Doctor Cha (닥터 차정숙)

ความรักคือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ใช่เหรอครับ

คุณผ่านประสบการณ์จริงมาแล้วนี่

แล้วยังไง

แกเลยป้วนเปี้ยนใกล้เมียฉันเหรอ

ถ้าใช่แล้วจะทำไม

อะไรนะ

ไม่เคยพบเคยเห็น ไอ้ ******* แบบนี้เลยเว้ย

เฮ้ย

มีสิทธิ์อะไรมาด่าฉันวะ

ก็แกมันสมควรโดนด่าไง จะทำไม

เฮ้ยๆ ทำอะไรกันเนี่ย

บงซุกนี่เรื่องของเรานะ พวกคุณแย่งซีนทำไม

แก

เป็นหมอแท้ๆ นี่โรงพยาบาลนะ ทำอะไรกันเนี่ย

เป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย

อย่าปอดแหกไปกัดเขาสิ

เดี๋ยวจะเจ็บตัว

- เลือดกำเดา - เลือดกำเดา

อาจารย์หมอพวกนี้ ทำอะไรในโรงพยาบาลเนี่ย

อันตราย อย่านะ

อาจารย์ซอ

- ทำอะไรกันเนี่ย - เดี๋ยว

- บ้าไปแล้วไหมเนี่ย - ปัดโธ่

ทำบ้าอะไรกันในโรงพยาบาล

- เพราะแกนั่นแหละ - หรือจะเอาสักหมัด

- ปล่อย - เอาสักหมัดไหม

- สองหมัดไหมล่ะ - สามหมัดจัดไป

- สี่หมัดเดี๋ยวจัดให้ - ผิดที่นายนั่นแหละ

เพราะนายคนเดียว

อย่าหยุมหัวฉัน

ทุกคนหยุดค่ะ

โอ๊ยหลัง

เราตีกันเรื่องบงซุกอยู่แท้ๆ แต่ทำไมพวกคุณ…

เพี้ยนไปแล้วหรือไง

เล่นบ้าอะไรกันในโรงพยาบาล

ถามจริง คนที่ห่วงภาพลักษณ์ แทบตายแบบคุณ สมองกลับเหรอ

เป็นบ้าไปแล้วหรือไง

คุณหมอก็เป็นอะไรไปอีกคนคะ

แค่นี้คนก็ลือกันสนั่นอยู่แล้ว ว่าเราสามคนคือรักสามเส้า

ใจคอจะปั่นกระแส ให้เป็นขี้ปากกว่าเดิมเหรอคะ

ทำไมสองคนนี้ไม่มีความคิด แถมไม่รู้จักโตได้ขนาดนี้นะ

ทำไมข่มความรู้สึกตัวเองไม่ได้ จนมันเกิดอะไรแบบนี้ขึ้นคะ

ผมขอโทษจริงๆ ครับ คุณหมอ ผมไม่มีอะไรจะแก้ตัวเลย

ขอสรุปว่าเราสองคน ทะเลาะกันเพราะไม่ถูกกันแล้วกันครับ

- ตลกมากมั้ง มีสิทธิ์อะไรมาสรุป… - พอเลย

ว่าแต่คุณเถอะ บ้านก็มี ไปซุกหัวบ้านคนอื่นเพื่อ

ไม่รู้จักอายฟ้าดิน

ทำไมฉันต้องอาย อายเรื่องอะไรก่อน

ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว

หมอจอนกับหัวหน้าฮวังก็อยู่

มองเห็นแต่อะไรไม่รู้ ให้ตายเถอะ

อาจารย์ซอคิดอะไรอยู่กันแน่ครับ

พูดออกมาก็ดีแล้ว คิดว่าผมจะคิดอะไรล่ะ

ลองมองในมุมกลับกันสิ

มองกลับยากแหละครับ เพราะผมไม่เคยนอกใจตั้งแต่แรก

แถมยังมีลูกติดมาอีก

ไอ้ ******* เอ๊ย

โอ๊ย ถือว่าฉันขอเถอะ

หลบเหรอ เดี๋ยวจะ…

โอ๊ย

ให้ตายเถอะ

เย็นไว้เรา

โอ๊ยเจ็บ

ทำไมฝืนตัวเองขนาดนี้ครับ

พรุ่งนี้น้องจะกลับบ้านแล้วค่ะ

จริงเหรอ ดีจังเลย

- ตั้งชื่อให้น้องหรือยังคะ - ลีจีค่ะ

"ลีจี" เหรอคะ

ย่อมาจาก "ลิตเติ้ล จีซอน"

ได้ยินว่าตั้งชื่อพ้องกับภาษาอังกฤษ กำลังมาแรงค่ะ

- น้องน่ารักใช่ไหมคะ - ค่ะ น่ารักสุดๆ เลย

น้องเริ่มสบตาแล้ว บางทีก็มองฉันแล้วยิ้ม

แต่เห็นว่าไม่ใช่การยิ้มจริงๆ เป็นแค่ปฏิกิริยาอะไรสักอย่างค่ะ

น่ารักไม่ไหวเลยค่ะ

เป็นอะไรคะ เจ็บเหรอ

ค่ะ ฉันปวดท้องอยู่เรื่อยเลย

- หรือว่าใกล้ตายแล้วนะ - พูดอะไรแบบนั้นคะ

ไปห้องฉุกเฉินเถอะค่ะ นะคะ

คุณหมอช่วยดูให้ไม่ได้เหรอคะ

โธ่ แบบนั้นไม่ดีหรอก

งั้นไปที่แผนกเวชศาสตร์ครอบครัว แล้วตรวจไข้แบบผู้ป่วยนอกดูนะคะ

วันนี้อาจารย์หมอคนไหนประจำตรวจนะ

- ปวดท้องมากไหมคะ - ดีกว่าก่อนหน้านี้แล้วค่ะ

คนไข้เพิ่งจะคลอดได้ไม่นาน

อาการเล็กน้อยก็อาจพัฒนา เป็นโรคร้ายแรงได้ค่ะ

ค่ะ

แถมยังมีปัญหากับลำไส้ใหญ่อยู่ด้วย ถือว่าน่ากังวลเลยค่ะ

ฉันสงสัยว่าอาจจะเป็นลำไส้อุดตัน

แต่ฉันว่าแอดมิตแล้วดูอาการน่าจะดีกว่านะคะ

แอดมิตเหรอคะ

อย่าออกอาการสิ

ถ้าจะเป็นลม ก็ทำงานให้เสร็จก่อน

ซอจองมินพูดสายครับ

ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้

นายโอเคไหมเนี่ย

พรุ่งนี้ลูกฉันจะกลับบ้านแล้วนะคะ ฉันต้องกลับบ้านพร้อมลูกค่ะ

งั้นเมื่อกี้ก็ควรบอกว่าจะไม่แอดมิตสิคะ

เมื่อกี้อาจารย์หมอสั่งให้แอดมิต แกเลยตั้งตัวไม่ทันค่ะ

คุณหมอ ให้ฉันกลับบ้านนะคะ

อาจารย์ของเรา ขอคำปรึกษากับแผนกศัลยกรรมแล้ว

เราจะขอฟังความเห็นของศัลยแพทย์ก่อน แล้วจะอนุญาตให้กลับนะคะ

คุณหมอมาแล้วค่ะ

คุณหมอมาแล้วเหรอคะ

สวัสดีครับ

ครับ คนไข้คนนั้นครับ

เธอมาที่แผนกเวชศาสตร์ครอบครัว เพราะปวดท้อง

มีอาการคลื่นไส้อาเจียนด้วยครับ

ไม่ได้รุนแรง ขับถ่ายอุจจาระได้อยู่ครับ

รีบาวด์เหรอครับ

ค่อนข้างก้ำกึ่งครับ

เหมือนจะไม่ใช่ไส้ติ่งอักเสบ

ไม่ใช่อาการที่เกี่ยวกับลำไส้ใหญ่ด้วยครับ

ผมคิดว่าน่าจะลำไส้อืดนิดหน่อยด้วย

ครับ

งั้นเดี๋ยวผมจะอธิบายตามนั้น และให้เธอกลับบ้านได้นะครับ

มันมีอาการที่เรียกว่า ปวดท้องเฉียบพลันอยู่

จะเกิดขึ้นเมื่อกระเพาะอาหารหรือลำไส้แตก ไม่ก็เยื่อบุช่องท้องอักเสบ

อาการตอนนี้ ยังไม่ถึงขั้นปวดท้องเฉียบพลันซะทีเดียว

แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ครับ

อาจารย์หมอบอกว่าถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้แอดมิต

หรืออย่างน้อยก็ทำซีทีสแกน เพื่อเช็กเถอะครับ

ถ้าเกิดว่าคนไข้กลับบ้านไปเฉยๆ

เป็นไปได้ว่าอาการปวดท้องอาจจะแย่ลง

ถ้าเยื่อบุช่องท้องอักเสบ หรือกระเพาะลำไส้ทะลุขึ้นมา

ก็อาจจะทำการผ่าตัดได้ยากด้วยครับ

แต่ถ้ายืนยันว่าจะกลับ ก็ควรงดอาหารสักมื้อสองมื้อ

พออาการดีขึ้น ก็ค่อยทานอาหารอ่อนๆ นะครับ

หมั่นทำให้ท้องอบอุ่นอยู่เสมอด้วย

ค่ะ ฉันจะทำตามนั้น

ผู้ป่วยมะเร็งจะเจ็บบ้างก็ไม่แปลกหรอกค่ะ

- ครับ - ว่าแต่ หมอคะ

ไม่สบายหรือเปล่าคะ

หมอดูป่วยกว่าฉันอีกนะ

ไม่เป็นไรครับ

หมอคะ อยากดูรูปลูกฉันไหมคะ

น่ารักจังครับ

หนูเก็บของออกมาจากกวดวิชาศิลปะแล้ว

รับเงินค่าเรียนเดือนนี้คืนมาซะ

ออกราวด์เสร็จแล้วใช่ไหม ไปกันก่อนได้เลย

ส่วนหมอชามาคุยกับฉันหน่อย

จะตัดสินใจเมื่อไหร่ล่ะ

- อะไรนะ - จะหย่าหรือไม่หย่า

เธอต้องตัดสินใจมาก่อน ฉันจะได้เลือกเดินก้าวต่อไปถูก

- เธอสมองกลับแล้วสินะ - ไม่ ฉันปกติดี

ความรู้สึกฉันชัดเจนยิ่งกว่าตอนไหนๆ

ฉันเหม็นขี้หน้าเธอ

ฉันรำคาญลูกตา ที่เห็นเธอในโรงพยาบาลเช้ายันค่ำ

จนจะบ้าตายอยู่แล้ว

รีบออกไปซะ

ชเวซึงฮี

เธอใช่ผู้หญิงเก่งๆ ที่ฉันเคยรู้จักจริงเหรอ

นึกว่าเธอจะแตกต่างสักนิดซะอีก ฉันผิดหวังจัง

ที่แท้เธอก็ต่ำช้าเลวทรามแบบนี้เองเหรอ

ฉันทำแบบนี้ เพราะไม่อยากต่ำช้าเลวทรามต่างหาก

ตั้งแต่เธอมาทำงานที่โรงพยาบาลนี้

แค่เห็นเงาเธอไกลๆ ฉันก็ต้องหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนคนบาป

แต่ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว

ฉันทนไม่ไหวที่ลูกฉัน ต้องถูกเหยียดเหมือนคนบาปอีกคน

ตลกใหญ่แล้ว

คนที่รู้ตัวว่าตัวเองบาป ดันทำตัวแบบนี้เนี่ยนะ

ก็ดี เธอพูดขึ้นมาก็ดีแล้ว

สมัยเรียนมหาลัย ที่ฉันท้องจนต้องแต่งงานกับเขา

เธอ…

มองฉันด้วยสายตารังเกียจจนวันเรียนจบ

เธอดูถูก เหยียดหยาม มองจิกฉันด้วยแววตากดขี่

เธอข่มให้ฉันลืมความผิดของตัวเองไม่ลง จนวินาทีสุดท้ายที่เรียนจบ

แต่เธอรู้สึกเสียเปรียบ ที่ถูกมองเป็นคนบาปแค่ไม่กี่เดือนเนี่ยนะ

โกรธมากเลยเหรอ ที่ลูกสาวเธอต้องเข้ามหาลัยช้าไปปีเดียว

แบบนี้มันไม่ยุติธรรมสิ

โอเค ถ้าไม่อยากลาออกนัก ก็เชิญทำงานที่นี่ต่อเลย

แต่กลับกัน

ตลอดเวลาที่ฉันฝึกอบรม

ถ้าเจอหน้าฉันเมื่อไหร่ ก็จำไว้ให้ขึ้นใจเถอะ

ว่าเธอเคยทำอะไรไว้บ้าง

งั้นครอบครัวแสนสุข ที่เธออุตส่าห์ปั้นมาเกิน 20 ปี

สิ่งที่เธอแย่งไปจากฉัน

ฉันขอทวงคืนมาได้ไหมล่ะ

นังบ้า

ระวังปากเถอะ ฉันเป็นที่ปรึกษาเธอนะ

- หัดเจียมตัวด้วย - น่าอนาถจัง

ตอนนี้เธอกร่างใส่ฉันได้แค่นั้นล่ะสิ

หือ

เป้าหมายของเธอ คือการรังแกฉัน หรือซออินโฮล่ะ

ฉันไม่จำเป็นต้องอธิบายให้เธอฟัง

หยุดยืดเยื้อแล้วรีบตัดสินใจมาซะ ว่าจะทำยังไง

ฉันบอกแล้วนะ ฉันไม่คิดจะลาออกจากโรงพยาบาลนี้

เพราะงั้นถ้าจะออก ก็เชิญเธอออกไปเอง

หรือไม่ก็แฉทุกอย่าง จะได้เห็นดำเห็นแดงกัน

ไม่อยากรู้บ้างเหรอว่าอึนซอเป็นไงบ้าง

แกอาจจะไม่ได้เข้ามหาลัยปีนี้นะ

แกวาดรูปไม่ได้ ก็เลยออกจากกวดวิชาแล้ว

แถมยังไม่รู้ด้วยว่าถอดเฝือกแล้ว นานแค่ไหนถึงจะฟื้นตัว

พูดอะไรบ้างสิ

คุณก็เลยไปหาภรรยาผมเหรอ

ใช่ ฉันไม่ลาออกจากโรงพยาบาลหรอกนะ

ถ้านางไม่พอใจก็เชิญออกไปเองสิ จะมาสั่งให้ฉันลาออกทำไม

จากนี้ฉันจะไม่ถอยอีกแล้ว ฉันจะทวงของของฉันคืน

ทำไม ไม่ได้เหรอ

ฉันสร้างครอบครัวที่ปกติบ้างไม่ได้เหรอ

อึนซอต้องอยู่แบบไม่มีพ่อไปชั่วชีวิตเหรอ