The Crucifix: Blood of the Exorcist

ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ ΑΠΟ *** CRETA STAR ***

Φρέγια!

Σιωπή!

Αποκήρυξε τους θεούς σου, ειδωλολάτρη!

Αποκήρυξε τους θεούς σου!

Άγιε Μιχαήλ Αρχάγγελε, υπερασπίσου μας στη μάχη,

γίνε η προστασία μας απέναντι στην κακία

και στις παγίδες του διαβόλου.

Ο Θεός ας τον επιτιμήσει, ταπεινά προσευχόμαστε,

κι εσύ, Ω Πρίγκιπα των ουράνιων στρατευμάτων,

με τη δύναμη του Θεού, ρίξε στην κόλαση τον Σατανά

και όλα τα άλλα πονηρά πνεύματα που τριγυρνούν στον κόσμο

ζητώντας την καταστροφή των ψυχών.

Σε καταριέμαι.

Δεν θα δεις ποτέ τη Βαλχάλα σου!

Ο Όντιν σάς ανήκει όλους!

Αμήν!

Ξύπνα, ξύπνα.

Σχεδόν φτάσαμε.

Αχ, κοίτα πόσο όμορφα είναι.

Ναι, το νιώθω.

Θα είμαστε ευτυχισμένοι εδώ.

Και οι δυο μας.

Α, μπορείς να βγάλεις τον άνθρωπο απ’ τη Σκωτία,

Καμία επιθυμία;

Πού άφησαν οι εργάτες το κλειδί;

Εε, το κλειδί είναι στη γλάστρα.

Βλέπεις; Στο Λονδίνο δεν θα το 'βλεπες αυτό.

Θα ήμασταν σε καμιά εκπομπή για διαρρήξεις.

Ορίστε.

Σε λίγο θα είμαστε ζεστοί κι άνετοι.

Α, έφτασε η καινούρια μου έκδοση.

Καλή δείχνει, ε;

Και έχεις κι ένα μικρό γράμμα από τον ιερέα σου.

Δόξα τω Θεώ.

Λοιπόν, τι λες;

Σάρα;

Ω, συγγνώμη.

Εμ…

Είναι απλώς πολλά

για να τα χωνέψεις.

Ναι.

Λοιπόν,

γιατί δεν πας να κάνεις ένα ωραίο μπάνιο

κι εγώ να βγάλω το καινούριο μου παιχνίδι βόλτα;

Έχεις εμμονή.

Ναι, σωστό.

Αλλά το καινούριο blog δεν θα γραφτεί μόνο του.

Θα γυρίσω σε λίγο.

Λουκ, θες να μπεις μέσα;

Φέργκους;

Μπορείς να προσέχεις τον Λουκ;

Φέργκους! Μ' ακούς;

Φέργκους!

Γαμώτο.

Έχεις κάνει την έρευνά σου λοιπόν.

Αυτό είναι το Κροκ α'Γκασίγκιχι, ο Λόφος του Πολεμιστή,

όπου πριν από χίλια χρόνια

οι τοπικές φυλές πολέμησαν τους βάρβαρους.

Μπούαϊ νo Μπας.

Νίκη ή θάνατος.

Πού είναι οι τρόποι μου;

Είμαι η Έλσα, Έλσα Κάμπελ.

Φυσικά.

Εσύ φρόντιζες τον πατέρα μου.

Για τις αμαρτίες μου, ναι.

Γεια σας.

Χαίρομαι που βλέπω πως είσαι από το ίδιο σόι, Φέργκους.

Το χωριό δεν συμπαθεί ιδιαίτερα τους ξένους,

αλλά φροντίζουμε τους δικούς μας.

Τέλος πάντων, δεν θα σας κρατήσω.

Μπορείς να τα δώσεις αυτά στη γυναίκα σου από μένα;

Καημένη, θα είναι συντετριμμένη απ’ τη θλίψη.

Στην πραγματικότητα, ετοίμασε το μωβ γαϊδουράγκαθο.

Θα της φτιάξει πολύ τη διάθεση.

Ουράνιε Πατέρα, σε ευχαριστώ.

Στις πιο δύσκολες στιγμές είσαι εδώ.

Όταν είμαι μόνη,

φοβισμένη,

λυπημένη,

είσαι εδώ.

Όταν είμαι μπερδεμένη,

ντροπιασμένη,

ή πληγωμένη.

Είσαι εδώ.

Είσαι μαζί μου.

Είσαι εδώ.

Αμήν.

Τρόπος να φύγεις κι αυτός, ε;

Καημένος.

Είναι αληθινό;

Θα μπορούσε να 'ναι φάρσα,

αλλά, εννοώ, φαίνεται αληθινό.

Αν είναι, είναι μεγάλο εύρημα.

Δεν έπρεπε ποτέ να τον ξεθάψεις.

Γιατί;

Γιατί;

Γιατί δεν είμαστε τυμβωρύχοι, Φέργκους.

Και...

Δηλαδή, κι αν εκείνος ήταν ο τάφος του Λουκ;

Ε; Τι τότε;

Έλα τώρα.

Γιατί;

Επειδή οι νεκροί δεν αξίζουν τον ίδιο σεβασμό;

Ή μήπως το blog σου είναι πιο σημαντικό απ’ αυτό;

Όχι, φυσικά και όχι.

Ωραία.

Τότε αυτό λύθηκε.

Θα πάρω τον πατέρα Στιούαρτ το πρωί.

Τι, σαν ειδικό σε αρχαία ευρήματα;

Όχι. Σαν ειδικό στο να θάβει ανθρώπους.

Όχι να τους ξεθάβει.

Πάω για ύπνο.

Καληνύχτα.

Γεια σας;

Γεια σας;

Σας ακούω!

Γεια σας;

Γεια σας;

Γεια σας;

Γεια σας;

Με ποιον μιλάς;

Δεν το άκουσες αυτό;

Το άκουσες; Υπήρχε ένα...

Τι;

Υπήρχε ένα,

υπάρχει ένα χτύπημα από,

από εδώ μέσα.

Υπήρχε, δεν το άκουσες;

Είναι κλειδωμένο.

Στο ορκίζομαι, υπήρχε χτύπημα από εδώ μέσα.

Δεν τρελαίνομαι.

Ήταν μεγάλη μέρα, ας απλώς...

Έλα τώρα.

Εντάξει τότε.

Καληνύχτα, αγάπη μου.

Νύχτα.

Αχ, αυτό μυρίζει υπέροχα.

Καπνιστό και ποσέ, όπως σου αρέσει.

Σου έφτιαξα και καφέ.

Ουάου, κακομαθαίνεις στα αλήθεια τον τρελό.

Όχι.

Απλώς ήταν μια περίεργη νύχτα.

Η πιο περίεργη.

Εξάλλου, ξέρεις τι λένε;

Πράγματα που κάνουν θόρυβο τη νύχτα συνήθως δεν κάνουν.

Τέλος πάντων, φάε.

Έχω ένα κρανίο να καθαρίσω.

Μπλιαχ!

Δύσκολη νύχτα, ε;

Ναι.

Εντάξει.

Πάμε να σε καθαρίσουμε.

Από πού έρχεσαι;

Έλα τώρα.

Έλα...

Φίλοι μου, σήμερα θέλω να μιλήσουμε για τη συγχώρεση.

Τον ακρογωνιαίο λίθο της πίστης μας

και μια αρετή που παραμένει απαραίτητη

για την ευημερία των ψυχών μας.

Φίλοι μου, ως έφηβος, δεχόμουν εκφοβισμό.

Ήμουν διαφορετικός.

Ήθελα να γίνω ιερέας

όταν όλοι γύρω μου ήθελαν οτιδήποτε άλλο.

Ήμουν ένα καλό παιδί

που απλώς παραμερίστηκε.

Η ζωή μου δεν θα ήταν ποτέ πραγματικά δική μου.

Οι φίλοι μου δεν θα ήταν ποτέ αληθινοί φίλοι.

Και ξέρετε κάτι;

Τους μισούσα γι' αυτό.

Και κουβαλούσα αυτό το μίσος και την πίκρα

μαζί μου για χρόνια.

Όπου κι αν πήγαινα, ήταν μαζί μου,

με κυρίευε, δεν μου επέτρεπε ποτέ να προχωρήσω.

Ώσπου μια μέρα γνώρισα τον πατέρα Ιωσήφ,

έναν έντιμο άνθρωπο, έναν καλό άνθρωπο,

και τον άνθρωπο που θα έσωζε τη ζωή μου,

θα την άλλαζε και θα μου επέτρεπε να ζήσω ως ιερέας.

Κι εκείνη τη μέρα, όπως και τώρα,

διηγήθηκα την ιστορία της δυστυχισμένης παιδικής μου ηλικίας,

και ο πατέρας Ιωσήφ άκουγε,

και άκουγε με αξιοπρέπεια και συμπόνια.

Και όταν τελείωσα την ιστορία μου, με κοίταξε και μου είπε,

«Πατέρα Στιούαρτ,

έχεις κάθε δικαίωμα να νιώθεις θυμό.

Αυτό που σου συνέβη ήταν φρικτό, αλλά τώρα ήρθε η ώρα.

Πρέπει να τους συγχωρέσεις ολοκληρωτικά.

Συγχώρεσέ τους, άφησέ τους, και θα ελευθερωθείς».

Και είπα, «Μα, πάτερ,

δεν ξέρετε τι μου έκαναν,

με χτυπούσαν ξανά και ξανά,

έλεγαν ψέματα για μένα ξανά και ξανά.

Μου έκαναν τη ζωή κόλαση».

Και ο πατέρας Ιωσήφ με κοίταξε και είπε,

«Πατέρα Στιούαρτ, έχεις κάθε δικαίωμα να νιώθεις θυμό.

Αυτό που σου συνέβη ήταν φρικτό.

Αλλά τώρα ήρθε η ώρα, πρέπει να τους συγχωρέσεις».

«Συγχώρεσέ τους, άφησέ τους, και θα ελευθερωθείς.

Ό,τι κι αν έγινε».

Βλέπετε, φίλοι μου,