Teenage Mutant Ninja Turtles

‫آره!

‫بیدار شو!

‫بچه‌ها، بیدار شید!

‫چی شده، دانی؟

‫کُد دو دویی تماسی که با استاد برقرار ‫کردم رو دنبال کردم و منبعش رو پیدا کردم.

‫استاد اسپلینتر؟!

‫پدر!

‫چرا حرف نمی‌زنه؟

‫دانی، چی شده؟

‫اینی که دارید می‌بینید فقط یه قطعه‌ی کوچیک

‫از استاد اسپلینترـه.

‫یه ذره‌ی اطلاعاتی که فقط ‫کمی از استاد رو شامل میشه.

‫دانی، یه‌جوری برام توضیح بده ‫که انگار من مایکی هستم.

‫بی‌ادب!

‫اتفاقاً این چند هفته‌ی گذشته رو ‫روی همین داشتم کار می‌کردم.

‫داشتم سعی می‌کردم بفهمم ‫بعد از اینکه وایرال با تجزیه‌کننده

‫ به استاد شلیک کرد، چه بلایی سرش اومد.

‫و همونطوری بود که حدس می‌زدم.

‫استاد اسپلینتر توی فضای مجازیه.

‫ظاهراً و احتمالاً به هزارتا تیکه‌ی ‫اطلاعاتی مثل همین تقسیم شده.

‫حتماً با وایرال موقع فرارش ‫منتقل شده اونجا.

‫ولی هنوز کلی سؤال بی‌جواب مونده.

‫کلی متغیر برای مشخص کردن هست.

‫اما با این‌حال ‫حرکت بعدی‌مون مشخصه.

‫واقعاً؟!

‫آره، ما میریم توی فضای مجازی و تیکه‌های ‫استاد رو جمع می‌کنیم و نجاتش می‌دیم.

۱۴۰۲/۰۵/۲۳ ۲۰۲۳-۰۸-۱۵

‫«فصل: ۷ قسمت: ۳» ‫«یه‌چیز خبیث»

‫از نظر تئوری، درست مثل ماشین تراش سه‌بعدی

‫که توی سال ۲۱۰۵ داشتیم مولکولی قطعات رو ‫با نرخ یک میلیون جزء در ثانیه انتقال میده.

‫این دستگاه پورتال باعث میشه سفرمون

‫به فضای مجازی ‫در حد سرعت نور باشه.

‫حداقل روی کاغذ که اینطوریه.

‫یه‌سری تجهیزات مجازی میارم.

‫من یه مطالعه‌ی جزئی در ‫مورد وایرال و قابلیت‌هاش کردم

‫و تا جایی که تونستم ‫سعی کردم خودمون رو در برابرش مقاوم کنم.

‫برای هر چیزی آماده‌ایم.

‫البته اینا در صورتیه که محاسباتم درست باشن.

‫قراره خیلی زود بفهمیم.

‫واقعاً؟!

‫خیلی‌خب، بریم توی دلش!

‫دانی، فکر نمی‌کنی یه‌کم داری ‫عجله‌ای تصمیم می‌گیری؟

‫شاید...

‫اما زمان ممکنه مسئله‌ی ‫حیاتی‌ای برای استاد باشه.

‫ما اصلاً نمی‌دونیم استاد چقدر ‫می‌تونه توی فضای مجازی دَووم بیاره

‫اون هم با این وضعیت تجزیه‌شده‌‍ش.

‫من که عمراً دست روی دست بذارم ‫تا این اتفاق بیوفته.

‫دانی صبر کن!

‫بجنبید، میریم دنبالش.

‫اون همه توضیح در مورد انتقال ‫مولکولی و میلی‌ثانیه مغزم رو درد آورد.

‫اگه قراره مغزت درد بگیره ‫اول باید مغز داشته باشی، مایکی.

‫یالا بیا بریم.

‫باید امیدوار باشیم دانی کارش رو بلد باشه.

‫بالأخره، یه مقدار سکوت و آرامش.

‫اما من که به‌هرحال توی این دوره‌ی ‫مزخرف نمی‌تونم ازش لذت ببرم.

‫وای، اینجا خیلی خفنه!

‫من که مور مورم شد.

‫اون دیگه چیه؟!

‫مواظب باشید!

‫از من دور نشید بچه‌ها.

‫باید تمام اینجا رو بگردیم.

‫اثر تجزیه‌کننده باعث شده تیکه‌های اطلاعاتی ‫استاد اسپلینتر توی کل فضای مجازی پخش بشن.

‫رایانوردهای عزیز، ما ‫داریم شجاعانه جایی قدم می‌ذاریم

‫که قبل از ما هیچ لاکپشت دیگه‌ای ‫پاش رو نذاشته...دنیای دیجیتالی!

‫فضای مجازی!

‫خنگ خدا، هیچ لاکپشتی هیچ کدوم ‫از کارهایی که می‌کنیم رو نکرده.

‫حق با شماست.

‫اینا دیگه چی هستن؟

‫گره‌های بازی‌ها، جریان‌های ‫منبع آنلاین، کدهای اطلاعاتی.

‫هر چیزی که اینترنت رو تشکیل میده.

‫می‌دونستم بزرگه

‫اما نه انقدر...

‫اینجا جابه‌جا شدن سخته

‫چه برسه به پیدا کردن چیزی.

‫برای همین شب‌ها تا دیروقت بیدار می‌موندم.

‫این شما و این...ماشین کُدسَوار.

‫جان جان جان.

‫گمونم عاشق شدم.

‫من هم می‌خوام، من هم می‌خوام.

‫راف، مایکی ‫به شاخ‌شکن مجازی سلام کنید.

‫تمام ماشین‌ها رو به ردیاب و ‫قابلیت‌های دفاعی مجهز کردم.‌

‫و به‌نظرم حسابی از فرمون ‫و هندلینگ‌شون خوشتون بیاد.

‫اینا برنامه‌ریزی شدن تا روی امواج کُدی ‫که توی فضای اینجا شناور هستن حرکت کنن.

‫برای همین سرعت‌گرفتن ‫و روندن‌شون اینجا راحته.

‫سرعت گرفتن؟! ‫این شد یه چیزی.

‫اگه توی جمله‌‍ش اسم بازنده یا دوم شدن ‫آورده بود یعنی روی صحبتش با تو بوده، راف.

‫امیدوارم دود اگزوز خوردن دوست داشته باشی.

‫حالا نشونت میدم.

‫اگه اینطوری قراره برونید ‫پس باید زودتر از این حرف‌ها راه میوفتادید.

‫به این میگن وبگردی.

‫- پرش خفنی بود. ‫- ای جون!

‫ایول!

‫مسخره‌بازی بسه، بچه‌ها.

‫یادتون باشه اومدیم دنبال استاد اسپلینتر.

‫و انگار داریم به منبع انرژی‌ای نزدیک می‌شیم ‫که تیکه‌های اطلاعاتیش رو داره.

‫ایول! ‫انگار ۳ تاش رو پیدا کردیم.

‫عجیبه. ‫یه موج دیگه هم می‌بینم.

‫به تیکه‌های اطلاعاتی استاد نمی‌خوره.

‫در واقع ردش شبیه...

‫وایرال‌ـه، اما خیلی خیلی قوی‌تر.

‫باید حواس‌مون رو جمع کنیم.

‫آروم باش دانی.

‫اینجا اینترنته.

‫موج انرژی همه جاش هست.

‫بیاید بریم بابا!

‫اونجا رو ببینید، اونجان.

‫امکان نداره.

‫اون...

‫شردرـه؟!

‫اما چطوری؟

‫نمی‌دونم

‫اما اومدیم دنبال استاد اسپلینتر

‫نه جنگیدن.

‫عه؟ ‫این رو به اون بگو.

‫لاکپشت‌ها، بهم گفتن که هنوز زنده هستید

‫اما انتظار نداشتم شما رو اینجا ببینم.

‫ما هم انتظار نداشتیم تو ‫اینجا باشی، کله سطلی.

‫می‌بینم نسبت به قبل ‫روانی‌تر شدی.

‫آخرین باری که ازت شنیدیم افتاده بودی روی ‫یه شهاب سنگ دور از زمین، بدون هیچ راه فرار.

‫نمی‌فهمم منظورتون چیه

‫اما تا الان باید می‌فهمیدید

‫که هیچ چیز جلودار شردر نیست.

‫من خیلی وقته که برای هر ‫احتمالی خودم رو آماده کردم.

‫با ترکیب فناوری اوترام‌ها و ‫دستگاه‌های عقب افتاده‌ی زمینی‌تون...

‫من خیلی وقت پیش ‫یه نسخه‌ی دیجیتالی از خودم ساختم.

‫یه پشتیبان که دائم به‌روز می‌شد

‫و در صورتی که جسم من اتفاقی براش میوفتاد ‫هر لحظه می‌تونست احیا بشه.

‫این نسخه به منظور محافظت ‫ازش درون محفظه‌ای قفل شد

‫تا اینکه یه‌جور موجود ‫دیجیتالی خواست واردش بشه

‫و مکانیزم دفاعیش رو فعال کرد.

‫مکانیزمی که من رو آزاد کرد.

‫گذاشت تا این موجود همه‌گیر رو جذب کنم ‫و به خدمت بگیرم

‫تا الان اینجا، جلوی شما باشم!

‫جالب اینجاست که شما چطوری ‫به این قلمروی دیجیتالی وارد شدید

‫اما مهم نیست.

‫خیلی زود از بین می‌رید.