HeartBeat (My Heart is Beating / Gaseumi Ddwinda / 가슴이 뛴다)

HEARTBEAT

ANG MGA TAUHAN, PANGALAN, ORGANISASYON, GRUPO, KAGANAPAN,

AT PINANGYARIHAN AY KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA ANIMAL SAFETY GUIDELINE

Hae-sun.

Sa dahilang iisa lang ang puso mo,

isang tao lang ang tunay mong mamahalin.

Babalik ako at hahanapin ka.

At kapag nangyari 'yon,

mahalin natin ang isa't isa nang buong puso.

Inumin mo ang dugo ko...

at alalahanin mo ako.

Ano...

Ano'ng ginagawa mo?

Imposible.

Puwede bang ibaba mo muna ako?

Ngayon na!

Oo, tama.

Dahan-dahan!

Natatakot ako!

Ikaw ba...

talaga...

si Hae-sun...

Sinasabi ko na nga ba.

Lahat 'yon para sa patak ng dugo?

Nababaliw ka na ba?

Naramdaman ko talaga 'yon.

Naramdaman ang alin? Bastos!

HEARTBEAT EPISODE 4

Naramdaman ko talaga si Hae-sun

sa dugo niya.

Hindi.

Imposibleng mangyari 'yon.

Ang una kong halik ay sa bampira?

Uminom ka ng dugo niya?

Paano?

'Wag mong sabihing...

Hindi, di gano'n.

Paano?

Mula rito.

Dumudugo ang labi niya.

Di ko napigilan ang sarili ko.

Talaga?

'Wag mong sabihing hinalikan mo siya?

Hindi 'yon ang intensiyon ko, pero oo, gano'n ang nangyari.

Grabe.

Pambihira.

Paanong mas magaling siya gayong kakagising lang niya?

Wala pa akong nahahalikan.

At di kailanman.

'Wag kang magpatawa.

Ano 'yon? May problema ba?

Kasi...

Nakakita na ba kayo

ng nakaraan ng isang tao o mga sulyap ng dati niyang buhay

matapos inumin ang dugo niya?

Parang narinig ko na 'yan.

- Tama. - Di ba napapanood 'yan sa TV?

Nakikita ang nakaraan at lumulutas ng kaso pagkainom ng dugo.

Tama ka.

Pero gawa-gawa lang 'yan.

Di pa nangyayari sa 'kin 'yan. Ikaw?

Luho na nga sa 'kin ang pag-inom ng dugo.

Bakit mo pala natanong?

May naramdaman ka ba sa dugo niya?

Wala, ano...

Iniisip ko lang kung puwedeng mangyari 'yon.

Ang tagal na mula no'ng huling uminom ako ng sariwang dugo ng tao,

nawala siguro ako sa huwisyo.

Sino ba 'yan sa ganitong oras?

- Ako na. - Sige.

Hi.

Hoy, ikaw. Kailan ka magbabayad?

Ilang buwan na!

Hoy.

Pasok.

Bitawan mo 'ko!

Woo-hyeol, tulungan mo 'ko!

Sinabi kong magbayad ka. Patay ka ngayon!

Si Seon Woo-hyeol.

Imposible!

Woo-hyeol, ikaw ba talaga 'yan?

Di ako makapaniwala.

Naging tao ka ba matapos mong humimlay ng 100 taon?

Teka.

Di ka naman amoy tao.

Sa kasamaang-palad.

Bakit? Ano'ng nangyari?

Rose, mahabang kuwento.

E di iklian mo.

Kala-kalahati siya. Kalahating tao, kalahating bampira.

Naku po.

Woo-hyeol,

kaya mo 'yan.

Wala akong magagawa, pero...

Tanggapin mo 'to.

Rh-negative 'to. Mahirap makahanap nito.

Hoy, 'wag mong hawakan.

Kung di ka magbabayad sa susunod na linggo,

magpaalam ka na sa mga delivery mo.

May mga back order pa ako na kailangan asikasuhin,

sa susunod na lang tayo magkumustahan.

- Alis na 'ko. Paalam! - Sige.

- Paalam, Rose. - Paalam.

Gano'n lang?

Nakakatakam naman ang amoy niyan.

Mukhang palaban pa rin si Rose

tulad ng dati.

Palaban siya para sa ikabubuti niya.

Sumasayaw pa rin siya gabi-gabi.

Ano'ng masama sa gusto niyang gawin gamit ang perang kinikita niya

sa mga pagde-deliver tuwing madaling-araw?

Madaling-araw na delivery?

Tama. Sa panahon ngayon, kapag umorder ka ng anuman,

idedeliver sa 'yo kinaumagahan.

Habang nagdedeliver siya ng mga package para sa mga tao,

naghahatid din siya ng mga bag ng dugo para sa mga bampira.

Enjoy.

Bakit di natin pasukin 'tong pagde-deliver tuwing madaling-araw?

Gusto mo ring makabangga ng truck?

Di magandang idea 'yan.

Siyanga pala, Woo-hyeol, ano na ang gagawin mo ngayon?

- Tungkol saan? - Mahihirapan ka na siguro

matapos mo siyang halikan.

Bakit di ka magpalipas ng gabi rito?

- 'Yan ba ang dapat kong gawin? - Oo.

Ano bang pinagsasabi mo?

May bahay ka, bakit ka matutulog dito?

Akala ko ba nagkakaintindihan na tayo.

Kukunin mo ang bahay na 'yon anuman ang mangyari.

Umalis ka na, Woo-hyeol. Umuwi ka at harapin mo!

Sige.

Magpakalalaki ka at sabihin mo ang totoo sa kaniya.

"Matagal na akong di nakakakita ng sariwang dugo ng tao

kaya di ko napigilan ang sarili ko."

"'Yon lang."

"Wala akong anumang nararamdaman para sa 'yo."

Sige.

Nasaan ka buong gabi?

Nagpahangin ako sa labas.

Gising ka pa pala.

Paano ako makakatulog?

Kasama ko sa bahay ang isang bampira na inaasam ang dugo ko.

"Inaasam ang dugo mo"?

Kailan ko naman inasam ang dugo mo, ha?

Para sa patak lang ng dugo,

di ka nagdalawang-isip

na ilapat ang labi mo sa 'kin!

Kung di 'yon pag-asam sa dugo ko, ano 'yon?

Pasensiya na.

Pero di ko talaga sinasadya 'yon.

E ano?

No'ng makita ko ang dugo mo,

di ko napigilan.

Di ako nagpapakita ng interes sa 'yo.

Ano?

Ako...

Di kailanman tumibok ang puso ko.

Wala akong alam sa pag-ibig.

Di ko kailangang magmahal para tumibok ang puso ko kagaya sa tao.

Ang pagnanais lang

na uminom ng dugo ang mayroon ako.

Ako rin.

Ang pagnanais lang na kumita ng pera ang mayroon ako.

Ayos na tayo. Kunwari na lang kinagat ako ng lamok sa labi.

Ano?

Ano'ng problema?

Di ba mas mabuti para sa 'tin ang gano'n?

Isang "lamok"?

Ang sakit n'on.

Mga peste...

ang mga lamok!

Mas gusto mo bang tawagin kitang garapata?

"Garapata"?

Kung iisipin mo,

tama naman talaga ako.

Dumidikit sa iba at sinisipsip ang dugo nila.

'Yan ang ginagawa ng garapata.

- Hoy! - Bakit!

Anak ng...

Ikaw...

Kung gusto mong ituring kitang tao,

maghanap ka ng trabaho at kumita ng pera.

Sinabi mo na gusto mong maging tao.

Kung gano'n, humanda kang mamuhay na parang tao

at 'wag kang umasta na parang lamok.

Bakit di ka sumasagot?

Tuluyan ka na bang naging lamok?

Naiintindihan ko, ma'am.

Imposibleng siya si Hae-sun.

Talagang hindi.

Pindutin...

Naka-unlock ang pinto.

Bukas ang pinto.

VAMPIRE RECORD BOOK

Lihim na libro 'to na pamana sa ating pamilya.

Ikaw sana

ang sumira sa sumpa.

Sapat na ang pagdalaw nang dalawang beses.

Dadami lang ang kita ng ospital sa madalas mong pagpunta rito.

Naninikip ang dibdib ko,