The Night Eats the World (La nuit a dévoré le monde)

‫باورم نمیشه اومدی.

‫بهم نگفتی داری چیزی رو جشن می‌گیری.

‫اونا فقط چندتا از دوستای عزیزم هستن.

‫آره، منم اومدم نوارهام رو بگیرم ‫و برم.

‫چرا نمی‌مونی، و مشروب نمی‌خوری؟

‫با چندتا آدم جدید آشنا شو. ‫واسه یه تغییر امتحانش کن.

‫آه... نمی‌دونم.

‫سم، این متیو‌ـه.

‫سلام.

‫دیمن و زو تازه رسیدن اینجا. ‫بدنال تو می‌گردن.

‫- امم. وسایلم کجاس. ‫- صبر کن، الآن برمیگردم.

‫میشه فقط بهم بگی نوارهام کجان ‫بعدش من از اینجا میرم.

‫- هی، مشکلت چیه؟ ‫- اون فقط وسایلش رو می‌خواد.

‫- کدوم وسایل؟ ‫- وسایلی که وقتی رفتم برداشتمش.

‫همچی توی جعبه‌مه.

‫- فقط بهم بگو کجان و بعدش از اینجا میرم. ‫- وسایلت رو بدار و از اینجا برو.

‫چیزی نیست. بذار خودم حلش کنم. ‫سم، صبر کن.

‫صبرکن!

‫سم، خواهش می‌کنم.

‫توی دفتر ته راهروـه.

‫می‌تونی اونجا بمونی، ساکت‌تره.

‫یه دقیقه دیگه میام اونجا ‫اونوقت می‌تونیم دوتایی حرف بزنیم، باشه؟

‫باشه.

‫ببخشید. ‫تقصیر من بود.

‫فانی؟

‫هی، برگردین تو! یالا! ‫توی ساختمون بمونین!

‫فقط می‌خواستم بهت بگم دوست دارم.

‫توی یه ساختمون توی پاریس گیر کردم. ‫همه‌جا رو خون گرفته.

‫فقط می‌خواستم بهت بگم دوست دارم.

‫دنیل، باید همین‌الآن بیای اینجا. ‫خواهش می‌کنم زود بیا. کریس دیوونه شده.

‫اون افتاد روم و منو گاز گرفت.

‫خودمو توی دستشویی مخفی کردم ‫ولی خیلی ترسیدم.

‫باید بیاین اینجا. خواهش می‌کنم. ‫دنیل، خواهش می‌کنم.

‫هی!

‫کسی اینجا نیست؟

‫- انگلیسی بگو. ‫- سلام، آقا. دارم میام.

‫125گرم.

‫آلفرد هستی، درسته؟

‫من سم هستم. ‫از دیدنت خوشحالم.

‫خب، تو یه دکتری، درسته؟

‫به تمام دنیا سفر کردی.

‫مگه نه؟

‫باید چیزای کثیفی اون بیرون دیده باشی.

‫اما تو همچیز موفق شدی.

‫حتماً فکر کردی با آرزامش توی خواب می‌میری.

‫و بعدش، این اتفاق افتاد.

‫فکر می‌کنی، دارویی واسش وجود داشته باشه؟

‫یا همه‌مون قراره بمیریم؟

‫سخت‌ترین قسمتش اینه ...

‫نمی‌دونی چه بلایی سرشون اومده.

‫چون مادرم ز اون دسته افرادی نیست ‫که بتونه به راحتی راه بره.

‫پس فکر کنم واسه اون خیلی زود تموم شده.

‫اما حداقل سر چیز غیر منصفانه‌ای نمرده

‫یه چیزی مثل سرطان ‫یا تصادف ماشین. نمی‌دونم.

‫اون مثل بقیه مُرد.

‫با بقیه.

‫مثل تو.

‫الآن مرگ یه چیز طبیعیه.

‫من کسی هستم که طبیعی نیست.

‫بیا اینجا گربه کوچولو.

‫من و تو قراره باهم رفیق باشیم. ‫بهت قول میدم.

‫بیا اینجا. ‫گرسنه‌ای؟

‫بیا اینجا گربه کوچولو.

‫گرسنه‌ای؟

‫کجایی، لعنتی؟

‫کسی اونجاست؟

‫کسی اینجا نیست؟

‫بیا بیرون. ‫جوابم رو بده.

‫کسی اونجاست؟

‫هی... رفقات همه رفتن.

‫چند روزه هیچکدومشون رو ندیدم.

‫عصبانی نشدی همینجوری تو رو اینجا ول کردن؟

‫تنهایی؟

‫حالا ...

‫من و تو مثل همیم.

‫تنهاییم.

‫آه... شرمنده.

‫هی، این کارو عمدی نکردم.

‫چرا همیشه قیافه‌ات اینقدر توهمه؟ ‫یالا.

‫یالا، محض رضای خدا لبخند بزن. ‫تلاش کن. می‌دونی مشکلت چیه؟

‫خیلی کسل‌کننده‌ای. ‫نمی‌دونی چطور خوش بگذرونی.

‫احتمالاً بچه‌ها خوشحالن ‫که هیچوقت پیششون نبودی.

‫یه روز، از این اوضاع خسته میشم ‫و از اینجا میرم.

‫و تو مثل یه آدم عوضی ‫اینجا تنها می‌مونی.

‫و تو نمی‌تونی بمیری ‫چون همینجا باقی می‌مونی.

‫و حسرت این لحظات رو می‌خوری. ‫پیش خودت فکر می‌کنی ...