The Messenger: The Story of Joan of Arc (Joan of Arc)

JOANNA D'ARC

Królowie Henryk V i Karol VI zawarli...

pakt w Troyes.

Francja, gdy umrze król...

należeć ma do Anglii.

Obaj władcy wkrótce zmarli.

Henryk VI rządził oboma krajami...

kilka miesięcy.

Delfin Karol VII nie odda kraju dziecku...

ani diukowi Bedford.

Anglicy i Burgundczycy atakują Francję.

Compiegne

Paryż

Rzeka Loara zatrzymała najeźdźców.

Karol VII uciekł do Chinon.

Chce przyjąć koronę w Reims.

Ale Reims zajęli Anglicy.

To najczarniejsze dni w historii Francji.

Kraj może ocalić tylko jedno...

cud.

Jest tam kto?

Joanna.

Miło, że jesteś...

ale ostatnio dwa, trzy razy dziennie...

Do spowiedzi.

Spowiadałaś się rano.

Muszę znowu.

Jaki straszny grzech popełniłaś...

że nie możesz poczekać do jutra?

Zobaczyłam mnicha bez butów, więc dałam mu buty.

Litość to nie grzech, Joanno.

To nie były moje buty.

- A czyje? - Mojego ojca.

- Na pewno ci wybaczy. - Już wybaczył.

Ale Jezus jeszcze nie.

Gdybyśmy bez przerwy prosili o wybaczenie...

żylibyśmy w kościele.

Czy to źle?

Nie, ale...

Dobrze ci w domu?

Tak, bardzo.

A matka? Dobrze się czuje?

Tak, jest wspaniała.

Siostra Katarzyna? Wciąż się przyjaźnicie?

Moja siostra jest...

po prostu cudowna.

A inni przyjaciele?

Nie lubisz się z nimi bawić?

Bawię się z nimi często.

To wszystko brzmi... wspaniale.

Tak jest.

Więc czemu tak często tu bywasz?

Czuję się tu bezpieczna.

Tu mogę z nim rozmawiać.

Z nim?

Ja tylko próbuję do niego mówić.

Ale na ogół to on mówi do mnie.

Kim jest ten...

"on"?

Nie mówi, kim jest.

A jak on...

wygląda?

Pięknie.

I co mówi?

Mówi...

Mówi, że muszę być dobra i wszystkim pomagać...

i dbać o siebie.

Myślisz, że przychodzi z nieba?

Może.

Skąd by nie przychodził, chyba powinnaś go słuchać.

Wygląda na to, że daje ci bardzo dobre rady.

Amen.

To wspaniałe!

To wspaniałe.

Joanno...

Joanno...

Joanno...

Matko!

Matko!

Katarzyno!

Katarzyno!

Nic ci nie jest? Zrobili ci coś?

Nic. Naprawdę.

Szukaliśmy cię. Anglicy są wszędzie.

Byłam w kościele.

Rozmawiałam z księdzem. Wiesz, co powiedział?

Później. Szybko, schowaj się tu!

- A gdzie ty będziesz? - Niedaleko.

Obiecuję.

To się nazywa łup.

Kamraci.

Kobieta z mieczem.

Spójrzcie tylko.

Francuzi to tchórze, każą walczyć kobietom.

Jeśli taka wola boska, niech tak będzie.

Ja się zgadzam.

Kocham kobiety.

Spokojnie, suko. Jak mam to zrobić, gdy się wiercisz?

Teraz wasza kolej.

Zachowaj i błogosław dusze zmarłych.

I ocal nas od lęku i grzechu. Amen.

Posłuchaj.

Joanno, twój wuj i ciotka wezmą cię na jakiś czas do siebie.

Póki tutaj wszystkiego nie odbudujemy.

Rozumiesz?

Dzięki za chleb, który nam dałeś.

Naucz nas kochać tę ziemię i bronić jej przed najeźdźcami.

Amen.

A więc dobranoc.

Co z nią będzie?

Wszystko się ułoży.

Dojrzeje, spotka dobrego człowieka i urodzi mu dzieci. Nie martw się.

Skrzywdzono ją, ale da sobie radę. Jutro będzie czysta jak deszcz.

Zobaczysz.

Chcę pojechać do księdza.

Czy musiała umrzeć?

Tylko Bóg zna odpowiedź.

Jezus nakazuje kochać wrogów, ale ja nie potrafię.

Chciałabym, żeby Anglicy smażyli się w piekle na wieki!

Rozumiem twój gniew, Joanno, ale trzeba umieć wybaczać.

To trudne...

ale zemsta nigdy nie przyniesie pokoju.

A co? I co mi ją przywróci?

I dlaczego ona musiała umrzeć, a nie ja?

Dlaczego On nie odebrał życia mnie?

To była moja wina. Spóźniłam się! A ona oddała mi swoją kryjówkę!

Dlaczego On ocalił mnie?

Uspokój się, Joanno. Uspokój się.

Nie udaję, że znam zamiary Boga...

ale jednego jestem pewien.

Działania Pana zawsze mają jakąś przyczynę.

Może On wybrał ciebie, bo jesteś powołana...

do wyższych celów.

Jeśli podążysz za tym powołaniem, twa siostra nie umarła na próżno.

Nie chcę czekać na powołanie.

Joanno, cierpliwości.

Chcę zawsze być z Nim.

Wkrótce będziesz mogła uczestniczyć we mszy świętej.

Gdy posilisz się Jego ciałem i krwią...

będziesz z nim jednością.

Już chcę być z Nim jednością.

I co powiedział?

By przywozić ją do kościoła.

Łatwo powiedzieć. On jej nie przywozi.

Daj spokój, to ważne. Nie wolno nam spuścić jej z oka.

Nie martw się. Będę jej pilnował jak własnego cienia.

Już chcę być z Tobą jednością.

Wiadomość dla delfina Francji.

Wiadomość!

Kapitanie, wiadomość dla delfina.

Wezmę.

Delfin!

Ludwiku. Nie powinieneś odrabiać lekcji?

Nie chcę. Chcę walczyć.

I będziesz. Ale najpierw naucz się wycierać nos.

Do Jego Wysokości.

Znowu od tej, co zwie się Panną z Lotaryngii.

Ja też umiem czytać.

Mówi, że przysyła ją Bóg.

Szarlatani. Nie starczy drzewa, by ich spalić.

Będzie tu jutro.

Nie spotykaj się z nią, panie. Nie wiemy, czy jest z Lotaryngii.

Co to za różnica?

Jeśli jest z Burgundii, to może być pułapka.

Spójrz. Podpisane "X" . Co to za imię?

Posłaniec Boga nie umie pisać?

Tremoulle ma rację.

Podobno słyszy głosy. Może być czarownicą, wiedźmą.

Regnault, wszędzie widzisz wiedźmy.

To zwykła wieśniaczka.

Wieśniaczka, której zależy na dobru jej króla.

Chce, by mnie koronowano, i by mogła za mnie walczyć.

Nie całkiem. Chce, byś zafundował jej armię.

A twoja matka, panie, ukradła całe złoto.

Nie stać cię na to.

Jeśli zechcę, przyjmę ją.

Anglicy kontrolują pół Francji. Co mam do stracenia?

Drugą połowę.

Nie wolno jej przyjąć, panie.

Może być narzędziem Szatana.

Sądzę, że powinieneś.

To zabawna sytuacja.

Chętnie się dowiem, czemu macocha myśli jedno...

a dwóch najwierniejszych doradców...

dokładnie coś przeciwnego.

Bo mnie na tobie zależy.

Chodź tu.

Twoje szczęście przede wszystkim, Karolu.

Odkąd byłeś dzieckiem.

Znam cię jak matka.

Tak myślisz?

Tak.

Ja wiem, jaka choroba drąży twe serce.

Wiem, jakie to bolesne kochać ojca...

nie wiedząc, czy naprawdę nim jest.

Czy znam cię dostatecznie?

Co to ma wspólnego z tą panną?

Kto odpowie na twe pytania, jeśli nie posłaniec Boga?

Bóg ją przysłał?

Znasz się na ludziach.