The Affair

‫آنچه گذشت

‫مامان، این فورکته

‫شما باهم کار میکنین؟

‫دستیارشم

‫خودت بگو رابطه ی شما دوتا

‫مگه فرقی هم میکنه... ‫ویک زیرزمین خونت زندگی میکنه

‫همزمان که تورو میکنه، اجارشم پرداخت میکنه

‫راجب یه ناهار چیزی نگفتم ‫اونوقت این شد مشکل؟

‫خودت چی، بدون اینکه بهم بگی

‫2ساعت رانندگی میکنی میری ‫تا شوهر سابقت رو ببینی؟

‫آره، اصلا نباید میگفتم!

‫توی زیرزمین کوفتی زندگی میکنی

‫هرموقع عشقت کشید میای بالا پیش من

‫هرموقع هم نکشید همونجا میمونی

‫خودت گفتی میخوای اینجوری باشه

‫چون فکر میکردم خودت اینجوری میخوای

‫هیچ جا خونه نمیشه. ‫درضمن یه درخواستی دارم

‫میدونم. لازم نیست چیزی بگی

‫کلا فراموشش کردم، جدی میگم

‫خوبه

‫نوا اینجاست؟

‫نگرانشم چون هم چاقو خورده

‫الانم که غیبش زده

‫چرا اون انقدر برات مهمه؟

‫چی؟

‫هیچ وقت نفهمیدم تو اینقدر آدم خودخواه ‫و خود شیفته ای هستی

‫که اصلا متوجه این موضوع نشدی

‫- بخشید؟ ‫- مادرمون تازه مرده بود

‫نوا داشت ازت استفاده میکرد ‫تا هرچی میتونه از ما فاصله بگیره

‫- بابام مرده ‫- بابات چیزی برات

‫- به ارث نگذاشته؟ ‫- خونه شو

‫آخرین بار کِی اونجا بودی؟

‫20سال پیش

‫مادرم اونجا مرد

‫گمونم بدونم کی بهم حمله کرد

‫نگهبان زندان به نام جان گانتر

‫از وقتی آزاد شدم داره تعقیبم میکنه

‫- بی پدر... ‫- بابا؟

‫مارتین، اینجا...

‫سالووی؟

‫میخوام اینو به خاطر امنیت خودت بردارمش

‫- بیخیال، نکن... ‫- هی!

‫آخ. آخ!

‫بابا، حالت خوبه؟

‫اره خوبم

‫هیچ کدوم مردی به اسم گانتر یادتون نیست؟

‫آره، خانوادش مالک فروشگاه لوازم شکار، ‫خیابون76

‫نوا، حالت زیاد خوب نیست

‫لعنتی!

‫تو چه مرگت شده؟

‫چقدر داغون شدی

‫مارتین، بیدار شو

‫مارتین؟

‫مارتین! وایسا!

‫مارتین!

تــرجــمــه از میـنا و رضـــا ‫3OLiCON & Death Stroke

‫بخش اول ‫هلن

‫به کمک احتیاج دارم

‫میدونم داری تماس هام رو نگاه میکنی، نینا

‫اگه خواستی بهم زنگ بزن

‫چون

‫برادرت رو تو خونه پدرت پیدا کردم

‫و حالش چندان تعریفی نداره

‫منظورم اینه که خوبه

‫دارم ازش مراقبت میکنم، ولی

‫گفتم بهتره توام بدونی

‫و میدونم که از دستم عصبانی هستی

‫و جی.پی هم از نوا دست عصبانیه

‫پس احتمالا نمیخوای بیاد اونجا به وست اورنج

‫که خب، اشکالی نداره

‫مرده شور!

‫شرمنده، نشنیده بگیر

‫میخوام بگم، نگران نباش چون

‫فعلا نوا میتونه اینجا بمونه

‫ولی مطمئن نیستم به بچه ها چی بگم

‫یا به ویک

‫به درک، یه کارش میکنم

‫ولی اگه خواستی بهم زنگ بزن

‫اون...

‫حالش خوب میشه

‫ما خوبیم

‫خدافظ

‫نوا!

‫نوا؟

‫چطوری؟

‫خیلی وقته این تویی

‫خدای بزرگ

‫نوا، چیکار میکنی؟

‫حالت خوبه؟

‫باید میشستم

‫خیلی خب، بیا

‫بیا، بذار بلندت کنم

‫میشه سعی کنی پاشی؟

‫- لعنتی ‫- آخ

‫عذر میخوام

‫میدونی چیه؟ احتمالا آب بدنت کم شده

‫و باید یه چیزی بخوری و بخوابی

‫تخت رو برات آماده کردم

‫- خودم میتونم، خودم میتونم ‫- چی؟

‫خودم میتونم

‫باشه، خودت خشک کن

‫میشه تنهام بذاری؟

‫حتما

‫فقط

‫البته

‫گندش بزنن

‫برگشتی

‫- اینجایی؟ ‫- آره

‫دیرتر میرم. تا ظهر کار خاصی ندارم

‫خب؟

‫تعریف کن

‫نوا خوب نیست، ها؟

‫نه، نیست

‫خب، با نینا تماس گرفتی؟

‫اومد ببرتش؟

‫نه، نیومد

‫پس چیکار...

‫بردی رسوندیش نیوجرسی؟

‫طبقه پایینه

‫نوا طبقه پایینه؟

‫الان؟

‫آره. خوابه

‫گوش کن، میشه لطفا عصبانی نشی؟

‫- نمیفهمم ‫- میدونم. نتونستم با نینا تماس بگیرم

‫و اونم جواب تلفن هام رو نداده، و...

‫باید میدیدیش

‫وسط برکه پیداش کردم

‫همینطور عین زامبی ایستاده بود وسط آب

‫- و زخم گردنش افتضاح شده ‫- اونوقت آوردش اینجا؟

‫آره. نمیمونه. قول میدم

‫- بچه ها چی میشن؟ ‫- نمیخوام بهشون بگم

‫- نمیخوای بهشون بگی؟ ‫- نه!

‫طبقه پایینه. بالا که نمیاد

‫فقط باید فکر کنم ببینم باهاش چیکار کنم

‫و ویک، اون پدرشونه

‫توقع داشتی چیکار کنم، ولش کنم به امون خدا؟

‫کاری که هرکس دیگه ای بود انجام دادم!

‫یکی خواسته اونو بکشه، هلن!

‫پلیس هم نمیدونه کار کی بوده

‫هیچ سرنخی ندارن، اونوقت تو دعوتش کردی تو خونه

‫منظورت چیه؟ فکر میکنی هنوز یکی تعقیبش میکنه؟

‫- کی میدونه؟ ‫- دلیل ناراحتیت رو میفهمم

‫موقتیه، قول میدم

‫یه جای دیگه براش پیدا میکنم که بره

‫یعنی امروز؟

‫بله

‫امروز

‫ویک، به نظرت وقت داری یه نگاهی بهش بکنی؟

‫یه معاینه کوچولو؟

‫- نوا ‫- بله؟

‫ویک گفت میتونه قبل رفتن ‫یه نگاهی به زخمت بندازه

‫به نظرم بهتره بذاری گردنت رو معاینه کنه

‫دکتر اولالا

‫دکتر اولا

‫مسکن هام تمام شده. یه مقدار بیشتر لازم دارم

‫- واقعا؟ ‫- آره

‫شاید بتونم در اون مورد کمکت کنم

‫ولی اول باید یه نگاهی به زخمت بندازم

‫میشه لطفا برگردی به سمت نور؟

‫میخواد کمکت کنه. خواهش میکنم

‫وقتی رسیدیم خونه تبش رو اندازه گرفتم

‫38.2درجه بود. بهش ادویل داد ‫

‫ادویل نمیخوام. وایکودین میخوام

‫خیلی خب گردن کلفت، لطفا تکون نخور

‫چقدر وایکودین مصرف میکنی؟

‫7.5میلیگرمی، روزی 6تا

‫نمیدونم شایدم 10تا

‫این واسه چیه؟

‫محدوده قرمز شده رو علامت میزنم

‫که اگه از این خط بیشتر شد

‫یا تبش بالاتر رفت

‫لازمه خودش رو به اورژانس برسونه

‫در این فاصله براش آنتی بیوتیک مینویسم

‫- روزی 2تا به مدت 10روز میخوره ‫- آنتی بیوتیک؟

‫نه، من مسکن میخوام

‫خوشحال شدم

‫- مراقب خودت باش، نوا ‫- شوخیت گرفته

‫کدوم دکتر از دادن دارو به بیماری که

‫داره درد میکشه، امتناع میکنه؟

‫واقعا تا این حد درد داری؟

‫باید...

‫باید باهاش حرف بزنی

‫وادارش کن یه چیزی بهم بده

‫- ازش میپرسم... ‫- خواهش کن

‫باشه، میشه لطفا دراز بکشی؟

‫باید استراحت کنی. یه لحظه صبر کن

‫اول باید روی زخمت رو

‫بیا سمت من

‫نه، خودم بلدم. خودم بلدم

‫- خیلی خب باشه ‫- چیزی نیست

‫عذر میخوام

‫هلن

‫راجب یه چیزی درست گفتی، ‫این آدم حالش افتضاحه

‫میشه فقط یه کم بهش وایکودین بدی؟

‫نه نه، نمیتونم یه کم بهش وایکودین بدم

‫مثل روز روشنه به وایکودین اعتیاد داره

‫ممکنه پروانه پزشکیم رو بخاطر

‫تجویز مخدر برای همچین آدمی، باطل کنن

‫- قرص مسکن مگه مواد مخدره؟ ‫- میخوام از اینجا بره

‫اگه زخم گردنش بدتر شد نینا میتونه ‫ببرتش پیش دکتر خودش