Teenage Mutant Ninja Turtles

‫یه‌بار دیگه بگید ‫برای چی اومدیم اینجا؟

‫بیشاپ گفت یه ربطی ‫به سرنوشت دنیا داره.

‫بیشاپ زمان ما هم دری وری زیاد می‌گفت.

‫مثلاً...لاکپشت‌ها، خشم من رو بچشید!

‫و یا...چقدر حال میده چندتا لاکپشت ‫کالبد شکافی کنیم.

‫و یا...گیرتون میندازم لاکپشت‌ها، نه فوراً ‫ولی حتماً!

‫ما هم یادمونه مایکی ‫اما بیشاپ الان رئیس شورای کهکشانی‌ـه.

‫حداقل باید ببینیم ‫حرف حسابش چیه.

‫من که نمی‌فهمم چرا.

‫آخه من که به یارو رأی ندادم.

‫آقایون...

‫ممنون که اومدید.

‫بیخیال این آداب و رسوم، آقای رئیس.

‫ماجرا چیه بیشاپ؟

‫مشکل خیلی حساسی پیش اومده.

‫و سوای اختلافات گذشته‌مون

‫فقط از شما می‌تونستم کمک بخوام.

‫یه‌چیزی می‌خواد من رو نابود کنه.

‫نابودت کنه؟ ‫کی؟

‫کیه که نخواد؟

‫تو گفتی مسئله ‫سرنوشت دنیاست.

‫اگه من بمیرم ‫اتحاد کهکشان هم از بین میره.

‫زمین با چندین میلیارد نژاد فضایی وارد ‫جنگ میشه که می‌خوان بشریت رو نابود کنن.

‫حالا می‌خوای انقدر نوشابه ‫واسه‌ی خودت باز نکن.

‫پس نگهبان‌هات چی؟

‫حقوق‌شون ارزش خطر ‫کردن برای این تهدید رو نداره.

‫فکر کنم بگیرید چی میگم.

‫مترجم: «امـیـر دلـپـسـنـد» @AMIRX79X

۱۴۰۲/۰۳/۱۶ ۲۰۲۳-۰۶-۰۷

‫«فصل: ۶ قسمت: ۲۲» ‫«رئیس کشور»

‫و اگه به بند ۳ و ماده‌ی ۲ نگاه کنیم

‫می‌بینیم که...

‫همه برید بیرون!

‫ببخشید آقا.

‫میشه بدونیم آقایان سبز رنگی که ‫همراه رئیس بیشاپ هستن، کی هستن؟

‫ما هیچی، این رو ببین.

‫تنفس!

‫گمونم این همون ‫هیولاییه که می‌خواد بکُشتت، نه؟

‫چشم بسته غیب گفتی؟

‫انگار نگهبان‌هات زبون‌گیر شدن.

‫باید مردم رو ببریم جای امن.

‫من میرم سر وقتش.

‫بیاید این توله رو تربیت کنیم.

‫عه!

‫من چرا باتریم تموم شد؟

‫اینجا مرکز فرماندهی اتحادیه‌ست.

‫همین که از حراست رد شدید ‫تمام سلاح‌هاتون غیرفعال شدن.

‫پس یعنی باید به سبک قرن ۲۱ ‫این جونور رو رام کنیم؟

‫خیالی نیست.

‫مایکی، آسانسور!

‫لطفاً آروم و نفر به نفر خارج شید.

‫شاید بهتره هر چی زودتر گورتون رو گم کنید!

‫نه!

‫بهت ۹.۵ میدیم راف.

‫خوب پیاده شدی ازش ‫اما باید روی فرودت کار کنی.

‫من یه فکری دارم!

‫آهای آقای دراز و سیاه و تفی!

‫بیا ببینم!

‫اگه چیزی از کارتون‌ها یاد گرفته باشم ‫اینه که این کار باید جواب بده.

‫اصلاً می‌دونه داره چیکار می‌کنه؟

‫مگه همیشه می‌دونه؟

‫آره تک چشم. ‫بیا پیش عمو مایکی.

‫نیا سمت عمو مایکی، غلط کردم ‫دور شو!

‫هر وقت آماده بودید ‫بد نیست کمک کنید آقایون.

‫وقت خوابه!

‫اون جونور چی بود؟!

‫یه موتور نابودی ‫که ژنتیکش جهش پیدا کرده.

‫دی‌ان‌ای منبعش بیگانه بوده.

‫تو از کجا می‌دونی؟

‫چون...خودم ساختمش.

‫لطف می‌کنی دوباره بنالی بگی چی گفتی؟

‫گوشم رو تف هیولا گرفته بود.

‫من توی ساخت اون هیولا...کمک کردم.

‫مگه تو هنوز هم خلاف می‌کنی؟

‫نه. ‫اما این مربوط به چند ده سال پیشه.

‫فکرش هم نمی‌کردم زنده مونده باشن.

‫برگرد عقب ببینم.

‫باشن؟! ‫این زبون‌دراز فک و فامیل داره؟

‫انگاری آره.

‫بیرون یه ماشین پرنده دارم. ‫بریم.

‫تمام واحدهای هوایی.

‫از مرکز فرماندهی اتحادیه‌ی کهکشانی ‫درخواست کمک کردن.

‫به‌به‌به.

‫انگار اوضاع آرومه.

‫جناب رئیس شورا!

‫چه افتخاری. ‫اوضاع بر وفق مراده؟

‫از اون یارو بپرس!

‫آمم...تحت بازداشتی؟

‫مواظب باشید!

‫چرا وایساد با حافظان صلح درگیر شه؟

‫اول فرار، بعداً خرخون‌بازی!

‫دفعه‌ی بعد یکی هم‌نژاد خودت پیدا کن.

‫خبر بد دارم.

‫این یکی خیلی ورزشکاره!

‫سفت بشینید!

‫فکر کنم گمش کردیم.

‫تو دیگه فکر نکن.

‫خوبه، حداقل سلاح‌هامون باز روشن شدن.

‫هشدار، شما با مرکز کنترل هدایتی ‫تماس گرفتید.

‫در حال تماس با پشتیبانی ماشین‌های پرنده.

‫لطفاً صبر کنید.

‫من رئیس شورای کهکشانی‌ـم ‫صبر نمی‌کنم!

‫انگار ترسوندیمش.

‫نه، باهوش‌تر از این حرف‌هاست. ‫سفت بشینید.

‫مواظب باش!

‫خوشحالم می‌بینم بعد از ۱۰۰ سال

‫هنوز هم خوب بلدی خرابکاری کنی، بیشی‌جون.

‫زود باشید، این جونورها بیخیال بشو نیستن.

‫نه!

‫بیشاپ!

‫خب، کی دوست داره اولین نفر بپره توی گودال ‫بزرگ و تاریک و ترسناک هیولایی لاکپشت‌خور؟!

‫من یکی که توی کتم نمیره.

‫۱۰۰ سال گذشته ‫اونوقت هنوز توی فاضلاب باید راه بریم.

‫انگار ردش اینجا تموم میشه.

‫برای اینه که اون بی‌ریخت آب شد رفت توی زمین ‫عقل کل.

‫باشه.

‫شاید زود قضاوت کردم.

‫بیا اینجا رو ببین دانی.

‫یه حفاظ انرژیه.

‫شاید با سلاح‌هامون بتونیم...

‫خودتون جزغاله می‌شید.

‫این یه حفاظ شبکه‌ای ‫نوترینویی شتاب‌یافته‌ست.

‫انرژی سلاح‌هاتون در اثر برخورد ‫برمی‌گرده به منبع که خودتون هستید.

‫تو از کجا می‌دونی؟

‫بذار من بگم.

‫بعد از اینکه اون جونورها رو ساختی ‫آخر هفته بیکار بودی

‫برای همین تصمیم گرفتی ‫وسیله‌های خلافکاری بیشتر بسازی.

‫درسته، فناوری‌ها مال من هستن.

‫اما سازنده‌ها، یا بهتره بگم ‫سازنده‌ی عقل کل اینجا من نبودم.

‫پس کیه؟ ‫ماجرا چیه بیشاپ؟

‫حالا که وقت برای تلف کردن داریم

‫پس بهتره کل داستان رو براتون تعریف کنم.

‫۵۰ سال پیش

‫زمین جای متفاوتی بود.

‫و من هم...

‫خودتون می‌دونید چه آدمی بودم.

‫یه روانی متنفر از فضایی‌ها؟!

‫راف...

‫هزاران گونه‌ی فضایی زمین رو به‌عنوان ‫سیاره‌ای قابل سکونت شناسایی کرده بودن.

‫مدام خطر هجوم فضایی‌ها تهدیدمون می‌کرد.

‫و سازمان من تنها خط دفاعی بود.

‫این آزمایشگاه ‫مرکز عملیات من بود.

‫جایی که پرده از دی‌ان‌ای موجودات غیرزمینی ‫برداشته می‌شد و آزمایش می‌شد.

‫هدف ما پیوند دی‌ان‌ای فضایی‌ها ‫برای تشکیل یه ارتش شکست‌ناپذیر

‫محض احتیاط برای شروع جنگ با فضایی‌ها بود.

‫برخلاف مهارت علمی من در این زمینه

‫به کمک نیاز داشتم.

‫خوشبختانه تونستم یکی از بزرگ‌ترین ‫نابغه‌های دنیا رو به کار بگیرم.

‫دکتر بکستر استاکمن.

‫دی‌ان‌ای فضایی ‫به خوبی داره جهش پیدا می‌کنه.

‫من اسمشون رو گذاشتم ‫موش‌گیرهای ارگانیک.

‫مزاح کردم.

‫راضی هستی؟

‫استفاده از ریزدانه‌ها...

‫صفرای مخرب...

‫خیلی زود ارتش بزرگی گیرت میاد.

‫اون هم به لطف این طرح ‫اهدای «داوطلبانه»ـ‌‍ت.

‫استاکمن نابغه بود.

‫طوری پیشرفت کرد که ‫هیچوقت تصورش رو نمی‌کردم.

‫اما زیاده‌روی کرد.

‫تو فضایی‌ها رو می‌دزدیدی ‫و روشون آزمایش می‌کردی.

‫اون زیاده‌روی نبود؟!