Faro

Faro (2013)

Word wakker. Er komt iemand aan.

Wat? -Er komt iemand aan.

Waar is je vader?

Hij heeft niks misdaan. -Nee, maar waar is hij?

Ik weet het, het is vreemd.

Maar alles komt goed aan het eind.

Ik wil gewoon dat het je goed gaat. Begrijp je dat?

Ongeacht de uitkomst van de strafzaak moet je een echte familie vinden.

We zijn een echte familie.

Hella, waarom kom je niet met ons mee?

Je kunt hier niet alleen blijven.

Morgen komt hij thuis.

Moet je de gevangenis in?

Ik wil niet bij iemand anders wonen.

Ik haat hen en de manier waarop ze neerbuigend naar je kijken.

Maar het is nu eenmaal zo.

Ik zou liever sterven. -Hou er nou eens mee op.

Nee, ik zou liever sterven.

Wat moet ik doen? -Ik weet het niet.

Dit is jouw schuld. Jij hebt verkeerde dingen gedaan. Ik niet.

Nee!

Ze was te oud. Ze kon niet meekomen.

Waarheen? -Kom.

In de tas stoppen? -Ja, doe maar.

Ze komen eraan!

Waar gaan we heen? -We zullen zien.

Het komt wel goed.

Denk je aan Steja?

Je krijgt wel een nieuwe.

Haal in.

Haal toch in.

Is hier al ooit iemand geweest?

Misschien in de Middeleeuwen.

Dit is prima.

Hier is goed.

Wat maak je? -Een toilet.

Het klinkt alsof ze pijn hebben.

Het zijn maar dieren.

Ze kunnen ons achterna komen; begrijp je dat?

Ben je bang? -Nee.

Heb je het koud? -Nee.

Beloof dat je niet voor mij in slaap valt.

Herinner je je dat hongerdood meisje van ons tennisteam?

Nee.

Ze was slechts vel over been.

Ze deden een test waarbij ze twee stoelen op een afstand van elkaar zetten.

Daar moest ze dan tussendoor lopen. 'Dat gaat niet, het is te smal', zei ze.

Maar ze dwongen haar, en toen ze het deed, kon ze het wel.

Ze dacht dat ze haar bedrogen hadden en ze zette de stoelen verder uit elkaar.

Ik wil eeuwig leven.

Ik ook.

Ik weet het eigenlijk niet... Je wordt er wel moe van. Na 1000 jaar.

Misschien.

Wees stil.

Beweeg niet.

Het was niets.

Gewoon een eland.

Gaan we straks zwemmen? -Misschien, als ik tijd heb.

Hoezo 'tijd'? We hebben tijd zat.

We zullen zien.

Hij lijkt zo...

Ik weet het niet...

Hij ziet er niet uit als iemand die zou moorden. Niet het type.

Ik heb al veel moordenaars gezien. Niemand was 'het type'.

'Ik heb al lang niets geschreven omdat er zo weinig gebeurt.'

'Maar Kerst nadert met rasse schreden.'

'De adventskalender op tv is super. Die handelt over Albert en Herbert.'

'Vandaag kocht ik kerstcadeautjes. Ik mag niet vertellen wat...

omdat hij mijn dagboek zou kunnen vinden.'

'Vandaag viel de eerste sneeuw. Maar hij is alweer gesmolten.'

'Ik hoop dat er nog zal vallen.'

Pap? Heb je echt die man vermoord?

Denk je dat ik het was? -Ik weet dat jij het was.

Het was een ongeluk. Zelfverdediging.

Anders had hij mij gedood. -Dus je was ertoe gedwongen?

Mja, zoiets ongeveer.

Hoe voelt het om iemand te vermoorden?

Het voelt alsof... 't niet echt gebeurd is.

Hoe oud was hij? Had hij kinderen?

Nee, hij had geen kinderen.

Jakkes.

Ik bevries.

Pak deze. -Die is nat.

Pak de mijne dan.

Wat doe je nu? Dat kunnen we nog nodig hebben.

Je zei zelf dat het uit de oorlog stamde. -Ga je wassen. Je ziet er stom uit.

Sorry, ik ben dom geweest. Hoor je me?

Weer vrienden? -Oké.

Zullen we je gezichtje afvegen?

Soms ben je zó dom.

Waarom vertel je me nooit iets?

Dingen van 'vroeger' kan ik me helemaal niet herinneren.

Ik geloof er niks van. Jij onthoudt álles.

Vertel 's waar je overal bent geweest.

Marseille, Rotterdam, Kavala...

Faeröer Eilanden, Kiwayu eiland...

San Francisco, Las Palmas en Göteborg.

Welke reis was de grappigste?

Portugal misschien.

Daar was een jongen, die altijd rond mij hing.

Hij was altijd blij.

Hij zei nooit iets, maar liep me de hele dag achterna. Als een hondje.

Alvorens naar huis te gaan, vroeg ik hem of hij iets wilde. 'Schoenen', zei-ie.

Ik ben met hem naar de stad geweest om een paar schoenen te kopen.

De verkoper liet hem niet passen omdat zijn voeten vuil waren.

Ik legde zijn voeten op mijn tas zodat hij schoenen kon passen.

Dat ging goed.

Ik heb nog nooit iemand zo gelukkig gezien. Hij rende weg met een paar sportschoenen.

Na mijn reis zei mama: 'Ik ben zwanger'. -Was dat van mij?

Had je liever een jongen gehad? -Ik wil niemand anders dan jou.

Ik wil een stuk grond kopen in Faro. En een huis bouwen.

Met een balkon met zeezicht.

In slaap vallen met 't ruisen van de golven.

Zou je dat willen? -Ja.

De hoofdstad van Hongarije? -Boekarest.

Nee, dat is Roemenië. Bijna goed. -Het gaat niet. Ik kan niet nadenken.

Boekarest ligt in Roemenië. Boedapest ligt in Hongarije.

Een ezelsbruggetje: Hongarije heeft een Boeddha. Boedapest.

Hongarije heeft een Boeddha. Boedapest.

Dan denk ik dat Roemenië een Boeddha heeft en Hongarije een boek.

Nee, Hongarije heeft een Boeddha. Denk er eens over na en vergeet het niet.

Heb je erin getekend? Die moet je teruggeven.

Zeker van? -De school moet hem terughebben.

Wanneer? -Achteraf.

Wat ben je aan het doen? Wat eet jij daar?

Geen paddenstoelen eten zonder mijn toestemming. Spuug ze uit.

Hou op. -Spuug ze uit. Uitspugen!

Spuug ze uit. Naar buiten ermee. Allemaal. Eruit.

Je kunt eraan doodgaan. Snap je dat?

Alleen idioten eten paddenstoelen die ze niet kennen.

Jij bent een idioot. -We moeten toch overleven?

Hoe lang? -Kalmeer een beetje.

Je bent een dief en een moordenaar. Zo wil ik niet worden. Ik wil me niet verstoppen.

Hoe laat is het? -Wat?

Hoe laat is het?

Wat is er? -Ik weet het niet.

Zout. Ik heb zout nodig.

Wanneer kom je terug? -Vanavond.

Papa!

Je kunt de pot op.

Shit. Shit shit shit...

Hella!

Hella!

Hella!

Hella!

Leuk als er bezoek komt.

Het kan nog maanden duren voordat er weer iemand langskomt.

Was ik niet knap vroeger?

'Ze is getrouwd met de camera', zeiden ze.