Yes Man

Непознат јавувач.

Не.

Не значи не.

Бонжур. -Карл, знам дека си ти.

Здраво, човеку. Баш сакав да ти се јавам.

Чудно, го свртев твојот број и се спремав да притиснам, "повикај".

Го сокри бројот? -Да, не се јавуваш кога не го кријам.

Па, што правиш? -Се мувам по станот.

-Ја доби мојата порака? -Што? Порака? -Вечерва излегуваме.

Звучи одлично, би сакал да можев, ама во гужва сум, знаеш како е.

-Не, не знам воопшто. -Имам проблеми за решавање.

Би одговарала секоја друга вечер. Ама нешто.

-Кое нешто? -Нешто. Да го имам пред себе би знаел, ама знам дека има нешто.

Нешто? Мислам дека не си планирал ништо. -Не, но има специфични нешта.

Специфични нешта, како стоењето во ред во ДВД-тека?

Што? Што зборуваш? Не сум во ДВД-тека, во станот сум.

Те гледам, Карл. Пред ДВД-теката сум.

-Тоа не сум јас. -Не си?

Ох, знам што се случува.

Има тип кој личи на мене и оди во истата ДВД-тека како и јас.

Сигурно него го гледаш сега. -Опа, тоа е неверојатно,

бидејќи устата му се движи баш онака како што зборуваш ти.

Карл, знам дека не зборуваш ништо.

Ајде излези надвор. Знам дека не зборуваш.

-Што? -Карл! -Добро.

Видете кој е овде. -Еј, здраво.

Не ми се верува.

Мислев дека нема да те видам. Што правиш?

Имам обврски кои чекаат. Многу сум зафатен.

Многу сме возбудени што си овде бидејќи имаме нешто да објавиме.

Душо, покажи му го. Ете го, соочи се со тоа.

-Голем чекор, а? -И тоа како. Огромен чекор.

-Брзо одите, поминаа шест месеци? -Не. -Две години.

Ох, да. Тогаш тоа е во ред.

Во секој случај, правиме свршувачка забава на 21-ви. Отворен бар.

Карл, дали ти одговара тоа? -Да. Ќе смислиме нешто.

-Што тоа? -Види кој е овде. -Не паѓам на тоа. Што има за мислење?

Отворен бар е. Во што е проблемот? -Сериозен сум. Стефани е на шанкот.

Онаа Стефани? -Мојата бивша жена е на шанкот.

Ооо... Изгледа е со некого. -Добро си поминува. Добро. Добро за неа.

Си ги допираат гениталиите, зар не е тоа убаво? Мило ми е за тоа.

ОК, знаете што? Морам да одам. -Не, не, не. Карл, ќе останеш.

Поминаа три години, не можеш да си одиш секогаш кога ќе налета.

-Нема никаква врска со Стефаниии... -Карл, Питер.

-Стефани, момци? -Мојот дечко, Тед.

Здраво. Мислам дека не... -Не сме. Не...

Заминуваш? -Да, за жал, ужасно време е, бидејќи само што стигна ти.

И ти само што стигна, Карл. -Да, но тој има... тоа нештото.

Така е немам време, а ова е важно.

Како и да е, одам на ореа.

Опа... Тоа не звучеше како што треба.

Се гледаме, народе.

Ооо! Здраво, Тили. -Добро утро, Карл.

-Ќе поминеш на доручек? -Убаво звучи, но не можам.

-Толку си сериозен. -Да, знам.

-А, малку тост? -Морам на работа, но фала.

Добра претстава вечерва. Дојдете да се уверите сами.

Ти губиш. Еј, човеку, сакаш провод вечерва?

А, тоа си ти. Да погодам... Не. -Да.

-Да? -Не, во смисла, да за твоето не.

Да, чао.

"Пронаоѓач на персиски жени.ком". Не, благодарам.

"Забава со маски". Дааа, не.

Ооо, човеку. Еве не.

-Карл Ален се пријави на должност? -Не сум војник, Норман.

Ти си војник на првата финансиска линија.

-Норман, прва линија. -Ќе се јавиш приватно од канцеларијата?

Ќе се јавам овде.

Норман. Сигурно бидејќи... Во ред, како ќе кажеш ти.

Се сеќаваш на унапредувањето за кое зборувавме? -Да. -Нема да се случи.

Се борев за тебе на телефонот. Беше помеѓу тебе и Дим Ко.

Не ми е гајле. Не го ни сакав толку, после пет години мислев

дека сум логичен избор, но не е важно. -Барем не те шиканираа.

Знаеш што значи тоа? -Аааа... Отпуштен?

-Си го чул тоа од мене и порано? -Не, тоа е вообичаен израз.

-Во моите кругови, јас го измислив. -Епа, се шири.

Ќе те расположи собирањето кај мене. Тоа е забава со смешни и чудни шешири.

-Штета што нема да бидам во градот. -Не знаеш кој ден ќе биде.

-Кога ќе биде? -Во петок... -Надвор сум од градот.

Кажа во ист момент кога и јас. Како да сакаше да кажеш во исто време.

Признавам дека работата оди споро. Има помалку потреби за продавници

за ролерки, но мојот дизајн ќе направи револуција во индустријата со ролерки.

Знам, Марв. Но, немаш потпора, а кредитно си... -Лош, но не сакам да звучам очајно

Не знам колку опции останаа.

ОДБИЕНО

Непознат јавувач

Одбиен повик

Карл, одамна се немаме видено.

-Ник Лејн? -Уште работиш во банката?

Да, седам напред, ручам, носам пропусница.

Сигурно го водиш местово до сега.

Можев, имав понуди, не сакав да се врзувам.

-Како е Стефани? -Добро... Боже. Добро е. Што работиш ти?

Патувам по целиот свет. Се искачив на Килиманџаро.

Јадев лилјаци во Лаос. Погодив крава со базука.

Не сум горд на тоа, но го направив. -Звучи убаво.

Сакаш да ја знаеш мојата тајна? "ДА", човеку.

Зборот, "ДА" ми го промени животот. Еве. -Не, фала, добро сум.

-Со тоа си го бришам газот. -ОК. -Не сакаш да работиш овде, Карл. -Сакам.

Не, не сакаш.

Земи го каменов, скрши го прозорот на банката. -Не, фала.

Прашај ме дали сакам јас. -Дали сакаш да го фрлиш каменот на банката? -Да.

Дали си луд? -Оди на семинарот, Карл.

Карл, живеј го својот живот, нема да зажалиш!

Сакаш да го видиш мојот бенд? -Не.

Жал ми е. ОДБИЕНО

Стефани? -Карл.

Јас сум, само ми недостасуваше. -Морам да одам на возење со чамец.

Ох, тоа е убаво. Добро е за тебе.

Исусе, Пит, зафатен сум.

Ајде, на пола пат си, пресечи веќе еднаш.

Пит? Еј, каде беше? -Ги добиваш ли моите повици?

Не. Го изгубив телефонот. -Сереш.

Еве го.

Ја пропушти мојата свршувачка забава вечерва.

Ох, не, ме зезаш? Тоа беше вечерва?

Жалам, зезнав, ќе ти надокнадам, ветувам. Избери ден и ќе лудуваме.

Што ти значи тоа? -Не знам.

Ова не беше пијанка, Карл, туку мојата свршувачка забава. Еднаш се жениш.

Јас сигурно нема да го повторам тоа. -Знам дека Стефани те напушти,

дека си злобен поради тоа, но овде не се работи за тебе, туку за мене.

Кога последен пат си се забавувал? Секогаш имаш изговори зошто не сакаш.

Го знаеш презимето на мојата вереница? -Да... Фишер, Фишман... Фишвол.

Мислиш дека е Луси Фишвол? -Не, не е. -Бернс е. Луси Бернс.

И не и се допаѓа мојот најдобар пријател. Пробувам да најдам причина зошто би требало

но не ми паѓа на памет ниту една. Не сакам повеќе изговори, Карл. Исусе!

Прави што сакаш, ако не се промениш, ќе завршиш

како осамен тип. Осааамееен тип, Карл!

Здраво, Карл.

Еј, Руни, дојди овде за секунда.

Дали Карл ти делува живо? Не мислиш дека ти изгледа како да е мртов?

Не, не повеќе од вообичаеното.

Не знам. Вака легнат може да е мртов.

Ретко го гледав, па тешко ми е да ја забележам разликата.

Вистина е. Не беше добар пријател. Во ништо не беше добар.

Има ли уште пива во фрижидерот? -Жалам. Ова беше последното.

Тоа е вознемирувачко.

Еј, Карл? Човеку? -Здраво, Ник.

Успеа. Знаев дека ќе дојдеш, ти видов во очите, човеку.

Теренс е гениј. Ќе ти го разнесе мозокот по собата, тој е како умна граната.

Не знам дали го сакам тоа. -Ама ти треба, затоа си овде.

Треба да почнеш да велиш "ДА", мој човеку и тоа за се. Почнува.

Живот. Сите го живееме. -Ууу, тешко.

Промената доаѓа од совеста. Но од каде доаѓа совеста? Од надвор?

И како го контролираме надворешното? Со еден збор. А кој е тој збор?

ДА!

Зборот е, да, да, да, да. Кажете го милион пати и уште милион пати.

И зборот кој ќе го кажете два милиони пати е... -ДА!

Сакам да го поканите "ДА" во своите животи, бидејќи тоа "ДА" ќе го спаси.

Кога кажувате "ДА" на нештата, го присвојувате можното.

Ја собирате целата енергија на животот и ја исфрлувате штетата.

Пред да почнеме денес, би посакал добредојде на нашите нови членови.

Кој меѓу вас е нов? -Овде! Овој тип овде е нов!

Излези, иден "ДА" човеку. -Во ред е, само слушам.

Неможете да го слушате животот, пријателе. А сега излези овде. -Не, фала, во ред сум.

Извини. Што рече? -Реков дека сум во ред.

Пред тоа? Фала.

Врати се уште малку назад. -Не.

ОК. Ако брегот не сака до Теренс, Теренс ќе дојде до брегот.

Како се викаш? -Карл.

Да погодам, Карл. Некој те наговорил да дојдеш денес овде, нели?

Да. -ДА!

А, ти не си сигурен за ова, нели? -Не.

НЕ, ЧОВЕКУ, НЕ, ЧОВЕКУ, НЕ, ЧОВЕКУ, НЕ, ЧОВЕКУ!

Ти си мртов, Карл. Му велиш "НЕ" на животот и затоа не живееш.

Измислуваш изговори на луѓето околу тебе и на себе.

Заглавен си на истата работа на која си со години, немаш девојка.

Немаш ни една близу тоа, а си ја изгубил љубовта на својот живот бидејќи таа

не можела да биде со некој кој не го живее својот.

Навечер ти е толку досадно што не можеш да го повикаш ентузијазмот

потребен за мастурбација. Дали сум во право, Карл?

Имав некои проблеми.

Ќе направиме завет, Карл. Сакаш ли да направиш завет?

Зборот е "ДА", Карл. -ДА! -Да! -ДА! -Да! -ДА!

Кога ќе ја напуштиш зградава, кога и да ти се укаже прилика, било каква,

ќе кажеш "ДА". -ДА! -Да! -ДА! -Да! -ДА!

А, ако би го... рекол... другиот збор?

Ќе си ветиш себеси, а кога ќе го прекршиш ветувањето,

нештата ќе станат малку опасни. Што велиш, Карл?

Дали си спремен да направиш завет. -Да. -ДА!

Повторно. -Да. -ДА!

Кажи повторно. -Да! -ДА!

Увери ме! -Да! Да! Да!

Еј, еве го. -Еј, тоа беше убаво. -Ох, фала, многу моќно нешто.

Драго ни е што си со нас. Па, ќе го направиш тоа?

Незнам, можеби. -Чудно, не знаев дека излеговме од семинарот, "МОЖЕБИ".

Добра кола. Ќе можеш ли да ме однесеш до Лезијан Парк?

ДА! Секако дека може. Така, Карл? -Да, зошто да не.

Да. Нема да зажалиш за ова, Карл.

Може ли да го искористам твојот телефон? -Ајде, човеку, ајде.

Да продолжам или ти одговара овде? -Само малку, не ги слушам своите мисли.

Само малку подалеку, човеку. Преку ридот.

Стигнавме. ОК. Ало? Ох, срање, човеку, батеријата ти е празна.

Фала пријателе. Беше убаво што ме донесе, повеќето одбиваат.

Имав многу среќа пред тој хотел. -Нема проблем, имај добра ноќ.

По ѓаволите, може ли да ти позајмам некој долар? -ОК.

Да, можеш. -Може ли да добијам се.

Секако. Се е твое.

Бог да те благослови, човеку.

Ох, ајде. Ајде.