The Good Bad Mother (나쁜엄마)

- โชคดีนะ เด็กๆ - ให้ตายเถอะ

ถึงต้องส่งมันไปประจำ แต่คุณก็เศร้าอยู่ดีใช่ไหมครับ

อยู่แล้วล่ะค่ะ

ฉันอยู่กับพวกมันมากกว่าสามี และเลี้ยงพวกมันมานานกว่าลูกอีก

โชคดีนะ

ฉันจะเลี้ยงลูกพวกแกให้อยู่ดีกินดีเลย

ไม่ต้องเป็นห่วงนะ

งั้นผมไปก่อนนะครับ

- เดี๋ยวก่อนค่ะ - ครับ

มันฝรั่งลูกใหญ่อร่อยมากค่ะ เอาไปนึ่งทานกับลูกๆ นะคะ

แหม ใจดีอีกแล้วนะครับ

ว่าแต่ ลูกชายคุณเป็นยังไงบ้างครับ

- ยังยิงเยา - ยังยิงเยา

- ปักกะเป่ายิงฉุบ - ปักกะเป่ายิงฉุบ

- ฉุบ - ฉุบ

เย่ ฉันชนะแล้ว

เอาล่ะ

เอาล่ะ ไปกันเลยนะ

แม่ครับ แม่

ได้หรือยัง

นี่แน่ะ แค่นี้เอง ทีนี้ก็ได้แล้ว

- โอ้ - ล้อหมุนฉิวเลย

โห มือไม้ว่องไว ซ่อมเก่งจริงๆ

ต้องยอมรับเลยว่า ครอบครัวนี้มีฝีมือดีกันทุกคนจริงๆ

เดี๋ยวนะครับ

ที่ผมรู้สึกไม่ดีกับคำชมที่ว่ามีฝีมือดีนี่

คงเป็นเพราะความน้อยใจของพ่อ ที่เลี้ยงลูกไม่ดีใช่ไหมครับ

ไม่เห็นต้องคิดไปไกลขนาดนั้นเลย

ยังไงก็ค่อยยังชั่วจริงๆ นะที่ไม่มีใครบาดเจ็บ

- ครับ - เกือบเป็นเรื่องแล้วนะเนี่ย

ไหน ลองเข็นดูซิ

- เข็นเลยนะครับ - ลื่นปรี๊ดเลย

- ดีนะเนี่ย - ครับ

พวกเขาบอกว่าถ้าไปออกกำลังกาย

แม่จะชอบน่ะครับ

ใครบอก

โธ่เอ๊ย

โธ่ เจ้าเด็กติดแม่คนนี้ อยากทำให้แม่มีความสุขสินะ

กตัญญูจริงๆ กตัญญูเหลือเกิน

ใช่แล้วครับ กตัญญูมากครับ

แล้วเจ้าแฝดหัวหมอนั่นก็เอาจุดอ่อนเขามาล่อ

เด็กๆ

ป้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าทำแบบนี้มันอันตราย

นั่นไม่ใช่ของเล่น แต่เป็นขาของคุณน้าคังโฮนะ

ไม่ใช่ขาแต่เป็นรถเข็นครับ

ยังไงก็เถอะ จากนี้ไปห้ามเล่นรถเข็นอีกนะ รู้ไหม

ห้ามเข็นไปถนนโคลน ทางเดินน้ำแข็ง ถนนลูกรังขรุขระ ทางน้ำ

คันนา คันไร่

โดยเฉพาะที่สูงๆ ห้ามเข็นไปเด็ดขาด

เข้าใจไหม

นั่งกันสามคนก็ไม่ได้ใช่ไหมครับ

ก็ต้องไม่ได้อยู่แล้วน่ะสิ

เห็นไหม

แล้วถ้าถอดยางล้อออกมาทำเป็นฮูลาฮูปล่ะครับ

ว่าไงนะ

คังโฮ

ตายแล้ว คังโฮ…

ตายแล้ว เดี๋ยวเถอะ

เจ้าพวก…

หลานแฝดตัวแสบ

เจ้าพวกนี้

- ตายๆ - ไม่เอาค่ะ คุณพี่

อย่าค่ะ

ฉันคุยกับพวกแกแล้ว

ทำไมต้องพาคนที่ร่างกายไม่แข็งแรงดี ไปแกล้งแบบนั้นด้วย

ไม่ได้แกล้งนะ

เราแค่ช่วยให้คังโฮออกกำลังกายต่างหาก

พวกแกจะไปช่วยเขาออกกำลังกายยังไง

ช่วยอีท่านี้น่ะเหรอ

แล้วทำไมถึงเรียกชื่อเขาห้วนๆ แบบนั้น

คังโฮเป็นเพื่อนแกหรือไง

อะไรเนี่ย เราไม่ใช่เพื่อนกันเหรอ

นึกว่าเราเป็นเพื่อนกันซะอีก

ไหนว่าอายุเจ็ดขวบไง

ก็เจ็ดขวบจริงๆ

คุณหมอบอกว่าฉันอายุเจ็ดขวบ

ใช่ไหมครับแม่

ถ้ากินเข้าไป เดี๋ยวถั่วก็ไปโตในท้องหรอก

สามสิบห้า

พูดตามนะ

สามสิบห้า

ถูกต้อง

อายุของคังโฮคือ 35 ปี

แต่ตอนนี้ลูกไม่สบายนิดหน่อย

ลูกก็เลยกลับมาอายุเจ็ดขวบแป๊บหนึ่ง

ผมรู้ว่าหมายถึงอะไรครับ

หือ

ผมเป็นคนบื้อใช่ไหมครับ

ไม่ใช่นะ ใครบอกแบบนั้น

- ใครบอกว่าแกบื้อ - แม่นั่นแหละ

อะไรนะ

แม่กับคุณหมอพูดแบบนั้นนี่ครับ

"พูดง่ายๆ ก็คือเป็น…"

พูดง่ายๆ ก็คือเป็น…

คนบื้อเหรอ

"คนบื้อ"

ไม่จริงนะ คังโฮ

ตอนนั้นแม่ไม่รู้เลยพูดออกไปแบบนั้น

เรื่องก็คือว่า…

ใช่แล้ว

ตอนนี้คังโฮ

ย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง

ไม่ว่าใครก็อยากย้อนเวลากลับไปเป็นเด็ก

แม่เองก็เหมือนกัน แม่อยากย้อนเวลากลับไป

เพราะถ้าทำแบบนั้น แม่ก็เปลี่ยนหลายๆ อย่างได้

แต่ก็ไม่มีใครบนโลกนี้ที่จะย้อนเวลากลับไปได้

แต่คังโฮ ลูกได้ย้อนกลับไป

นี่เป็น…

โอกาสที่สวรรค์มอบให้

โอกาสที่ลูกจะได้ใช้ชีวิตใหม่ตั้งแต่แรกอีกครั้ง

"โอกาสที่สวรรค์มอบให้" เหรอ

ใช่แล้ว โอกาสที่สวรรค์มอบให้

เพราะงั้นลูกต้องมีความสุขนะ

อย่าเศร้าหรือแตกสลาย

ต้องดีใจนะ

- ดีใจเหรอ - อือ

แม่น่ะ

ดีใจมากที่คังโฮลูกแม่

กลับมาอีกครั้ง

ดีใจ

ดีใจ

เชิญค่ะ

วันนี้ปลาหมึกกับปลาแมคเคอเรล สดมากๆ เลยค่ะ

- รับอะไรดี - เอ่อ…

คุณแม่พี่ซอนยองใช่ไหมคะ

- ฉัน… - ทำไมคะ

นังนั่นเชิดเงินหนูไปเหมือนกันเหรอ

- อะไรนะคะ - นังลูกบ้านั่น

ฉันอยากจะบ้าตายจริงๆ

ให้ตายเถอะ

ยัยนั่นไปเจอหนุ่มปอกลอก

เอาเงินทั้งหมดที่มีไปให้มันจนหมด

สุดท้ายก็ถึงขั้นไปกู้นอกระบบ เอาเงินไปใช้หนี้พนันให้หมอนั่น

ให้ตายเถอะ

ทั้งบ้าน ทั้งร้าน

รวมถึงเรือจับปลาของพ่อตัวเอง ก็เอาไปค้ำจนหมด

ให้ตายเถอะ จริงๆ เลย

นังลูกไม่รักดีนั่น

ก่อเรื่องไว้แบบนั้น แล้วยังไม่แม้แต่จะโทรหาฉันสักครั้ง

บอกแค่ว่าจะไปหาเงินที่แอลเอ

หรือลอสแอนเจลิสอะไรสักอย่าง

ให้ตายเถอะ

ส่งข้อความทิ้งไว้แค่ประโยคเดียว แล้วก็หายหัวไปเลย

- จะทำยังไงดี - ฉันเลี้ยงลูกมาไม่ดีเอง

จะไปโทษใครได้อีก

จับฉันไปแทนเลย

จับฉันไปเลย

ไม่หรอกค่ะ

คุณแม่คงลำบากมากสินะคะ ทำยังไงดี

โธ่ หนูยังดีกว่าลูกฉันอีก

มาเป็นลูกสาวฉันเถอะ

แม่จ๋า

(เนื่องจากมีการค้างชำระเป็นเวลานาน ทางเราจึงจะดำเนินการตามกฎหมาย)

ค่ะ คุณป้า

คุณมีจูจะเอาแบบนี้จริงๆ เหรอ

ฉันเห็นแก่ที่ผ่านมา เลยคืนค่ามัดจำไปให้ก่อน

แต่ช่วงนี้กลับจ่ายค่าเช่าไม่ตรง จะให้ฉันทำยังไง

ฉันให้นานกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ถ้าวันนี้ไม่โอนให้ ก็ย้ายออกไปเลย รู้ไว้ด้วย

คือว่าฉัน…

(ซอจิน เยจิน แม่เปิดบัญชีนี้ไว้เพื่อลูก)

(แม่อยากให้ซอจินกับเยจิน ได้ทำทุกอย่างที่อยากทำ)

(เยจิน ซอจินคนเก่ง วันนี้ก็เป็นพลังให้แม่นะ)

ห้ามโดดหนีนะ

ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวเปอตีเนล สาขาชิลลิมนะคะ

เธอทำงานมากี่ปีแล้วนะ

ฉันสอบใบประกอบวิชาชีพได้ตอนเรียนมหาลัย

ทำงานที่สาขาม.อีฮวามาสามปีครึ่งค่ะ

ฉันย้ายมาอยู่ที่สาขานี้ เพราะย้ายมาอยู่ย่านชิลลิมค่ะ

ดีแล้วล่ะค่ะ

ผู้จัดการร้านพูดอวดใหญ่เลย

ว่าคุณป๊อปมากในหมู่นักศึกษาหญิง เพราะทำเร็วและงานอาร์ตก็เก่ง

ยังไงก็มาสนิทกันไว้นะคะ

ค่ะ ฉันจะตั้งใจทำงานนะคะ

- ตายแล้ว - มาแล้ว

ปลาดิบร้านนี้อร่อยมากนะ

เถ้าแก่ขึ้นเรือไปจับมาด้วยตัวเองเลยล่ะ

งั้นก็เป็นปลาจากธรรมชาติจริงๆ น่ะสิ

คังโฮเหรอ

ไม่ใช่ปลาคังนะ ปลาร็อกฟิช

ปลาร็อกฟิชจากธรรมชาติ

ขอโซจูหนึ่งขวดด้วยค่ะ

มีจูเหรอ

ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่มีจู โซจูค่ะ

ที่ผ่านมานายไปอยู่ไหนมา ไอ้คนนิสัยไม่ดี

พอย้ายมาอยู่โซลแล้ว นายไม่ติดต่อมาสักครั้งได้ยังไง

รู้ไหมว่าฉันรอแค่ไหน

เธอก็น่าจะติดต่อกันมาก่อนสิ ไม่เห็นต้องรอ

ฉันไม่รู้เบอร์นายสักหน่อย จะติดต่อยังไง

คุณป้าก็ไม่ยอมบอกด้วย

เธอรู้ว่าฉันเรียนที่ไหนนี่

ฉันก็อยากบุกไปหาเหมือนกัน

แต่ทำไม่ได้

การสอบของนายต้องพังเพราะฉัน

ฉันจะไปพังอะไรอีกไม่ได้นี่

เดี๋ยวนะ

นี่นายล้มเลิกการสอบเนติฯ แล้วเหรอ

ฉันเพิ่งไปสอบรอบแรกมาเมื่อวานนะ

ถ้าให้ล้มเลิกก็เร็วไปหน่อยไหม

งี้นี่เอง