HeartBeat (My Heart is Beating / Gaseumi Ddwinda / 가슴이 뛴다)

(ตัวละคร สถานที่ องค์กร หน่วยงาน และฉากที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ)

(และการถ่ายทำดำเนินไปตาม แนวปฏิบัติในการถ่ายทำสัตว์)

แฮซอน

แฮซอนใช่ไหม

อย่างกับคนละเมอพูดงั้นแหละ

จู่ๆ พูดอะไรของคุณคะ

ฝันอยู่เหรอคะ

แฮซอน

กล้าดียังไงมาแผนสูง

ตา ตาฉัน

"แคปไซซิน" เหรอ

ไอ้นี่ใช้ปราบแวมไพร์ได้ด้วยแฮะ

อย่างแจ่มอะ

(จังหวะหัวใจ ตอนที่ 5)

ก็จู่ๆ คุณมาทำแบบนั้น ฉันเลยตกใจ

ขอโทษนะคะ

ถ้าทำให้เธอตกใจคราวหน้า คงได้น้ำตาไหลเป็นสายเลือดกันพอดี

บอกมาสิคะ

คุณมาเคาะประตูห้องคนอื่นกลางดึกทำไม

อย่าอ้างเหตุผลข้างๆ คูๆ เชียวนะ

เรื่องนี้คงยากที่จะฟัง โดยไม่หลั่งน้ำตา

เธอจะไม่เป็นไรเหรอ

เมื่อนานมาแล้ว

มีผู้หญิงที่สละชีวิต

เพื่อปกป้องฉันไว้

ผู้หญิงคนนั้นชื่อว่า...

แฮซอนเหรอ

แต่ทำไมคุณถึงเรียกฉันว่าแฮซอนล่ะคะ

ผู้หญิงคนนั้นหน้าคล้ายฉันหรือไง

เปล่าเลย ไม่สักนิด

ไม่คล้ายกันแม้แต่น้อย

ไรเนี่ย

ก่อนตายแฮซอนเขาพูดไว้

ว่าเราต้องกลับมาเจอกัน

และมีความรักที่ทำให้ใจเต้นให้ได้

ฉันถึงได้อยากเป็นมนุษย์

ฉันอยากมีความรักที่ทำให้ใจเต้น

กับแฮซอนที่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง

แต่ตอนที่เธอเปิดฝาโลงขึ้นมา

ก่อนจะครบร้อยปีแค่วันเดียว

ฉันรู้สึกเหมือนเลือดเดือดพล่านไปหมด

เรื่องนั้นฉันขอโทษนะคะ

ถึงจะไม่ได้เจตนา

แต่ยังไงก็เป็นเพราะฉัน...

ใช่แล้ว เป็นเพราะเธอนั่นแหละ

คงเพราะเป็นเธอ

ถึงได้เปิดฝาโลงขึ้นมาได้

หมายความว่ายังไงคะ

ฉันคิดว่า

เธออาจจะเป็นแฮซอนก็ได้

ฉันเหรอ

ฉันเนี่ยนะคะ

ทั้งเรื่องที่เธอเปิดฝาโลงได้

และเรื่องที่ฉันสัมผัสได้ ทุกครั้งที่เธอตกอยู่ในอันตราย

ฉันคิดว่านั่นอาจจะเป็นเหตุผล

โยงมั่วเชียวนะ พ่อคุณ

เพิ่งบอกว่าฉัน เป็นทายาทของพ่อบ้านอยู่หยกๆ

ทีนี้จะมาบอกว่าเป็น คนรักในอดีตชาติเหรอ

ฉันตายเพราะปกป้องคุณไว้เหรอคะ

มองด้วยสายตาแบบนั้นฉันไม่สบายใจนะคะ

ไหนว่าหน้าตาก็ไม่เหมือนกัน แล้วจะเอาอะไรมา...

ตอนนั้น

เลือดหนึ่งหยดจากปากเธอ

ฉันรู้สึกได้ถึงแฮซอนจากเลือดของเธอ

นี่คุณ

กำลังพูดเรื่องอดีตชาติ การกลับชาติมาเกิดอะไรเทือกนั้นเหรอคะ

จริงจังเหรอ

- อือ - นี่ถ่ายละครอะไรอยู่หรือไงคะ

พูดเป็นเล่นไปได้

ชาตินี้ก็หนักหนาจะตายอยู่แล้ว มาพล่ามเรื่องชาติก่อนอะไรคะ

แล้วก็ต่อให้ฉันเป็นผู้หญิงคนนั้นจริงๆ

ถ้าชาติก่อนฉันตายเพราะคุณ ชาตินี้ก็ควรปล่อยกันไปได้แล้วปะ

การตามหลอกหลอนกัน ตั้งแต่ชาติก่อนยันชาตินี้

ในโลกปัจจุบันมันคืออาชญากรรมนะคะ

เขาเรียกว่าการ "สตอล์กกิ้ง"

"สตอล์กกิ้ง" เหรอ

ใช่ค่ะ สตอล์กกิ้ง

แบบนั้นไม่ใช่ความรักแล้ว แต่เป็นความหมกมุ่น

มันเป็นอาการป่วยค่ะ ป่วย

ทำไมถึงได้ยึดติดกับคนคนเดียว มาตั้งหลายร้อยปี...

น่าขนลุกจริงๆ

"ขนลุก" เหรอ

ก็ได้

ถ้าเธอคือแฮซอนจริงๆ ละก็

ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรฉันก็รับได้

- แฮซอนใช่ไหม - ไม่ๆ ก็บอกว่าไม่ใช่ไง

อดีตชาติเหรอ เรื่องนั้นฉันไม่รู้ด้วยหรอก

การเกิดใหม่เหรอ อันนั้นยิ่งสยอง

ฉันจะถือซะว่าชาตินี้ คือชาติแรกและชาติสุดท้ายของฉัน

เพราะงั้นอย่าเอาฉันไปโยง กับอะไรแปลกๆ ค่ะ

- แฮ... - ยอมใจจริงๆ

เราเนี่ยนะ

ไม่คิดเลยว่าจะพูดแบบนั้น

ไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ

ถ้าเขาหมายความตามที่พูดจริงๆ

ต่อให้ฉันกลายเป็นมนุษย์ไป ก็ไม่มีความหมาย

ในเมื่อเจ้าตัวอยากให้ปล่อยเขาไป

ปล่อยไปเถอะครับ ถูกแล้ว

โลกนี้มีผู้หญิงเยอะแยะจะตาย

แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบผมแค่นั้นแหละ

แต่ผมเห็นต่างนิดหน่อยนะครับ ลูกพี่

มันก็แค่การคาดเดา ยังไม่มีอะไรชัวร์นี่ครับ

ผู้หญิงคนนั้น อาจจะไม่ใช่ คนที่ลูกพี่รออยู่ก็ได้นี่

- ฮะ - ก็ไหนว่าทั้งพฤติกรรม หน้าตา

ไม่มีอะไรคล้ายกันสักอย่างเลยนี่ครับ

และที่สำคัญที่สุด

เลือดของผู้หญิงคนนั้นเต็มไปด้วยพิษ

แต่เลือดของคนที่ลูกพี่รออยู่ ไม่มีทางเป็นแบบนั้นนี่

จริงด้วย

ลูกพี่ต้องกินเลือดผู้หญิงคนนั้น ตอนมีความรัก ถึงจะกลายเป็นมนุษย์ได้

ห่วงเรื่องการเป็นมนุษย์ เอาไว้ก่อนเถอะครับ

ใช่แล้ว

นายพูดถูกแล้วล่ะ

แต่ว่า

- ฉันจะทำให้เขาตกหลุมรักได้ไหมนะ - ฮะ

จะซีเรียสเพื่อ

จะเครียดอะไรเบอร์นั้น ก็จีบไปเลยสิครับ

- จีบเหรอ - ลูกพี่ซอนอูฮยอลผู้ยิ่งใหญ่

มาคิดหนักเพราะผู้หญิงมันใช่เหรอ

จริงด้วยครับ

คนที่ทำให้ผู้หญิงหลั่งน้ำตาในอดีต เป็นอะไรไปล่ะครับ

มีแต่เขาทำให้ฉันหลั่งน้ำตาน่ะสิ

ฮะ

อ้อ เปล่าหรอก เปล่าๆ

ไม่มีอะไร

แต่ว่า

จริงๆ ผมก็แอบน้อยใจนะครับ

เรื่องอะไร

ขนาดเราถามยังไม่เคยบอก ว่าทำไมอยากกลายเป็นมนุษย์นักหนา

แต่กลับบอกผู้หญิงคนนั้นทุกอย่าง

เอาเราที่รู้จักกันเป็นร้อยๆ ปีไปเทียบ กับผู้หญิงที่รู้จักไม่กี่วันได้เหรอ

มิตรภาพของลูกผู้ชายน่ะ

มันมีค่าแค่นี้เองเหรอครับ

ขอโทษแล้วกัน

ที่ฉันไม่บอก ก็เพราะไม่อยาก ให้พวกนายได้เห็นด้านแบบนั้น

และมันก็เป็นความทรงจำ ที่เจ็บปวดสาหัสสำหรับฉันด้วย

เพราะการอยากเป็นมนุษย์ เพื่อความรักที่ทำให้ใจเต้นรัว

มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยาก

ลูกพี่

เฮ้ย แกนี่มัน...

ผม...

ชอบลูกพี่อูฮยอลก็เพราะแบบนี้แหละ

ฮะ

ตัวก็สูง หน้าก็หล่อ แต่งตัวก็ดี

เอาจริงๆ คือ น่าหมั่นไส้ไปหมดเลยไง แต่ว่า

กลับดูเศร้ายังไงชอบกล

แบบว่า ทำให้รู้สึกอยากกอดอะไรงี้

- ว่าไหมล่ะครับ - อือ ใช่

ภายนอกลูกพี่ดูมาดแมนมาก

แต่ข้างในนี้ มีด้านที่อ่อนยวบยาบ และอบอุ่น

เหมือนเต้าหู้อยู่

เจ้าพี่คนนี้ ขนาดจะเปรียบเทียบ ยังต้องเอาไปเทียบกับของกินตลอด

ขอบใจนะ ที่เข้าใจฉัน

แต่ว่า ผมไม่แน่ใจ ว่าควรพูดแบบนี้หรือเปล่า...

ถ้าจะพูดจาไร้สาระอีกก็ไม่ต้องพูด

หนึ่ง สอง สาม ผมคิดแล้วว่าผมต้องพูดครับ

ผู้หญิงชื่อแฮซอนนี่

สวยไหมครับ

ถ้ามีรูปถ่าย ผมขอดู...

อ้อ เดี๋ยวสิ สมัยโชซอนคงไม่มีรูปถ่ายสินะ

อย่างน้อยภาพวาดก็ยังดี

เพราะแบบนี้แหละ ฉันถึงไว้ใจนายไม่ได้

- ทำไมล่ะครับ ผมจะสงสัยก็ไม่แปลกปะ - พอแล้ว

เอาเป็นว่า ลูกพี่อย่ากังวลไปเลยครับ

- พวกเราก็จะช่วยเต็มที่ครับ - ใช่ครับ

ขอบใจนะ ทั้งสองคน

มาสู้ๆ กันนะครับ

- พวกเราทำได้ - สู้โว้ย

เราทำได้ครับ ลูกพี่

อุตส่าห์มารับด้วยตัวเอง

แอบปลื้มอยู่นะคะเนี่ย

งั้นก็แปลว่าแผนผมสำเร็จครับ

ขอบคุณนะคะ คุณน่าจะหาเวลาว่างยากแท้ๆ

ถ้าเป็นประธานนาละก็ ต่อให้ไม่มีเวลาก็ต้องหาให้ได้ครับ

ว่าแต่ จู่ๆ ลมอะไรหอบมาเกาหลีครับ

มีคฤหาสน์เก่าแก่หลังหนึ่ง ที่ฉันเคยเห็นแค่ครั้งเดียว

แต่ฉันคิดถึงมันไม่หยุดเลยค่ะ

อย่างกับว่าเดิมทีมันเป็นของฉัน

คราวนี้ประธานนาหมายตาที่ไหนไว้นะ

คฤหาสน์หลังนั้นอยู่ในย่านกงชอนค่ะ

ย่านกงชอนเหรอครับ

รู้จักแถวนั้นเหรอ

อ้อ ครับ ก็เคยไปมาสองสามครั้ง

ฉันมาเพราะเรื่องนั้นแหละค่ะ

เพราะฉันเอาแต่นึกถึง คฤหาสน์หลังนั้นไม่หยุด

ก็บอกว่าอย่าขยับไง

โอ๊ย ไม่เอาหรอก

- แกถามสิ - อะไรเล่า

- เร็วเข้า - ให้ตาย

แกช่วยถามทีเถอะ

- ไหว้ล่ะ - หยุดเลยนะ

อยากถามอะไรเหรอ

ถามมาสิ

แกถามเร็ว

ถ้าเป็นเรื่องอ่อนไหว เอาไว้ค่อยตามมาคุยที่ห้องพยาบาลก็ได้

ครูคบกับภารโรงสุดหล่ออยู่เหรอคะ

- ฮะ - เขาลือกันทั้งโรงเรียนแล้วค่ะ

ว่าพวกครูเป็นแฟนกัน

เดี๋ยว ใครมันพูดเรื่องแบบนั้น

- จริงเหรอคะ - ไม่จริงใช่ไหมคะ