De første 200 linjer.
Powder (1995) OCR 23.976 fps runtime 01:51:45
เราช่วยไม่ได้แล้ว
แอนนาสิ้นใจแล้ว เกร็ก
เราได้พยายามทุกอย่าง
เธอทนความเจ็บปวดไม่ไหว
แล้วลูกผมล่ะ
ผมเกรงว่าเด็กอาจจะ...
มีความผิดปรกติบางอย่าง...
เราบอกได้ว่าเด็กไม่มีสี ที่ผิวหนัง
เรียกว่าการมีผิวเผือก มันเป็นกรรมพันธุ์
เพียงแต่ผิวขาวใช่มั้ยหมอ
และตาของเด็กก็ทนต่อแสง ไม่ค่อยได้
ผมอยากดูลูก
เกร็ก จำไว้นะว่าเด็ก ที่ยังไม่เกิดนั่น...
จะได้รับประสบการณ์ทุกอย่าง ที่แม่ได้รับ
พาผมไปดูลูกด้วย
พาผมไปดูเดี๋ยวนี้
เราจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยเขา
คุณทำอะไรกับลูกผม
กำลังวัดระดับคลื่นสมอง
ไม่จำเป็นต้องทำตอนนี้นี่
นั่นไม่ใช่ลูกฉัน
นั่นไม่ใช่ลูกฉัน
เกร็ก ไปกันเถอะ
- นั่นไม่ใช่ลูกฉัน - เพื่อเห็นแก่พระเจ้า ไปกันเถอะ
- เจสซี่ - ดั้ก
ขอบคุณที่มาส่ง
- เรายังอยู่ในเมืองวีตันอยู่หรือเปล่า - ชานเมือง
ผมรบกวนวันพักผ่อนของคุณหรือเปล่า
ถ้าเป็นคุณล่ะก็ ฉันยินดีค่ะ
ดั้ก ฉันได้ยินเสียงเขา เขาอยู่ข้างล่างนี้
คุณคงยังไม่ได้คุยกับเขานะ
แน่นอนยังไม่ได้คุย
คุณคาลด์เวล
เขาบอกว่าเป็นเด็กผู้ชายใช่มั้ย
คิดว่าใช่
ตาเฒ่าตายเมื่อคืนนี้ เพื่อนบ้านพบศพเขาเมื่อเช้านี้
เราคิดว่าเด็กคนนี้คงเป็นหลาน
เขาอยู่ที่ไหน
แอบอยู่ในห้องใต้ติน
เขาไม่ได้รายงานเกี่ยวกับ การตายของปู่ตัวเอง
เรารู้ว่าเขาตายจากสาเหตุธรรมชาติ
ดั้ก คุณให้ฉันมาทำอะไร
เพื่อนบ้านบอกว่าเขาเป็นเด็กปัญญาอ่อน
บางคนก็บอกว่าผิดปกติ หรือพิการ
ฉันไม่รู้
ผมไม่รู้ว่าจะโทรไปหาใครดี คิดว่าคุณคงช่วยได้...
บอกให้เขาออกมาด้วย เราจะได้ ไม่ต้องไปลากเขาออกมา
พวกเพื่อนบ้านพูดถึงเขา ราวกับว่าเขาเป็นปีศาจ
ไม่มีใครมองเขาในทางที่ดีเลย
คุณว่าอะไรนะ
คิดว่าปู่ย่าคงเก็บตัว เขาไว้ข้างล่างนั่น...
เหมือนกับความลับของครอบครัว
ฉันไม่รู้
พ่อหนุ่ม
ฉันพาคนมาพูดกับเธอ
หวัดดีจ๊ะ
ฉันชื่อเจสซี่
อยู่ข้างล่างเป็นยังไงบ้าง
ขอเปิดไฟได้มั้ย
กลัวหรือเปล่า ไม่ต้องกลัวหรอกนะ ไม่ต้องกลัวฉัน
ผมไม่ได้กลัว
เธอชื่ออะไรจ๊ะ
พาวเดอร์
ชื่อจริงหรือชื่อเล่น
ปู่ไปเอากาแฟแล้วล้มลง
สะดุดล้มแล้วก็ตาย
ผมพยายามช่วย แต่ปู่...
เรารู้แล้ว
พ่อหนุ่ม ฉันบอกแล้วไงว่า เราไม่ได้โทษเธอหรอก
ทุกอย่างเรียบร้อย
ฉันเพียงต้องการจะพบเธอเท่านั้น
ทำไมเหรอ
มาเถอะ ไม่มีใครทำอะไรหรอก ทุกอย่างเรียบร้อย
ยื่นมือมาสิ
เธอชื่อจริงชื่ออะไร
เจเรมี่ รีด
เธออยู่ข้างล่างทั้งคืนเลยเหรอ
เธอคงหิวสินะ
คุณไปหาอะไรมาให้เราทานหน่อยสิ
อะไรก็ได้
นายอำเภอคะ
ไม่ต้องห่วงเราหรอก
ผมจะรีบกลับมา
ทำไมเธอไม่บอกกับใคร...
...เมื่อเธอรู้ว่าคุณปู่ตาย ทำไมไม่โทรเรียกตำรวจ
ปู่บอกว่าจะมีสักวัน...
...ที่หากปู่จะตาย...
...เหมือนกับที่ย่าตาย
และก็จะมีคนมา...
...และเห็นผม...
...แล้วพาผมไปจากที่นี่
กลับไปรอฟังอยู่ที่นี่แต่ไม่ต้องลงไป
ลูซี่ นี่บาร์นัม
ว่ามาเลยคะ นายอำเภอ
เราอยู่ที่บ้านตระกูลรีด เราได้พบบางอย่างที่ไม่น่าเชื่อ
เธอไม่ได้อยู่ข้างล่างนี้ใช่มั้ย
ผมทำงานในฟาร์ม จนถึงเวลาแดดจัด
แม้แต่แว่นกันแดดยังช่วยไม่ได้เลย
เธอรู้มั้ยว่าตอนนี้มีคอนแท็คเลนส์ ที่ป้องกันสายตาจากแสงอาทิตย์ได้
ผมอ่านเจอ แต่ปู่บอกว่า มันแพงเกินไป
เธอไปโรงเรียนครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ผมไม่เคยไปโรงเรียน
แต่ก็เคยอ่านเกี่ยวกับโรงเรียน
เล่มนี้ด้วยเหรอ
"โมบี้ ดิ้ก"
แม้แต่เด็กมหาลัยยังอ่าน ไม่เข้าใจเลย
เลือกสักหน้าสิ
หน้า 216
"เมื่อมาถึงท่าแล้ว เราไม่ต้องล่องเรืออีกต่อไป
"เมื่อเราพับใบเรือแล้ว แม้แต่ผู้ที่ เมื่อยล้าที่สุดก็ไม่เมื่อยล้า
"พ่อสุดที่รักซ่อนตัวอยู่หนใด
"วิญญาณของเราเหมือนเด็กกำพร้า ที่แม่ตายตอนคลอดเราออกมา
"และความลับของพ่อ อยู่ในหลุมฝังศพ...
"...และเราจะต้องเรียนรู้มัน "
เธอจำได้ทั้งเล่มเลยเหรอ
จำได้หมด
ขอทางหน่อย
เอาล่ะทุกคนถอย ถอยห่างจากรถ ไปกันเถอะ!
ไม่เป็นไร เธอไม่ต้องกลัว
คุณนั่นแหละที่กลัว
คุณกลัวแทนผม
ทำไมไม่เข้าไป
ฉันถือให้
คุณเคยเห็นสายล่อฟ้า เยอะขนาดนั้นหรือเปล่า
ผมเพิ่งคุยกับคนชันสูตรศพ
ตาเฒ่าตายด้วยโรคชรา แต่พบว่ามีอาการหัวใจสั่น
เขามีกระแสไฟฟ้าทั่วทั้งตัว
รถพยาบาลไม่ได้มาเมื่อเช้านี้ และมาช่วยไม่ทัน
คุณกำลังบอกว่าเด็กนั่น ปล่อยกระแสไฟฟ้าใส่ตาเฒ่างั้นเหรอ
คุณคิดว่าเขาเป็น ดร.แฟรงเก้นสไตน์งั้นเหรอ
ผมเพียงจะบอกว่า เขาไม่ใช่แค่คนเผือกเท่านั้น
เจ้านั่นมันเป็นตัวประหลาด
ผมไม่คิดว่าเราจะหาคนขาวกว่านี้ ได้อีกนะ ฮาร์ลีย์
"เมืองวีตัน ประชากร 12,000 คน"
อย่าให้คนข่มเหงเธอนะ พวกเขาพยายามเต๊ะท่าเท่านั้น
ถ้าเธอรู้จักพวกเขาแล้ว เธอจะรู้ว่า...
พวกเขาส่วนใหญ่จะหวาดกลัว และขี้เหงาเหมือนกับคนอื่นๆ
นั่นมันตัวอะไรน่ะ
คุณต้องไปดูเองอารอน ถึงจะรู้ว่าผมพูดถึงอะไร
ไปดูเขาสิ นั่งอยู่ที่ห้องโถง ฉันบอกคุณแล้ว...
...ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
บอกแล้วไง
เพราะวิถีชีวิตที่เขามีอยู่
เขาไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
ทุกอย่างที่คุณและฉันรู้ เรื่องธรรมดาๆ ง่ายๆ
ฉันคิดว่าเขายังไม่มีประสบการณ์
แต่เขาเป็นเด็กที่อ่านหนังสือ มากกว่าใครๆ ที่คุณเคยพบ
แต่เรื่องอื่นๆ แล้ว...
ฉันคิดว่าเขาเหมือนกับเด็กเล็กๆ
นายทำไมเป็นอย่างนี้
นายเหมือนกับผีดิบจากอวกาศ
เขาไล่นายออกจากศูนย์มะเร็งงั้นเหรอ
นายป่วยเป็นโรคหรือไง
อย่ามามองหน้าฉัน
ได้ยินที่ฉันพูดมั้ย
ฉันไม่ชอบตานาย
รู้ไหมเด็กใหม่ต้องทำอะไรในวันแรก
ต้องทำหน้าที่ซะก่อน
เด็กใหม่วันแรก...
อาหารมื้อแรก...
ต้องใส่ช้อน
นายเคยใส่ช้อนไหม
นายมีทางเลือก 2 ทาง
สวมไอ้นี่ที่ปลายจมูก โชว์หน่อยมิทช์
นายลองทำดูสิ...
หรืออีกทางหนึ่ง ก็ใส่ที่รูก้นของนาย
เลือกเอา
ทำอะไรน่ะ
พ่อ
เห็นสตีเว่นมั้ย
เขาอยู่นี่ตั้ง 3 ชั่วโมง
มันช่วยเธอได้กว่ายาแก้ปวด
เธอเจ็บปวดทั้งวันจนเขามา
เขาเอานั่นมาให้เธอด้วย
มีอะไรที่ฟาร์มตระกูลรีดเหรอ
ฉันอยู่นี่ ที่รัก
มีอะไรเกี่ยวกับเด็กปัญญาอ่อน ที่ไปเก็บมาจากฟาร์มนั่นเหรอ
คุณได้ยินข่าวนั่นมาจากไหน
ฉันไม่อยากบอกคุณหรอกนะ ว่าฉันคิดยังไง
ฉันไม่อยากฟังหรอก
เราไม่ต้องการคนปัญญาอ่อนอีก...
เรามีขยะมากพออยู่แล้ว
นี่ไง
ผมไม่รู้ว่าเขาคืออะไร...
รู้แต่ว่าเขาไม่ใช่คนปัญญาอ่อน
นอกจากไม่มีผมเหมือนคนอื่นแล้ว...
สภาวะก็ไม่ผิดปรกติมากมายอะไรนัก
เขาเป็นเด็กหนุ่มที่แข็งแรง คนหนึ่งทีเดียว
เพราะงานในฟาร์มนั่น เธอเลยมีรูปร่างที่ดีจริงๆ
แล้วเขาจะได้คอนแท็คเลนส์ ปลายสัปดาห์นี้
พวกนั้นจะเรียกเขาว่าพ่อตาสีฟ้า ที่งานประจำเมือง คุณจะไปมั้ย
คุณจะเห็นพวกเราที่นั่น
ขอบคุณที่มาค่ะ คุณหมอ
ด้วยความยินดีครับลาก่อน คุณเจเรมี่ รีด
เจเรมี่ ฉันอยากให้เธอคิดถึงเรื่องนึง
เธอเข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมวีตันไฮ
เธอคงจะไม่เสียเปรียบด้านความรู้ที่นั่น
ฉันรู้จักครูที่นั่นเกือบทุกคน
ยังไงก็ตาม...
No comments yet. Be the first to leave one.