A Dog's Way Home

Það er einfalt í fyrstu.

Heimilið er eini staðurinn sem maður þekkir.

Og allir þar eru fjölskyldan.

Fyrsta heimilið mitt var fullt af köttum.

Og ég er hundur.

Kettir höfðu beittar klær og vorum með fyndin magahljóð

þegar þeir voru ánægðir.

Kettlingarnir áttu mömmukisu.

Og ég átti mömmuhund.

Ég gat ekki ímyndað mér betra líf.

Er ég stækkaði, bjuggum við til heimili saman.

Við vorum hamingjusöm

um stund.

Sjá þá alla.

Það er svo mikið af þeim.

Taktu þá bara!

- Hei! - Fann einn. Ég er með einn hér.

Guð, þeir eru snöggir.

Ég náði í einn.

- Þarna. Þarna. - Komdu hingað.

Hei, hei. Það eru hundar hérna líka.

Bróðir!

Slatti af þeim hérna fyrir aftan.

- Fann einn enn. - Systir!

Náði honum.

Það er fullvaxinn pit bull-hundur.

Hana nú.

Rólega.

Rólega.

Náði henni.

Mamma!

- Ég er á leið út. - Svona nú.

Náðu í stærri kassa.

Á leið út.

Mamma?

Ég sá hana aldrei aftur.

Ég veit ekki hvað hefði orðið um mig

án Mömmukisu.

Og dag frá degi,

smám saman,

varð Mömmukisa móðir mín.

- Hæ. - Hæ.

Það er hérna.

Allt í lagi. Við fórum snemma úr vinnunni svo við gætum

brotist inn?

Þetta er ekki innbrot, Olivia.

Þetta er glæpsamlegt leyfisleysi. Það er munur.

Allt í lagi, tvö í ár í fangelsi í stað sex. Skil.

- Ég er í lagi. - Komdu.

Getur ekki sagt að gaur sem bjargar kettlingum sé ekki heitur.

Ég segi það ekki. Bara að þú ert ekki heitur.

Takk. Hérna.

- Komdu. Þeir eru hérna undir. - Í alvöru?

Lucas, ég fer ekki ofan í þessa holu.

Nú, þú ert sjálfboðaliðinn sem bjargar dýrum.

- Allt í lagi. - Þú þarft ekki að skríða inn.

Kíktu bara.

- Þeir eru svo margir. - Já.

Dýraeftirlitið kom,

en náði þeim ekki öllum.

Og núna á að rífa niður alla bygginguna,

burtséð frá öllum köttum.

Menn tóku hundafjölskylduna mína en þessi Lucas var öðruvísi.

- Hann kom daglega... - Hæ.

...og kettirnir treystu honum.

Komdu.

Og áður en ég vissi af voru loppurnar á hreyfingu.

Bíðið!

Lucas! Sjáðu, hvolpur!

Guð minn.

Hvað ertu að gera hér, litla stelpa?

Hæ.

Og hann smakkaðist líka vel.

Hún er mjög sæt.

- Hæ. - Hei.

Það verður ekki erfitt að finna heimili fyrir þig.

Bíddu.

Þú sást hvernig hún hljóp til mín.

Kannski er það merki um að hún eigi að eiga heima hjá mér.

Lucas, þú getur ekki séð um hund.

Hvað gerirðu þegar þú ferð í skólann eða vinnuna?

Reyndar bý ég hjá mömmu minni.

Það er ekki eins og það hljómar. Hún er uppgjafahermaður.

Þú gætir hafa séð hana á miðstöðinni.

- Terri Ray? - Já.

Hún er ekki orðin fær um að vinna,

svo hún er heima, þótt ég sé það ekki.

Kannski væri hvolpur góður fyrir hana líka.

Ekkert hafði verið betra eins og að láta hann halda á sér.

Henni virðist líka mjög vel við þig.

Hvað sérðu í honum sem ég sé ekki, hvolpur?

Hei, þið! Í burtu með ykkur!

- Förum, förum. - Höldum áfram.

Einkaeign!

- Sjáumst síðar. - Allt í lagi.

- Sjáumst. Bless. - Hringdu í mig.

- Hæ, mamma. - Hæ.

Ég held að ég kalla hana Bellu.

Elskan, þú veist að við getum ekki verið með hvolp.

Leigusamningurinn leyfir ekki gæludýr.

Sagt er að hundur sé góður við þunglyndi.

- Hver segir það? - Örugglega einhver.

Verður þetta einn af þessum hlutum

þar sem ég segi þetta hræðilega hugmynd, en þú gerir það samt?

Já. Og hvaðan heldurðu að ég hafi lært það?

Við Lucas lékum bestu leikina.

Bella, náðu í boltann.

Við lékum Ná í boltann.

Stoppaðu.

Við lékum Stopp.

Stoppaðu, Bella. Ég verð að læra.

Hérna.

Hafðu teppið mitt.

Það lyktaði ótrúlega vel. Eins og Lucas.

Við lékum Ekki naga skó.

Bella. Ekki naga skó.

Og svo var minn uppáhaldsleikur.

Hvað? Hvað viltu?

Ég er að reyna að...

Viltu smá ostbita?

Pínulítill ostbiti fyllti mig

- af svo sterkri tilfinningu. - Hana nú.

Eins og ég væri örugg, hamingjusöm og hlý, allt í einu.

Það var ást.

Verð að fara, verð að fara!

Ég er svo seinn.

Verð að fara að vinna. Bless, Bella.

Eini leikurinn sem mér líkaði ekki var Fara í vinnuna.

Vertu góð.

Lucasarteppið hélt mér félagsskap,

en kom ekki í stað alvöru Lucasar.

- Ég átti enn kattarfjölskylduna mína. - Rólegt þarna niðri.

Og Lucas varð

- hluti af fjölskyldunni. - Ekki fyrir þig, Bella.

Þetta er fyrir kettina. Svona.

Sérðu þá?

Mömmukisa!

Ég elska Mömmukisu og elska að vera Bella.

Komdu. Við erum á leið heim.

Haldið áfram, kettir.

- Sjáumst á morgun. - Allt í lagi.

Háttatími, Bella. Komdu.

Og í lok hvers dags lékum við...

Sestu. Ertu tilbúin

- í pínulitla ostbitann okkar? - ...Pínulitla ostbitann okkar.

Allt í lagi. Á teppið. Svona nú.

Góða nótt, Bella.

Lucas var manneskjan mín og ég var hundurinn hans.

Ég var heima.

Alltaf þegar Lucas var að leika

- Fara í vinnuna... - Góð stelpa.

...fór ég með mömmu út að ganga.

- Hvað er að, elskan? - Það er íkorninn aftur!

Ég verð að ná þessum íkorna.

Hann er að sleppa!

- Bellla. Nei, Bella. - Hann er þarna!

Svona nú. Ekki elta íkorna.

Komdu, Bella. Komdu, stelpa.

Ég elskaði mömmu, en hún skildi ekki

- hvernig á að veiða íkorna. - Gott.

Góður hundur.

Fyrirgefðu. Ég ætlaði ekki að gera þér hverft við.

Ég heiti Gunter Beckenbauer.

Þetta eru húsin mín þarna.

Hvað viltu, hr. Beckenbauer?

Ég þekki þessa lykt.

- Og vissi að þetta boðaði ekki gott. - Sjáðu til.

Ég veit að sonur þinn hefur verið að hringja

í sýsluyfirvöld vegna þessara vitlausu katta,

sem ég losaði mig við.

Ég hef þegar misst úr allt sumarið,

svo gætirðu beðið hann um að hætta?

Sonur minn mun ekki hætta, hr. Beckenbauer,

því það eru ennþá kettir þarna.

Dýraeftirlitið segir að svo sé ekki.

Dýraeftirlitið lýgur og þú líka.

Hvers konar hundur er þetta? Pit bull?

Vitum það ekki. Fundum hann á meðal kattanna sem þú segir ekki vera hér.

Það sem ég er að reyna að segja, frú,

er að þú og drengurinn viljið ekki fara í stríð við mig.

Stríð? Hvað veist þú um stríð?

Allt í lagi.

En núna er skýrt að ég reyndi

að útkljá þetta friðsamlega og þið gefið ekki eftir.

Nei, nú er staðfest að þú komst hér og og sagðir okkur vera á leið í stríð.

Svona nú, Bella, róleg.

Róleg. Gerðu þitt.

Hvað er það? Kalt, blautt.

Ís!

- Ís fellur af himnum! - Bella.

Þetta er snjór.

Þetta er bara snjór. Gerðu núna þitt.

Hvað? Hvað?

Áfram, áfram.

Svona nú, áfram. Áfram.

Áfram.

Áfram. Já.

- Ég elska að Gera mitt í snjónum. - Áfram.

- Lucas er heima! - Halló.

Hæ. Hei.