The Uncanny Counter 2: Counter Punch (Kyeongirowoon Somoon 2 Kaunteo Peonchi / 경이로운 소문 시즌2)

THE UNCANNY COUNTER 2

Maghintay ka. Ako naman.

Tapusin na natin 'to.

Hindi!

Do-hwi.

Gumising ka, Do-hwi.

Gising, Do-hwi.

Ano'ng problema?

Gusto mo nang tapusin na 'to.

Mr. Hwang.

Mukhang na-miss mo ako.

Una sa lahat,

ako ang papatay sa kanya. Saka kita pupurihin.

Akala ko, habambuhay tayong magsasama.

Ano'ng ginagawa mo?

Kung gusto mo talaga akong iwan, wala akong magagawa.

Pero masyado kang mahalaga

para makuha nila.

Lintik.

Ano naman?

Papatayin mo ako at saka ikokonsumo?

Isipin mong mabubuhay ka sa loob ko.

Salamat sa lakas mo.

Do-hwi.

Malapit lang daw siya.

Hayun!

Ha-na!

Ha-na!

Ha-na!

Iligtas n'yo siya.

Iligtas n'yo si Do-hwi!

Ano'ng nangyari?

Kung ganoon, nag-away sila.

Sina Mr. Hwang at 'yong Gelly.

Nga pala, si Mr. Hwang, hindi…

Pil-gwang ba?

Di ba maganda ngang nag-aaway sila ni Gelly?

Nag-aaway ang mga kalaban.

Mali ka. Mukhang pabor sa atin ngayon.

Pero kapag nakuha ni Mr. Hwang ang kapangyarihan ni Gelly,

magiging masyado na siyang malakas para tawagin.

Di sila mahanap ni Ha-na, ano?

Mapanganib 'yon. Dalawang evil spirits ang kalaban niya.

Kung di siya gumamit ng psychokinesis,

di sila makakatakas ni Do-hwi.

Naghanap tayo sa buong siyudad.

Bakit di mo sila maamoy?

Ginagawa ko ang makakaya ko.

Ano'ng problema nito?

Palyado pa rin ba?

Sabihin mo nga.

Lagi ka namang naglilinis ng ilong, di ba?

Oo naman. Binubunot ko pa nga 'yong buhok.

-Uy. -Bakit?

Bakit mo ginagawa 'yon?

Kailangan 'yon sa pag-amoy, ah?

-Seryoso? -Patingin nga.

Ga'no karami ang binunot mo?

-Lahat. -Wala na lahat.

Akala ko, sagabal ang buhok sa ilong.

Magiging okay rin siya.

Bantayan natin siya at iuwi agad.

Salamat, Ms. Chu.

Binura ko ang lahat ng alaala niya kay Gelly.

Pero di ba siya mahihiya paggising niya?

Wala siyang maaalala.

Susubukan kong ayusin 'yon.

Aayusin ko ang lahat, para di siya magulat

paggising niya.

Lahat?

Ha-na.

Do-hwi, gising ka na ba?

Hindi, humiga ka muna. Higa ka lang.

Ano'ng nangyari?

Nasa'n…

Ano'ng nangyari sa 'yo?

Malabo ang alaala ko.

Naaalala kong nasa kapahamakan ka.

Tama ka.

Niligtas mo ako.

Malusog ka nga.

Na…

na…

naaksidente ka lang.

Natumba ka sa pagligtas sa akin.

Buti at malapit lang sa bahay, kaya inuwi kita rito.

May aksidente?

Do-hwi, natatandaan mo ba…

ang kainang gusto natin, pero di natin mapuntahan?

Oo.

Gusto kong pumunta roon.

Talaga?

Nag-book ka rin ng mga ticket noon.

Di ba?

-Ako ang magbu-book. Manood tayo. -Hindi, ako na.

Tutuloy talaga tayo?

Di ako makapaniwala.

Parang panaginip lang.

Na makita ka ulit…

at masulyapan ang ngiti mo.

Araw-araw akong nagdasal…

na makita kita ulit.

Sandali lang ito, pero…

napakasaya ko dahil sa 'yo.

Okay.

Bubuti ang pakiramdam mo paggising.

Di ka na mapapahamak dahil sa akin.

Salamat sa lahat.

SARADO MAGANDANG ARAW

Lintik.

Lintik.

Lintik!

Hwang Pil-gwang.

Ano'ng gagawin ko sa 'yo para di na maramdaman 'to?

Lintik talaga.

Pambihira, nakatulong pa ang bruha.

Nagising siya sa kamatayan.

Ibig sabihin, may kapangyarihan siya.

Ano'ng tinanggap niya para mabuhay?

Lintik.

Dami kong napanalunan.

DO RE MI FA SOL LA TI DO CLASSIC PIANO ACADEMY

Mr. Park.

Hello.

Mr. Park, nag-practice ako.

Hindi, mas nag-practice ako.

Mahigit 1,000 beses ako.

Ako, 2,000 beses.

-Imposible! -Ganoon karami?

Grabe.

Wala pa ba si Ha-na?

Handa na ang almusal.

Nag-aalala ako sa kanya.

Di madaling kalimutan siya.

Mukhang masaya siya pag kasama 'yon.

Parang gustong-gusto niya rin 'yon.

Oo nga.

Ano'ng suot mo?

May pupuntahan ka ba? Bakit bihis na bihis ka ngayon?

Hindi, a.

Ganito talaga ako manamit. Hindi mo talaga ako kilala.

Nga pala, nasa'n na si Ha-na?

Hay, naku.

Grabe, ang sama mo.

Tingnan mo.

Pagkakataon ba para sa 'yo ang kalungkutan niya?

Mas tuso ka pala kaysa sa inakala ko.

Totoo.

Jeok-bong!

Bakit?

Hubarin mo 'yan.

Bakit?

Baka maalala ni Ha-na si Do-hwi.

'Yong musical notes…

-Bilis. -Talaga ba?

Ms. Chu.

Wag nating kainin 'yan.

Bakit hindi?

Parehong D ang doraji at Do-hwi.

Masama 'yan. Itabi mo.

Kailangan ba talaga?

Tatanggalin din natin 'to?

Mukhang keyboard.

-Naku. -Tanggalin natin 'yan.

Kung ganoon, bakit tayo nag-chicken soup?

Kapareho 'to ng kinain natin no'n!

-Naku. -Tama.

Sorry, late ako.

-Uy! -Nandito na siya!

Uy!

Ano'ng problema n'yo?

-Ang sakit ng likod ko. -Ayos lang kayo?

-Magpapalit ako. -Sige.

Ano'ng meron sa likod mo?

-Grabe. -Ano 'yon?

May dumating ba?

Bilis!

Tanggalin n'yo.

Sabi n'yo, chicken soup ang almusal?

Ganito kasi…

Kanina pa naghahanap ng ramyeon si Mo-tak.

Kaya gano'n. Di ba?

Bakit mo…

Tama.

May mga araw na nagigising kang natatakam sa ramyeon.

Di ba?

Ano? Tama.

Nga pala,

-napakasariwa ng hangin kanina. -Oo nga.

Kapag ganito, dapat nagpapatugtog tayo.

-Sige. -Sige.

-Magpatugtog tayo habang kumakain. -Tama.

Patugtog tayo.

Patayin mo 'yan!

Tama na. Ayos lang ako.

Huwag kang magsinungaling.

-Pagdating sa pag-ibig… -Di sa ganoon.

Bubuti rin si Do-hwi.

At ako rin.

Kaya wag kayong mag-alala.