From - First Season

We moeten naar huis.

We hebben geen tijd. Kom mee.

Oké, mensen. We gaan sluiten. Het is tijd om naar huis te gaan.

Goedenavond. - Bedankt, Sara.

Kom veilig thuis.

Goedenavond.

Bedankt, Sara. - Goedenavond.

Tijd om naar binnen te komen, schat.

Nog vijf minuutjes, alsjeblieft?

Meagan, luister naar je moeder.

Oké, sheriff.

Schiet op.

Brave meid.

Goedenavond. - Goedenavond, sheriff.

Haast jullie naar huis.

Schaakmat. - Ja, je hebt me te pakken.

Je hebt me verslagen, papa.

Je bent nog steeds de beste. - Goed, Mr Liu.

Tijd om naar beneden te gaan.

We zijn aan het spelen. - Genoeg.

Het is goed. - Sorry.

Het is goed.

Gina gaat je naar beneden brengen en je kan morgenvroeg terugkomen...

zoals we afgesproken hebben. Weet je nog?

Jij bent een brave meid.

Kijk. Gina is er. We zijn weg.

Kom, Mr Liu. - En we gaan omhoog. Ziezo.

Mooi stabiel.

Kijk waar je stapt. - Voorzichtig.

Je gaat fantastisch met hem om. Dankjewel.

Zeg je mama dat ze bij hem mag blijven slapen als ze wilt.

Ze blijft maar zeggen dat hij beter zal worden.

Ontkenning staat bekend in onze familie.

Ik zie je morgen dan wel.

Ja, ik zie je morgen, hulpsheriff.

Ga snel naar huis, goed? - Ja, mevrouw.

Is de kust veilig? - Zo ziet het eruit.

Goed.

Ga maar naar huis. Ik zie je morgenvroeg.

Goedenavond, sheriff.

Frank. Word wakker, verdomme.

Komaan, Frank. Je moet naar huis.

Het wordt al donker.

Oh, de pot op. Lauren zal je vermoorden.

Komt papa naar huis? - Hij kan elk moment komen.

Hij zou thuis zijn voordat het donker wordt.

Hij heeft het beloofd.

Je vader is soms wat vergeetachtig. Dat is alles.

Begin al maar te bidden. Ik kom zo.

Verdomme, Frank.

Nu ik neerlig om te slapen, bid ik de Heer om over mijn ziel te waken.

Als ik sterf voordat ik ontwaak, hoop ik dat de Heer mijn ziel aanvaardt.

Meagan?

Het is oma.

Kom naar het raam. - Maar dat mag ik niet.

Het is goed. Ik zal het niet zeggen.

Het wordt ons geheimpje.

Beloof je het? - Ik beloof het...

en ik breek nooit een belofte.

Ik heb je zo gemist.

Meagan, wat doe je?

Je lijkt niet op mijn oma. - Ze is je oma niet.

Ik ben zo eenzaam.

Schat, doe alsjeblieft... - Misschien kan ik binnenkomen.

Meagan, nee.

Norman, het komt allemaal goed.

De geheime feeën komen terug van het Meer der Tranen.

Ze gaan je genezen.

Nee...

De klauwen van het monster gingen te diep.

Vertel aan mijn vrienden dat ik hen zal missen.

Vertel aan mijn ouders dat ik afscheid genomen heb.

Norman. Nee, alsjeblieft.

Je bent mijn beste vriend.

Alsjeblieft, Norman. Nee.

Maar de feeën komen toch terug van het Meer der Tranen?

Ze gaan hem beter maken.

Sorry, makker. Norman is dood...

en dan ben je weg. - Breng hem terug.

Je moet hem terugbrengen. - Soms kan het leven hard zijn.

Mama, Julie heeft Norman dood gemaakt.

Julie. - Wat? Ik vertel hem een verhaaltje.

Mama, Julie heeft Norman dood gemaakt.

Julie, wat ben je aan het doen?

Wat is er met Norman gebeurd?

De monsters hebben hem gedood. - Hebben de monsters hem gedood?

Dat is dan goed nieuws. - Waarom?

Omdat monsters niet bestaan, schat...

en als monsters niet bestaan, dan wil dat zeggen...

dat Norman nog leeft, nietwaar?

Echt?

Speel maar met Norman.

Goedemorgen.

Wat is het deze keer?

Heeft Lauren jullie weer gestrikt voor een bakwedstrijd?

Klootzak.

Wat heb ik gezegd, Frank? - Het werd laat en ik...

Als je kinderen hebt, dan spijker je de ramen dicht.

Dan spijker je de verdomde ramen dicht, Frank.

Nee, ik kan het niet. Niet doen.

Wil je drinken? - Nee.

Een man beschermt zijn gezin, Frank.

Een man beschermt zijn gezin. Kijk wat je gedaan hebt.

Het spijt me. Nee.

Stop met janken. Kijk wat je gedaan hebt, Frank.

Open je ogen en kijk.

Kijk wat je gedaan hebt.

Kijk naar hen. Kijk naar haar.

Nee. - Kijk naar haar.

Nee. - Nee?

Ik kan het niet. - Kan je het niet?

Kijk verdomme naar haar. - Ik kan het niet.

Sluit hem op. Begrepen?

Sluit hem op.

Ik heb niet...

Ze zijn van jou, Vader.

Weet je waar ik aan dacht vanmorgen?

Aan de eerste keer dat we naar je ouders reden.

Ik herinner me dat...

ik reed met mijn Volvo van '83 met versleten remmen...

en een passagiersdeur die niet open ging.

Die auto was een rijdende doodskist. - Nee, die auto was een kampioen.

Ik was bang dat mijn ouders je zouden haten.

Maar dat deden ze niet.

Nee.

Soms denk ik eraan hoe het was toen het niet was zoals nu.

Zoals vroeger.

Doe dat niet. - Wat?

Verdomme.

Waarom ligt er een boom in het midden van de weg?

Die moet neergehaald zijn door een storm of zo.

Dat is dan wel een selectieve storm.

Er was een afslag ongeveer een kilometer terug.

Ik denk dat we er omheen moeten rijden.

Misschien kunnen we hem wegduwen met de camper.

Dat gaat niet lukken, denk ik.

Papa, zet me erop.

Kom.

Wat zijn ze aan het doen?

Kunnen we niet gewoon vertrekken?

Ja, kom.

Jim.

Ja. - Kom, makker.

We hebben een regeling, sheriff. Jij mag hier niet komen.

Ik ben gekomen om mijn zoon te zien, Donna.

Alsjeblieft.

Kom dan maar binnen.

Wat?

Je bent net een gedicht. Weet je dat?

Je maakt alles om je heen zo mooi.

Zelfs deze plek.

Sheriff Stevens.

Dag, Fatima. - Jij zou vaker moeten komen.

Ik laat jullie even.

Zij blijft altijd dezelfde, nietwaar?

Wat kom je doen?

Wel...

we hebben gisteravond enkele mensen verloren.

Oh, is dat zo?

En hoe zijn we die precies verloren?

Lauren Pratt en haar dochtertje, Meagan.

Lauren was de... - Ja, ik weet wie Lauren is.

Het zou mooi zijn als je naar de uitvaart kwam...

om je respect te betuigen.

Ik heb het nogal druk, dus als dat alles is...

Dat is alles.

Dat is alles.

Ik dacht dat ik...

Ik weet waar de deur is.

Fatima. - Dag.

Kunnen we terug naar een plek die op beschaving lijkt?

Misschien hebben we het bord van de hoofdweg gemist.

We hebben het bord niet gemist. - Papa?

Waarom deden die kraaien dat? - Ik weet niet, makker.

Soms doen kraaien grappige dingen.

Rijden we wel in de goede richting? Ik zie de hoofdweg niet meer.

Heb je mobiele ontvangst?

Nee. - Ik weet niet. Er moet toch ergens...

Wat?

Waarom zijn alle banden plat?

En zo vertrouwen we aan de aarde Lauren en Meagan Pratt toe.

Moge hun leven voorbij deze wereld milder zijn...

en moge de mysteries van hun tijd hier opgelost zijn.

Want de vrede die we zullen kennen in God's koninkrijk is zeker...

en in die vrede...

Waarom kijken ze naar ons?

Verdomme.

...en in die vrede...

en in die vrede kunnen we zeker zijn dat Lauren en Meagan nu verblijven.

Hé, doe de deuren op slot. - Jim, dat is een begrafenis.

Het komt wel goed. - Papa.

As tot as, stof tot stof.

Goed. Nu...

jullie weten nog allemaal hoe het voor jullie was.

Laat deze mensen met rust. Kenny en ik lossen het wel op.

Amen.

Moge ze gaan met God.

Excuseer, kan je me vertellen waar...

Ik vroeg me af of je me kon vertellen waar...

Dat lijkt me een vrolijke groep.