Teenage Mutant Ninja Turtles

‫بابا فقط ۲۰ متر فاصله داره.

‫مگه یه لیوان آب دست ‫استاد اسپلینتر دادن بدون

‫اینکه یه قطره‌اش بریزه ‫چقدر می‌تونه سخت باشه؟

‫من که میرم برش دارم.

‫گل کاشتی.

‫استاد گفت باید نامرئی،

‫شکست‌ناپذیر و با بصیرت باشیم.

‫فکر کنم من یه‌کم زیادی مرئی بودم.

‫خب پس بیاید نباشیم.

‫راف، تو برو اون گوشه.

‫اما آروم.

‫سعی کن دیده هم نشی.

‫ردیفه.

‫لئو، تو برو اون گوشه.

‫گمون نکنم کل نقشه‌‍ت همین باشه.

‫موانع رو فعال کنید، حالا!

‫چی؟!

‫بانزای!

‫آها، حالا فهمیدم!

‫وقتی که حریف حواسش پرت شد

‫امکانش زیاده که سوژه‌ی اصلی رو نبینه.

‫کارم درسته!

‫دانی لیوان رو برداشت.

‫اما هنوز به اسپلینتر نداده.

‫داره میوفته روش!

‫لیوان رو بده!

‫درسته.

‫نه!

‫لیوانتون رو آوردم استاد...

‫بدون اینکه قطره‌ای ازش روی زمین بریزه.

‫آفرین داناتلو.

‫اما چه بینش جدیدی کسب کردی؟

‫حقیقت درون جزئیاته.

‫شما گفتید لیوان رو براتون بیاریم ‫نه چیزی که داخلشه.

‫تمرین و یادگیری واقعاً حال میده!

‫داناتلو، لئوناردو، رافائل...

‫فرزندان من، شما نهایت مهارت ‫رو در نامرئی بودن،

‫شکست‌ناپذیری و بینش متفاوت نشون دادید.

‫سه ستون سطح نینجای چونین.

‫فقط نینجاهای بسیار فداکار و با استعداد ‫به این سطح از تمرین و آموزش میرسن.

‫شدیداً باعث افتخارمه که این افتخار ‫و امتیازاتش رو به شما اعطا کنم.

‫صبر کنید! صبر!

‫شرمنده بچه‌ها، این یکی مرحله‌ی ‫هیلکس ۲.۰ خیلی سخت بود.

‫زمان رو از دست دادم.

‫به چی نرسیدم؟

‫تو چیز خیلی بزرگ‌تری نسبت به ‫زمان رو از دست دادی، مایکل‌آنجلو!

‫فردا که برادرهات فارغ‌التحصیلی‌ای که با ‫سخت‌کوشی به‌دست آوردن رو جشن می‌گیرن

‫تو اونجا نخواهی بود.

۱۴۰۲/۰۱/۱۵ ۲۰۲۳-۰۴-۰۴

‫«فصل: ۶ قسمت: ۱۵» ‫«روز فارغ‌التحصیلی کلاس سال ۲۱۰۵»

‫مایکل‌آنجلو به‌جای اینکه ‫مهارت‌های نینجوتسوش

‫رو کامل کنه بیشتر وقتش ‫رو پای بازی نشسته بوده.

‫خب، بعضی وقت‌ها...

‫ماه پیش تمام جلسات تمرین ‫قدرت بدنی رو غایب بودی!

‫آها آره، اون موقع مرحله‌ی ۲۹ بودم.

‫تمام سکه‌ها رو گرفتم یه جونم هم کم نشد!

‫آی!

‫خب حالا چند جلسه که چیزی نیست.

‫هنوز مهارتش رو داره، مگه نه مایکی؟

‫بنگرید...

‫مایکل‌آنجلو، سلاح‌های ‫تو انشعابی از تو هستن.

‫تنبلی و حواس‌پرتی‌های بچه‌گانه ‫تو رو از مسیر درست دور کردن.

‫بچه‌گانه؟ اتفاقاً ‫حواس‌پرتی‌های من جدی هستن!

‫استاد، نمیشه به مایکی یه‌کم آسون بگیرید؟

‫به سخت‌کوشی‌هاش موقعی که...

‫آممم...خب...

‫بذارید یادم بیاد.

‫استاد، رفتن به سطح چونین بدون مایکی ‫کار درستی به‌نظر نمیاد.

‫دقیقاً. ‫تا ببینیم چی میشه.

‫تا ببینیم چی میشه.

‫به استاد اسپلینتر نشون میدم که می‌تونم!

‫سه‌برابر سخت تمرین می‌کنم!

‫مشکل تویی!

‫خاموش شو!

‫خب، فکر کنم بهتره اول بازی رو ذخیره کنم.

‫اینجا رو باش، فقط ۶تا ‫غول تا مرحله‌ی بعد مونده!

‫بعدش می‌تونم ذخیره کنم و روی ‫بهترین فرمم تمریناتم رو تموم کنم.

‫

‫چه بی‌ریختی تو! ‫بیا این مال تو.

‫

‫صدای چی بود؟!

‫خوشت اومد؟

‫

‫چی؟ چـ...؟ ‫چی شده؟!

‫اگه نتونم تکون بخورم ‫پس چطوری قراره این مرحله رو رد کنم؟!

‫برو کنار ببینم بی‌ریخت!

‫

‫امکان نداره!

‫یادم باشه قبل از خواب دیگه پیتزا نخورم.

‫چی؟! استاد؟

‫خودتونید یا این هم یه خواب دیگه‌ست؟

‫اتفاقاً من خیلی هم واقعی هستم مایکل‌آنجلو.

‫من به اصرار زیاد برادرهات اومدم

‫تا فرصتی دوباره بهت بدم تا ‫به مرحله‌ی چونین ملحق شی.

‫وای مرسی استاد! ‫من درسم رو یاد گرفتم.

‫حالا چیکار کنم؟

‫تو قراره تمرینی بسیار سخت رو اجرا کنی

‫که نیازمند تمام مهارت و تمرکزی ‫هست که تا الان کسب کردی.

‫بنده حاضر و آماده در اختیار شمام استاد!

‫نانچیکوهات رو بده من.

‫چشم، بفرما...

‫سر جاشون نیستن!

‫باید همین اطراف باشن!

‫من هیچوقت بدون نانچی‌جون ‫و نانچی‌ناز هیچ‌جا نمیرم!

‫بچه‌ها، الان اصلاً وقت ‫قایم باشک با بابایی نیست!

‫بچه‌ها! ‫باورم نمیشه.

‫آخه کی نانچیکوی من رو برده؟!

‫من برداشتم‌شون مایکل‌آنجلو.

‫وقتی که وسط بازیت خوابت برده بود.

‫هوف، خدا رو شکر.

‫بدجور زهره ترکم کردی استاد اسپلینتر.

‫درسم رو یاد گرفتم. ‫حالا میشه پس‌شون بگیرم؟

‫نه!

‫من یکی از نانچیکوهات ‫رو به سه قطعه تقسیم کردم.

‫دو چوب و یک بند.

‫برادرهات طبق دستورات من ‫اونا رو توی شهر قایم کردن.

‫برای به‌دست آوردن هر قطعه ‫و برگردوندن سلاحت

‫باید ۳ رُکن رو به‌یاد بیاری.

‫نامرئی بودن جسم.

‫شکست‌ناپذیر بودن روحیه.

‫و بصیرت ذهن.

‫فقط در اون صورت می‌تونی لیاقت خودت رو برای ‫فارغ‌التحصیلی و رفتن به سطح چونین ثابت کنی.

‫از این نقشه برای در مسیر ‫درست بودن استفاده کن.

‫نقشه، درسته.

‫مسیر رو عین کف دستم ‫حفظ می‌کنم استاد اسپلینتر.

‫من...

‫الان حتی بهتر هم می‌تونم!

‫عالیه، فقط کافیه تا قبل از شام ‫۳تا داداش‌هام رو شکست بدم.

‫مگه چقدر می‌تونه سخت باشه؟

‫سلام؟ ‫داداش‌ها؟

‫به این نینجای سرگردون کمک نمی‌کنید؟

‫وایسا ببینم...

‫همچین هم قایم نکرده بودنش.

‫وای...

‫اینجا نامرئی شدن خیلی سخته.