Despido procedente

Połóż się.

Zdejmij kaptur.

Gdzie jesteśmy?

Nie do wiary. To Los Alerces.

Żona członka zarządu zasługuje na luksus.

Co powiedziałeś?

Jutro dostanę awans.

Za miesiąc przeprowadzka.

Nazwałeś mnie swoją żoną.

Tak.

Jeszcze jakieś podwyżki?

Jesteś taka piękna, Cris.

Zostało 30 sekund.

Piłka na środku boiska.

Dalej.

Dupy wołowe!

Tylko spokojnie.

Spokój, Rubén.

Gol!

Wypadliśmy z ligi!

Skąd się tu wziąłeś?

Świeże pomidory!

Jak to jest wypaść z ligi?

Tak jak sprzedawać gówniane warzywa.

Miło cię widzieć.

Ćwiczenie 24. Wymowa „ż”.

„Idę na plażę w żółtych szortach”.

„Idę na plażę w żółtych szortach”.

- „Spójrz na to!” - Fajnie.

„Spójrz... na to”.

„Co mówisz? Niemożliwe”.

„Co mówisz? Niemożliwe”.

„Co mówisz? Nie...”

Przepraszam. Moja wina.

W porządku. To ja chodzę jak potłuczony.

Gdzie znajdę ulicę Tacuari 1500?

Jaką?

Tacuari 1500.

To nie tam. W drugą stronę.

Spóźnię się.

Proszę kogoś dopytać. Nie jestem stąd.

Jedź, Hiszpanie.

Dzień dobry.

Ach.

Jak leci, pedale?

Co to za słownictwo?

Zluzuj, twardzielu.

Jesteś w humorze. Przeleciałeś coś?

- A ty? - Gdzie tam.

Gdzie jest ulica Tacuari?

W lewo czy w prawo?

Jeśli stoisz w tę stronę, to tam. A jak w tę, też tam.

Jezu.

Co jest? Mój palec.

- Strasznie boli. - Może jest złamany.

- Myślisz? - Boli?

- Widzimy się o 10.00. - Debil.

- Dzień dobry, Marito. - Witam.

- O której zebranie rady? - O 11.30.

Żadnych zmian?

- Przepraszam. Musieli... - Krótkie pytanie, krótka odpowiedź.

O 10.00 w sali obrad na 19. piętrze.

Idą na całość.

Przesuń resztę spotkań na popołudnie.

Popołudnie?

Na Boga, Marito, nie becz. Nikt nie umarł.

Sekretarka członka zarządu

musi być uśmiechnięta.

A właśnie. Prezent z samolotu.

Możesz wymiotować wszędzie,

gdziekolwiek jesteś.

Rozchmurz się. Miłego dnia.

Majster nie wiedział, gdzie jest Gran Vía.

- Rozumiem. - Chyba zmienię operatora.

Nic dziwnego. Pełno tu gównozjadów.

Proszę chwileczkę zaczekać.

Dziękuję za cierpliwość.

Trzymają pana za jaja.

Proszę zapłacić albo pana odetną.

Dorzucę zniżkę 20% do następnej umowy.

Połączyć z działem reklamacji?

Nie. Z działem „iPhone gratis”.

Drodzy państwo.

Za dwie minuty połączymy się z zarządem w Hiszpanii,

który lada chwila podejmie decyzję.

Plan finansowy, który przygotowaliśmy... nie przejdzie.

Jeśli zainwestujemy,

lokalne zyski ulegną zmianie.

Potrzebne są redukcje.

Oszczędności muszą wynieść 30%.

- O jakich redukcjach mowa? - Omar.

Jednej czwartej pracowników.

Scalimy też działy.

Które?

Na przykład twój

połączymy z centrum obsługi klienta

i podepniemy pod korporację.

Centrum obsługi klienta nie ma nic wspólnego z komunikacją.

O tym zadecydują rewidenci, Javier.

Do piątku czekamy na listę kandydatów do zwolnienia,

tak żeby Omar mógł ją przeanalizować.

Pytania?

Przepraszam.

Czy redukcje mogą odbyć się po zmianie prawa?

Panie Fernández, myśli pan, że nam się to podoba?

To nie organizacja pozarządowa.

Skoro o tym mowa,

firma nie posiada żadnych fundacji.

Gdybyśmy je mieli, oszczędności wyniosłyby...

Jeśli masz pomysł, jak ominąć redukcje,

rada weźmie go pod uwagę.

Bonusy i awanse

będą zależeć od zysków.

Działy bez dobrych wyników

nie zostaną objęte profitami.

Dzień dobry.

Drodzy państwo, doświadczamy

jednego z najlepszych okresów w historii firmy.

Okresu ekspansji.

Zarządzacie

najlepszymi działami na prosperującym rynku...

Macie wszystko, by...

W końcu to nasza branża.

Nie mogą cię wywalić.

- Mieszkasz na obczyźnie. - Nie to mnie martwi.

Choć sporo kosztujesz. Samochód, karta...

Jedyny obcokrajowiec bez profitów to ja.

Dziesięć lat w Ameryce Południowej minęło jak jeden dzień.

- Nie działa? - Nie.

- Trzymał ją pan w portfelu? - Tak.

Namagnetyzowała się. Naprawię to. Oddam panu przy wyjściu.

Mogę sprawdzić też kartę płatniczą?

Co?

Żartuję.

Żartowałem.

Musi istnieć inny sposób oszczędzania.

Widziałeś protokół? Chciałbym poznać dane.

Są tajne. Idą prosto do Gesconar.

Widziałeś te balony?

- Co jest? - Jak to?

Zapal sobie, wyluzuj się.

Nie, rzuciłem.

Zdobądź dla mnie te dane.

Od dwóch lat staram się o utworzenie fundacji.

Zaproponujmy to, a nie dojdzie do fuzji. Same plusy.

- Same? - Tak.

W tydzień?

Improwizuję. Nikogo nie zwolnię.

Daruj sobie. Jesteś dyrektorem call center ,

a nie matką Teresą.

Spójrz na mnie. Czego ty chcesz?

- Pomagać ludziom... - Gówno prawda.

Chcesz wejść do zarządu.

Słuchaj...

Daj rękę.

Drugą rękę, Javier.

Dobrze.

Czyż złodzieje nie mają honoru?

- Zdobądź... - Hej!

Podałeś mi zły adres.

Słucham?

Dziś rano spytałem cię o adres.

- Racja. Przepraszam. - Ulica Tacuari?

Tak.

Pomyliłem się. Nie jestem stąd.

Mogłeś powiedzieć, że nie wiesz.

Spóźniłem się na rozmowę.

Przez ciebie straciłem pracę.

Ma pan ogień?

- Nie. - Przykro mi.

Miałem zarabiać 1500 euro.

- Pensja w euro? - Przeliczyłem, tępaku.

Coś powiedział?

- Co powiedziałeś? - Sam...

Powtórz!

Nie zmieniaj akcentu, Hiszpaniku. To cię nie dotyczy.

Odszczekaj to, zasrańcu!

- Idziemy. - Wal się!

Przykro mi.

Przykro dopiero ci będzie.

Praca tych ludzi zależy od tego, czy zdobędziemy dane.

W tym tygodniu czeka nas kontrola. Musimy być nieskazitelni.

Pełna koncentracja.

Zawołam go i skontaktuję się z finansowym.

Dziękuję.

Nie mogę okłamywać ludzi.

Nie proszę o to. Ale przestań kląć.

Nie panujesz nad słownictwem. Nasi pracownicy nie kłamią.

Poprawię się. Potrzebuję tej pracy.

Jesteś tu najlepszy. Próbuję załatwić ci podwyżkę.

Proszę.

- W finansowym nic nie mają. - Co teraz?

Trwa spotkanie udziałowców.

W komunikacji nie odbierają.

Sam nic nie wie.

Projektowali protokół. Muszą mieć kopię.

Halo, Pablito?

Ty głupi chamie.

Macie kopię protokołu rocznego?

- Nie wiem, gruba świnio. - „Gruba świnio”.