ ‪นั่นคือตอนที่พวกเขาโทรมา

‪แล้วคุณบอกไปว่าอะไร

‪นั่นตัวจริง เขาน่าจะลงมือฆ่าอีก

‪คุณก็รู้สมัยนั้นเป็นยังไง เราคุยกันเรื่องฉี่รดที่นอน

‪พวกเขาเผยแพร่จดหมายรึเปล่า

‪เราแนะนำว่าไม่ควร

‪ทุกคนกลัวว่าการแพร่ข่าวอาจไปกระตุ้นเขา

‪เขาฆ่าไปสามรายตั้งแต่ตอนนั้น

‪น่าจะมี แคทริน ไบรท์ เมษายน 1974

‪แน่นอนว่ามีเชอร์ลีย์ ไวแอน มีนาคม 1977

‪แนนซี่ ฟอกซ์ ธันวาคม 1977

‪หลังจากรายนั้น พวกเขาก็ถามว่า ‪ควรจะเปิดเผยไหมว่ามีฆาตกรออกล่า

‪คุณบอกว่าหนึ่งในนั้นมีคนที่ "น่าจะ"

‪แคทริน ไบรท์

‪เขาไม่เคยอ้างถึงเธอแต่มีพยาน ‪น้องชายของเธอ

‪จดหมายล่าสุดนี้ยืนยัน ‪ฉบับที่เขาส่งไปที่เคเอเคอี ทีวี ในปี 1978

‪เขาระบุชื่อเหยื่อหกในเจ็ดราย ดูรายที่ห้า

‪ "เบอร์ห้า ทายแรงจูงใจและเหยื่อ"

‪ไบรท์ถูกมัดไว้แบบเดียวกันแต่เธอถูกแทง

‪เราจึงไม่เคยแน่ใจ

‪พวกเขาแต่งตั้งผู้หมวดโดรวัตสกีให้ดูแลคดีนี้

‪เขาเป็นพวกทะเยอทะยาน ไฟแรง

‪- อาจจะไปเริ่มจากเขา ‪- ดีใจที่เจอนะ ดอน

‪นี่... ถ้าเจออะไรก็บอกผมด้วยนะ

‪ได้เลย

‪บิลล์

‪ไปที่ห้องทำงานผมกันเถอะ

‪เรารู้จักกันมานานแล้ว ‪ผมเลยอยากจะคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว

‪ก่อนที่คุณจะได้ยินจากคนอื่น

‪ผมควรไปเก็บของไหม