De første 200 linjer.
The Spiderwick Chronicles (2008) OCR 23.976 fps runtime 01:35:46
ศิษย์เจ้าวาแร็ต
อสูร
มอลกาแร็ต
ดวงตามอลกาแร็ต
ตำนานสไปเดอร์วิค
เปิดคัมภีร์ข้ามมิติมหัศจรรย์
80 ปีต่อมา
หลังนั้นไง เหมือนเดิมเป๊ะ
เท่าที่แม่จำได้
แม่มาครั้งสุดท้าย
เด็กกว่าลูกอีกนะไซม่อน
แหม มันดู...ใหญ่จัง
ใช่ผมได้เลี้ยงสัตว์
ที่ใหญ่กว่าเดิมใช่ไหมแม่
ได้เลยเอาช้างมาเลี้ยงได้เลย
เอามาทั้งฝูงเลย
โขลงฮะ
โขลงด้วย
ลูกว่าไงจาเร็ต
จาเร็ต
โอเค ลงได้
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
โอ้กลิ่นคนแก่อบอวลไปหมด
แค่ตั้งข้อสังเกตนะครับ
ไม่ได้ว่าอะไร
ลูกโกรธเรื่องย้ายบ้านแม่เก็ตแล้ว
แต่คิดว่าจะได้อะไร
จากการไม่พูดไม่จาอย่างนี้เหรอ
อย่างน้อยรับรู้หน่อย
นี่ไม่ใช่วิธีประท้วง
ในแบบที่ลูกเคยพูดว่าจะทำ
ผงกหัวหน่อย
ขยิบตา
ไม่เลย
มาร์ล
ลูกกับไซม่อนขนของไป
ไปรอข้างใน
แม่จะไปหาเปิดคัทเอาท์ไฟก่อน
ได้ค่ะแม่
ลงมาจากรถเดี๋ยวนี้เลย
พี่ไม่ใช่แม่นะมาร์ลโรรี่
ใช่ร้ายกว่า
เพราะแม่ไม่ใช้ความรุนแรง
หนอยเดี๋ยวเหอะ
เสด็จลงจากรถแล้วซิ
ขอบใจ
พอน่ะพี่ไม่ปล่อยให้เธอ
ทำตัวงี่เง่าหรอกน่ะ
อยากจะทำผมก็จะทำ
ไม่ได้แม่อยากให้ทุกอย่างออกมาดี
เลิกได้แล้ว
ไซม่อน ช่วยที
เรารักสงบน่ะ
รำคาญชะมัดเลย
คิดว่ารู้ทุกอย่างรึไง
รู้ที่เธอไม่รู้ก็แล้วกัน
อย่างเช่น
ช่างเถอะ
ขอบใจที่ช่วยนะพี่น้อง
ตีกันเราไม่ยุ่ง
ทำอะไรอ่ะ
เอาของออกจากกระเป๋า
ทำไมบอกแล้วว่าอยู่แป๊บเดียว
พรุ่งนี้พ่อก็มารับพวกเรากลับไปแล้ว
รู้แล้วแต่แล้วแม่ล่ะ
ก็อยู่กับมาร์ลโรรี่
ไม่เอาน่าไซม่อน
จะอยู่ได้ยังไงดูสภาพบ้าน
ยังกับโบราณสถาน
แล้วกลิ่นก็ยัง
กลิ่นคนแก่
รู้หรอกน่า
แล้วอะไรเนี่ย
เกลือมีเกลือโรยตรงหน้าต่าง
เห็นแล้ว
โรยทุกบานเลยแหละ
แล้วไม่แปลกรึไง
ยายลูซินด้าโรยไว้มั้ง
รูปยายเพี้ยนกับสามีหรอ
เปล่า
อาร์เธอร์ สไปเดอร์วิก
พี่น้องตาทวดเราน่ะ
เด็กผู้หญิงคือยายเพี้ยน
หมายถึง
ยายลูซินด้าลูกสาวเค้า
ยายแกอยู่ที่นี่
ก่อนที่จะถูกเอาตัวไป
ไปอยู่โรงพยาบาลบ้า
ใช่ทำไมเค้าต้องเอาตัวไป
ก็เพราะว่าพ่อเค้าถูกจับตัวไป
โดย...
โดยเทวดา
นี่ไงล่ะ
ยายแก่ติดอยู่ในบ้านหลังนี้
ตลอดชีวิตจนเป็นบ้า
ไปไหนไม่ได้
ฉันต้องไม่เป็นอย่างนี้
นายด้วย
ถือเป็นอันสรุป
มีใครเห็นกุญแจแม่ไหม
จำได้ว่าวางไว้ตรงนี้
ไม่ครับ
ดูท่าคุณยายลูซินด้า
คงชอบกินน้ำผึ้งกับมื้อเช้า
ซอสมะเขือเทศด้วย
เหรียญฟันดาบพี่อยู่ไหนน่ะจาเร็ต
บนเตียงเธอมั้ง
ไม่มีไม่อยู่แล้ว
งั้นหาเตียงเจอก็เจอเหรียญ
พี่ไม่ได้พูดถึงเตียงรู้ไว้เลย
พี่จะไม่เห็นหัวอะไรเธอทั้งนั้น
จนกว่าจะเอาเหรียญมาคืนพี่
สัญญานะ
นี่ที่จริงพี่ต้องยอมก้มหัวให้จาเร็ต
จนกว่าจะได้เหรียญคืนต่างหาก
ขอบใจนายนี่อัจฉริยะจริงๆ
จาเร็ตคืนพี่เค้าไป
ผมไม่ได้เอาไปซะหน่อย
ไม่ต้องมาทำไก๋น่ะ
ตีกันอีกแล้ว
เงียบเลยไซม่อน
นี่
ไม่เอาแบบนี้น่า
เมืองใหม่
บ้านใหม่
งานใหม่
นี่คือชีวิตใหม่
อย่าตีกันเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ
โอเค
แม่รู้ว่าบ้านนี้ไม่ได้ดีพร้อม
แต่เราสร้างกันได้เข้าใจ
เราสร้างกันได้ เข้าใจ
เข้าใจค่ะแม่
เงียบน่า
ไง
พ่อ
ใช่ถึงแล้ว
นั่นเสียงดังอะไรน่ะ
อ๋อๆ ๆ ช่างเหอะไม่อยากรู้หรอก
ก็ไม่อยากรู้แล้ว
พี่...
พี่ไปหาเหรียญก่อนนะ
เดี๋ยวผมไปช่วย
ไงนะ
พ่อโทรมา
หวัดดีฮะ
ไงลูกคฤหาสน์ผีสิงเป็นไงบ้าง
อ๋อบ้านหรอ
ก็ดีฮะ
ประมาณบ้านร้างหลังเขา
ยังไงยังงั้นเลย
เวอร์น่า
จริงๆ ฮะ
เดี๋ยวพ่อก็เห็น
โหวงมาก
คือยังงี้
พรุ่งนี้พ่อจะมาใช่ไหมฮะ
อาจจะนะพ่อจะพยายาม
ทำไมอาจจะ
ไม่ต้องห่วงหรอกพ่อไปแน่
มีอะไรจะคุยกับลูกด้วย
แต่พรุ่งนี้อาจจะไปไม่ได้นะโอเค
ฮะ เข้าใจฮะ
ดีมากลูก
พยายามมานะฮะ
รู้แล้วล่ะ
ยังไงพ่อต้องไปหาลูกแน่นอน
ได้ฮะ
ไว้เจอกันนะ
บายฮะ
แม่ไปพูดอะไรอ่ะ
แกล้งทำเป็นอยาก
ให้พ่อมาหาเราหน่อยไม่ได้เหรอ
จาเร็ตเกรส
วางไม้กวาดลง
มีอะไรอยู่ในผนัง
เดี๋ยวนี้
ไหนว่าจะเลิกทำลายข้าวของ
เวลาโมโหไงล่ะ
รู้แม่เองก็บอกว่าจะเลิกตวาด
แต่ขอล่ะอย่าทำอย่างนี้เลย
พวกเราเก็บเอง
แม่ไปนอนพักดีกว่าค่ะ
ทำดีอีกแล้วไหมล่ะ
เงียบน่า
มันมีอะไรวิ่งอยู่ในผนัง
คงกระรอกแดงมั้ง
มันเป็นสัตว์ท้องถิ่นแถวนี้
มันก็แค่หนูน่ะ
ไม่เอาเดี๋ยวกำแพงได้เป็นรูอีกหรอก
เจริญ เดี๋ยวก็มาโบ้ยให้ผมอีก
ดูนี่สิ
เป็นไอ้ที่
เค้าเอาไว้ส่งอาหารขึ้นไปชั้นบนนี่นา
เรียกอะไรนะ
รอกส่งของ
เฮ้นี่ไงกุญแจแม่
เหรียญของฉันด้วย
อะไร
No comments yet. Be the first to leave one.