De første 200 linjer.
- Τόμυ! - Ναι;
- Ατμόπλοιο, δεξιά. - Πόσο μεγάλο;
Περίπου 20.000 τόνοι.
Πλεύρισέ το.
- Ε, εσείς! Τι πρόβλημα έχετε; - Χρειαζόμαστε νερό.
- Κατέβασε την σκάλα. - Μάλιστα.
Έλα επάνω.
Ποιος είστε, κύριε;
Ο καπετάνιος του "Σάρα Τάιλερ".
Είμαστε 4 μέρες χωρίς νερό.
- Άμοιρο αγόρι! - Ναι. Έχει καταβληθεί.
Εγώ μπορώ χωρίς τροφή, αλλά το παιδί...
- ...δεν έχει την δύναμη. - Δεν έχετε φαγητό;
Κάτι μας έχει μείνει.
Λίγα μήλα, μία μπανάνα...
- Εννοώ τροφή, κύριε... - Τάιλερ, κυρία.
Κε Τάιλερ, εννοώ θρεπτική τροφή, όχι φρούτα.
Πλοίαρχε, μπορείς να κάνεις κάτι;
Τι χρειάζεστε, κε Τάιλερ;
Λίγες πατάτες, λίγο λαρδί...
Κρέας, πλοίαρχε, χρειάζονται.
Το παιδί πρέπει να φάει.
Κε Φόστερ, φρόντισε να πάρουν ό,τι χρειάζονται.
Έχει μπριζόλες στον καταψύκτη.
Λοιπόν, κε Φόστερ;
Δεν πίστεψα ούτε λέξη.
Ούτε εγώ.
Τι έχεις;
"Εγώ μπορώ χωρίς τροφή..."
"...αλλά το παιδί δεν έχει την δύναμη."
Σαν πατέρας, δεν πρέπει να είμαι πιο δυνατός από σένα;
- Με πέρασαν για άρρωστη. - Ετοίμασε κάτι να φάμε.
Πάψε να μ'αντιμετωπίζεις σαν κορίτσι, επειδή μεγαλώνω.
Πεινάω. Άντε να τηγανίσεις 5-6.
Ποιο πλοίο είναι αυτό, Τόμυ;
Το είδα κάποτε. Είναι το "Δρυάς".
- Ωραίο πλοίο. - Ναι.
Βούρτσισες τα δόντια σου σήμερα;
- Πάλι τα ίδια; - Ναι, τα ίδια.
Αν έκανες ό,τι έπρεπε, δεν θα ρωτούσα.
Θα ρωτούσες. Το έχεις συνηθίσει.
Κι αυτό είναι κάτι που εξαγριώνει ένα αγόρι.
Εσένα πάντως όχι.
Άνοιξη, νομίζω ότι σου χρειάζεται μία μητέρα.
Μάλιστα. Ξέρω μία πολύ καλή γυναίκα στο Φορτ Μάιερς.
- Δεν θα τολμήσεις! - Καλή, καθαρή, προσηνής...
Δεν θα μου το κάνεις αυτό!
Της αρέσει η καθαριότητα και η τάξη.
Θα σε μάθει να ντύνεσαι, να βουρτσίζεις τα δόντια σου...
Σε προειδοποιώ, Τόμυ!
Τα δόντια.
Να κάνεις μπάνιο! Αρχίζεις και βρωμάς!
Πλήττεις, Ουίλιαμ. Το ξέρω.
Μετά από 4 συζύγους, μπορώ να διακρίνω την ανία.
Δεν ήξερα ότι παντρεύτηκες 4 φορές, θείε Τσαρλς.
Όταν παντρεύεσαι συχνά...
...δεν νιώθεις κουρασμένος.
Ας πιούμε τον καφέ μας.
Μία Μις Πίμποντι θέλει να σας επισκεφτεί.
- Ναι, την θυμάμαι. - Ν'απαντήσω θετικά;
Όχι, απάντησέ της ότι...
...αν και τρέφω μέγιστη εκτίμηση για την γοητεία της...
...αυτή την στιγμή είμαι σακατεμένος.
Όχι, θα πάω για ύπνο.
Συγγνώμη για την ζοφερή ατμόσφαιρα, Ουίλιαμ...
...αλλά αυτή την περίοδο...
...χρειάζομαι ησυχία και ανάπαυση...
...απεγνωσμένα.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, Ουίλιαμ.
Τον βλέπεις;
Όχι.
Αλλά είναι κάπου εκεί πέρα.
Υπολογίζω να είμαστε στο Μοντέγκο Μπέι αύριο.
Τι λες να κάνει, αν μας βρει;
- Έχω ένα σχέδιο. - Ελπίζω να είναι καλό.
Γίνεται όλο και πιο κακός, όσο γερνάει.
Κορίτσι είσαι!
Δεν ξέρω ποιος είσαι και τι ζητάς εδώ...
...αλλά στρίβε!
Εννοούσα ότι από μακρυά...
Είδα που ψαρεύατε και ήρθα ν'αγοράσω ψάρια.
Με τέτοιο σκάφος και δεν έχετε ψάρια;
- Όχι φρέσκα. - Δηλαδή σάπια;
Παύεις για ένα λεπτό; Εννοεί κατεψυγμένα.
Είμαι ο Τόμυ Τάιλερ.
Αυτή γλώσσα εκεί, είναι η κόρη μου, η Άνοιξη.
Με λένε Ουίλιαμ Άστον.
Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο σκάφος.
Φυσικά. Εγώ το έφτιαξα.
- Ανέβα. Θα σου το δείξω. - Ευχαριστώ.
Τι τρέχει;
- Έφαγες πρωινό, κε Άστον; - Όχι.
Ψήσε μία μπριζόλα και πήγαινέ τους ψάρια.
"Ψήσε μία μπριζόλα και πήγαινέ τους ψάρια".
"Πήγαινέ τους ψάρια". Τώρα, θα τους τα πάω.
Δώρο του Τόμυ.
Αλήθεια;
- Τι κοιτάς; - Μακάρι να'ξερα.
Ο Άστον είναι μαζί μας. Μη τον περιμένετε.
Έξοχα.
Σίμονς!
- Πού πλέετε συνήθως; - Ακολουθώ τον άνεμο.
- Κολλάμε επάνω του! - Σιωπή.
Ναι. Είμαι 30 χρόνια σ'αυτά τα νερά.
Κάικος, Νέα Ορλεάνη, Τζαμάικα...
Είμαι το μόνο πράγμα που βρήκε και δεν αντάλλαξε.
Πώς να της εξηγήσεις ότι δεν την βρήκα;
Με εφηύρε, όπως και όλα αυτά εδώ μέσα.
Ο χρόνος όμως δεν εφευρίσκεται.
Δεν λέω ότι είναι το άριστο, αλλά...
...πολλά εδώ μέσα είναι πολύ καλά.
Πάρε το καλάμι.
Βέβαια, θα μπορούσαμε να ήμασταν καλύτερα.
Πώς κερδίζετε τα προς το ζην, κε Τάιλερ;
Ε, ψάρεμα, εμπόριο, ανταλλαγές κ.τ.λ.
- Σ'αρέσει το ψάρεμα, κ. Άστον; - Πολύ.
Σκόπευα να ψαρέψω στ'ανοιχτά, αλλά...
Είμαι ο μοναδικός καλεσμένος στο γιοτ.
Δεν μ'αρέσει να ψαρεύω μόνος.
Ω, κρίμα!
Μάλιστα! Είναι κρίμα...
...να μη ψαρέψεις σ'αυτά τα νερά.
Έπιασα ένα!
- Ω, ωραίο! - Ναι.
Ρίξ'το εκεί.
Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας για λίγο;
- Αλήθεια το λες; - Βέβαια. Έχουμε χώρο.
Θα χαρούμε. Έτσι, Άνοιξη;
Ωραία!
Άκου, δεν πάμε να τους το πούμε;
Σίμονς, απο'δω ο κ. Τάιλερ.
Θα μείνω στο σκάφος του. Πού είναι ο θείος μου;
Στην καμπίνα του. Θέλετε βοήθεια;
Όχι, ευχαριστώ.
- Ωραίο σκάφος! - Είναι γιοτ, κ. Τάιλερ.
Το ίδιο δεν είναι;
Η "Σάρα" μου...Που να την έβλεπες στα νιάτα της.
- Καμία σχέση. - Το φαντάζομαι.
Το κατάρτι θέλει βάψιμο.
Αετός είσαι, καπετάνιε.
Τι μάρκα συνιστάς;
- Συμπυκνωμένο γάλα; - Ναι, για τον καφέ.
Μήπως θέλεις και τον καφέ;
Ξέχνα το! Και πάρ'τα αυτά απ'την σκάλα.
Αν τα δει ο κος Σκέλτον...
Δεν πειράζει, δεν μου πέφτει λόγος.
Πήρα μερικά ψιλοπράγματα...
- ...για τα ψάρια που έστειλα. - Ακρίβυναν τα ψάρια.
Κάτι άλλο; Ίσως καμία μηχανή;
Την πυξίδα ίσως;
- Χάσατε κάτι, κ. Τάιλερ; - Ναι, τα τσιγάρα μου.
Πάρτε τα δικά μου.
Όχι, όχι, κρατήστε τα.
Η μάρκα μου.
Θα βοηθήσετε τον κ. Τάιλερ να φορτώσει τα πράγματα;
Είναι λίγο αργοί, ε;
- Να βοηθήσω κι εγώ; - Όχι, ευχαριστώ.
- Εξαιρετική μάρκα. - Ναι, εξαιρετική.
Κε Σκέλτον...
Δεν ξέρω πως με έπεισε να του δώσω όλα αυτά.
Η αρχή έγινε με τα ψάρια.
Μετά, του πρότεινα να βάψει το κατάρτι...
...και είπε ότι θα χρειαζόταν και καινούργια πανιά...
- ...μετά είπε για την σούπα. - Δηλαδή;
Ότι πάει με κράκερς. Εκείνος το είπε.
Είπε ότι σούπα και κράκερς πάνε μαζί.
Ελπίζω να ξέρεις τι σου γίνεται. Το ίδιο κι εσύ.
Αν αλλάξεις γνώμη, ξέρεις που είμαστε, ε;
Θα σε δω σε 15 μέρες, θείε.
Σίμονς, εμείς ξέρουμε που είμαστε, ε;
- Αναρωτιέσαι αν έπραξες σωστά; - Εσύ τι λες;
Δεν μπορώ να ξέρω, αλλά το ένστικτό μου λέει ναι.
- Πήγες κολέγιο, ε; - Πρίνστον, Νομική.
- Δικηγόρος; - Μόλις πήρα την άδεια.
Ωραία.
Κε Σκέλτον...
Μις Γκριρ και Μις Τζονς ζητούν άδεια να σας επισκεφτούν.
- Δεκτόν. - Μάλιστα.
Εδώ θα κοιμάσαι. Εγώ τώρα κοιμάμαι στην αιώρα.
Βάλε τα πράγματά σου σ'αυτόν τον σάκο.
Αυτά τα κουρέλια τι να τα κάνω;
Δεν είναι κουρέλια. Είναι τα ρούχα μου.
Ο Τόμυ έφαγε την ζωή του να τα μαζεύει.
Ξέρεις, δεν χρειάζεσαι πολλά σε ένα σκάφος.
- Τι είναι αυτά; - Ποια;
Αυτά με τις ρίγες.
- Πυτζάμες. - Τι;
Πυτζάμες, για τον ύπνο.
Αλήθεια; Τα φοράς για να κοιμηθείς;
- Ναι. - Γιατί;
Έτσι συνηθίζεται. Όλοι φορούν.
Είναι κάτι που κάνουμε χωρίς να σκεφτούμε.
Όλοι κοιμούνται με πυτζάμες.
Εγώ όχι.
Τι ώρα σηκώνεστε συνήθως;
Όταν ξυπνάει η Άνοιξη, γίνεται ανάστα ο Κύριος...
...οπότε ή σηκώνεσαι ή κουφαίνεσαι.
Κι εγώ τότε θα σηκώνομαι. Καληνύχτα.
Ωραία αλλαγή να'χεις κάποιον στο σκάφος.
Τώρα το ανακαλύψαμε αυτό;
No comments yet. Be the first to leave one.